Ons pleintje nu:

maandag, juli 10, 2017

Lijstje voor Australie afwerken

Maandagochtend en Rick en Orion staan om tien voor half acht op.  Ik ben ook wakker, maar heb weer eens pijn dus moet mijn spieren weer even in het gareel krijgen. Om kwart over acht lukt het me mijn bed gedag te zeggen.

Het is weer lekker warm buiten en de zon doet mijn spieren ook altijd goed.  Ik bak een paar eieren met kaas en tomaat en eet ze op het deck op. Het belooft een hete dag te worden, maar dat vind ik juist heerlijk, vooral als ik niet door de stad hoef te lopen, toegegeven.

Bij Anytime Fitness doe ik een kwartier cardio en dan komt Sharon me halen voor de enige personal training sessie deze week.  Sharon vertelt dat zij mijn zwemmethode met kickboard en flippers probeerde en na een baan al doodop was. 

Toch vreemd, want zij is natuurlijk nog sportiever dan ik.  Ze zegt mij te bewonderen dat ik in een half uur zo een kilometer zwem.  Het is me al vaker opgevallen dat veel hardlopers geen zwemmers zijn en omgekeerd. 

Dertig minuten later zijn alle spieren aan bod gekomen en doe ik nog een half uur cardio.  Dan ga ik huiswaarts en laat Orion even uit.  Niet lang, want ik heb veel pijn en wil het risico niet lopen dat hij gaat trekken. Het is toch te warm voor Orion, die thuis meteen met zijn kop op de waterbak gaat liggen na die leeggedronken te hebben.

Saskia heeft nog een kort lijstje af te werken voor ze naar Australie vertrekt.  Ik ga met haar mee naar MotoPhoto voor haar studentenkaartfoto. Saskia is er zowaar tevreden over.  Nu moet die nog getekend worden door een advocaat (gelukkig kennen wij er een aantal, maar wat een vreemde eis!) en dan opgestuurd.

De grootste vraag voor ons is hoe het met Saskia's medicijnen moet. Kan zij die in Australie ook voorgeschreven krijg of moeten wij die iedere maand opsturen.  Jammer genoeg lukt het Saskia niet haar dokter te spreken vandaag.  Ik maak me hier wel zorgen over, want de tijd begint te dringen en Saskia heeft die medicijnen hard nodig.

Als lunch ga ik naar Chopt en probeer de Melrose grain bowl wat na te maken.  Een aantal ingredienten hebben ze niet meer, maar het is bijna hetzelfde.  Niet zo verslavend, maar op een dag als deze is een salade de lekkerste lunch.


Op de terugweg halen we avondeten.  Ik haal diepvries groente, die in de magnetron opgewarmd kan worden van Giant en de rest van Whole Foods.  Daar doet Saskia ook wat van haar boodschappen. Ik ben benieuwd wat ze in Australie gaat eten, want ze moet er zelf koken.

Thuis train ik met Orion, die vanochtend het snoer van mijn laptop kapot knauwde en dus duidelijk meer vertier nodig heeft.  We doen onze voordeur routine waarbij Orion op een matje moet blijven zitten als de deurbel gaat.

Hij doet dat voorbeeldig, nu nog als er ook echt mensen zijn!  Ik heb vandaag de dierenartsassistente weer ge-emaild, want wij zien niet veel verschil met de Prozac na acht weken.

Tegen half vier loop ik naar het zwembad, denkend dat ik er de rest van de middag ga doorbrengen.  Er staat echter een groot bord dat ze vanmiddag om vier uur sluiten voor een zwemteam wedstrijd.  Vroeger was dat vijf uur en nu is daar voor ons "gewone" leden dus nog een uur vanaf gesnoept, grr!!

Gelukkig heb ik nog precies genoeg tijd om mijn baantjes te trekken.  Op een gegeven moment zit de lifeguard er enkel voor mij, want het zwembad is verder leeg.  Alleen Lorraine zie ik er nog, want die helpt mee met het opzetten van de wedstrijd.  We kletsen even en dan loop ik naar huis.

Voor Orion is het natuurlijk fijn dat ik er alweer ben.  Ik geef hem een kluif en we genieten op het deck van het heerlijke weer.  Op mijn hangmatstoel met een diet Coke houd ik het goed uit en Orion houdt de wacht.  Hij heeft goed zicht van zo hoog, alleen is helaas voor hem onze tuin zo omgeven door bomen dat we nauwelijks onze buren of de straat kunnen zien.

