Ons pleintje nu:

zondag, september 03, 2017

Veertien jaar bloggen en een leuk weekend samen

Toen ik midden in de nacht wakker werd hoorde ik de regen op het dak klateren.  De overblijfselen van orkaan Harvey komen over ons heen vandaag.  Mijn bed is zo lekker en ik wil niet opstaan.  Orion heeft daar andere gedachten over en komt me een paar hondenzoentjes brengen.

Rick ligt nog in diepe rust dus ik lees op mijn telefoon.  Ik realiseer me ook dat ik gisteren vergeten ben de veertiende verjaardag van dit blog te vieren. Op 1 september 2003 schreef ik mijn eerste blog.  Wat is er veel gebeurd in die jaren!

Een andere verjaardag waar ik aan denk is de honderdtiende vandaag van mijn lieve oma.  Ik had een heel sterke band met haar en mis haar wijze advies nog vaak.  Het huis van mijn opa en oma in Den Haag leeft meer in mijn herinnering dan het laatste huis waar wij met mijn ouders, broers en zus woonden in Nederland. Onvoorstelbaar dat Oma vandaag 110 zou zijn geworden!

Als Rick ook weer van deze wereld is laat hij Orion in de stromende regen uit.  Daarna gaan we ontbijt halen in Vienna.  Overal staan kleine jochies geld op te halen voor hun football team.  Ik heb geen geld mee, maar Rick heeft met ze te doen in de nattigheid en geeft wat.

Bij Starbucks halen we koffies.  Rick neemt een warme latte, ik een ijskoffie.  Zo koud is het nu ook weer niet, hoewel ik in de auto de verwarming wel aanzet.  Voor ons doen is zestien graden koud begin september!

Thuis plant ik mezelf op de elliptical en doe daar een uur op. Orion blijft bij Rick en als ik beneden kom zijn geen van beiden thuis.  Niet veel later komt Rick met een kleddernatte Orion terug, maar die laatste heeft tenminste zijn beweging gehad.

Terwijl ik me douche en klaarmaak neemt Rick Saskia's auto mee om geinspecteerd te worden.  Natuurlijk is het zaterdag en is het drukker dan gewoonlijk.  Rick moet dus drie kwartier wachten en maakt van de gelegenheid gebruik Saskia's auto van binnen wat op te schonen (netjes gezegd).

Als hij terugkomt maken we ons klaar voor ons "avontuur" van vanmiddag.  Hier in Virginia is gokken niet toegestaan, maar in de buurstaat Maryland (en ook West-Virginia trouwens) sinds een aantal jaren wel. 

Eind vorig jaar ging net over de grens met Virginia in National Harbor het enorme MGM hotel en casino open.  MGM heeft ook een heel aantal van de casino's in Las Vegas en wij wilden er al maanden heen.  Op een regenachtige middag als vandaag is het een perfecte gelegenheid.

Zonder oponthoud rijden we erheen en parkeren in de ondergrondse (gelukkig) parkeergarage.  Van buiten zagen we al dat het een gigantisch complex is en binnen blijkt dat ook.  We lopen en lopen voor we het restaurant waar we willen gaan lunchen tegenkomen.

Dat is "Marcus" van de beroemde chef Marcus Samuelsson.  Die is geboren in Ethiopie en opgegroeid in Zweden en heeft een heel populair restaurant in New York.  Ik verwacht er dus heel wat van en het menu ziet er goed uit.

We worden vriendelijk ontvangen en krijgen een tafeltje "buiten" met zicht op een groot plein met decoraties. Onze serveerster laat wat op zich wachten, maar Rick en ik hebben geen haast.  We bestellen een drankje en de gevulde eieren.

De eieren en mijn wijntje worden gebracht, maar Ricks bier komt ondanks herhaaldelijk vragen maar niet.  Pas als we de eieren, die overigens wel heel lekker waren. op hebben, vraagt een andere serveerster of we nog iets nodig hebben.  Het is inmiddels al zeker twintig minuten later.  Rick vraagt naar zijn bier en magisch verschijnt het een paar minuten later.

