maandag, april 02, 2018

Dag 2 Zuidwesten: Rit naar Bryce en een korte "hike"

Nota bene ben ik eerder uit bed dan Chris! Dat had ik niet verwacht want zij moet iedere ochtend vroeg op aangezien ze lerares is. Het is zeven uur en ik ben klaarwakker. Ik ga me dus alvast klaarmaken en dan is Chris ook wakker.

Voor we vertrekken gaan we beneden ontbijten bij Mon Ami Gabi. Daar hebben ze een gezellig terras buiten en zo vroeg is het geen probleem daar een tafeltje te krijgen. Wij hebben een Mon Ami Gabi dichtbij ons thuis, maar ik heb er nog nooit ontbeten.


Het menu is lekker, maar ik hoef niet lang na te denken als ik de zalm benedict zie staan. Die bestel ik zonder de Hollandaise saus en ik krijg er geen spijt van. Chris neemt een flink ontbijt met roerei, bacon en brood. De lekker sterke koffie wordt intussen constant bijgeschonken.

Na het eten lopen we nog even naar de CVS waar ik water voor onderweg koop en Chris een pijnstiller voor het geval ze hoofdpijn krijgt. Dan halen we de bagage van de kamer en check ik op mijn telefoon uit. Zo fijn, dan hoeven we niet in die rij te gaan staan.

Beneden is er ook geen rij voor de taxi's dus we kunnen zo mee. Onze taxi chauffeur is een vriendelijke, praatgrage man, die met Chris overeen heeft dat ze in Chicago hebben gewoond. Hij geeft ons ook richting aanwijzingen naar Bryce Canyon dus heel handig (hoewel onze GPS natuurlijk aangaat).

Bij Sixt heb ik een kleine auto gereserveerd, maar zoals zo vaak is die niet voorradig en krijgen we gratis een grotere auto, een Toyota Corolla met een nummerbord uit Californie. Chris wordt als extra chauffeur in het systeem gezet en dan mogen we wegrijden.

Chris is helemaal opgewonden, want zij is nog nooit in dit deel van het land geweest. Voor mij is het de tweede keer, maar de eerste keer is zo'n vijftien jaar geleden. Chris biedt aan om te rijden en daar zeg ik geen nee tegen, want ik houd niet zo van chaufferen.

Voor haar is het heel leuk, want ze rijdt door Arizona en de snelheidslimieten zijn veel hoger dan in ons gebied. Ze rijdt daarom af en toe zelfs 95 mijl per uur, ongekend aan de oostkust. Een keer gaat ze zo ver als 100 mijl (160 km) en nog steeds komen er andere auto's langs racen.

Al gauw rijden we Utah binnen en het landschap wordt steeds mooier. We rijden op zo'n 1500 meter hoogte en daarom lijken de besneeuwde bergtoppen voor ons niet zo hoog. In Cedar City stoppen we bij een Chili's om lunch te eten. De kip tortilla soep en chips met salsa gaan er goed in.

Nu hebben we nog anderhalf uur te gaan naar Bryce Canyon. Tot onze verbazing zien we dat het opeens een uur later is op onze telefoons. Even opzoeken en inderdaad we zijn in Mountain Time beland.

Voor we het nationale park bereiken rijden we nog door het mooie Red Canyon State Park. Daar stoppen we even voor foto's van de eerste "hoodoo"s die we zien. Chris is bijna niet te houden en stapt nog eens extra op het gaspedaal.

Tegen vieren rijden we Bryce Canyon National Park binnen. De entree bedraagt $30, maar met mijn parkenpas kunnen we zo door. Na een snelle stop in het bezoekerscentrum gaan we op weg naar Sunset Point.

Hier willen we de Navajo Loop wandelen. Daarmee daal je af in de canyon en beneden kun je dan via een ander (moeilijker) pad weer naar boven. Het is een prachtige wandeling en we nemen heel veel foto's, zelfs Chris die gewoonlijk niet zoveel fotografeert.


Na een kilometer bij tijden flink steil afdalen zijn we onderaan in de canyon. Daar zien we tot onze teleurstelling (maar later mijn opluchting want dat schijnt een veel moeilijker pad te zijn) dat de andere weg naar boven nog gesloten is vanwege sneeuw.

