Ons pleintje nu:

dinsdag, maart 21, 2017

Rust zacht, lieve Cosmo 15/11/2006-21/3/2017

Als Rick opstaat zie ik hem Cosmo checken, maar die gaat wel met hem naar beneden.  Ik sta ook op en vraag meteen hoe hij is.  Rick is bezorgd want Cosmo wil weer niet eten.  Ik voel zijn buik en hij piept.  Tot mijn schrik is die ook keihard!

We hebben een dierenartsafspraak voor vanavond, maar zo lang wil ik niet wachten. Ik weet instinctief dat dit niet goed zit en bel de dierenarts.  Ik kan een half uur later terecht.  Ik tril helemaal want Cosmo is duidelijk heel erg ziek.

Gelukkig kan Rick zijn vergadering verzetten en gaat hij mee.  We moeten even wachten in de wachtkamer en ik weet gewoon dat Cosmo nu gezien moet worden.  Ik ben een bonk zenuwen want wat is het vreselijk hem zo te zien lijden!  Kon hij maar praten!

Katja maakte een collage van Cosmo in betere tijden

We krijgen Jacque Stahl als dierenarts, die ontzettend lief is voor Cosmo.  Ze ziet wel meteen dat ik gelijk heb.  Cosmo's buik is keihard en ze denkt vrijwel meteen te weten hoe dat komt. Ze denkt dat er een tumor op zijn milt zit die open is gebarsten.

Ze neemt Cosmo mee naar achteren om een naald in zijn buik te steken.  Niet veel later komt ze terug met een buisje vol bloed.  Heel ernstig dus en de enige hoop is opereren en de milt verwijderen.  Verslagen geven Rick en ik toestemming en nemen afscheid van Cosmo.

Dr. Stahl is eerlijk en zegt dat sommige honden de operatie niet overleven en soms de kanker zo uitgezaaid is dat euthanasie de enige optie is.  Ze belooft te bellen zodra ze meer weet.

Wij stellen de kinderen op de hoogte en gaan dan naar Starbucks want ik heb nog niets in mijn maag. Omdat het duidelijk te zien is dat ik heb gehuild haalt Rick koffie en Bantam bagels voor mij. Thuis treffen we Kai en Bea ook helemaal bezorgd.

Eigenlijk zouden we naar Richmond gaan vandaag, maar daar heeft niemand meer oren naar.  Ik heb mijn personal training van vanochtend ook afgezegd, maar hijs mezelf wel naar boven voor een uur cardio op de elliptical.

Het wachten duurt eindeloos!  Ik ben dan ook blij als Rick voorstelt lunch van Panera te bestellen en op te gaan halen. Mijn telefoon gaat mee, maar blijft stil.  Dr. Stahl had gezegd dat we na enen van haar konden horen dus we zitten op hete kolen.

Als de telefoon dan eindelijk gaat laat ik Rick opnemen.  Ik hoor het gesprek van de andere kant wel en het lijkt redelijk goed nieuws te zijn. Cosmo is goed door de operatie gekomen en het waren inderdaad een aantal tumoren op zijn milt.  Dat is het goede nieuws.

Het slechtere nieuws is dat dr. Stahl er vrijwel zeker van is dat het kanker is aangezien er uitzaaiingen zijn op Cosmo's lever.  Ze raadt aan dat we een afspraak maken met het Hope Center waar ze goede oncologie voor honden hebben.  Tenzij we weer van haar horen kan Cosmo morgen naar huis.

Ondanks de heel nare kankerdiagnose zijn we toch wat opgelucht met het vooruitzicht nog wat tijd met Cosmo te krijgen.  Vanochtend dacht ik hem voor het laatst gezien te hebben. 

Ietwat opgelucht gaat Rick weer aan het werk en Kai en Bea gaan de mall nog eens opzoeken.  Het is inmiddels vijftien graden en zonnig en ik ga voor op de stoep zitten lezen.  Even later moet Rick een conference call doen en neem ik Orion mee de achtertuin in.
Little did I know...

