Ons pleintje nu:

zondag, januari 29, 2017

Een leuk weekend met onderliggende angst voor wat de president nu weer gaat doen

Zaterdag

Om kwart voor negen schrik ik wakker uit een diepe slaap door Cosmo's gepiep om naar buiten te gaan. Rick slaapt nog en ik ben nooit goed in meteen opstaan.  Eerst moet ik door de spierpijnen heen.  Maar Cosmo piept zo erg dat ik bang ben dat hij anders iets op ons tapijt zal doen.

Strompelend neem ik de honden naar beneden en laat ze in de achtertuin.  Al gauw wordt duidelijk waarom ze naar buiten wilden, Mia, de hond van de achterburen is buiten.  Het is wel schattig hoe zij en Orion heen en weer langs het hek rennen.  Lekker veel beweging voor beide jonge honden, maar ik wil nog terug naar bed!

Gelukkig komt Rick ook naar beneden en gaat hij even op de honden passen.  Een kwartiertje later lukt het mij ook de knopen wat losser te krijgen en sta ik op. Rick heeft de koffie al klaar staan en ik maak een paar beschuitjes met Goudse (Unie)kaas en tomaat als ontbijt.


Zoals iedere ochtend lees ik mijn Facebook.  Tot mijn schok lees ik dat niet alleen asielzoekers uit zeven moslim landen worden geweigerd de VS binnen te komen, maar ook mensen met groene kaarten, die hier al decennia wonen!  Ik heb die groene kaart ook jaren gehad en het enige recht dat ik niet had was stemrecht.  Werkelijk schokkend en beangstigend en het laat me de hele dag niet los.

Na het ontbijt ga ik naar boven voor mijn uur cardio. Halverwege zie ik dat de batterij van mijn Fitbit leeg is.  Gewoonlijk krijg ik daar een email over, maar dit keer niets.  Mijn stappen tellen vandaag dus niet, grr! Rick neemt de honden mee de achtertuin in en Orion rent weer lekker met Mia.  Volgens mij zouden die twee het goed met elkaar vinden in dezelfde tuin.

Voor de lunch gaan we naar Sweet Leaf. Hun gerookte zalmsandwich op meergranenbrood zonder cream cheese, maar met veel groentes, vind ik altijd zo ontzettend lekker!  Rick heeft hetzelfde, maar dan in een wrap. We smullen er in het restaurant van.
We krijgen altijd een "cadeautje" als we thuiskomen

Dan is het tijd voor mij om wat emails over rondleidingen te beantwoorden.  Ik heb tot nu toe minder aanvragen dan andere jaren. Hopelijk heeft Trump geen invloed op mijn rondleidingen! Mensen reizen zonder problemen naar landen als China en Rusland, maar als de VS een engerd aan het roer heeft gaan ze opeens niet meer.

Zoals zo vaak op het weekend gaan we later in de middag naar de bioscoop.  Dit keer gaan we de film "The Founder' met Michael Keaton kijken.  Deze gaat over de oprichter van de McDonald's Corporation.

Het is een heel goede film! Ik wist dat Ray Kroc een rotzak was en de oorspronkelijke eigenaars van het McDonald's restaurant een loer draaide, maar dat het zo erg was wist ik niet! Het is een heel goede film en laat goed zien hoe perfect willen zijn toch niet altijd loont.

Vandaag is het ook het Chinese nieuwjaar, het jaar van de haan. Wij besluiten dat te gaan vieren bij P.F. Chang's.  Dat is weliswaar geen authentiek Chinees restaurant, maar we houden van hun eten.  Ik bestel een egg drop soep, die wel wat op haaievinnensoep lijkt. 

Dan delen Rick en ik twee kipgerechten, die beiden even lekker smaken.  Met onze rekening komen de hier in de VS zo bekende fortune cookies.  Mijn "fortune" is precies was ik zou hopen, maar of het ook bewaarheid wordt?

Vanavond kijken we een marathon van "Mom", een leuke, maar ook soms bittere comedy serie.  Intussen lees ik ook dat tenminste een federaal gerechtshof heeft besloten dat de ban van mensen uit de zeven landen, die Trump heeft opgezet, niet constitutioneel is.  Ik hoop van harte dat op die manier deze democratie bewaard blijft.
De constellatie waar Orion naar genoemd is

Zondag

Het hele gedoe met Trumps immigratie executive order zit kennelijk diep in mijn onderbewustzijn, want ik heb de hele nacht gedroomd dat ik het land uit werd gezet en Rick en de kinderen niet meer kon zien.  Voor mij is het geen realiteit, aangezien ik Amerikaans staatsburger ben, maar voor veel mensen uit de zeven landen in Azie en Afrika wel degelijk. 