Dat is wel prachtig, die sneeuw overal, ik heb er zoveel foto's mee gezien en nu maak ik ze zelf. Na een korte rust beginnen we aan de klim naar boven via hetzelfde pad. Ik ben nog steeds niet de oude, Chris hoort dat ook nog aan mijn stem en ben sneller dan gewoonlijk buiten adem.

Gelukkig wordt het licht op de rotsen met de latere zon steeds mooier en stoppen we telkens om foto's te nemen. Zo'n drie kwartier later zijn we weer boven en lopen nog een stukje langs de rand van de canyon. Dit was mijn favoriete park tijdens de reis die wij maakten waarbij we o.a. ook de Grand Canyon en Monument Valley bezochten. Ook nu weer vind ik het adembenemend.

We gaan nu de weg tot het einde rijden. Die eindigt bij Rainbow Point, bijna 2800 meter hoog. Daar is het beduidend kouder en we zijn dankbaar voor onze jassen. De uitzichten zijn schitterend en dit is een van de plekken in Noord Amerika waar je het verst kunt kijken. Dit is een heldere dag en we kunnen bijna 500 kilometer ver kijken.


We lopen een stukje van het Bristlecone pad wat door het oude dennenbos hier leidt. Het is mooi maar ijskoud en na een tijdje hebben we het wel gezien. We nemen nog wat panorama foto's en foto's van elkaar terwijl we "boven de wereld" zitten.
Dan zijn we blij met de warmte van de auto! We stoppen op de terugweg nog om de natuurlijke "brug" te zien, die eigenlijk een door de wind gevormde boog is. Ook die is erg mooi.

We zijn beiden moe en gaan inchecken bij het hotel, Ruby's Inn. Feitelijk het enige hotel in de omgeving behalve de Bryce Canyon Lodge. Het is dan ook sinds wij hier waren enorm gegroeid! We krijgen een kamer in de Elk Lodge, een van zeven gebouwen met kamers (deze inn begon in 1919 dus volgend jaar is hij 100 jaar oud).

Eerst geeft de receptioniste me de sleutels voor een kamer op de tweede verdieping. Als ik klaag dat we dan zware bagage naar boven moeten slepen lukt het nog een kamer op de begane grond te krijgen. Zo kunnen we voor de kamer parkeren en hoeft de bagage maar een paar meter.

Intussen is het etenstijd en we gaan naar het enige restaurant hier in de omgeving, in de inn. Daar staat een flinke rij, maar die gaat veel sneller dan wij dachten. Het eten (voor mij forel met een gepofte aardappel) smaakt prima en de bediening is heel vriendelijk.

Op de kamer ontspannen we nog wat en ik schrijf dit blog en dan is het lichten uit. Morgen willen we weer vroeg op pad. Op Facebook heb ik al mijn foto's geplaatst dus als je die wil zien bevriend mij dan.


7 reacties:

Reny zei

Wat een heerlijke dag.

Bryce is zo prachtig, we hebben een aantal jaren geleden de Queens Garden to Navajo Loop trail gelopen, was ook prachtig !

Veel plezier !

Gr.
Reny

Danielle zei

Wat een prachtige reis weer! Een bron van inspiratie, want dit gebied staat op de wensenlijst.

Geniet ervan, ik geniet al lezend met je mee.

Groetjes,
Daniëlle

Karen Lanzetta zei

Hē, dat te lezen maakt me daar ook naartoe willen gaan! Prachtige fotoos!

Pascale zei

Welkom in "mijn" staat, fijn dat je zo geniet. Bryce is éen van mijn favoriete nationale parken. Helaas heb ik andere verplichtenen, anders had ik jullie graag willen ontmoeten, het is maar 4 uur rijden hiervandaan!

Anja zei

Utah is zoo mooi, geniet ervan!

Becs zei

Ik woon hier nu bijna 11 jaar en heb Bryce nog niet gezien! Staat zeker wel op mijn lijstje

Petra zei

@Reny - Dat deden wij dus vandaag

@Danielle - Utah is prachtig!

@Karen - Het is zeer de moeite waard.

@Pascale - "Maar" vier uur? ;) Amsterdam-Parijs, maar inderdaad Amerikaanse afstanden zijn anders.

@Anja - Het is weer prachtig, ja

@Becs - Gaan, hoor!