Als om half vijf het nummer van de dierenarts op mijn scherm verschijnt slaat de angst me om het hart.  Inderdaad klinkt dr. Stahl een stuk minder blij dan een paar uur geleden.  Cosmo's lichaam weigert rode bloedlichaampjes aan te maken en zijn organen zijn aan het uitvallen.  Ze raadt ons aan zo snel mogelijk te komen om afscheid te nemen.

In een kleine paniek roep ik Rick, die gelukkig net klaar is met zijn conference call.  Ook bel ik Kai en maan hem met Bea naar de dierenartsenpraktijk te komen. Zij schrikken natuurlijk ook enorm.  Ook de meisjes stel ik op de hoogte, al zijn die beiden op school en Katja heeft een tentamen.  Moeilijk voor haar om haar gedachten erbij te houden.

Bij de praktijk worden we meteen naar Cosmo gebracht.  Die kijkt direct op als hij onze stemmen hoort.  Dr. Stahl heeft tranen in haar stem als ze ons verteld dat ze echt niet denkt dat hij hier bovenop zal komen.  We kunnen heel veel geld uitgeven om zijn leven een paar dagen te verlengen, maar dat raadt zij (natuurlijk) niet aan.
Even kijkt hij op als hij weet dat ik verdrietig ben

Rick en ik hebben genoeg honden en katten gehad om te weten dat we niet egoistisch moeten zijn.  Bovendien verlengt zoiets ook onze spanning want het eindresultaat is toch het verlies van je geliefde huisdier, of dat nu vandaag is of over een maand met allerlei miserabel makende medicijnen.

We krijgen ruim de tijd om afscheid te nemen.  Eigenlijk vind ik dit heel fijn in plaats van in een kille behandelkamer op een metalen tafel.  Cosmo ligt in een grote kennel.  Groot genoeg voor ons om naar binnen te gaan. 
Om de beurt knuffelen we hem en vertellen hem hoeveel we van hem houden en hoe we hem gaan missen.  Er wordt heel wat gehuild en gelukkig zijn er zakdoekjes om onze neuzen te snuiten.  Iedere keer als ik snik licht Cosmo zijn kop op en lijkt naar me toe te willen komen.  Zo heeft hij zijn hele leven voor mij "gezorgd" met zijn hondenliefde.

Als Katja klaar is met haar tentamen vertellen we ook haar dat het tijd is om afscheid te nemen.  Dr. Stahl is intussen na een paar emotionele hugs naar huis en dr. Stocks nam het van haar over.  Rick haalt haar dus om te zeggen dat we klaar zijn (voor zover dat ooit mogelijk is).

Dr. Stocks vertelt dat zij net hetzelfde mee heeft gemaakt met haar Duitse herder.  Hij leefde maar een maand na de operatie en ze verzekert ons ervan dat we de juiste beslissing nemen.  Ze draait Cosmo om, zodat we hem alle vier kunnen aaien en injecteert hem dan met de medicijnen.

Dit is de eerste keer dat ik gebleven ben tot het hart van het dier stopte.  Om de een of andere reden heb ik er veel meer vrede mee op deze manier.  We hebben warm afscheid kunnen nemen en Cosmo tot het laatste moment laten voelen hoeveel liefde er voor hem is.

Gelukkig mogen we via een zijdeur naar buiten.  Daar moeten we allemaal even flink huilen en elkaar troosten voor we gaan rijden.  Onderweg heb ik het regelmatig diep uit mijn wezen te kwaad.  Ik ben Rick dankbaar dat hij rijdt.

Thuis wacht ons natuurlijk Orion en zoals ik had gehoopt is hij broodnodige therapie.  Ik had alleen zo gedacht dat pas over een jaar of vier nodig te hebben.  Wat is het opeens snel gegaan.  Cosmo was zo vief en plotseling nam de kanker hem van ons weg.

Op Facebook krijg ik enorm veel lieve berichtjes en een persoon schrijft hoe fijn het is dat wij de optie hadden Cosmo niet te hoeven laten lijden.  Haar moeder is terminaal ziek en bijna niets meer, maar ze moet wachten tot de dood haar komt halen.  Hoe moeilijk euthanasie ook is het zou ook hier in de VS voor mensen een optie moeten zijn.

