Ons pleintje nu:

donderdag, november 16, 2017

Een drukke dag met van alles en nog wat

Rick stelde gisteravond voor ontbijt te halen en om kwart over acht roept hij mij naar beneden. We eten gezellig de broodjes en drinken koffie. Dan vertrekt Rick naar zijn werk en laadt Katja alles in haar auto. Alleen Zorro blijft voorlopig bij ons.

Weer alleen met de dieren maak ik me klaar om naar de sportschool te gaan. Alleen bedenk ik me opeens dat mijn verjaarscadeau voor Rick er nog niet is terwijl ik dat al een tijdje geleden heb besteld. Ik doorzoek mijn email en vind in mijn spam folder een email dat mijn credit card niet geaccepteerd werd.

Niet leuk want Ricks verjaardag is maandag en dan wil ik dat cadeau echt wel binnen hebben. Het bedrijf is aan de westkust en gaat pas om twaalf uur onze tijd open. Ik neem me voor om zodra ze opengaan te bellen.

Bij Anytime Fitness doe ik een uur cardio voor de personal training. Intussen zendt Saskia verontrustende berichtjes. Het is overal snikheet, ze heeft zware hoofdpijn daardoor en al een week niet kunnen slapen.

Een van de berichtjes is dat ze niet op kan houden met huilen. Wat is het dan moeilijk zo ver weg te zitten en alleen virtuele steun te kunnen geven. Vroeger hadden we niet zulke makkelijke communicatie met het thuisland maar naar het buitenland gaan om te studeren werd toen ook niet zo vaak gedaan, althans niet in mijn Utrecht kringen.

Het halve uur personal training gaat zoals altijd snel. Ik moet bedenken wat ik op reis kan doen om mijn spieren aan de gang te houden. Ik krijg wat ideeen van Sharon en dan ben ik weer klaar voor vandaag.

Opeens is het zomaar zestien warme graden!

Thuis pak ik de laatste mini cadeautjes voor de stockings van Kai en Bea in en adresseer dan de doos. Ik bel Rite Aid voor genoeg medicijn voor mij en Orion en neem de geadresseerde kerstkaarten mee. Orion gaat ook mee in de van voor mijn lunchtijd boodschappen.

Eerst ga ik naar Noodles & Company want ik heb enorme zin in hun med salade met kip. Ze kennen me hier al en voor ik het weet staat de salade voor mijn neus. Erg lekker is het weer al eet ik het toch maar binnen. Het is wel zestien graden buiten maar waait ook erg hard.

Na de lunch ga ik naar de UPS Store om het pakketje naar Kai en Bea te versturen. Daar kan ik of $230 of $104 besteden! Beiden natuurlijk belachelijk maar ik verwachtte dat het duur zou zijn. Zoals Rick grapte is het altijd goedkoper dan een vliegticket hierheen. Ik kies toch maar de laagste prijs, hopelijk raakt het niet kwijt.

Bij het postkantoor koop ik postzegels voor de kerstkaarten en doe ze er in de van op. Orion heeft helaas wel wat modderpootjes op sommigen gemaakt, maar ach, niets aan te doen. Als ze allemaal (52!) een postzegel hebben loop ik naar de brievenbus en kieper ze daar allemaal in. Weer een ding om van mijn lijstje te strepen.

Als laatste ga ik langs Rite Aid waar ik net op tijd kom voor de apotheker lunchpauze (van 14 tot 14:30) heeft. Ik haal de eerder bestelde medicijnen op. Orion heeft nu genoeg pillen zodat de buren tijdens onze reis niet nieuw hoeven te halen.


De herfst is nog niet voorbij!

Intussen is er thuis van alles gaande en Rick is thuis om het in goede banen te leiden. Ik denk dat de electricien binnen is en laat Orion dan maar in de achtertuin. Geen goed plan want het blijken de werkers aan de vijver te zijn en Orion gaat dus uit zijn dak met blaffen. Gelukkig kan Rick hem naar binnen leiden, de arme vijvermannen!

Als tien minuten later de electricien komt doen we Orion in zijn bench met een aantal snoepjes. Daar heeft hij echter geen interesse in zodra hij de electricien ziet. Dan is het een en al geblaf. De mannen, Rick en de electricien, gaan proberen onze bel met deuntjes weer aan de praat te krijgen.

Dat heeft meer voeten in de aarde dan gedacht en ze zijn nog bezig als Lisa komt voor mijn massage. Die kan dus niet in de woonkamer zoals voorheen. Rick draagt de massagetafel naar boven en we doen de massage in onze slaapkamer dit keer.

Inmiddels is Orion weer stil en op een gegeven moment hoor ik onze oude vertrouwde bel weer. Wat bleek? De ratten knaagden een van de draden door, die op een gegeven moment voor kortsluiting zorgde. Ik hoop toch dat dit de laatste rattenschade zal zijn!

Nadat we de volgende massage hebben afgesproken vertrekt Lisa en mag Orion eindelijk weer uit zijn bench. Hij heeft zich best goed gedragen en ik denk dat hij Lisa enkel wilde begroeten. Ik begin zijn blaffen te onderscheiden tussen angst blaffen en blaffen omdat hij zo graag erbij wil zijn.

Vanavond heb ik mijn happy hour met dames uit de buurt maar even ben ik bang dat er niemand zal komen. De gewoonlijke aanwezigen kunnen niet en een persoon meldt zich ziek maar gelukkig sms-t Kathryn dat zij terug is uit Florida en al bij de bar van Red Galanga zit.

Rick brengt me erheen en het blijft bij Kathryn en mij, maar met wat lekkere sushi en drankjes en een goed gesprek is het opeens weer zeven uur! Ik ken Kathryn nog niet zo lang maar kan het super met haar vinden.

