vrijdag, februari 09, 2018

En weer een leuke Nederlandse ontmoeting!

 Dan is het opeens alweer vrijdag. Rick is wat laat vanochtend en ik ook! Om negen uur word ik met schrik wakker van een of ander geluid. Gauw sta ik op en kleed me in sportkleding zoals iedere ochtend.

Rick vertrekt al gauw en ik schenk een kop koffie in en warm een quiche op. Ik "klets" wat met de meisjes, maar dan moet ik toch weer aan mijn uur cardio op de elliptische machine geloven. Dat uur moet gewoon, ik kan het slechte weer aan voelen komen en alleen bewegen helpt.

Daarna is het tijd voor Orions uurtje. We maken een wandeling en ik gooi een bal met hem. Ook train ik weer eens zijn trucjes en dat vindt hij duidelijk erg leuk. Al gauw is het tijd om me presentabel te maken en erop uit te gaan voor de lunch.

Maar eerst ga ik naar de dierenartsenpraktijk. Orion is mee, maar gelukkig voor hem hoeft hij dit keer niet naar binnen. We zijn er gisteren eindelijk in geslaagd wat urine van Snickers te vangen en die breng ik dus weg. Ook koop ik hartworm en vlooientabletten voor Orion.


De receptioniste is nogal kortaf en vraagt wanneer wij die urine in het zakje hebben gedaan. Gisteravond is mijn antwoord. Hebben we het in de ijskast gedaan vraagt ze alsof ze het tegen een kind heeft. Nou nee, dat was ons niet verteld te doen.

Ze kijkt erg vertwijfeld en vindt eigenlijk dat we het nog eens moeten proberen. Wat??? We hebben het wel over een kat hier. Niet waar je even een kopje onderhoudt en voila. Nou, ze zal het dan maar even aan de dokter gaan vragen. Natuurlijk vindt die het prima tot mijn opluchting!

Vlakbij de dierenarts is een ramen restaurant, Marumen, wat ik nog niet eerder heb geprobeerd. Het krijgt heel goede recensies dus daar ga ik lunchen. De recensies zijn helemaal terecht. De bediening is heel attent, de prijzen redelijk. Ik krijg gratis edamame en ijsthee terwijl ik op mijn soep wacht.

Er zijn een aantal verschillende keuzes, de meesten met speklapjes erin. Daar ben ik niet zo'n fan van dus ik bestel de kippensoep (heel anders dan gewone kippensoep!). Die is heel smakelijk met ook meer groente dan meestal in ramen zit. Ik ben zeer tevreden en houd deze erin, volgende keer waarschijnlijk de vegetarische.

Orion en ik gaan even naar huis en dan rijd ik weer Vienna in. Bij Caffe Amouri heb ik voor de tweede keer deze week afgesproken met een Nederlandse. Dit keer is het Riekje, die hier al vele jaren woont.

Ook nu weer lijkt het of we elkaar al jaren kennen. Riekje heeft een prachtig boeket tulpen voor mij en trakteert op thee. Ik probeer de koekjes en gember thee weer, maar alweer heeft die weinig smaak. Volgende keer maar iets anders proberen.

Het gesprek vloeit intussen zo goed dat er voor we het weten twee uur voorbij zijn! Eerlijk gezegd had ik er geen idee van dat het al tegen half vijf loopt en ben blij dat Riekje kennelijk beter op de tijd heeft gelet. Ik had de hele tijd wel zicht op de van en Orion keek veel naar buiten en ging dan ook weer lief liggen.
De prachtige tulpen van Riekje, echt Nederlands

Thuis laat ik Orion gauw uit en geef hem dan zijn avondeten. Hij vindt het allemaal prima, zo is hij wel een heel makkelijke hond. Als hij nou net zo was met andere mensen zou ik niets te klagen hebben.

Vandaag is het 31 jaar geleden dat Rick en ik elkaars stemmen voor het eerst hoorden. We ontmoetten elkaar via een video dating service en je kreeg alleen elkaars telefoonnummer. Vandaar dat we elkaar pas twee dagen later in persoon zagen. En de rest is history, zoals we hier zeggen.

We gaan het vieren met een lekker etentje bij Passion Fin. Ik kies allerlei sashimi en een handrol, Rick heeft drie sushi rollen. Het smaakt ons prima en we halen herinneringen op van onze eerste dagen samen. En nu gaat een van onze kinderen al trouwen!

Vanavond kijken we naar de openingsceremonie van de Olympische Spelen. Zo bijzonder om de beide Korea's als een land te zien lopen. Hopelijk is dat het begin van veel goeds. De Olympische Spelen blijven leuk, vooral de winterspelen.
Mijn zwartwit foto voor vandaag, de laatste foto met mijn huisgenootjes voor ik emigreerde. Ik ben ze allemaal uit het oog verloren. Zoals vrijwel iedereen van toen, met nog maar drie mensen uit mijn studententijd heb ik contact. Waarschijnlijk mijn eigen schuld maar ik zou best willen weten hoe het iedereen vergaan is!

6 reacties:

Anja L. zei

Wat een leuke foto. Misschien komt hij via via bij iemand op de foto terecht.
Wat gezellig weer die ontmoeting met Riekje.
Fijn weekend.

Marion2 zei

Wat een bijzondere en leuke foto! Wist je op dat moment al
dat je voorgoed zou vertrekken? Wat was eigenlijk de reden
dat je vertrok?

Gezellig weekend!

Anoniem zei

leuk die foto, ik durf alleen niet te zeggen wie jij bent. Waar sta jij op de foto of lig je? :) Gaaf ook die reis naar de parken. Wij zijn de afgelopen 10 jaar al zeker 15 keer naar dit gebied geweest, zijn echt besmet met de west-amerika-bug. Ik vind de Antelope canyon in Page ook zo ontzettend prachtig, zowel de upper als de lower. Ben je daar ooit geweest? Anders zou ik het je absoluut aanraden, zeker omdat je zo van fotograferen houdt. Als je in Kanab overnacht (daar is een nieuwe Hampton Inn wat jij ook een fijn hotel vindt) heb je een heel handige uitvalsbasis voor alle parken (kun je bv ook eenvoudig de north rim van de Grand Canyon meepikken).
groet, Fenny

Petr@ zei

Leuke foto! Je bent niets veranderd!

Gezellig weer, zo'n ontmoeting. En prachtige tulpen gekregen. Ik vind tulpen echt synoniem aan de lente.

Wat vliegt de tijd hè. Ik las je blog al toen de kinderen nog vrij jong waren en nu gaat Katja trouwen!

Petra zei

@Anja - Van een vriendin van toen heb ik inmiddels de contactgegevens gevonden.

@Marion - Ja, die foto was voor de gelegenheid genomen (dat "Wie Ikke" slaat op "Miss Nachtegaal" wat onderaan de foto staat maar niet op mijn foto van de foto). Mijn reden voor vertrek was dat mijn ouders, broers en zus al hier woonden en ik me bij hen ging voegen.

@Fenny - Ik ben de liggende :). Ja, ik ben ook in Antelope Canyon geweest. Wij hebben niet veel tijd dus houden het dit keer puur bij Zion en Bryce.

@Petra - Inderdaad, als ik bedenk dat dit blog op 1 september 15 jaar bestaat :o!

Petra zei

@Riekie - Ik heb je reactie wel in email gekregen maar niet hier. Zeker Passion Fin proberen, heel aardige service ook!