Ons pleintje nu:

zaterdag, mei 27, 2017

Dag 1 Outer Banks: Strand en vuurtorens

Al om half zes word ik wakker door het licht in de kamer.  De zon komt op en laat een mooie oranje roze lijn zien. Ik neem gauw een foto (die helaas mislukt) en probeer dan weer verder te slapen.  Een half uurtje later word ik echter verblind door de zon en besluit toch maar even de gordijnen dicht te trekken.


Dan val ik weer in een slaap vol dromen. Pas tegen half negen word ik daaruit wakker en dan is Ricks kant van het bed leeg.  Hij is ook duidelijk niet in de kamer, dus ik vermoed, terecht blijkt later, dat hij koffies is gaan halen.

Als Rick daarmee terugkomt ben ik inmiddels gedoucht en ingepakt.  Ik geniet van mijn ijskoffie op het balkon met zicht op de heel blauwe zee.

Opeens zie ik een hele groep dolfijnen langs zwemmen en roep Rick.  Helaas ligt mijn fototoestel in de van en met mijn telefoon zie je een paar zwarte stipjes.  Het is wel een geweldig gezicht, die mooie dieren.

Het hotel biedt gratis ontbijt, maar Rick vond het maar niets en bovendien is het al gesloten als wij net na half tien beneden komen.  Wel vroeg voor een weekend ontbijt om al te sluiten!  Maar goed, we waren toch niet geinteresseerd.

Gisteravond zag ik dat het Old Nags Head Cafe vlakbij ontbijt serveert.  Daar krijgen we meteen een tafeltje en bestellen beiden een omelet.  Voor mij met groentes en zonder kaas, voor Rick Cajun, dus pittig, met cheddar kaas. 

We hebben er beiden wat salsa bij, maar die blijkt zoet te zijn wat niet echt lekker is met een omelet. Het is niet om over naar huis te schrijven, maar zoals Rick zegt vult het de magen, is niet zwaar en ook niet duur. Helemaal goed, dus.

We checken uit het hotel en doen onze bagage in de van.  Dan gaan we een lang stuk op het strand lopen.  Het is best warm met een vochtige graad of dertig, maar het koele water voelt goed aan.  Erin zwemmen is me te koud, maar pootje baden is lekker.


We lopen een kilometer of vier naar een pier, maar dan protesteert mijn blaas en durf ik niet helemaal tot die pier te gaan.  Toch hebben we als we terug zijn bij het hotel bijna acht kilometer gelopen.  We maken even een pit stop en vertrekken dan.

Een bezoek aan de Outer Banks is wat mij betreft niet compleet zonder het beklimmen van een van de vuurtorens.  Die van Bodie Island is onze favoriet.  Het is er druk als we aankomen en de eerste voorradige kaartjes zijn voor tien over twee.  Aangezien we nog niet geluncht hebben besluiten we kaartjes voor tien voor drie te nemen zodat we eerst kunnen lunchen.

We weten al waar we dat willen doen.  Mama Kwan's is een leuke tiki bar en grill.  Tot onze verbazing is het er vrij leeg als we tegen enen binnenlopen.  We hebben dan ook zo stoelen aan de bar.  Niet veel later is er een wachttijd dus wij hadden veel geluk!

Het is hier gezellig en het menu heeft allerlei lekkers.  Dit keer kies ik de Oosterse salade met tonijn.  Daar krijg ik absoluut geen spijt van!  Ricks burger met gegrilde ananas ziet er ook zeer smakelijk uit. 

Na het eten rijden we terug naar de vuurtoren.  Daar zijn we wat vroeg dus lopen eerst het houten pad af om het moeras te bekijken.  Daar zien we een paar blauwe krabben zwemmen, iets wat we nog niet eerder hebben gezien.

Bij de vuurtoren wordt ons verteld dat we het balkon boven niet op mogen.  Het waait daar veel harder dan hier beneden dus het is niet veilig.  We lopen de 219 treden naar boven en mogen als troostprijs het licht en de lens bekijken.  Dat is iets nieuws voor Rick en mij dus erg leuk!

Eenmaal weer beneden is het tijd om naar onze timeshare te gaan om in te checken.  Dat kan vanaf vier uur en we komen precies dan bij Barrier Island Station in Duck aan.  Rick gaat inchecken en komt een paar minuten later alweer terug.

