Ons pleintje nu:

maandag, juni 05, 2017

De jurken passen smaak te pakken!

Het was hier dit weekend prachtig weer, maar die zon is vanochtend verdwenen en er dreigt regen.  De temperatuur is wel heel aangenaam.  Rick vertrekt naar zijn werk en Saskia drinkt koffie met Kaylee bij Caffe Amouri.

Rick heeft mijn koffie al gezet en ik bak een paar eieren met bruine tomaatjes en Parmezaanse kaas. Het is droog dus ik geniet er buiten van.  Saskia is terug en vraagt of we vanmiddag jurken voor Katja's bruiloft kunnen gaan passen.  Daar heb ik eigenlijk ook wel zin in.

Grijs weer, maar de bloemen zijn zonnetjes
 
Maar eerst moet ik naar de sportschool.  Daar doe ik eerst wat cardio en alweer valt het me op hoe vies het op de grond is.  Volgens mij is er dit hele weekend niet schoongemaakt.  Ik erger me daar enorm aan en Sharon ook.  Zij zal weer iets zeggen tegen de eigenaresse.

Het halve uur personal training gaat snel met een aantal nieuwe oefeningen. Dan worstel ik nog wat na op de verschillende ellipticals.  Na anderhalf uur hier houd ik het weer voor gezien.  Het drupt buiten en dit weer voelt als een zwaar pijnlijk juk op mijn schouders, ondanks het sporten.
De druppels op de bloemen zijn wel mooi

Thuis tref ik Saskia en Orion en ik probeer Saskia over te halen samen ergens te gaan lunchen.  Helaas heeft zij nog geen trek na haar ontbijt.  Ik wel degelijk dus ik maak me klaar en kan het niet laten weer die heerlijke salade van Chop't te gaan halen.
Voor de verandering vind ik meteen een parkeerplaats en er staat een korte rij in het restaurant.  Ik denk er niet eens bij na wie mij voor zijn en wacht op mijn beurt.  Opeens hoor ik keihard in mijn oor de vrouw achter mij.  

Luidkeels merkt ze op dat er een tijd is om kinderen te laten kiezen en een tijd voor de moeder om dat te doen.  Voor het eerst zie ik dat het om twee Indiaas uitziende moeders en hun drie kinderen gezamenlijk gaat.  Kijkend naar de vrouw achter me kan ik niet helpen te denken dat ze zoiets niet zou zeggen als het om blanke kinderen zou gaan.

De vrouw zegt nog een paar onaardige dingen, die die indruk versterken, en wil mijn bevestiging, maar ik negeer haar en bestel als het mijn beurt is mijn salade.  Kom op, zeg, het zal hooguit een paar minuten langer wachten zijn geweest!

Dat is iemand, die ik al bij voorbaat niet uit kan staan. Ik neem mijn salade mee naar huis en de kust is helemaal vrij als ik uit mijn parkeerplaats rijd.  Ik ben er bijna uit als ik een "klonk" hoor.  Duidelijk ging iemand anders ook achteruit en raakten we elkaar.  Balen!

Hard was het gelukkig niet en als ik uitstap zie ik zelfs geen krasje op de van.  Ik besluit er aardig over te zijn, tenslotte moet die ander niet gezien hebben dat ik al bijna uit mijn parkeerplaats was en hij of zij toch naar achteren reed.

Tot mijn ergernis zie ik de vrouw van in het restaurant, die verontwaardigd haar auto bekijkt.  Ik zeg dat ik geen schade aan de auto's zie.  "Ik weet niet waar jij mij geraakt hebt", bijt zij mij toe.  Ik heb haar geraakt?  Ik dacht het niet!  Maar gelukkig ziet ook zij geen schade en zullen onze paden zich hopelijk nooit meer kruisen.

De salade smaakt weer voortreffelijk.  Die zal ik deze maand nog vaker gaan halen, want volgende maand is hij er waarschijnlijk niet meer.  Alles gaat zo goed samen, ieder hapje is een traktatie.  Terwijl ik eet klets ik eindelijk weer eens bij met mijn zus.  Het is alweer lang geleden met ons beider drukke levens!

Dan gaan Saskia en ik jurken passen.   White Swan Bridal Salon is vlakbij, minder dan vijf minuten rijden, dus dat is een goede plek om te beginnen.  We worden super vriendelijk geholpen en ik vind drie jurken van de vier die ik pas mooi. 

