Ons pleintje nu:

vrijdag, mei 26, 2017

Naar de Outer Banks van North Carolina

Rick en Orion zijn er al vroeg bij.  Ik herinner me vaag een hondenneus in mijn nek rond half acht.  Ik ben echter nog te moe en word tot mijn verrassing pas om half negen wakker.  Soms heb ik die slaap kennelijk hard nodig.

We halen ontbijt bij Starbucks en maken ons dan klaar.  Orion krijgt nog een wandeling en we doen strandstoelen, parasol en tassen in de van.  De buren zullen weer goed voor Orion zorgen, maar wat hadden we hem graag meegenomen.  Helaas laat onze timeshare geen honden toe.

Een kwartiertje later dan gehoopt rijden we de oprit af.  We hebben al gezien de I-95 in ons gebied flink druk is. Die drukte omzeilen we en gaan een stuk zuidelijker die snelweg op.  Wat ik op mijn verkeersapp zie stemt me niet blij, maar gelukkig kunnen we de Express tolbanen gebruiken.

Ik zal wel nooit goed worden met selfies!

Daarmee rijden we langs ellenlange files en als we ons weer bij dat verkeer moeten voegen is de file bijna opgelost. Toch blijft het tot aan Fredericksburg zoals gewoonlijk flink druk.  Wat drie kwartier had moeten zijn wordt anderhalf uur, maar daarna schieten we lekker op.

Rond lunchtijd zijn we bij Williamsburg, altijd een favoriet plaatsje, althans van mij.  Rick heeft niet zoveel met dat geschiedenis gedoe, maar ik vind het juist leuk (al is Williamsburg feitelijk niet authentiek, maar meer een openluchtmuseum). 

Het plaatsje heeft ook veel leuke restaurants en ik herinner me The Hound's Tale, een restaurant met een hondenthema, maar heerlijk eten.  Jammer genoeg blijkt dat geen lunch te serveren en de andere restaurants aan deze straat ook niet.

Stiekem ben ik blij dat we nu naar het historische gedeelte "moeten".  Daar weten we het Trellis restaurant met een gezellig terras.  Gelukkig is er net een tafeltje vrij.  Aan het tafeltje naast ons zit een Nederlands gezin.  Ik wil dan altijd graag een praatje gaan maken, maar dat is misschien te Amerikaans dus ik laat het maar achterwege.


Het is heerlijk weer met een graad of zevenentwintig en een lekker briesje. Ik zou hier uren kunnen zitten! De krab en zalm cakes op een salade met vinaigrette, die ik bestel, zijn heel lekker.  Rick heeft een rosbief broodje wat hij ook met smaak opeet.

Dan moeten we weer verder, want we hebben nog bijna drie uur te gaan.  Gelukkig leidt Waze ons rond de ergste files en tegen vijven komen we in Nag's Head op de Outer Banks in North Carolina aan.  We zijn hier voor onze timeshare in Duck, maar daar kunnen we pas morgenmiddag in.

Vannacht logeren we in de Holiday Inn Express hier.  Dit is een vrij nieuw hotel wat meteen te zien is.  We worden super vriendelijk ontvangen en krijgen een kamer aan de straatkant.  Rick vraagt of er ook een zeekant kamer beschikbaar is. 

Dat blijkt het geval, maar wel duurder natuurlijk.  Rick wil eerst zuinig aan doen, maar als hij mijn pruillip ziet gaat hij ook overstag.  Nu hebben we dus een kamer met zeezicht en horen we de branding als de deur openstaat.

De verleiding is groot op het balkon te blijven zitten, maar we hebben trek en zin in een drankje.  We rijden naar de Fish Heads pier bar en restaurant.  We moeten wat ver weg parkeren dus verwachten al een heel druk restaurant.

