Ons pleintje nu:

vrijdag, januari 06, 2017

Dagje in de lappenmand

Begin deze week werd mijn groepje "Dec95" ouders, die al sinds voor onze december '95 kinderen geboren werden met elkaar corresponderen, geschokt door de zelfmoord van een van de nu natuurlijk 21-jarige "kinderen".  A. was drie dagen ouder dan Saskia en er was geen aanwijzing dat hij zo depressief was.

Sindsdien denk ik bijna constant aan zijn ouders en broer en zus.  Kennelijk mijn onderbewustzijn ook want ik droom de hele nacht dat Saskia zelfmoord heeft gepleegd.  Ik word dus helemaal angstig wakker om zeven uur. 

Saskia heeft vannacht alleen in Richmond doorgebracht en het eerste wat ik doe is haar bellen. Natuurlijk neemt ze niet op en kan ik dus koortsig als ik me voel nog even verder allerlei vreselijke visioenen bedenken.

Rick staat op, maar ik voel me vreselijk.  Pijnen door de fibromyalgie, maar ook rillerig alsof ik koorts heb (wat niet het geval is).  Gelukkig belt Saskia om kwart over acht en is ze helemaal okay.

Snickers weet alles  van lui zijn, ik moet mezelf ertoe dwingen

Gewoonlijk zou Rick naar zijn werk zijn gegaan, maar omdat ik me zo naar voel blijft hij thuis werken vandaag.  Vooral om te helpen met de honden, want Orion is echt wel een handje vol als je je belabberd voelt.
Toch zijn ze mijn vriendjes, altijd dichtbij me!

Er staat ook al koffie klaar en ik rooster een crumpet en doe er gerookte zalm op.  Terwijl ik ontbijt eet probeer ik energie te vinden om toch te bewegen.  Ik voel me als een vaatdoek, maar weet dat wat bewegen me meestal beter doet voelen.

Dat besluit ik dan maar gewoon lopend op de plaats te doen.  Ik moet van mezelf 5000 stappen zetten, de helft van gewoonlijk.  Ik denk niet dat ik echt ziek ben, maar gewoon te druk ben geweest de afgelopen weken en dat uit zich nu lichamelijk.

De 5000 stappen maken dat ik iets minder pijn heb, maar na afloop ben ik uitgeput.  Naar mijn lichaam luisteren is niet mijn sterkste punt, maar Rick staat erop dat ik mijn rust neem.  Maar goed dat hij thuis is!

Saskia komt ook thuis en het is best gezellig zo met zijn drieen, al doen we allemaal ons eigen ding. Saskia is dit weekend nog thuis en daar ben ik blij om, want het gaat ten zuiden van ons flink sneeuwen en ook in Richmond.  Ik vind het altijd maar niets als de kinderen daar doorheen moeten rijden aangezien ze er 0,0 ervaring mee hebben.

Rick haalt lunch voor ons van Panera, lekkere broccoli met cheddar soep voor mij.  Een Facebook vriendin gaf me een "copy cat" recept als iemand er interesse in heeft.  Dat kun je hier vinden.

Na de lunch trekt Rick zich terug in ons kantoortje voor een conference call.  Ik kan het toch niet helpen en ga wat kerstspullen opruimen.  Rick komt me manen weer te gaan zitten, maar ik moet gewoon een beetje bewegen anders krijg ik meer pijn.  Een half uurtje later staan alleen de bomen nog en is de trap nog versierd.  Dat kan allemaal dit weekend verder opgeruimd worden.
We hebben weer heel veel leuke kerstkaarten gekregen!

Alsof ze het wisten worden mijn nieuw bestelde sneeuwpoppen voor mijn winterverzameling ook net bezorgd van Amazon.  Alleen valt de loper voor de tafel ernstig tegen, die is van zeer goedkoop papier.  Maar ja, voor $6 is het de moeite niet hem terug te sturen.
Kai is intussen terug in Duitsland en Bea ook.  Zij vieren Befana samen, die Italiaanse "heks" komt op Drie Koningen langs en geeft snoep in de sokken.  Kai krijgt ook "kool" van snoep.  Verder heeft Bea een warme pyjama voor hem en is zij blij met alles wat Kai voor haar had en onze kerstcadeautjes. Het blijft vreemd hoe Kai in een zevental uren weer aan de andere kant van de oceaan is!

Saskia kijkt een marathon van X Files en ik kleur een flamingo in op mijn computer.  De Zen Coloring app is zo leuk!  Ik kan gewoon in mijn luie stoel lekker creatief bezig zijn.
Langzamerhand verbeeld ik me toch dat ik me beter begin te voelen, gelukkig!  Ik was bang dat ik ziek aan het worden was, maar ik denk dat het toch "gewoon" fibromyalgie was.  Hopelijk heeft deze dag rust geholpen en heb ik dit weekend weer meer energie.

Als Rick klaar is met werken stelt hij voor sushi te halen voor mij.  Hij vindt dat met koud weer nooit zo lekker dus helemaal goed want mij kun je daar altijd mee blij maken.  Rick haalt eten voor hem bij een ander restaurant en Saskia gaat bij Kaylee eten.

Met dit saaie koude weer vind ik het heerlijk om Caribbean Life op HGTV te kijken.  Gelukkig is Florida in mijn toekomst eind deze maand, al is het maar voor een paar dagen.  Tot dan droom ik wel weg bij de levens van anderen, die in het Caraibisch gebied gaan wonen.

6 reacties:

Angelika zei

'Gewoon'. Fibromyologie. Helaas voor sommigen zo gewoon. Ik heb gelukkig op moment wat minder last van migraine.
Beterschap.
Heeft zeker ook met jullie buitentemperatuur te maken.
We hadden het gisteren hier ook erg koud, en nu op veel plekken in NL ijzel. Veel ongelukken.
Fijn weekend!

Anoniem zei

Hopelijk vandaag een beter gevoel. Zoals ze dat hier tegenwoordig zeggen. Je bent goed de Sjaak deze dagen.
Lekker Florida eind deze maand. Wij gaan 3 februari, ik voor 2 weken en mijn man blijft een weekje langer. Ik vind 2 weken genoeg. Hij kan er geen genoeg van krijgen!
Fijn weekend, Bea

Anoniem zei

Bleh om je zo rot te voelen. Die malingen in je hoofd helpen niet, maar niet vreemd dat je er over droomt. Een kind verliezen is het ergste, en als het zelfmoord is blijft het eeuwig knagen. Wat als...?
Annemiek

Becs zei

Oh wat verschrikkelijk om te horen. En dat je hoofd dan ook gelijk door blijft malen is niet niks. Vervelend dat je je niet lekker voelde.

Petra zei

@Angelika - Dank je voor de reactie, "gewoon" fibromyalgie is nog steeds heel veel pijn en ziek voelen. Ik denk niet dat veel mensen dat kunnen begrijpen. Gelukkig zijn jouw migraines minder! Ook zo'n alles overweldigende pijn :(

@Bea - We gaan maar vier dagen naar Florida, maar hopelijk helpt het. Ik was jouw man in jullie geval!

@Annemiek - Volgens mij kwam het voor de familie ook als een donderslag bij heldere hemel, zo erg! Ik weet ook niet hoe de ouders verder gaan en voorlopig blijft het een angst hier

@Becs - Ja, zo erg, maar ze zoeken steun en ik denk dat ik dat ook zou doen. Maar je kind verliezen, ik moet er niet aan denken

Anoniem zei

Thanks for the recipe!