Dat kan natuurlijk gebeuren dus we wachten gewoon op de rest van ons eten.  Onze serveerster zien we niet meer.  Ricks gebakken visbroodje en mijn kippensoep worden door nog iemand anders bezorgd. Mijn soep zonder lepel, maar wonder boven wonder merkt iemand die langsloopt dat op en geeft me er een.

Ricks vis, waarvan ik een stukje mag proeven, is erg lekker.  Mijn soep daarentegen is werkelijk erbarmelijk en dat voor $11!  Ik doe nooit zout in mijn eten in restaurants, maar dit keer echt wel, want het is zo flauw! Het lijkt wel gewoon water in plaats van soep!

Er zit ook maar heel weinig kip in en van de weinige stukjes kokhals ik bijna van twee ervan, die alleen maar kraakbeen zijn.  Gewoonlijk had ik geklaagd, maar er is niemand om tegen te klagen! Werkelijk niet het niveau dat Marcus Samuelsson moet willen voor een restaurant met zijn naam!

Dan duurt het nog eeuwen voor we eindelijk kunnen betalen, maar ik probeer mijn middag niet te laten vergallen.  Het is maar eten tenslotte, maar ik neem me wel voor een recensie op Yelp te schrijven (wat ik intussen gedaan heb en ik ben lang niet de enige ontevreden gast daar!).

Wij gaan eerst de lobby van het hotel bekijken.  Het lijkt ons heel leuk hier een nachtje te logeren en gewoon te genieten.  Echt bijzonder om een mini Las Vegas zo dichtbij te hebben, alles is zo mooi en luxe!

Dan lopen we het casino binnen.  Mijn hemel, dit is waarschijnlijk het grootste (en ook drukste) casino dat ik ooit heb gezien.  Het lijkt wel niet op te houden!  We willen wat gokken en zoeken en vinden uiteindelijk Blackjack tafels met een $15 minimum inzet.

We kopen beiden voor $50 chips en spelen, maar jammer genoeg duurt dat niet lang. De dealer heeft meer geluk dan wij.  We besluiten dan maar aan de bar Blackjack op de machines te gaan spelen.  Daar doen we het veel beter en ik win zo veertig dollar terug.
Rick speelt op de machine naast mij, maar die heeft kuren.  Er worden mensen bij geroepen en Rick krijgt voor zijn ongemak zomaar $55 extra speelgeld op zijn M Life kaart!  Daarbij wint ook hij $20 op de machine dus uiteindelijk vertrekken we met een heel klein beetje winst. 

Grote gokkers zijn we niet, het gaat ons om het spel. We vergapen ons wel aan de vele mensen, die honderden dollars op tafel gooien!  Als we onze bonnen gaan inwisselen zien we hoe iemand duizenden dollars uitbetaald krijgt bij de kassa.  Wauw, zoveel geld is hier in de omloop, dit casino doet het duidelijk heel goed!

Wij hebben genoten van een middagje in een heel andere wereld en rijden weer terug naar ons hoekje van de wereld.  Daar wacht Orion ons geduldig op. Rick neemt hem weer voor een wandeling en we ontspannen een uurtje.

Dan besluiten we voor het avondeten Indiaas te gaan eten.  Dat doen we bij Turmeric en daar zijn we de enige klanten.  Gelukkig komen er niet veel later meer mensen, want anders is het zo saai.  Ik bestel hun heerlijke kippensoep als voorafje om de smaak van die van vanmiddag uit te wissen.  Dit is hoe kippensoep zou moeten zijn!

Rick en ik nemen beiden de "saag" (spinazie en mosterdbladeren), ik met paneer, Indiase kaas, en Rick met lam.  We hebben er naan bij met drie verschillende sausjes (raita, yoghurtsaus met komkommer, mango chutney en zure groentes).  Het smaakt allemaal heel erg goed en is een leuke afsluiting van deze dag.