We zijn allemaal uitgehuild en krijgen ook wel trek. Bea heeft zin in soep en besluit dat het Thais eten wordt. Dat vinden wij allemaal prima.  Ik bestel ook soep en een paar voorafjes. Het voelt raar zonder een bedelende Cosmo naast me.  Hij was zo'n deel van mijn leven, maar ik probeer me te troosten met de vele herinneringen.

Ook de meisjes delen allerlei leuke foto's van hem.  Ik weet dat wij Cosmo het beste leven hebben gegeven wat hij maar kon hebben.  Ik ben heel blij dat Kai in persoon afscheid heeft kunnen nemen met zijn vriendin als steun.  Ik hoop dat de film "A Dog's Purpose" waar is en dat Cosmo's lieve ziel reincarneert in een andere hond, die nog een familie blij maakt.
Cosmo, mijn eeuwige vriendje 15/11/2006-21/3/2017

69 reacties:

Jeanine Drost Guidry zei

Lieve, lieve Cosmo. Wat ben ik blij dat je bij hem hebt kunnen zijn. Hij hield zoveel van je, en nog steeds, hoe dat ook werkt, en jij van hem. We zijn onze Cooper verloren aan dezelfde soort kanker, en ik leef enorm mee. Dikke knuffel.

Becs zei

Petra, Rick en kinderen heel veel sterkte in deze moeilijke periode, nu jullie een stukje van je gezin los hebben moeten laten. Dikke knuffel.

Mijn moeder koos in 2004 voor euthanasie. Het is iets waar ik heel erg mee heb geworsteld maar achteraf heel blij mee ben dat zij die keus had. Het zou hier inderdaad ook zo moeten zijn. Ik ben blij dat zowel Cosmo en jullie hierdoor nog meer pijn en verdriet bespaard kan blijven

Patrick Vaes zei

😢😭😭😭

Bente zei

Wat is dat opeens snel gegaan. Fijn dat jullie er bij zijn geweest en dat Kai er ook was.
Zal wel raar leeg zijn nu, ondanks dat je spring-in-het-veld Orion hebt. Die snapt waarschijnlijk ook niet waar zijn maatje nu is.

Heel veel liefs!

Nina zei

Wat zal je verdrietig zijn. Vrijwel dagelijks was jouw bijzondere band met Cosmo voelbaar bij het lezen van je blogs. Wat heeft hij een mooi leven gehad en wat hebben jullie goed voor hem gezorgd. Heel veel sterkte.

Angelique zei

Gelukkig werk ik 's nachts alleen en kan ik even ongegeneerd snotteren.
Sterkte....

Sandra zei

Zit hier op de vroege ochtend met tranen in mijn ogen. Voor de hele familie veel sterkte!

Anoniem zei

Met tranen in mn ogen heb ik je blog gelezen, heel mooi geschreven.....heel veels sterkte, ik voel jullie verdriet (heb 10 jaar geleden mijn 2 jack russells, beiden 17 jaar, moeten laten inslapen :-(, waren ook mijn beste vriendinnen). Hopelijk biedt Orion enige troost en jullie hebben Cosmo een prachtig leven gegeven!
Big hug,
Evelyn

Nynke zei

:( Wat een verlies zo'n mooie en lieve hond en maatje.. ik leef met je mee..

Sjon en Bianca zei

😢 je weet dat het het beste is om je maatje te laten gaan, maar de pijn en het verdriet zijn er niet minder om. Heel veel sterkte 😘

Vega zei

Big hug voor jullie bij het verlies van Cosmo , jullie maatje .......
Heel veel sterkte ........


Anoniem zei

Pfff, ik zit hier met tranen over de wangen je verslag te lezen, wat erg voor jullie, zó snel als het gegaan is. En toch, het was niet alleen de laatste week dat ik af en toe de angst hiervoor in je stem dacht te lezen. Ik wist ook niet dat Cosmo al bij jullie was sinds 2006, daar sta ik enorm van te kijken, dacht dat het veel korter was. Ik weet nog hoe bij bij jullie kwam, ik las zelfs al bij je toen jullie eerdere hond, Brianna geloof ik genaamd, overleed. Zo snel gaat de tijd. Laat je goed troosten door Rick, Kai en Bea maar ook door Orion. Veel liefs, Marion

P.S. Ben nu naar de laptop van mijn man gegaan om te reageren, vandaar 'anoniem'

Veerle zei

Veel sterkte gewenst.

saskia strik zei

wat is dat snel gegaan, veel sterkte!

