Ons pleintje nu:

dinsdag, mei 02, 2017

Nog een dag zomer voor de lente (en volgens het verhaal zelfs winter :( ) terugkeert

Rick moet er vandaag al vroeg op uit en Orion is net een kind dat niet rustig kan zijn.  Eerst is hij nog schattig knuffelend met zijn kop om mijn kussen, maar dan haalt hij allerlei hondenkwaad uit.  Mijn arme pluche dieren en tijdschriften moeten het ontgelden dus ik sta maar gauw op.

Het is wat koeler buiten, maar nog lekker en zonnig genoeg om op het deck te ontbijten. Ik maak een paar crackers met kaas en tomaat en Rick heeft de koffie al voor me klaargezet.  Zo hier zittend is het zo verleidelijk gewoon niets te doen!

Tinkerbell mok speciaal voor Judith

Jammer genoeg heeft mijn lichaam besloten dat alles pijn moet doen.  Sporten helpt dan altijd dus na voor Orion gezorgd te hebben ga ik naar Anytime Fitness.  Daar kom ik vroeger dan gewoonlijk aan en doe vijftig minuten cardio op verschillende machines.  Dan eindig ik met wat machines voor mijn benen om daar de pijn uit te krijgen.

Thuis speel ik met Orion in de achtertuin.  Af en toe komt er iemand langs en houdt hij na een blaf op vanwege de halsband.  Verder lijkt Orion er niet door aangedaan.  Als even later de gevreesde buurman met zijn hond naar buiten komt blaft Orion een keer en gaat dan verder met "voetballen" met mij.  Ik weet niet of het een wondermiddel is, maar voor de achtertuin werkt het in ieder geval wel.

Met een runderknietje doe ik Orion in zijn bench en ga naar Pet Valu.  Daar krijgen ze op dinsdag nieuwe zakken met die knietjes.  Ze hebben er maar twee en ik koop die dus op. Geen wonder dat ze zo snel uitverkocht zijn!  Als die dingen zo populair zijn koop je toch meer in?

Mijn maag laat me weten dat het tijd is voor lunch. Ik wil iets lichts maar ook Aziatisch en strijk neer bij Viet Aroma.  Ze hebben een lunchbox die ik zeker vaker ga bestellen! Een spiesje gegrilde garnalen en groentes, salade en ik kies een van hun heerlijke loempiaatjes in plaats van de "summer roll" die niet gefrituurd is.  Het is heerlijk en gezond, ik ben dol op de Vietnamese cuisine!

Vandaag zijn de verkiezingen voor het stadsbestuur van Vienna.  Mijn vriendin Tara is op voor herverkiezing.  Twee anderen ook, maar er zijn geen tegenstanders.  Toch vind ik het belangrijk mijn stemrecht te gebruiken. 

Tara en de burgemeester Laurie, die ik ook ken, staan voor de Presbyteriaanse kerk waar de verkiezingen voorlopig worden gehouden tot het nieuwe Community Center klaar is. We kletsen even en Laurie zegt dat ze het zo jammer vindt telkens niet naar mijn maandelijkse happy hours te kunnen komen.

Iedereen is altijd zo druk 's avonds, ik verbaas me erover, maar zolang er tenminste een persoon komt vind ik het gezellig. Soms maakt de lage opkomst me onzeker, maar onze burgemeester te horen zeggen dat ze het een prima initiatief vindt geeft weer moed.

Omdat er toch geen oppositie is, stem ik gewoon voor alle drie de kandidaten.  Ik vind het altijd bewonderenswaardig dat mensen zich zo vrijwillig inzetten voor hun gemeenschap.  Ik heb heus ook vrijwilligerswerk gedaan, maar een aantal van mijn vriendinnen hier zijn altijd heel actief overal.  Zelfs als ik geen lichamelijke beperkingen zou hebben zou ik mezelf dat niet zien doen.

Bij Petco haal ik nog wat dingen om Orion bezig te houden. Vooral 's ochtends als ik net uit bed ben en mijn pijnen nog probeer te overwinnen is het moeilijk met zijn puppy streken om te gaan.  Hij wil dan duidelijk iets knauwen en springt op de tafel en alles om dat te vinden, dus ik moet genoeg materiaal hebben om hem rustig te krijgen.

Als laatste haal ik avondeten bij Whole Foods en ga dan huiswaarts.  Ik was van plan naar Meadowlark Gardens te gaan, maar ik heb teveel pijn en geen energie meer.  Ik besluit de middag dus maar in de hangmat en op het deck door te brengen.
Terwijl ik me probeer te ontspannen bijt Orion een frisbee aan stukjes. Gelukkig eet hij het plastic niet.