Zondag

Alweer slapen we heerlijk en als Rick dit keer eerder wakker wordt en opstaat dan ik blijf ik nog even van mijn nieuwe kussen genieten.  Ik slaap met een kussen dat helemaal om me heen gaat en het oude was gescheurd en lekte.  Deze is weer goed opgevuld en ligt heerlijk.

Tegen negenen ga ik ook naar beneden.  Het weer is een stuk beter dan gisteren.  We halen koffies bij de drive thru van Starbucks in Fairfax en dan haalt Rick een wrap van Smoothie King en ik een broodje met ham, kaas, ei en tomaat van Panera.  We smullen er op het terrasje van Panera van.
Dan is het weer tijd om te bewegen.  Ik besluit een uur op de plaats te gaan hardlopen. Rick neemt Orion mee voor een lange wandeling. Hij komt helemaal blij terug want Orion heeft zich voorbeeldig gedragen. Ze hebben zelfs een hert gezien, maar Orion blafte helemaal niet. Brave hond dat het is!

Als we beiden klaar zijn gaan we Vienna in voor de lunch. Rick haalt die van hem van Cava en ik neem een salade van Chopt. Daar staat een enorme rij!  Ik moet wel een half uur wachten voor ik aan de beurt ben.  Kennelijk is het een salade dag.
In de auto smullen we van onze salades en gaan dan naar Plaza Art.  Rick (voornamelijk) en ik zijn een nieuw project begonnen voor het deck.  Wij willen een paal maken met pijlen met de namen van favoriete plaatsen, die we bezocht hebben.  Rick heeft daarvoor verf nodig en we worden bekwaam geholpen.

Zaken als deze doen me altijd wensen dat ik goed kon schilderen of tekenen.  Ik neem me wel voor weer eens een zentangle tekening te maken.  Nu Orion wat rustiger is krijg ik daar misschien wel de kans voor deze herfst en winter.
Het is intussen prachtig weer, maar wat mij betreft te koel voor het zwembad.  Ik vind het ook gezelliger om samen met Rick op het deck te blijven. Hij gaat verder aan zijn project en ik lees (en leer) meer Italiaans. Ik ben heel benieuwd hoe het volgende week zal gaan! Begrijpen zal lukken, maar spreken?
Rick heeft de Utrecht pijl klaar

Gisteren zag ik dat de film Tulip Fever uit is.  Ik heb dat boek gelezen en wil hem graag zien. Rick is ook geinteresseerd dus we gaan naar de voorstelling van vijf uur. Het valt ons op hoe leeg de mall is en ook de bioscoopzaal is lang niet gevuld.  Dit is waarschijnlijk ook geen film waar veel Amerikanen op afkomen.

Rick en ik vinden hem echt heel goed.  De tulpenkoorts is echt gebeurd, de rest natuurlijk niet, maar het is een intrigerend verhaal. Het maakt Rick ook meteen nog meer geinteresseerd in de Nederlandse geschiedenis.  Ik vertel hem dat Nederland nog steeds de grootste bloemenveiling ter wereld heeft, iets wat hij natuurlijk niet wist.

Het is inmiddels zeven uur en onze magen rommelen. We lopen naar Earl's en hebben geluk nog het laatste tafeltje op hun terrasje te krijgen. Hier staat een briesje en ik krijg het koud en heb pijn daardoor.  Een vriendelijke manager doet de verwarmingslamp onder onze parasol aan en ik voel me gelijk beter.

Ons eten is heel lekker.  Ik bestel, zoals gewoonlijk, de Koreaanse bibimbap, die hier bijna lekkerder is dan bij de Koreaan.  Rick neemt de jerk kip en vindt zijn kip het malst dat hij het ooit gehad heeft.  Deze Canadese keten doet het hier duidelijk ook goed.