Jurgen de Bruin zei

Ik ben er even stil van....

Sterkte allemaal.

Pascale zei

Oh wat moeilijk, zo'n afscheid. Ik zit ook tranen weg te vegen bij het lezen van je verhaal. Wat fijn dat je het op deze manier even van je af kan schrijven, al zal het verdriet nog wel vaak naar boven komen de komende tijd. Ik stuur jullie bij deze een dikke hug.

Suus Laban zei

Heel veel sterkte Petra. Ik heb met tranen je dagje terug gelezen. Wat ontzettend fijn dat je afscheid hebt kunnen nemen. En ook heel fijn dat Kai toevallig net nu thuis is. Het verdriet zal je nog wel overvallen komende tijd maar jullie hebben de beste keus gemaakt. Hij heeft het fantastisch gehad en had zich geen betere humans kunnen wensen. Veel liefs en sterkte

Suus Laban zei

Heel veel sterkte Petra. Ik heb met tranen je dagje terug gelezen. Wat ontzettend fijn dat je afscheid hebt kunnen nemen. En ook heel fijn dat Kai toevallig net nu thuis is. Het verdriet zal je nog wel overvallen komende tijd maar jullie hebben de beste keus gemaakt. Hij heeft het fantastisch gehad en had zich geen betere humans kunnen wensen. Veel liefs en sterkte

Anoniem zei

Lieve Petra, wat is dat ongelooflijk snel gegaan. Heel veel sterkte nu voor de komende tijd, ik weet hoe het voelt. Gelukkig heb je je man en kinderen, en Orion om je te helpen. Cosmo heeft een heerlijk leven gehad, denk aan alle mooie herinneringen. Liefs vanuit Zwitserland, denk aan jullie allemaal hoor! Marjolein K.

Cees de Groot zei

Heel veel sterkte, pfff lig hier gewoon te huilen. het afscheid van een geliefd huisdier is altijd moeilijk en lastig.
maar het maken van de juiste keuze zonder veel pijn is ook een goed gevoel.
geniet extra van Orion die vast voelt dat jullie allemaal steun nodig hebben.

Yvonne en Rob zei

Zit met tranen in m'n ogen je blog te lezen, zo zielig dat jullie Cosmo hebben moeten laten gaan. Is een juiste beslissing die jullie hebben moeten nemen anders had het voor Cosmo wel heel moeilijk geworden. Je zult je "maatje" zeker gaan missen maar hij zit voor altijd in je hart. Sterkte.

An zei

Dat was schrikken, toen ik de titel van je blogje zag. Veel sterkte met het verlies van Cosmo, ik herinner me nog dat hij bij jullie kwam. Hij zat in zovele van jouw blogjes, het lijkt wel of ik hem kende. Ik hoop dat Orion een beetje troost kan bieden. Hij zal zich ook afvragen waar Cosmo nu is. Wat een toeval dat Kai er net is, dat hij het niet van op verre afstand moet meemaken en dat jullie er nu voor mekaar kunnen zijn. Veel sterkte!

sisely zei

Ik volg jullie blog al tijdje en dacht ik zal even reageren.Ook heb ik sisely uit NL dit blogje met brok in mijn keel gelezen.Heel veel sterkte de komende tijd voor jullie,gecondoleerd.Fijn dat jullie afscheid hebben kunnen nemen.

Tineke zei

Tranen lopen over mijn wangen. Wat verdrietig voor jullie allemaal. Maar ook fijn dat jullie dit als gezin op deze manier hebben kunnen doen.

Julia zei

Ach wat verdrietig! Veel sterkte voor jullie.

Sonja zei

Tranen voor Cosmo de lieve, mooie aristocraat, heel veel sterkte met het verlies van je intens geliefde maatje.