Dat is het zeker, maar Rick en ik hebben enorm geluk want er gaat net een stel weg bij de bar. Ik bestel een bloody Mary sake cocktail en die is lekker licht. Ze hebben hier veel bieren waar Rick natuurlijk voor gaat.  We bestellen de gegrilde tonijn hapjes, een lekker voorafje.
Mijn telefoon doet niet aan goede flits, maar je ziet de zee in de verte

Het is hier heel gezellig, maar hun menu is beter voor lunch dan voor avondeten.  We besluiten ons dus te verplaatsen naar Tortuga Lie's voor ons diner.  Hier is het een drukte van jewelste en een wachttijd van drie kwartier op een tafeltje.

Aangezien dat tijdens dit drukke weekend overal wel het geval zal zijn zetten we onze naam op de lijst.  De bar is groot en we hopen daar voor die tijd een paar stoelen te veroveren.  Dat lukt inderdaad na zo'n twintig minuten.

Het gezellige van aan de bar eten is dat we vaak in gesprek raken met de mensen naast ons.  Zo biedt de jonge vrouw naast Rick ons ieder een conch fritter aan, want zij kan ze alleen niet op.  De man naast mij knoopt ook een gesprek aan. 

Als ik vertel van oorsprong Nederlands te zijn blijkt dat hun zoon getrouwd is met de oudste dochter van een Nederlandse kennis van mij die vlakbij ons woont.  Wat een kleine wereld!  Ze zijn duidelijk heel trots op haar en blij dat ze binnenkort hun eerste kleinkind kunnen verwelkomen.

Ons eten komt en ik heb de pasta met rivierkreeftjes en verse groentes.  Ik heb er geen moment spijt van, wat is het lekker!  Er zitten heel veel rivierkreeftjes in en lekkere verse paprika.  Gewoonlijk krijg je een bord pasta met wat ingredienten, maar dit keer zijn het ingredienten met wat pasta.

Kortom het is een gezellig en lekker maal.  Weer een restaurant om op ons lijstje te zetten als we hierheen komen.  We nemen afscheid van onze bargenoten en rijden terug naar het hotel.

Daar hebben we een tijdje de deur open om van het geluid van de zee te genieten.  Er vliegen echter allerlei bijtende insecten binnen dus jammer genoeg moet de deur na een tijdje dicht.  We computeren wat en lezen wat en zullen het niet laat maken. 

6 reacties:

Saskia zei

Ik kan natuurlijk alleen voor mezelf spreken, maar ik vind het juist leuk als Amerikanen een praatje aanknopen als we op vakantie zijn. Helemaal als ze een NL achtergrond hebben. Geniet van jullie weekend! Groet Saskia uit Amersfoort

Gabrielle zei

Wat Saskia zegt, ik zou het zelf als vakantievierende Nederlander in de VS juist erg leuk vinden als je een praatje zou komen maken. Nederlanders zijn erg nieuwsgierig 😉

Heel fijn weekend !

Irene zei

Fijn weekend!
Met zo'n goede start kan het niet mis gaan!

Sophie zei

Wat leuk, de Trellis. Daar heb ik mijn dertigste verjaardag gevierd! Met de Death by Chocolate natuurlijk! Ik vind Williamsburg ook erg leuk en PP heeft er natuurlijk gestudeerd.
Veel plezier in North Carolina. En geniet van alle lekkere vis gerechten!

Petra zei

@Saskia - Grappig, want ik heb vaak dat mensen duidelijk niet geinteresseerd zijn.

@Gabrielle - Maar ze zijn niet nieuwsgierig naar andere Nederlanders in mijn ervaring. Ik klink duidelijk niet Amerikaans genoeg ;)

@Irene - Inderdaad, we genieten met volle teugen.

@Sophie - Die Death by Chocolate hebben wij een keer geprobeerd, maar het blijft een favoriet restaurant daar.

Petr@ zei

Ook ik zou het juist leuk vinden als iemand me aansprak en zeker ook iemand met een Nederlandse achtergrond. Juist benieuwd naar hoe iemand ergens terecht is gekomen en zo.
Maar geloof direct dat lang niet iedereen daar zo over denkt.