Wat ben ik blij met onze grote tuin die Orion meer dan genoeg ruimte voor beweging geeft.  Ik heb 0,0 energie om met hem te wandelen en val zelfs bijna in slaap in de hangmat.  Soms vind ik het zo moeilijk te aanvaarden, die constante pijn overal.  Het is gewoon nooit weg.
Om Orion bezig te houden geef ik hem een botje maar daar loopt  hij alleen maar mee in zijn bek.  Hij rent ook nog even langs het hek met Mia, maar blaft maar even.  Ook Snickers heeft het vandaag een stuk rustiger, een blaf en klaar.  Orion heeft er verder geen last van, hij houdt gewoon op met blaffen.
Uiteindelijk geniet hij er toch van en we hebben geen hond meer aan hem

Voor Rick thuiskomt maak ik de salade met meerkleurige kleine tomaatjes, olijven en augurkschijfjes. Rick grilt later de kipsate spiesjes en we hebben er bruine rijst en pindasaus bij.  Dit is voor ons beiden een favoriet maal.

Katja krijgt heel goed nieuws vanavond.  Zij heeft een beurs gewonnen van $1000 en ieder beetje gaat helpen voor haar flinke studieschuld.  Zij komt ook volgende week een halve week hier, ik zie er enorm naar uit!

7 reacties:

Anja L. zei

Ik heb ook altijd bewondering voor mensen die heel veel vrijwilligers werk doen.
Ik heb vroeger altijd veel gedaan voor de Volleybalvereninging en de Tennisvereniging maar ik heb er nu 's avonds gewoon geen puf meer voor.
Kun je 's avonds geen voerpuzzel klaarmaken voor Orion zodat hij 's ochtends wat te doen heeft?
Wat een leuk nieuws voor Katja!
Fijne woensdag.

Marion2 zei

Wat bijzonder dat je de burgemeester kent. Het is zeker een
goed initiatief van jou. Heel sociaal en in zekere zin ook
vergelijkbaar met vrijwilligerswerk.

Erg naar dat je steeds maar weer die pijnen hebt. Het lijkt me
buitengewoon frustrerend dat er maar geen oplossing voor komt.
Ik hoop van harte dat ze het op korte termijn vinden!

Anoniem zei

Wat geweldig van Katja! Supergefeliciteerd! Jullie hebben zo wel een week van goed nieuws wat betreft studerende kinderen.

Ik zie dat wij een andere Tink mug hebben...ik zal binnenkort eens een foto van die van mij op FB zetten. Maar ik vind die van jou ook wel erg leuk. Misschien maar weer eens winkelen voor een nieuwe thee mok :)

En ik ben altijd zo jaloers op jouw lunch eten! Heerlijk! Volgens mij kom ik, als ik op een naar rij naar Maine, zo'n beetje langs jullie huis via de I-95 (geen idee hoor), als dat een keer uitkomt kom ik een keer een van die lekkernijen proberen!

Fijne dag met hopelijk minder pijnen!

Judith

Sandrah zei

Hè, wat balen toch weer dat je zoveel pijn hebt. Ik hoop voor je dat het snel weer beter gaat.

Wat fijn voor Katja en wat leuk dat ze weer een paar dagen thuis komt.

Stemrecht heb je en dat moet je ook zeker benutten. Ik heb sinds ik mag stemmen ook nooit een verkiezing overgeslagen.

Ik doe sinds kort ook vrijwilligerswerk bij, een van oorsprong Amerikaanse organisatie, Dress for Success. Dit doe ik slechts 1 dag per week, maar ik neem mijn petje af voor mensen die zich met hart en ziel inzetten voor vaak meerdere organisaties.

Sandra

Petra zei

@Anja - Hoe bedoel je een voerpuzzel? Ik zou dat heel graag doen!

@Marion - Ja, ondanks de 50000 inwoners voelt Vienna echt als een klein stadje. Ik hoop ook dat er eens iets zonder teveel bijwerkingen wordt uitgevonden tegen chronische pijn.

@Judith - Helemaal goed! Ik laat je graag onze omgeving zien. I-95 is hier inderdaad vlakbij.

@Sandra - Goed van je dat je vrijwilligerswerk doet! Ik vind het ook moeilijk om me vast te leggen voor bepaalde dagen vanwege hoe ik me voel, hoewel ik dat met de rondleidingen natuurlijk wel doe. Maar dan beweeg ik de hele dag en dat helpt meestal.

Becs zei

Wat geweldig voor Katja! En wat fijn dat ze volgende week weer bij jullie zal zijn.

Anja L. zei

Ik dacht dat je van die puzzels had voor de honden. Maar ik bedoel zoiets als in de link.
http://www.felinewelfarefoundation.org/getest/dog-brick/