Ons pleintje nu:

maandag, mei 22, 2017

De ijskast saga duurt voort...

Het plenst als we opstaan en ik heb veel pijn.  Zo ergerlijk hoe mijn lichaam op het weer reageert.  Rick stelt voor ontbijt te gaan halen bij Starbucks nu we geen ijskast hebben.  Daar zeg ik geen nee tegen en bestel een ijskoffie en twee bagel balletjes met cream cheese erin.

Thuis eten we het op en dan moet ik naar de sportschool voor personal training.  Rick zal niet veel later naar het vliegveld vertrekken.  Hij moet tot en met woensdagavond naar Knoxville, Tennessee, dus we nemen afscheid tot dan.

Sharon wacht me bij Anytime Fitness al op en heeft een goed half uur gewichten voor me in petto.  Al heb ik er helemaal geen zin in toch dwing ik mezelf daarna om drie kwartier cardio op de ARC Trainer te "rennen".  Na afloop ben ik doorweekt dus ik moet wel goed bezig zijn geweest!

Thuis ben ik zo blij Orion te hebben, want anders zouden deze Rick-loze dagen wel erg saai zijn.  Orion houdt me namelijk constant bezig.  Ik train wat met hem en dat vindt hij altijd duidelijk leuk.  Hij blijft ook keurig op zijn mat zitten als ik de voordeur opendoe, maar of dat ook zo is als er daadwerkelijk iemand staat?

Omdat de ijskast reparateur tussen twaalf en vijf kan komen maak ik me snel klaar en neem Orion even mee om lunch te halen.  Hij blijft lief in de van wachten en heeft zo ook even iets anders om naar te kijken.

Vorige week ontdekte ik de Melrose Grain Bowl salade bij Chop't .  Daar heb ik het hele weekend aan gedacht, zo smakelijk was het.  Die haal ik dus nog eens, want hij is ook lekker licht.  Ik neem de turmeric ijsthee erbij, een nieuw drankje hier, erg verfrissend.


Thuis geniet ik ervan en zie dat de zon opeens totaal onverwacht toch doorbreekt.  Het is ook warm genoeg om buiten te zitten.  Gelukkig, want het wordt een saaie middag wachtend op de reparateur van de ijskast.

Als Mia naar buiten komt laat ik Orion de achtertuin in. Heel dom!  Hij rent lekker langs het hek met haar, maar ik had niet door dat het zo modderig was en voor ik het weet zit hij vol modder op ons tapijt. Neeeeeee!!!

Lezers hier weten hoe ik dat tapijt haat, van het hout kan ik de modder zo opdweilen.  Het tapijt is bruin in plaats van zilvergrijs en Orion maakte het net nog wat bruiner. Ik heb geprobeerd onze tapijtreiniger te bellen, maar die belt niet terug dus misschien is hij inmiddels te oud voor het werk.  Ik haal onze tapijtstomer dus maar naar boven en neem me voor morgenmiddag tenminste iets te doen om het schoon te maken.

Orion en ik brengen de rest van de middag op het deck door. De vogeltjes zingen en de cicaden laten zich ook steeds meer horen.  Dat is heel vroeg, maar dat komt omdat een heel aantal van de cicaden, die pas over vier jaar geboren zouden moeten worden, nu al uit de grond komen.

Als ik Orion uitlaat vindt hij er een, die op zijn rug ligt, en hij vindt het maar een eng beest.  Zaterdag bracht Snickers me er een, die nog aan het uitkomen was.  Overal liggen de "skeletjes" en ook dode insekten, die met plezier door alle dieren worden gegeten. Degenen, die overleven, beginnen hun liefdeslied in de bomen.

Wachtend op de LG man speel ik Candy Crush Saga en zit op het deck.  Gelukkig kan dat want wat saai is het zo te wachten tot de telefoon eindelijk gaat!  Alleen gaat die niet.  Om vier uur vraag ik Rick of hij iets gehoord heeft, maar dat is niet het geval.

We bellen beiden het nummer dat we gekregen hebben, maar dat is een antwoordapparaat.  Vijf uur komt en gaat en geen teken van een LG reparateur.  Ik laat nog eens een berichtje achter op het antwoordapparaat en ben inmiddels wel flink boos.  Wat zonde van mijn tijd en zo on-Amerikaans!

Er zit niets anders op dan het 800 hoofdnummer te bellen en daar word ik wel vriendelijk geholpen, maar ook zij kunnen niemand bereiken.  Rick belt ook nog en komt iets verder naar een LG manager, maar niemand kan meer doen dan berichtjes achterlaten en e-mails sturen.  Echt balen!  Ik denk niet dat we deze week nog een werkende ijskast zullen hebben.

Intussen is het ruim etenstijd voor mij en ik besluit Koreaans te gaan eten.  Heerlijk dat het weer later licht blijft, zo kan ik zonder Uber of wat ook gaan en staan waar ik wil.  Bij Maru krijg ik een stoel aan de sushi bar.

