Ons pleintje nu:

vrijdag, mei 04, 2018

Dodenherdenking bij het Netherlands Carillon

Het is al drieëntwintig graden als Rick en ik beneden komen! Het is dag drie van de hittegolf in mei (wel de laatste dag ook). Ik besmeer weer een paar crackers met kaas en tomaat en geniet van mijn koffie en ontbijt op het deck.


Rick vertrekt naar zijn werk en ik heb helemaal geen zin om binnen te gaan sporten. Eigenlijk helemaal geen zin om te sporten, maar op de plaats hardlopen op het deck is tenminste iets. De vogeltjes zingen vrolijk er de bomen zijn al zo groen dat ik me in ons prive bos waan.

Een uur later vind ik het wel weer genoeg geweest en ga met Orion in de tuin spelen. Mia komt ook even naar buiten, maar de honden vinden het kennelijk te warm om langs het hek te rennen.

Na mijn douche laat ik Orion op het deck met veel water en vertrek naar het centrum van Vienna. Daar haal ik een dunne bagel met zalm en cream cheese bij Manhattan Bagel. Zoals altijd zeg ik met nadruk meerdere keren dat ik maar een dun laagje cream cheese aan een kant van het broodje wil. Ze lijkt het goed op te schrijven, we zullen eens zien.

Ook deze dame zie ik er weer veel te veel cream cheese op doen. Ik geloof dat het nog maar een keer is voorgekomen dat iemand naar mijn instructies luisterde! In de auto schraap ik eerst de helft daarvan eraf en dan smaakt het me zeer goed.

Dan stel ik de GPS in op het Iwo Jima Memorial om daar te parkeren voor het Nederlands Carillon. Zonder oponthoud kom ik er aan, maar zie dat de parkeerplaats voor het Iwo Jima Memorial is afgesloten. Wat nu? Ik zie al mensen bij het carillon dus er moet een mogelijkheid zijn.

Na ook nog verkeerd rijden en bij Arlington National Cemetery terecht komen stel ik Waze in op het Carillon. Er is wel parkeerruimte in de buurt naast het Iwo Jima Memorial maar alles is bezet. De tijd begint te dringen en ik besluit gewoon op het gras dichtbij het carillon te parkeren. zo te zien wordt dat vaker gedaan. Een Nederlandse diplomaat doet mij meteen na.

Bij het carillon staat al een flinke groep mensen en Eveline roept mijn naam. Zij is de enige, die ik hier ken. Dat was voorheen wel anders (nou ja, ik herken wel andere gezichten maar die kijken mij aan alsof ze me nog nooit gezien hebben). C. en M. van de rondleiding gisteren zijn er ook. Het is ook best bijzonder om mee te maken.
Eerst komt de ambassadeur, Henne Schuwer, en begroet de krans voor het carillon. Dan speelt een Amerikaanse marinier het Taptoe-signaal. Om klokslag twee uur houden we twee minuten stilte. Dan speelt het carillon het Wilhelmus, altijd weer prachtig.


De ambassadeur houdt een mooie speech, althans de delen die ik kan verstaan. Jammer genoeg staat de microfoon te ver van hem weg en komen er regelmatig landende vliegtuigen overvliegen. Dan is het tijd om de krans te begroeten, maar ik moet weg want ik heb een kappersafspraak.
Onze ambassadeur

Mooi uitzicht op de Mall van hieruit

Het verkeer naar het westen is flink druk en precies op tijd kom ik bij Lofty Salon aan. Carmen kleurt mijn haar en wenkbrauwen bij en föhnt mijn haar dan weer zo mooi. Ikzelf krijg het niet zo en Carmen legt uit hoe ik het moet doen. Als ik tijd heb ga ik dat proberen, maar meestal wil ik gewoon klaar zijn.

Op de terugweg stop ik nog bij de Giant. De katten hebben eten nodig en ik contant geld. Dan tref ik thuis Orion op de decktafel. Kennelijk vindt hij dat het prettigst om zijn domein te overzien. Ik denk toch dat hij liever op het deck verblijft dan in zijn veel kleinere bench.

Rick komt vroeg thuis en we besluiten mijn $50 cadeaubon, die ik via Open Table reserveringen heb verdiend (iedere reservering is 100 punten), te verzilveren. Er zijn een heel aantal restaurants om van te kiezen en het wordt uiteindelijk Chef Geoff's.  Ik vind dat heel fijn van Open Table, ik reserveer er zelfs mee als ik weet dat het eigenlijk niet nodig is.

Het wordt een lekker maal. Ze hebben een Mexicaanse gazpacho als voorafje, heerlijk met dit warme weer. Het heeft een bijzondere smaak en ik smul ervan. Als hoofdgerecht neem ik de poke bowl met rauwe tonijn, komkommer, zeewiersalade, avocado, geraspte wortel en quinoa. Gezond en licht met veel smaak, mijn favoriete eten.

De rest van de avond kijken we tv. Eerst Masterchef Junior, onvoorstelbaar wat die kleine kinderen culinair kunnen doen! Dan een aflevering van 90 Day Fiancé met een 41-jarige vrouw in Ohio met een 26-jarige man uit Tunesië. Ik kan me niet voorstellen dat die man voor haar naar de VS is gekomen!

Dit weekend zit vol rondleidingen, ik hoop dat het weer minder erg wordt dan voorspeld! Allemaal een heel fijn weekend gewenst.

4 reacties:

Anja L. zei

Ik vind het ook zo knap hoe die kinderen kunnen koken, ik doe het ze niet na.
Je hebt een eerder seizoen gehad, ik dacht 2016, waar een jonge man uit Tunesië kwam voor een oudere vrouw en dat werd een hele soap. Die man kwam puur voor een verblijfsvergunning en verdween al snel.
Fijn weekend!

Marion2 zei

Wat mooi van de herdenking.

Ik kijk ook heel graag 90 Days to Wed. Je blijft je verbazen.
Zou het kunnen dat dit een ouder seizoen is? Vorig seizoen
deed er ook een Nederlander mee. Wat een ... was dat,
plaatsvervangende schaamte.

Anoniem zei

Toch indrukwekkend zo'n speciale bijeenkomst van het Koninkrijk der Nederlanden in de USA. Jammer dat ze het monument niet mooi gepoetst hebben, zou meer aandacht aan besteed dienen te worden. Toch een visitekaartje.
Bedankt voor de mooie foto's die jij altijd bij je onderwerpen plaatst. Klasse Petra ! Ga zo door.

Petra zei

@Anja - Dat is dat koppel waar ze alles wat er gefilmd is van laten zien. Inderdaad was die man duidelijk niet daar voor haar. Zo dom ook dat zij dat niet doorhad!!

@Marion - Het is uit een ouder seizoen maar je ziet tijdens die afleveringen niet alles. Kennelijk vonden ze het nodig dit meer te belichten.

@Anoniem - Ja, naar verluid is er een sponsor gevonden om het carillon op te knappen. Dat is inderdaad hard nodig.