Ons pleintje nu:

zondag, februari 25, 2018

Een rustige zondag thuis

De afgelopen dagen ben ik vroeg opgestaan (voor mijn doen althans) in St. Kitts en hier is het een uur vroeger. Ik ben dan ook om half acht al klaarwakker. Ik houd het nog, lezend op mijn telefoon, tot acht uur uit en ga dan stilletjes naar beneden.

Het is jammer genoeg regenachtig weer. Ik laat Orion even naar buiten en wacht dan tot Rick ook weer uit Dromenland is weergekeerd. We gaan zoals inmiddels onze gewoonte is in het weekend ontbijt halen in Vienna.

We halen koffies bij Starbucks en dan broodjes van Peet's. Thuis weet Orion al dat hij het bovenste stuk van mijn broodje gaat krijgen. Na het ontbijt is het tijd voor mijn sporten. Wel een fijn gevoel weer goed bezig te zijn op de elliptische machine.

Intussen telefoneer ik met Kai. Ik moet de trein van Wenen naar Boedapest nog boeken en wil weten hoe laat hij wil gaan. Dat leidt tot een leuk gesprek. Het zal zo fijn zijn hem over iets meer dan een week weer te zien!


Voor de lunch hebben Rick en ik zin in iets van soep of chili. Bij Panera vinden we beiden. Ik kies de soba noedel soep met kip en Rick de kalkoen chili. Het is gezellig druk in het restaurant en al ben ik dol op vis, ik ben ook blij weer eens iets anders te eten.

Als we terugkomen gaan we gewoon "niets" doen. Rick ruimt zijn kantoor nog verder op. Ik kijk de afleveringen van de Luizenmoeder, die ik gemist heb. Ik vind het steeds leuker worden. Al is het natuurlijk allemaal overdreven, ik herken er toch wel gedeeltes van. Ik zou een boek kunnen schrijven over mijn ervaringen in de tweeeneenhalf jaar dat ik de dorpse lagere school in Nederland bezocht.

Het is maar een saaie grijze dag en ik mis de Caraibische kleuren nu al! Maar het is wel heel fijn om weer thuis te zijn met Rick en te knuffelen met Orion en Snickers (en Zorro, die af en toe tevoorschijn komt als Orion niet in beeld is).

Voor het avondeten kiezen we Indiaas. Dat lijkt ons met dit weer een goede keuze. Bij Jaipur is het altijd een gezellige atmosfeer met allerlei Indiase kunst en versieringen. We krijgen een tafeltje midden in het restaurant.

Rick en ik zijn eensgezind en bestellen de "saag" gerechten (via het eten in deze restaurants weet ik enkele woorden in het Indiaas en "saag" betekent "spinazie"). De mijne met hun boerenkaas, paneer, en die van Rick met gosht (lamsvlees).

Het komt met naan (brood) en verschillende sauzen. Het is zoals altijd veel te veel, maar oh zo lekker! Alleen vind ik het wel zonde van de rijst. Die is genoeg voor wel acht personen! Zeer voldaan gaan we dan ook naar huis.
Als ze honger hebben (Snickers dan althans) zijn ze de beste vriendjes

Daar kijken we de sluitingsceremonie van de Olympische Spelen. Best leuk gedaan, maar ik vind deze ceremonie altijd minder dan de opening. Waarschijnlijk omdat het nu afgelopen is en dat vind ik, ondanks dat ik dit jaar minder heb kunnen kijken, altijd weer jammer.


3 reacties:

Petr@ zei

Ook weer fijn om thuis te zijn. En je volgende reisje staat alweer op de planning. Leuk vooruitzicht om Kai weer te zien.
Ik ben ook aan het aftellen. Over 2 weken zit ik in Zuid-Afrika.

Marion2 zei

Je bent wel een mazzelaar: volgende week weer op reis :).
Je bent amper thuis deze winter, lijkt het.

Ik vond de aflevering van De Luizenmoeder gisteravond
zo raak. Hilarisch. Mijn eigen schooltijd was heel anders:
gewoon nog losse tafeltjes in de klas, geen niveaus, ouders
kwamen niet mee school en alles was superveilig en goed.
Nu heb ik natuurlijk heel andere ervaringen en herken
ik wel het een en ander. Zo leuk!

Petra zei

@Petra - Ik schaam me bijna hoe vaak ik deze winter/lente ga reizen! Zuid-Afrika staat hoog op mijn lijst, veel plezier!

@Marion - En daarna weer en dan nog eens, geloof het of niet. Wij hadden geen losse tafeltjes in onze dorpsschool en heel veel van die jaloezie. Een van de redenen dat ik gepest werd.