Sophie zei

Ach die lieve Cosmo. Wat een onverwachts verdriet voor jullie familie. Weet dat er heel veel mensen zijn die met jullie mee leven. Ik heb jarenlang met je mee genoten van al dat gebedel van Cosmo, van alle mooie wandelingen naar Great Falls en andere mooie plekken. Samen met Cosmo heb jij een stukje van je familie én je leven daar laten zien. Hij hoorde er echt bij. En door hem weet ik hoe mooi Australische herders zijn. Wie weet ooit voor ons ook zo'n mooie hond. Heel veel sterkte aan jullie allemaal. Liefs Sophie.

Jeanny zei

Snik, snik... Wat erg. Mooi geschreven. Heel veel sterkte gewenst!!

Anoniem zei

Och lieve lieve Petra - wat een vreselijk verdrietige dag. Zelf 2 katten hebbend waarvan er 1 inmiddels ook bejaard is voel ik de pijn die jullie allemaal maar jij in het bijzonder moet voelen. Net als andere volgers las ik je verhaal met toenemende tranen. Ik hecht er aan je te laten weten dat Cosmo een fantastisch leven bij jullie gehad heeft, want wat heb je liefdevol met hem geleefd. Hij was echt een lid van je gezin - beter had hij het niet kunnen treffen. En hoe groot de schok ook was, uiteindelijk is het toch ook fijn dat hij zich maar heel kort pijn heeft gehad, ook dat hebben jullie weer fantastisch aangepakt. Heel heel heel veel sterkte; het zal best even duren voor je je draai in de dit leven hebt gevonden zonder hem.
Dikke kus uit Leiden!

Liesbeth

Anoniem zei

Wat ontzettend verdrietig :-(
Veel sterkte.

Anja zei

Ach die lieve Cosmo, wat verdrietig. Hij heeft een heerlijk liefdevol leven bij jullie gehad en gelukkig niet lang hoeven lijden. Sterkte met het verlies van je maatje.

Marie zei

Vreselijk om je beste vriend over de 'Rainbow Bridge' te moeten laten gaan.
Ik wens jou en je familie heel veel sterkte in deze moeilijke tijd!

Anoniem zei

Met een brok in mijn keel je blog gelezen! Wat een trieste gebeurtenis, gelukkig hebben jullie toch nog tijd gehad om afscheid te kunnen nemen! Ik kan maar 1 ding zeggen.... verdriet maakt plaats voor prachtige herinneringen! Cosmo heeft een geweldig hondenleven gehad bij jullie. Veel sterkte voor jullie de komende tijd en Orion zal jullie veel troost geven. Een warme groet van Henny Breedijk.

Anoniem zei

Ik zit hier helemaal in tranen - ik kan me niet voorstellen hoe dat voor jou moet zijn. Cosmo is z'n deel van jouw leven, van dit blog, van mijn ochtendritueel, dat het net is alsof ik ook een stukje huisdier verloren heb. Het is natuurlijk het beste voor hem zo, maar jeetje, het is wel oneerlijk hoe ontzettend snel het in een keer is gegaan hoor. Ontzettende sterkte de komende tijd.
Hugs,
Judith

Anoniem zei

Ach wat erg! Cosmo had een prachtige naam en was een heel mooi beest. Hoe lief hij was, kon je lezen in zijn ogen. Hij maakte niet enkel deel uit van jullie maar ook van ons leven....Sterkte aan jullie allen. Marc

Anoniem zei

Jeetje, ik zit helemaal met de tranen in mijn ogen. Hoe herkenbaar is dit, wij hebben eind 2015 ook afscheid moeten nemen van onze (eerste) hond en hoe ontzettend verdrietig was dat. Maar je kunt je echt troosten met de gedachte (hoewel dit nu een schrale troost is) dat je het best denkbare gedaan hebt voor Cosmo en hij heeft een superfijn leven bij jullie gehad. Veel sterkte voor jullie allemaal! Groetjes, Maria

Ann Decoster zei

Oh Petra :-(
Wat is het toch hard om onze lieve viervoeter te laten gaan...
Onze billy is van de zomer gestorven dus ik ben ook terug volop aan het meesnotteren ...
Veel sterkte !
Ann

Ymkje zei

Sterkte Petra en familie, wat ontzettend verdrietig!

Anoniem zei

Ik houdt het hier ook niet droog. Heel erg om van je hondekind zo opeens afscheid te moeten nemen. Veel sterkte samen. Het zal een leeg plekje zijn.

