Ons pleintje nu:

dinsdag, april 18, 2017

Een werkelijk schitterende dag!

Rick moet vroeg weg en Orion vindt dat ik niet verder mag slapen.  Hij komt eerst lief knuffelen, maar gaat dan op alles knagen behalve zijn eigen ruimschoots aanwezige botjes. 

Als ik de derde keer uit bed moet om iets af te pakken (onvoorstelbaar wat hij allemaal vindt in onze kamer die maar weinig voor hem bereikbare dingen heeft) houd ik het rusten maar voor gezien en sta op.

Het is werkelijk schitterend weer dus ik doe de achterdeur meteen open.  Als de koffie gezet is en het roerei met tomaat en kaas in mijn nieuwe super antiaanbakpan gebakken ga ik er op het deck van genieten.  Langzamerhand kunnen we de achterburen steeds minder goed zien.  Heerlijk, die privacy!


Gauw laat ik Orion uit, maar de schattige buurmeisjes fietsen rond ons pleintje en ook daar blaft Orion enorm naar.  De "waterbom" maakt geen verschil dus zijn straf is terug naar huis gaan. 

De dierenarts belt niet veel later met wat namen van dierenartsen die met hondengedrag kunnen helpen. Ik wil het leuk gaan vinden met Orion te wandelen en niet bang zijn dat hij kleine kinderen zal bijten dus ga er z.s.m. een bellen.

Het is onvoorstelbaar dat zo'n schat van een hond voor ons zo vervaarlijk tegen vreemdelingen blaft.  De dierenarts zegt dat zij zelf geen problemen met hem had, maar toen was hij natuurlijk wel nog steeds onder de invloed van medicatie.

Orion gaat in zijn bench en ik naar Anytime Fitness.  Onderweg stop ik een paar keer om foto's van de bloeiende buurt te nemen.  Het is zo mooi!  De kleuren zijn bijna ongewoon helder. 

Bij de sportschool doe ik eerst een moeilijke vijf minuten op de "trap".  Daarna doe ik drie kwartier op de ARC trainer.  Mijn buurvrouw twee deuren verderop is er ook, maar ze groet me enkel en doet dan haar "oortjes" in.  Ik vind het altijd jammer dat ze zo afstandelijk is.  Ik weet dat ze door een moeilijke tijd gaat en zou graag tot steun zijn, maar kennelijk heeft zij daar geen behoefte aan.  Iedereen is natuurlijk anders.
 
Op weg naar huis

Thuis probeer ik nog een wandeling met Orion, maar dit keer blijft hij hard blaffen tegen een andere hond.  De eigenaar daarvan blijft maar staan kijken, zo irritant!  Intussen kan ik Orion nauwelijks aan, dat is een sterke hond!  Ik weet dat we voor een volgende hond (hopelijk tien of meer jaar van nu) echt een kleinere moeten nemen.  Met mijn nek en schouders kan ik dat getrek slecht hebben.
Binnen doen we een training routine en Orion wil graag doen wat ik zeg.  Daarom denk ik dat hulp van een gedragsspecialist dierenarts welkom zal zijn.  Ik doe alles wat de trainer heeft gezegd, maar soms is dat kennelijk niet genoeg.

Nadat ik me heb opgefrist haal ik een salade van Chop't voor mijn lunch.  Die eet ik in het park in Vienna op, naast de locomotief.  Het smaakt goed en intussen planten een paar mensen nieuwe bloemen in het parkje.  Het is weer eens een andere omgeving.
Met mijn macrolens op mijn fototoestel rijd ik naar Meadowlark Gardens.  Vanochtend was ik verdrietig en miste Cosmo opeens weer erg.  Ik heb moeite naar plekken te gaan waar hij en ik altijd mooie wandelingen maakten in de lente.  Bij Meadowlark zijn honden niet toegestaan dus een goed alternatief.
 
Onderweg is deze kerk zo fotogeniek!