Ze hebben sushi, maar ik eet hier liever Koreaans.  Als voorafje bestel ik wel tobiko sushi, kleine viseitjes, die zo lekker knapperig zijn.  Het restaurant geeft gratis salade en miso soep.  Helaas ben ik niet gecharmeerd van de bulgogi Koreaanse BBQ.  De kimchi is heerlijk, maar er zitten stukjes bot in het vlees en dat vind ik vreselijk.  Jammer, het eerste gerecht hier dat ik niet kon waarderen.

Thuis doe ik spelletjes met Orion en kijk tv.  Ik ben dol op Antiques Roadshow, een soort Tussen Kunst en Kitsch.  Onvoorstelbaar wat mensen brengen en zonder dat ze het wisten enorm kostbaar.  Waarom hebben wij nu niet een antieke stoel van $10000 op onze zolder?

Hoewel, de ring van mijn oma waarvan ik dacht dat hij niet echt was bleek een prachtige saffier in achttien karaats goud, een kleine auto waard.  Jammer genoeg was het iets minder omdat ik ermee gesport had e.d., oeps! Ik ken het gevoel dus wel.

7 reacties:

Marion2 zei

Ah, wat frustrerend! Ik word altijd spontaan chagrijnig als er zo'n groot tijdvak is
waarin een monteur kan komen. Je bent dan met handen en voeten gebonden en ik durf dan
niet eens te stofzuigen ofzo vanwege de kans de bel niet te horen.En als hij dan ook
nog niet komt, grrr!

Toevallig las ik gisteren een stukje over iemand die op een rommelmarkt een goedkoop
ringetje had gekocht. Bleek later dat hij 24.000 euro (?) waard was.

Anja L. zei

Verschrikkelijk als je voor niks zit te wachten, slechte service hoor. Nu maar hopen dat ze snel kunnen komen.
http://www.nu.nl/opmerkelijk/4711977/goedkope-ring-van-rommelmarkt-blijkt-dure-diamant.html
Ik hoop dat deze link werkt, dit is het verhaal waar Marion het over heeft.
Fijne dinsdag!

Yvonne en Rob zei

Wat ergerlijk zeg, zit je de hele middag voor niets te wachten.
Ik hoop dat de koelkast snel gemaakt gaat worden.

Anoniem zei

Wat een beroerde service zeg, heel ergerlijk. Nu maar duimen dat hij snel gerepareerd kan worden!
Het verhaal over de ring waar Anja L. over schrijft is 406.00 euro waard, niet normaal meer zeg!! ik wil ook zo'n ring, hahaha.
Groetje van Henny Breedijk.

Hier het stukje over de ring, kon de link niet openen.
BRON: NU.NL Een goedkope ring die dertig jaar geleden op een rommelmarkt in Londen is verhandeld, blijkt een waardevolle diament te bevatten. Bij een taxatie is de waarde van het sieraad op 406.000 euro geschat.
De eigenaresse, die anoniem wil blijven, kocht de ring destijds voor twaalf euro. Zonder het te weten liep ze dagelijks rond met een edelsteen van 26 karaat om haar vinger. Pas recent besloot ze om onderzoek te laten doen naar de dof geworden ring.
'Benieuwd naar de echte waarde heeft ze hem bij een juwelier laten taxeren. Die stelde al snel vast dat het om een dure diamant ging'', aldus Jessica Wyndham van het veilinghuis Sotheby's. De ring wordt op 7 juni bij Sotheby's geveild.

Anoniem zei

Wat een gedoe met die koelkast, echt balen. Hopelijk heb je vandaag meer geluk.
Dat tapijt is echt een nagel aan je doodskist. Wat jammer dat Rick nog niet om is. Het is zoveel schoner als je hout of laminaat op de vloer hebt.
Groet, Bea

Anoniem zei

Tapijt niet schoonmaken Petra, laat het zó smerig worden dat zelfs Rick inziet dat een houten vloer praktischer is met huisdieren, en overstag gaat... ;-))
Lian

Petra zei

@Marion - Precies! En vandaag ook helemaal niets :(. Dat ring verhaal klinkt dus een beetje als het mijne. Het is een wonder dat ik die ring niet verloren ben over de jaren voor ik wist hoeveel hij waard was.

@Anja - Leuk verhaal, ik weet dus hoe dat voelt. Wilde bijna niet eens betalen voor de taxatie, ha ha!

@Yvonne - Ik zie het deze week niet meer gebeuren :(

@Henny - De mijne is niet zoveel waard, maar wel over de $10000. Ik denk dat mijn oma zelf ook niet wist hoe waardevol de ring was.

@Bea - Inderdaad, ik dweilde zo de modder van het hout.

@Lian - Je hebt helemaal gelijk! Ik heb zoiets ook tegen Rick gezegd vandaag.