Rick staat om een uur of acht op, maar omdat ik slecht heb geslapen houd ik het wat langer uit in bed. Als ik beneden kom is Rick net terug van Starbucks en wachten mij een sterke Americano en de eiwit met paprika hapjes.  Die laatste vind ik zeer smakelijk en ik ben kennelijk niet alleen, want Rick vertelt dat de barrista zei dat er een tekort aan is.

Na het ontbijt neemt Rick de honden weer de achtertuin in en ik zoek de elliptical op.  Dit keer werkt mijn Fitbit gelukkig wel.  Het uur gaat vrij snel en dan is het tijd om ons klaar te maken.  De honden zijn lekker moe van het rennen dus liggen lekker rustig om ons heen.

Rick wast ook even Orions speelgoeddieren, een lam en een teddy beer die hij nog van zijn babytijd heeft. Die waren zo vies van modder en slijm en lijken nu weer zo goed als nieuw.  Orion is er zo schattig mee.  Het zijn de enige speeltjes, die hij niet helemaal kapot bijt.

Rick en ik vertrekken naar Washington waar we onderweg heel veel protesteerders zien.  Het ego van Trump zal wel weer aangetast worden omdat zijn "fantastische" executive order zelfs bij Republikeinen in het verkeerde keelgat is geschoten (al zou ik willen dat de hoogste Republikeinse leiders in het Congres ook eens ruggengraat zouden tonen!).

Wij hebben een lunchreservering bij Zaytinya, een van mijn favoriete restaurants in deze omgeving.  Het is ook vandaag weer heerlijk!  Alleen de verse pita's en knoflooksaus al.  Ik heb avgolemono soep en een salade met bloedsinaasappel, feta, rucola, venkel, granaatappelpitten en pijnboompitten, zo heerlijk!

Na het eten zien we dat de mensen voor de Chinese Nieuwjaarsparade zich in Chinatown aan het verzamelen zijn.  Chinatown in Washington heeft bijna geen Chinezen meer, maar wel de grootste Chinese boog in de VS en alle borden hebben Chinese tekens.  Deze parade is het derde nog Chinese aan deze buurt.

Rick en ik besluiten te blijven kijken.  Altijd zo leuk met de kleurige draken en kostuums en zoals altijd bij Amerikaanse parades ook Miss Washington DC (en Ms. Washington DC en Mrs. Downtown, wie dat zijn weten we niet). Het is geen lange parade, maar wel erg leuk om te zien.
Een klant heeft Rick kaartjes voor de Auto Show in het Convention Center vlakbij gegeven.  Daar is het flink druk! We lopen de drie zalen door en dit is echt iets wat Rick leuker vindt dan ik (daarom mochten we bij Zaytinya eten, ha ha).
Rick wil mij altijd overhalen een mooiere auto te krijgen dan mijn trouwe minivan, maar ik besteed dat geld liever elders.  Zolang het ding nog rijdt hoef ik geen nieuwe.  Rick daarentegen kwijlt bij het zien van sommige auto's (ik ook bij de Ferrari's en sommige andere echt mooie sportauto's moet ik toegeven, maar ja, die zullen nooit in het budget zitten en zijn ook allerminst praktisch).

We raken nog in gesprek met een vader en zoon bij de nieuwe BMW i3.  Rick gaat zijn lease voortzetten en zal dan het nieuwe model "krijgen" in de mooie blauwe kleur. We zullen het dus nog een aantal jaren met de vervelende achterdeuren moeten doen, maar die zijn alleen een probleem als er meer dan twee personen zijn.

Het is altijd enorm warm in het Convention Center en we hebben allebei erge dorst.  Eenmaal weer buiten zien we dat het verkeer muurvast staat.  We besluiten een biertje te gaan drinken bij City Tap Room en ik bel Lorraine om te vragen of Patricia de honden even in de achtertuin kan laten.

Een half uurtje later is het verkeer een stuk beter al zien we nog steeds overal mensen met protestborden. Ook op de snelweg is er veel langzaam rijdend verkeer.  Het doet me goed te zien hoeveel mensen op de been zijn om deze president en zijn entourage een toontje lager te laten zingen. 

Miljoenen mensen de tong snoeren zal hopelijk heden te dage moeilijker zijn dan destijds in Nazi Duitsland.  De social media alleen al, de ministeries mochten niets meer op Twitter of Facebook zetten en dus hebben medewerkers "alt" accounts (geen idee wat dat in het Nederlands is) aangemaakt.