Net na zevenen haalt Rick me op en neem ik afscheid van Kathryn, die waarschijnlijk weer snel terug moet naar Florida. Haar appartement daar is verwoest door orkaan Irma en ze woont tijdelijk bij haar vriend maar het is een heel gedoe met verzekeringen en alles en op het moment heeft zij daar dus geen officieel huis.

Ergens in een Nederlandse groep las ik weer dat je geen vriendschappen kunt sluiten met Amerikanen want het komt altijd van een kant. Ik ben het daar zo mee oneens!  Ja, soms wel, natuurlijk, maar ik heb hier meer goede vriendinnen dan ik in Nederland had. Zoals we hier zeggen YMMV (your mileage may vary), iedereen heeft andere ervaringen.

Katja en Kevin zijn intussen bezig met een bod te doen op een huis. Zo spannend! Ze zagen vorig weekend een huis waar ze heel blij mee zouden zijn en willen dat graag. Het is zeker niet perfect maar goed bewoonbaar en Kevin heeft de aanbetaling al bij elkaar gespaard. Ik ben heel benieuwd of ze het krijgen. Ik hoop het zo voor ze want dat appartement is verre van ideaal.

Zo was er vandaag weer van alles gaande. Nu ben ik moe en kijk kookshows terwijl ik dit blog schrijf. Even compleet brein op nul en lekker eten kijken. Rick grapt altijd dat ik vast zoveel geleerd heb dat ik zulke lekkere dingen kan maken nu. Was het maar zo!

PS: Kijk eens! Ons pleintje is weer te zien dankzij Rick! Het is nog wel in de beta fase maar hij werkt er hard aan.

7 reacties:

Anoniem zei

Petra ik heb jullie pleintje toch gemist de laatste tijd.
Blij het nu terug te zien.
Groeten van Hilde uit B.

Anoniem zei

Gelukkig,het vertrouwde beeld van het pleintje is weer terug.
Toch te gek,dat zo,n rat aan een leiding gaat knabbelen,
Hopelijk heeft die rat daar een optater van gehad,geen dode rat gevonden toen?
Wat een mooie herfst kleuren hebben jullie bomen voor het huis,prachtig om te zien!
Hoop dat Saskia,s hoofdpijn snel minder word,toch wel erg dat ze dat heeft.

groetjes Joke

Sonja zei

Leuk het pleintje weer te zien, dacht dat het aan mijn pc lag. Hoop dat het gelukt is met het cadeau voor Rick! Nog even dan kun je Saskia in je armen sluiten.

Marion2 zei

Wat een drukke, tumultueuze dag, zeg! Zou horendol worden van allerlei mensen in
en om het huis plus blaffende hond.

Ongelooflijk, wat een prijs voor het verzenden van een pakket! Ik heb het even
opgezocht en vanaf hier kost het € 32,00 (2 tot 5 kg) of € 52,00 (5 tot 10 kg)
naar de VS.

Ik zou me maar niks aantrekken van mensen die zeggen dat je geen vriendschap
kunt sluiten met Amerikanen. Wat een onzin! Ik vermoed dat ze zelf niet bekend
zijn met het leven in de VS. Ik erger me enorm aan die vooroordelen. Vul in
plaats 'Amerikaan' Marokkaan' in en je krijgt het hele land over je heen, maar
dit kan blijkbaar wel. Stom!

Sneu van Saskia, maar het komt ongetwijfeld goed. In ieder geval komen jullie
er bijna aan. Hier is het trouwens tegenwoordig ook meer regel dan uitzondering
om tijdens je studie een tijdje naar het buitenland te gaan.

Jurgen de Bruin zei

Het pleintje viel me gelijk op! Moet je in de VS overigens ook waarschuwingen plaatsen dat mensen gefilmd worden? Hier is het officieel wel, maar ik denk dat de meerderheid van de mensen dit niet weten of gewoon niet doen. (van dat laatste ben ik er 1 van, hoew2el ik nu nog geen camera heb hangen) :-)

Tineke zei

Jullie zijn in de VS toch wel wat hitte gewend; sneu voor Saskia.
Fijn dat jullie er bijna heen gaan.
Ik verbaas me iedere keer over hondenbezitters; zoveel geblaf, ben blij dat wij hier in de buurt geen blaffende honden hebben , die de tuin rond rennen; geniet van de rust.
spannend of Katja en Kevin het huis kunnen kopen, hier in NL kijken we ook naar VS huizenkoop programma's ; de bouwbroers .
fijn weekend toegewenst

Petra zei

@Hilde - Rick heeft het nog niet helemaal goed, maar binnenkort is het weer als voorheen, hoera!

@Joke - Nee, geen dode ratten gevonden, wel een heel aantal levende :O

@Sonja - Dat cadeau voor Rick is nog even een probleem :(

@Marion - Het zal vast afhangen van waar je woont in de VS, het is zo'n groot land. Die klagende persoon woont wel in dit land maar niet in onze buurt. Die is erg sociaal en ik voel me er absoluut niet eenzaam.

@Jurgen - Nee, voor zoiets echt niet. Misschien wel voor commerciele doeleinden want dan zie je vaak gezichten vaag gemaakt op tv.

@Tineke - Ja, maar niet zonder airconditioning. Je zou het hier niet fijn vinden, aan alle kanten blaffende honden. Voor ons wel fijn want geen van de buren kan klagen aangezien hun eigen honden ook blaffen. Het huis ging niet door, helaas, maar wie weet waar het goed voor is. Jij ook een fijn weekend!