De Tachtigjarige Oorlog heeft me altijd gefascineerd (ik weet echt nog heel veel Nederlandse geschiedenis tot mijn verbazing, maar ja, het was ook altijd mijn favoriete vak).  Het boek van Simone van der Vlugt "Rode Sneeuw in December" heeft me in zijn greep en voor ik het weet loopt Rick weer binnen na uren op de beursvloer te hebben gestaan.

Als avondeten grilt Rick de eerder door mij gekochte kipspiesjes.  Erbij hebben we erwtjes en bruine rijst en pindasaus.  Het smaakt allemaal prima in de buitenlucht.  Zoals jullie hierboven zien gaat het de komende dagen een hittegolf zijn. 

Dat gaat woensdag een hete rondleiding worden!  Maar morgen hoop ik meer van het zwembad gebruik te kunnen maken. Water brengt tenslotte de beste verkoeling!

6 reacties:

Anja L. zei

Ik weet dat het hier een heel gedoe is om zware medicijnen mee te krijgen. Een collega is al een tijdje bezig om medicijnen voor zijn zoon (ADHD) mee te kunnen nemen naar Zuid Afrika. Succes met uitzoeken.
Gaat Saskia in Australie op een campus wonen?
Jammer dat je steeds vroeger uit het zwembad moet, jullie betalen toch een bijdrage hiervoor?
Jullie een hittegolf, hier wordt het vanaf vandaag veel minder met het weer.
Fijne dinsdag!

Anoniem zei

Zorg in ieder geval dat er een doktersverklaring bij haar medicijnen zit (liefst een paar, voor geval ze deze kwijtraakt) Medicijnen voor mensen met adhd, bv ritalin, vallen onder de opiumwet.

Marjon

Anoniem zei

Vorig jaar moest ik voor Micky de medicijnen naar Kentucky opsturen. Hij kreeg niet meer dan 30 dagen voorraad losgepeuterd. Vroeger ging dat wel. Misschien anders als het naar het buitenland is. Opsturen is toch een risico met kwijtraken. Je kunt eens opzoeken of hetzelfde medicijn in Australie bestaat of onder welke naam. We krijgen hier op de urgent care wel eens buitenlanders die hun medicijnen kwijt geraakt zijn en iets voorgeschreven moeten krijgen. Soms lukt het.
Dat zwemmen zwaarder is hoor ik ook wel eens. Mensen die triathalons doen vinden zwemmen vaak het moeilijkst. Je gebruikt toch weer andere spieren. Ik ben begonnen met zwemmen in het meer, nog altijd koud, maar je warmt door de beweging wel op. Nog even trainen voordat ik dat meer over kom!

Annemiek

Anoniem zei

De grote reis naar Australia komt heel dichtbij. Ik wens jullie allen veel steun en sterkte. Ze zal jullie allen en ook haar katten wel ontzettend missen. Is Orion al gewend aan de katten van Saskia?
Nog gefeliciteerd met de fantastische cijfers van Katia.
Groetjes uit Canada, Ida












Anoniem zei

Hoop dat jullie het medicijn probleem vandaag kunnen oplossen. Altijd zo'n gedoe vlak voor een reis.
Ik zie inderdaad hete dagen in het verschiet.
Volgens het weerbericht hier kunnen wij vanaf vanavond 15 uur lang heel veel regen verwachten.
Alvast succes met je rondleiding morgen.
Groetjes, Bea

Petra zei

@Anja - Ja, ze gaat op campus wonen. Het ziet ernaar uit dat wij de medicijnen op zullen sturen.

@Marjon - De wetten zijn overal anders wat het probleem is. Maar ik laat het een beetje aan Saskia zelf over, want zij is volwassen en wij kunnen enkel maar uitvoeren wat zij ons vertelt.

@Annemiek - Saskia krijgt ook niet meer dan 30 dagen. Het ziet ernaar uit dat we dat iedere keer op moeten sturen.

@Ida - Orion en de katten van Saskia zijn nog steeds geen vriendjes helaas. Hij is te onstuimig voor ze

@Bea - Dank je, het gaat puffen worden!