Thuis gaan de voeten omhoog en kijken we tv. Dit is een lang weekend voor ons dus Rick is morgen ook nog vrij voor Labor Day. Tot nu toe was ons weekend al een en al genieten in ieder geval!
Iedere keer als wij thuiskomen heeft Orion een speeltje in zijn bek ter begroeting. Dit zijn zijn favorieten, beiden nog meegekomen toen hij een puppy was. Zo lief!

8 reacties:

Marion2 zei

Veertien jaar bloggen alweer, wat een geweldige prestatie! Ik hoop dat je nog heel lang doorgaat.
Ik weet niet hoe lang ik al meelees, maar het is meer dan tien jaar in ieder geval.

Wat waardevol dat je zo'n goede band had met je oma en dat ze zoveel voor je heeft betekend,
De foto is geweldig en zegt ook veel.

Wat kan Rick mooi schrijven! Superleuk project.

Petr@ zei

Gefeliciteerd met 14 jaar bloggen! Ik bedenk met net dat ik dan ook al (bijna) net zo lang mee lees! De tijd vliegt.

Je oma moet echt een bijzondere vrouw geweest zijn. Jammer dat je haar al zo lang moet missen maar vooral heel fijn dat je haar in je leven hebt gehad.

Heerlijk een middagje casino en die lunch maar snel vergeten.

Leuk idee, die borden met plaatsnamen. Vind het altijd zo leuk om te zien!

Caroline bunnemeyer zei

Gefeliciteerd zeg! 14 jaar bloggen.... ik vind de vakanties al lang. Een hele prestatie Petra!
Ik ben weg van het bord dat Rick aan het maken is.

Anoniem zei

14 jaar alweer, en ik denk dat ik er 12 jaar van meelees.
Op naar de volgende 14.
Ondanks de kou tot zover weer een gezellig weekend.
Leuk idee, een paal met plaatsen waar jullie geweest zijn. Is 1 paal wel genoeg?
Fijne maandag samen, Bea

Anoniem zei

Gefeliciteerd met jouw 14 jarige blog. Ik lees reeds vele jaren mee, misschien reeds 10 jaar, ik weet het zelf niet meer precies wanneer ik beginnen volgen ben, ik ga dat wel eens nakijken en het je laten weten.
Doe aub verder Petra, want ik zou het erg missen als je zou stoppen. In ieder geval bedankt en groetjes van
Hilde uit B.

Reny zei

Knap hoor, om dat bloggen 14 jaar vol te houden, chapeau !

Leuk om te lezen dat je Bibimbap ook zo lekker vindt. Wij eten het regelmatig in een restaurant in Maastricht (Dadawan) en vinden het heerlijk.

Alvast een goede reis!

Groetjes,
Reny

Tineke zei

gefeliciteerd met je blog jubileum. Hoe gaat het met Saskia in Australie?
Is de studie wat ze ervan verwacht had?

Petra zei

@Marion - Ja, mijn oma was eigenlijk mijn moeder in veel opzichten. Rick heeft een font gevonden wat hij overtrekt op het hout en dan invult.

@Petra - Mijn oma was een bijzondere vrouw. Ik ben blij dat ze lang in ons midden mocht zijn (ze overleed op 87-jarige leeftijd). Die pijlenpalen vinden wij ook altijd zo leuk. Geeft zo'n vakantiegevoel.

@Caroline - Leuk, he? We gaan de pijlen ook de juiste richting op laten wijzen. Ik denk dat het er goed uit gaat zien!

@Bea - Ha ha, we moeten inderdaad keuzes maken en nemen de plekken waar we het meest van onder de indruk waren en/of we het vaakst komen.

@Hilde - Ik ben nog niet van plan te stoppen :). Groetjes terug!

@Reny - Het lekkerste is de knapperige rijst vind ik en natuurlijk de kruiden. En dank je wel!

@Tineke - Saskia doet het prima in Australie. Haar vakken vindt ze erg leuk en kreeg goede cijfers.