Annemiek

Anoniem zei

Petra en familie, wat ontzettend verdrietig! Het is vreselijk om een honden maatje te verliezen. Veel sterkte.
Groetjes, Floor

Anoniem zei

Jeetje wat zielig, heb met tranen in mijn ogen zitten lezen.
Sterkte allemaal.

Unknown zei

Heel veel sterkte met dit grote verlies.
Ik lees je al jaren en jaren maar heb geloof ik nog nooit gereageerd.
Ik wilde je vertellen dat wij onze Australische herder hebben door jouw blog.
Ik had voorheen zelfs nog nooit van dit ras gehoord! We zullen hem allemaal missen in je dagelijks verslag..
Liefs, Gerdine

Antonia zei

I'm so sorry Petra. Mens of dier het is en blijft een rotziekte. Sluipmoordenaar ook wel genoemd en dat klopt Helaas in dit geval. Ik wens Je heel veel sterkte..

Groetjes Petra

Anoniem zei

Ach.... nee..... lees met tranen in mijn ogen dit berichtje.
Lieve lieve Cosmo...
Wat fijn dat zijn grote vriend kai er was.
Heel veel sterkte, wat een leegte zal het zijn. Maar wat heeft hij in een prachtig gezin gewoond!
Xxx
Marjon

Sandrah zei

In tranen je blog gelezen. Zo ontzettend verdrietig om ineens afscheid te moeten nemen van die trouwe viervoeter, maar wat fijn dat jullie op zo'n mooie manier afscheid hebben kunnen nemen.

Sandra

Anoniem zei

Ik ben er helemaal naar van. Ik zie hem nog binnen komen als pup. Wat hebben we allemaal van Cosmo genoten.
Heel veel sterkte, Bea

Marjan (hekkie) zei

Lieve Cosmo, wat naar dat jou deze ziekte is overkomen. Maar wat heb je het goed gehad bij je vrouwtjes en je baasjes en wat een liefde en plezier heb je gegeven en gekregen van de familie. Ze zullen je erg missen. Ik heb je gekend als puppie toen je nog maar net daar was. Het is mooi dat je niet meer hoeft te leiden en nu rust hebt gekregen. Knuffel Marjan

Irene zei

Vreselijk nieuws. Cosmo was zó jouw​ maatje. Ik wens jullie allemaal veel sterkte en kracht.

Anoniem zei

Ik ben werkelijk geschrokken toen ik je bericht over Cosmo las. Ik weet hoe lief hij voor jullie was en hoeveel jullie van hem hielden. Ik wens jullie allen veel sterkte toe.
Groetjes, Ida

Anoniem zei

Met tranen je blog gelezen. Zo verdrietig, maar wat fijn dat Kai erbij kan zijn. Koester de mooie herinneringen en ik hoop voor je dat Orion voor de nodige afleiding kan zorgen. Ook wij zullen 'm missen in je blogs iedere dag. Heel veel sterkte voor jullie allemaal.

Groetjes Wilma Loeffen

Reny zei

Wat een triest bericht en wat zullen jullie allen verdrietig zijn.

Heel veel sterkte !

Groetjes
Reny

Anoniem zei

Zo'n bekend gevoel...je weet dat je nu moet handelen, het maakt niet uit of het nu je kind of je huisdier is, je weet dat er iets niet goed is.
Veel sterkte de komende tijd. Fijn dat Orion voor wat afleiding kan zorgen tussen alle tranen door.
Ik ook ga Cosmo missen in al je verhalen en foto's.
Yvonne

Anoniem zei

Veel sterkte voor jullie allemaal.
Liefs uit Breda, Wilma.

Anoniem zei

Ach wat erg. Hij heeft een mooi liefdevol leven gehad, maar wat zal hij en leegte achterlaten.
Maar je blijft de mooie herinneringen houden. Sterkte.
Greet (aa forum)

Anoniem zei

Heel veel sterkte!
Nicolet

Mascha van Oers zei

Wat een groot gemis zal dat zijn! Heel veel sterkte en koester de mooie herinneringen.
Mascha

Anoniem zei

Tranen in mijn ogen bij het lezen. Sterkte!