De honden hebben duidelijk genoeg beweging gehad vandaag want ze eten en gaan dan meteen weer slapen. Rick en ik willen Nando's Peri Peri weleens proberen, want die restaurants zien we opeens overal.

Deze keten is in Johannesburg ontstaan en nu overal in dit gebied.  Hun ding is kip met een speciale saus.  Ik zie ook kippenlevertjes op het menu en bestel die met spruitjes en frietjes.  Ik moet zeggen het smaakt me opperbest!

Rick is wat minder gecharmeerd van zijn kwart kip.  Hij vindt het teveel botjes, tja. Rick griezelt van kippenlevertjes en spruitjes (die ik als tweede keuze had, want hun lekkere erwtjes gerecht was op).  Hij heeft dan ook rijst en knoflookbrood met zijn kip.  Ik weet niet of dit een restaurant is waar we vaak heen zullen gaan al vond ik mijn eten erg lekker.

Het sneeuwt intussen zachtjes.  Er wordt gezegd dat we een paar centimeter kunnen krijgen, maar ik verwacht van niet. Tot nu toe hebben wij een record "sneeuwdroogte", maar een centimeter gemiddeld gevallen. Ik vind het wel prima.

En zo eindigt weer een weekend.  De komende paar weekend ben ik weer op reis.  Goede afleiding van wat in DC gaande is.  Ik ben blij veel jongeren te zien bij de demonstraties, Saskia incluis (Katja zou willen maar heeft het gewoon te druk met school). Hopelijk gaan die de volgende verkiezingen ook allemaal stemmen.

6 reacties:

Anja L. zei

Tja, ik kom ook niet naar Amerika zolang Trump president is. Mijn man heeft een Molukse achtergrond en is dus gekleurd en ik heb gewoon geen zin om gediscrimineerd te worden. Misschien is het straks in september allemaal wat kalmer maar ik wil nu weten waar ik aan toe ben.
Wat lekker dat de honden genoeg beweging in de tuin krijgen door met de buurhond te spelen langs het hek. Worden ze in ieder geval lekker moe!
Gelukkig kun je lekker af en toe de stad ontvluchten en ben je lekker op reis.
Fijne maandag!

Anoniem zei

Ik lees hierboven wat Anja schrijft, daar heb ik helemaal niet over nagedacht. Mijn man is half Indonesisch. Nou ik ga ervan uit dat ze ons zeer goed kennen bij de douane in Sanford. Wij vliegen vrijdag.
Maar inderdaad elke ochtend kijk je eerst in de krant wat hij nu weer bedacht. Weirdo.
Sterkte met de sneeuw en hopelijk is het de laatste stuiptrekking van de winter.
Groet, Bea

An zei

Van Trump hebben we het laatste nog niet gehoord. Maar ik mag hopen dat hij voor sommige beslissingen toch medewerking van kamer/senaat of hoe dat in Amerika heet, nodig heeft.
Laat ons hopen dat de tekst op je fortune cookie bewaarheid wordt.
En die 'alt' accounts... 'alternative' misschien?

Anoniem zei

Ik vind het allemaal erg griezelig, die executive orders van Pres.T. Zoals ik nu ook las, wil men van ALLE mensen die een ESTA hebben aangevraagd of willen aanvragen, de social media activiteiten gaan monitoren. Dus m.a.w. moet men gaan oppassen wat men deelt of plaatst op Facebook of Twitter. Ook al ben je dus staatsburger van een Europees ESTA land.
Uhm.... vrijheid van meningsuiting ??? Staat in de Grondwet ???

Groetjes !
Caro

Petra zei

@Anja - Heel begrijpelijk! En heel jammer dat het zo moet zijn :(

@Bea - Ik denk dat het wel los zal lopen zolang je niet moslim bent :(

@An - Ja, het congres kan hem zeker tegenwerken en ik hoop ook dat ze dat hard gaan doen!

@Caro - Volgens mij is dat een bangmaker. Ik heb dat alleen nog gehoord over buitenlandse journalisten en hopelijk wordt dat niet toegestaan.

Anoniem zei

Nou wij stappen a.s. Vrijdag gewoon maar in het vliegtuig.. .. Met gemengde gevoelens dat wel maar we kijken zeer naar ons verblijf en weerzien van Amerikaanse vrienden uit. Ben wel heel benieuwd hoe het er aan tie zal gaan bij immigratie en douane.
Groet uit een grijs Nederland, Ingeborg