 
Op een ervan word ik meteen verliefd, zo flatterend!  Katja vindt hem ook erg mooi van de foto.  Ik zou petrol als kleur nemen, niet paars, om bij Katja's "zeeglas" thema te passen.  Saskia probeert ook een viertal jurken waarvan drie goed staan, maar haar laatste vinden Saskia en Katja beiden mooi. 
Onze favorieten, die wel andere kleuren worden als we ze kiezen
Alle mogelijke kleuren ook

Saskia wil nog verder kijken, maar ik denk dat ik mijn jurk gevonden heb.  Ik voelde me er mooi in en hij is lekker licht voor een bruiloft op het strand.  De eerste jurk, die ik aan probeerde, vond ik ook mooi, maar die is zwaar.

We hadden beiden niet verwacht meteen jurken te vinden waar we ons in zouden kunnen zien volgend jaar.  Ik denk zelfs dat ik niet verder ga zoeken, zo precies voor mij vond ik die jurk!  Saskia wil wel verder zoeken en voor haar is het ook belangrijker, want haar jurk moet precies zijn wat Katja wil voor haar Maid of Honor.

Kanika, die werkelijk heel goed hielp, geeft ons een kaartje mee met onze favoriete jurken erop.  We moeten die uiterlijk in december bestellen, want ook deze jurken nemen maanden om klaar te zijn en dan moeten ze misschien nog vermaakt worden. 

Bij Whole Foods halen we spullen voor het avondeten en als we thuiskomen is Jose er al met zijn helpers.  Zij zijn op het deck bezig om het hek daar te maken.  Orion gaat helemaal uit zijn dak en met veel moeite doe ik zijn harnas aan en neem hem mee naar voren.

Met een bakje snoepjes en Snickers ga ik op de stoep voor het huis wachten tot de mannen klaar zijn.  Af en toe komen die naar buiten en dan blaft Orion weer flink tot ik hem afleid met snoepjes.  Ik merk wel dat hij steeds makkelijker afgeleid wordt.  Toch progressie?  Ik hoop het maar.

De mannen vertrekken, we hebben weer een eiland in de keuken en een werkend hek op het deck.  Rick is echter zeer bezorgd over de schade, die de ratten deze winter hebben geknauwd aan de draden in de basement.  Hij gaat de verzekeringsmaatschappij om hulp vragen, want we willen natuurlijk geen risico op nog een brand.

Kaylee komt en met snoepjes krijgt zij Orion ook zo ver op te houden met tegen haar blaffen.  Het blijft onbegrijpelijk dat hij zo tegen haar blaft.  We hebben nog een lange weg te gaan!

Het eten is heerlijk, blackened zalm voor Rick en mij en Saskia maakt een veggie burger.  Daarbij hebben we tomaten, olijven en augurksalade en rozemarijnbrood.  Dan werken we aan Saskia's ticket naar Australie, het volgende grote evenement in ons leven.  Nooit een saai moment!



4 reacties:

Anja L. zei

Wat een draak van een mens zeg!
Ik vind die laatste jurk inderdaad mooi, hij staat je erg goed.
Fijne dinsdag.

Anoniem zei

Het is ons hier in Vero Beach ook al opgevallen dat er door veel mensen onaardig wordt gereageerd op niet blanken mensen bah bah en nog eens bah, is hier ook wel een beetje een Trump bolwerk hebben wij de indruk, wij komen hier al jaren maar voor het eerst voelen wij ons er niet echt meer "thuis" volgend jaar voor ons niet meer deze kant op, jammer maar hier wil ik geen deel van uitmaken, hier wonen namelijk op dit stukje Florida behoorlijk welgestelde Amerikanen en het lijkt wel of ze in 1 jaar tijd volledig veranderd zijn, en niet tengoede.

Vind de laatste jurk je geweldig staan zou een top keus zijn, grtjes Toos

Sandrah zei

De jurken staan jullie beiden goed, maar jemig, dat ook het maken van deze jurken zo lang duurt! Nooit bij stil gestaan. Wil Katje niet zelf kiezen welke jurk Saskia gaat dragen? Ik bedoel zoals in Say Yes to the Dress: Bridesmaids. :)

Wat een naar mens. Ik moet meteen weer denken aan de uitspraak die ook steeds vaker op social media verschijnt: als je niets aardigs te zeggen hebt, hou dan vooral je mond! Het lijkt wel of het het fatsoen steeds verder verdwijnt bij veel mensen. Bah!
Gelukkig was er geen schade en hoef je niet meer met haar te dealen.

Sandra

Petra zei

@Anja - Ja, ik ben helemaal verliefd op die jurk, die wordt het zeker.

@Toos - Helaas, Trump heeft heel wat mensen ertoe gezet hun ware aard naar voren te laten komen.

@Sandra - Katja geeft ieder bruidsmeisje een kleur maar ze zal misschien met Jess en Gabbi gaan shoppen. De rest woont te ver weg.