Anoniem zei

Petra en familie,heel erg om zo.n lieve hond nu te moeten missen.
Hij hoeft niet langer meer te lijden,is het enigste troostpuntje.
Heb mijn tranen de vrije loop laten gaan bij jou verhaal.
Heb op die manier ook mijn hondjes en katten verloren.
Heel herkenbaar dus wat jullie nu door maken en gaan missen.
Heel veel sterkte ermee!

liefs Joke

Margaret zei

Oh wat erg dat Cosmo zo ziek was en jullie afscheid van hem moesten nemen. Ik huil met jullie mee. Heel veel sterkte.

Petra zei

Lieve allemaal - Dank jullie wel voor de lieve meelevende berichtjes, ze doen ons allemaal heel erg goed!

Wilma R zei

Met tranen in mijn ogen heb ik jullie blog gelezen...lieve Cosmo....wat is het toch altijd moeilijk om afscheid te moeten nemen van een geliefd huisdier...pfff...heel veel sterkte voor jullie allemaal....

Anoniem zei

Wat verschrikkelijk..... Ik wens je heel veel sterkte.
Soms heb je een huisdier wat net wat dieper in je hart kruipt dan een van de andere, en dat had Cosmo bij jou wel gedaan denk ik.

Frappant vind ik dat je het al een hele tijd aan hebt zien komen. Het laatste half jaar had je steeds zo af en toe een zinnetje over Cosmo, dat ik dacht: het zal toch niet.....

Fijn dat jullie Orion al hebben. Dat geeft een flinke afleiding. En ook goed dat Kai en Bea er zijn. Bijzonder dat Kai, die eigenlijk het verst weg woont van al je kinderen toch bij het inslapen van Cosmo was.

Jullie kunnen terugkijken op een heel fijn afscheid van Cosmo en je hebt de beste beslissing voor hem genoemen. Hoe moeilijk ook...

Nogmaals heel veel sterkte voor jullie allemaal!

Groetjes Carla

Anoniem zei

o zo erg voor jullie. We hebben iets gelijkaardigs meegemaakt met onze kat eind vorig jaar en hebben toen ook beslist om die te laten inslapen. Cosmo heeft een mooi leven gehad bij jullie en koester maar alle mooie herinneringen die jullie samen met hem hebben gehad. Wel fijn dat jullie een mooi en sereen afscheid hebben kunnen nemen. Veel sterkte voor jullie allemaal

Griet

Anoniem zei

Heel veel sterkte met het verlies en gemis van jullie lieve hond Cosmo. Dat de vele leuke herinneringen sterkte en troost geven.

Groet,
Evy

Anoniem zei

ooh, ik heb het met tranen in mijn ogen gelezen, wat verschrikkelijk verdrietig om je huisdier te moeten laten inslapen. Fijn dat hij zo geliefd was. Sterkte met het verwerken van dit grote verlies.
Angelique

Anoniem zei

Lieve Petra en familie,
Wat een ontzettend droevig nieuws.
Wij denken aan jullie.
De lieve Cosmo heeft een prachtig hondenleven gehad maar dit komt altijd als een schok.
Liefs Marielle Erik en Yenthe

Angela zei

Onbegonnen werk om het droog te houden bij het lezen van deze blog. Huilend heb ik de rest van de dag gelezen. Wat fijn dat jullie zo rustig afscheid hebben kunnen nemen van lieve Cosmo. Heel veel sterkte allemaal en wellicht een kleine troost om te bedenken dat dit het grootste gebaar van liefde is geweest naar hem toe. Liefde is loslaten en hij kon zelf deze keuze niet maken......

Grt uit Rotterdam, Angela

Annemiek zei

Goh wat onverwacht en snel dat jullie ineens afscheid moesten nemen van Cosmo! Ik kan me voorstellen dat dat helemaal niet makkelijk is als dat zo heel plotseling gaat. Al heb ik er geen verstand van, ik heb wel het gevoel dat jullie de goede keuze gemaakt hebben.

Charly zei

Was achter met het lezen van je blog en zie nu dit vreselijk bericht over het verlies van Cosmo. Heel veel sterkte met het verlies van jullie lieve maatje!