Het is prachtig weer en de schildpadjes zonnen overal.  Er staat nog niet heel veel in bloei. De narcissen en tulpen zijn bijna uitgebloeid en de kersenbloesems helemaal.  De pioenrozen zullen over een paar weken bloeien schat ik.  Natuurlijk bloeien de azalea's wel prachtig.  Het is werkelijk genieten hier in de (weliswaar gedeeltelijk aangelegde) natuur.
 
Op de terugweg ga ik op zoek naar iets "zachts".  Dat is het Foto Zevendaagse thema vandaag van Heel Holland Fotografeert.  Ik had een bijtje of zo in gedachten, maar daar zie ik er helemaal geen van! Dan valt mijn blik op paardenbloempluizenbollen, die zijn zacht, dus ik neem er een aantal foto's van.
Orion is zowaar vrij rustig de rest van de middag.  Hij blaft wel als de buurhonden naar buiten komen, maar een paar sprays helpen daartegen.  Ik zou willen dat we lekker in de achtertuin konden raggen, maar dat mag nog niet.  Het arme dier kan zijn energie niet kwijt.

Rick komt thuis en stelt voor taco's te gaan eten bij Taco Bamba.  Helemaal goed, want ik wil hun tripa (runderingewanden) eens proberen. Ik heb ooit als tiener in Frankrijk tripe geprobeerd en dat maar gauw aan mijn vader gegeven dus het is een grote stap.

Amy, die we intussen kennen, geeft me een stukje voor ik de taco bestel en dat is lekker.  Ik bestel die taco en de Bulgogi Bullfight, die mijn favoriet is.  De tripa smaakt lekker, maar ik blijf er toch aan denken dat dit ingewanden zijn. 
Vandaag was een dag met een sterretje, maar ik heb vanavond erg veel pijn.  Teveel gedaan misschien?  Slecht weer morgen wellicht? Wie zal het zeggen, ik hoop dat het mijn nachtrust niet beinvloedt.

5 reacties:

Anoniem zei

Prachtige fotos, hier is de natuur nog niet zo ver en met 2 nachten nachtvorst deze week zal t ook nog wel ff duren....tis hier goed koud ook overdag!
Heb gerild bij jouw tripe gerecht.....ik gaf mijn honden vroeger pens en zal de geur daarvan niet snel vergeten....kan me niet voorstellen om het in een taco te eten.
Sterkte met de pijnen en t gemis van cosmo!
Groetjes
Evelyn

Marie zei

Mag ik je een aantal positive reinforcement dog trainers aanbevelen? Twee hiervan zitten in USA, de derde in Australia. Ze zijn zeer actief op Facebook en plaatsen regelmatig training videos, zonder gebruik van 'aversives' (zoals een waterbom, en spray).

nancytanner.com
4pawsuniversity.com
dogmatters.com

Misschien een toevoeging tot de one-on-one trainings met een local dog trainer?

Anoniem zei

Wat een prachtige kleuren overal! Hier zijn de bloesems allang weg, altijd zo jammer!

Ik hoop inderdaad dat je iemand vindt die je met Orion kan helpen. Onze honden zijn altijd mega-enthousiast als er bezoek langskomt, en daar helpt echt niks aan. Het is soms zo vervelend wanneer er mensen langskomen die niet zo goed kent, en je de honden gewoon niet stil krijgt, dus ik kan me er heel wat bijvoorstellen hoe vervelend het is als dat ook buiten gebeurt. Jou kennende, weet ik zeker dat je ook dit gaat oplossen :)

Succes!
Judith

Petra zei

@Evelyn - Ik heb ook weleens een tripe worstje gegeten wat vreselijk was, maar dit was echt lekker.

@Marie - Dank je voor de links, ik ga ernaar kijken.

@Judith - Het gaat hier ook altijd zo snel, helaas. Hopelijk gaat het inderdaad opgelost worden. Het is verder zo'n schat van een hond.

Petr@ zei

Fijn dat je eerst mocht proeven voor je bestelde. Zo zonde om het niet te eten als je het niet lust. Ik moet er zelf niet aan denken, inderdaad vooral het idee.