We brengen onze spullen naar boven, want ons appartementje (eigenlijk twee appartementjes, maar we gebruiken alleen de grootste met zijn tweeen) is op de eerste verdieping. We ontspannen wat en dan stelt Rick voor om naar Corolla te gaan. 
Het is nog steeds jaren tachtig, maar tenminste schoon

Ten noorden van dat plaatsje zijn wilde paarden, die soms op het strand komen. Wij willen op dat strand gaan wandelen, maar er is geen parkeergelegenheid vlakbij.  Mijn voeten doen teveel pijn om nog ver te lopen dus we besluiten dat morgen weer te proberen met beter schoeisel voor mij.

Op de terugweg gaan we eens kijken of the Oceanfront Grille wat is en dat is het zeker!  Dit restaurant ligt in een prive buurt met wacht.  Die persoon wijst ons de weg erheen.  Het restaurant heeft een groot deck boven zwembaden met zicht op zee.
Vandaag gaan we er slechts iets drinken en delen we de hush puppies, een typisch gerecht van het zuiden van de VS.  Het zijn gefrituurde maisballetjes en ze zijn verdomde lekker!  Natuurlijk absoluut niet gezond, maar daarom eten we er maar een paar.

Terug in ons appartement hebben we net genoeg tijd om ons op te frissen en dan vertrekken we naar Kill Devil Hills voor ons avondeten.  Eerst koop Rick nog een tas om drankjes in te koelen bij Sunsations. Als het weer morgen nog zo lekker is willen we ook wat op het strand gaan zitten.

Voor het avondeten hebben we gereserveerd bij een restaurant dat helemaal niet toeristisch is en in een woonbuurt ligt.  Vorig jaar ontdekten we het Saltbox Cafe en het is duidelijk populair bij de plaatselijke bevolking.  De meeste auto's hebben een North Carolina nummerbord en wij zijn een van de weinige Virginians.

Ons tafeltje is klaar als we het drukke restaurant binnenkomen.  Jammer genoeg staat de soft shell crab sinds vandaag niet meer op het menu, maar de gegrilde lokale tonijn met udon noedels en groentes smaakt voortreffelijk!  Rick heeft de crabcakes, die er ook zeer smakelijk uitzien.

Voor mij was dit meer dan genoeg eten, maar Rick heeft nog zin in een ijsje.  In Duck haalt hij dat, een pepermunt en chocolade ijsje bij Donutz on a Stick. 

Terug in het appartement komt er een flink onweer over ons heen!  Het kan hier zo ontzettend onweren, hopelijk duurt deze niet lang! Voor morgen wordt weer mooi weer voorspeld, hopelijk klopt dat!

4 reacties:

Yvonne en Rob zei

Jullie zijn weer goed bezig geweest, veel bewegen, lekker eten en drinken;-) wat is een vakantie toch altijd lekker relaxed.

Anoniem zei

Heerlijk allemaal! Wat is dat toch van Amerika! Wij waren en de meivakantie ook weer in Canada en USA. Lekker rondrijden (en eten)
Wij hebben veel gekletst met mensen met Nederlandse roots. Heel leuk juist! Zo leuk om te horen waarom ze geëmigreerd zijn. In Canada waren het vooral Nederlandse boeren. Geweldig ook hoe Canadees en Amerikaans iedereen was geworden. Ook wij merken dat Nederlanders 'op vakantie' liever geen gesprek aangaan. Een bepaalde arrogantie.... toch gek want je hebt toch echt iets gemeen, nml dezelfde fascinatie voor een land.
Marjon

Tineke zei

Lekker zo'n vakantie aan zee, is ook onze favoriet.
Wij waren rond hemelvaart een week op Texel met diverse familileden die ook op Texel vakantievierden. Heerlijk asperges gegeten en mee naar huis genomen.
Prachtig weer in nederland, jammer voor de tuinen , want de regen schuift steeds verder weg.

Petra zei

@Yvonne - Ja, vooral aan het strand. Het zijn een paar dagen echt relaxen.

@Marjon - Gek, he? Ik vind het juist leuk om even een praatje te maken. Grappig genoeg doen Belgen dat altijd wel (niet te zeggen dat alle Nederlanders zo zijn natuurlijk, maar het is wel opvallend vaak)

@Tineke - De zee blijft toch trekken, gelukkig wonen we niet in het midden van het land en kunnen we er heen rijden.