Dag 3 San Francisco: Over een molen en een brug

Net als gisteren ben ik om zes uur helemaal van de partij. Rick duidelijk nog niet, maar om kwart voor zeven is hij ook wakker. We maken ons klaar voor de dag en lopen dan naar het Hollywood Cafe voor ons ontbijt. 

Dit cafe is vaste prik in San Francisco. We kunnen buiten in de zon eten. Ik bestel hun "gezonde keuze", eiwit met spinazie, tomaat en ui. Daar wordt een van hun bijzondere fruit bakjes bij geserveerd. Er zitten zeker zes verschillende vruchten in en is tot de nok toe gevuld, zo lekker!

Na het ontbijt vertrekt Rick naar het congrescentrum en ik neem een Lyft naar de Queen Wilhelmina Garden in Golden Gate Park. Helaas zijn de meeste tulpen al uitgebloeid door het ongewoon warme weer. Toch ben ik er meer dan een half uur bezig met fotograferen.

Vlakbij bij de tuin is een groot strand. Daar zie ik de befaamde zeehondenrotsen. Alleen zitten er geen zeehonden op en zijn ze wit van de vogelpoep.

Op zoek naar een wc, die ik niet vind, loop ik door het bos. Het is weer heel andere vegetatie dan bij ons. Op een gegeven moment hoor ik een heel vogel geruzie en zie een kolibrie een veel grotere vogel wegjagen. Die kolibrie's zijn hier het hele jaar. 

Mijn volgende doel is de Palace of Fine Arts. Ik roep weer een Lyft, want alles ligt best ver uit elkaar. Dit complex is in neoklassieke stijl gebouwd en erg fotogeniek. Ik loop om het meertje en ben ook hier weer een flink half uur zoet. 

Dan loop ik naar Chestnut Street, ook een leuke buurtstraat. Ik steek allerlei straten over waar ik gisteren ook liep, alleen een heel stuk hoger de heuvel op. Copilot raadde Pacific Catch aan om te lunchen en dat blijkt een heel goede suggestie. 

Ze hebben allerlei verschillende vis bowls en ik kies die met gegrilde zalm. Eigenlijk wordt die geserveerd met bruine rijst, maar ik vraag of ik in plaats daarvan meer sla kan krijgen. Dan kan en het smaakt me bijzonder goed. 

Na het eten bestel ik weer een Lyft. Het blijkt een Chinese chauffeur te zijn, die een bordje heeft hangen dat hij geen Engels spreekt, alleen Chinees. Zijn GPS is dan ook in het Chinees. Die is alleen niet juist, want hij brengt me naar Fort Point in plaats van Crissy Beach. 

Dat is niet heel erg, maar ik had de route juist andersom willen doen. Maar goed, ik begin nu dus het dichtst bij de Golden Gate Bridge. Dit is een van de meest iconische bruggen ter wereld en zo mooi om te fotograferen. Meestal ligt hij in de mist dus ik heb geluk.

Fort Point was een militair fort dat de San Francisco Bay moest beschermen. Dat is nooit nodig geweest en het is nu van de National Park Service. Op bepaalde tijden is het open, maar dat is vandaag helaas niet het geval. 

Als ik de nodige foto's van de brug van vlakbij heb genomen loop ik richting The Warming Hut. Daar is een winkeltje met cafe van de National Park Service. Ik zie er een heel leuke Nationale Parken tas, maar hij is $40 dus ik laat het maar gaan. 

Met een beker muntthee ga ik even voor het raam zitten genieten van het uitzicht. Dan loop ik de pier op vanwaar ik ook telkens weer andere uitzichten, ook op de stad, heb. 

Deze meeuw poseerde mooi

Langzaamaan baan ik me een weg naar Crissy Beach. Ik had nog meer op de planning staan, maar ik heb te veel (rug)pijn en besluit een Uber terug naar het hotel te nemen. 

Daar rust ik een tijdje op bed en om half vijf voel ik me weer goed genoeg om naar buiten te gaan. Ik loop naar Pier 39. Rick komt daar na zijn werk heen en loopt me straal voorbij. Hij staat bij de zeeleeuwen, dus dan zie ik die vandaag ook nog. 

Rick en zijn collega's gaan vanavond Peking eend eten in Chinatown. Ik ben wel uitgenodigd, maar met die pijn ben ik geen goed gezelschap. Bovendien ken ik er niemand van. Rick snapte niet helemaal waarom ik niet mee wil tot ik hem vanochtend vroeg hoe het voor hem zou zijn als de rollen omgekeerd waren. Toen realiseerde hij zich opeens dat hij zich ook niet op zijn gemak zou voelen. 

In plaats daarvan heb ik gereserveerd bij de Boudin Bistro. Rick gaat even mee en we drinken een drankje aan de bar. Dan gaat hij naar zijn diner en ik vraag een tafeltje aan het raam. 

Dit is een bakkerij van zuurdesem brood en ik krijg een bakje met super vers brood. Ik bestel een Dungeness krabcake, die heerlijk is! Dan ga ik toch weer voor de cioppino en deze is van de drie avonden de duurste, maar ook echt wel de lekkerste. Ik eet tot ik echt niet meer kan. 

Als ik terug naar het hotel loop gaat de zon net onder. Ik maak een mooie foto van de vissersbootjes, die ik gisteren ook al fotografeerde. Nu ga ik even wat tv kijken en zal waarschijnlijk slapen als Rick terugkomt.