Ons pleintje nu:

vrijdag, februari 24, 2017

Nog een lekker warme dag

Het is zoveel makkelijker opstaan als ik weet dat het een heerlijk warme dag gaat worden! Vandaag staat er helemaal niets op mijn programma en ik ben van plan te gaan genieten van de februari hittegolf.  Na morgen zal het weer koeler worden.

Rick heeft al koffie gezet voor mij en ik maak roerei met tomaat en kaas als ontbijt. Net als gisteren kan ik dat in het zonnetje op het deck eten.  Ik zit hier zo lekker en ik kan mezelf er gewoon niet toe zetten naar de sportschool te gaan.

In plaats daarvan "ren" ik op de plaats en krijg op die manier na iets meer dan een uur mijn tienduizend stappen bijeen. Het is pas kwart voor elf, lekker vroeg want meestal ben ik pas na elven klaar.
Hun terrein overziend

Voor ik ga douchen train ik met de honden in de tuin en binnen.  Orion wordt steeds beter met luisteren als hij op iets moet wachten.  Ik wou dat er meer mensen hier op bezoek kwamen, zodat we zijn geblaf tegen bezoekers ook kunnen stoppen.  Vroeger met de kinderen nog thuis zou dat zoveel makkelijker zijn geweest.

Met dit weer wil ik op een terrasje lunchen en ik heb geluk want er vertrekken net een paar mensen bij de buiten bar van True Food Kitchen. Ik weet ook al wat ik wil eten, namelijk de crudites, een bak vol rauwe groentes met twee verschillende dips. Ik smul daar echt van!
Intussen speel ik Pokemon Go, dit is er altijd een goede plaats voor.  De vrouw naast mij merkt op dat dit weer zo heerlijk is.  Ik ben het er helemaal mee eens en zal weer moeite hebben terug naar koeler weer te gaan.  Voorlopig is er gelukkig geen echt winterweer te zien, echter.
Deze tuin is een heel krokusveld, zo mooi! 
Op de terugweg stop ik nog even bij Whole Foods om wat boodschappen te halen. Dan ga ik lekker op het deck Nederlandse tijdschriften lezen en gooi eens een bal voor Orion.  Cosmo en hij krijgen ook genoeg beweging door de buurhonden waarmee ze langs de hekken rennen.

Als Rick thuiskomt gaan we naar een nieuw restaurant in Tysons, de opkomende moderne stad naast Vienna.  Ten Penh was jaren geleden een van mijn favoriete restaurants in Washington en nu hebben ze eindelijk hun nieuwe restaurant geopend in Tysons.

We hebben een reservering voor half zeven en geven de auto aan de valet.  We krijgen een tafeltje in het restaurant en dat is zeer modern, maar ook weer gezellig. Rick neemt een sushi rol als voorafje en ik de gestoomde Vietnamese broodjes met champignons en bosuitjes, heerlijk!

Als hoofdgerecht heb ik de sashimi en we vinden uit dat ze nog steeds mijn destijds favoriete groentegerecht hebben, de gefrituurde spinazie.  Die smelt op je tong en is zo lekker! De sashimi is ook goed, al heb ik het beter gehad voor minder duur.  Rick is niet heel erg te spreken over zijn garnalen en ananas kerriegerecht.  Ik denk niet dat we hier vaak terug zullen gaan.  Er is teveel competitie dichterbij.

Dan is het alweer vrijdagavond en begint weer een weekend.  Jammer genoeg einde van de warme dagen want morgen komt er regen en onweer en dan wordt het kouder.  Maar ja, wat wil je ook in februari.  Dit is een bizarre op en neer winter. In ieder geval is de natuur al niet meer kaal.

2 reacties:

Marion2 zei

Klinkt goed: gefrituurde spinazie. Ik heb het nog nooit gezien, laat staan gegeten.
Maar aangezien spinazie mijn favoriete groente is, lijkt dit me helemaal heerlijk.

Wat bijzonder dat er een stad Tysons aan het ontstaan is. Jaren geleden stond er in
het aardrijkskundeboek van mijn jongste een stuk over Tysons Corner :0). Het ging over
stedelijke agglomeraties.

Petra zei

@Marion - Wat grappig dat dat juist over Tysons ging. Het is inderdaad sinds wij hier in midden jaren 80 kwamen wonen enorm gegroeid van een kleine shopping mall tot een stad met wolkenkrabbers.