Ons pleintje nu:

dinsdag, juli 23, 2013

Kai's nieuwe wielen

De dag begint weer prachtig zonnig.  Het is ook niet meer zo heel heet dus ik lepel mijn yoghurtje naar binnen op het deck met een kop koffie erbij.  Saskia is ook op en vertrekt al snel naar haar werk.  Ze moet deze week een paar dagen achtereen van tien tot vijf werken.

Na mijn ontbijt plant ik mezelf meteen op de elliptical boven.  Daar ga ik een uur cardio op doen en kies eens een ander programma met veel hoogteverschillen.  Na een minuut of twintig komt Kai ook hardlopen op de loopband.  Dat vind ik helemaal fijn, want daar bepaal ik mijn tempo makkelijk op.

Na het uur op de machine maak ik me gauw klaar, want ik heb een kappersafspraak om elf uur.  Dat was de enige tijd die Mona vandaag vrij had en ik heb hem meteen genomen, want mijn haar ziet er niet uit!  Het is enorm gebleekt door de Hawaiiaanse zon en de hele coupe is eruit. 

Onderweg naar de kapsalon rijd ik de straat, die haaks op onze achtertuin staat, af.  Opeens zie ik beweging links van me.  Het blijkt een hert met haar drie jongen te zijn, die willen oversteken.  Ik blijf dat zo bijzonder vinden en volg ze een tijdje om te proberen wat goede foto's te krijgen met mijn telefoon.  Natuurlijk heb ik uitgerekend nu geen gewoon fototoestel mee.  De kleintjes zijn zo schattig!


Eenmaal bij Lofty Salon laat ik Mona de foto's zien.  Zij vertelt ook genoten te hebben van mijn foto's van Hawaii op Facebook.  Leuk om te horen, moet ik zeggen.  Voor de verandering doet Mona vandaag mijn kleur en knippen.  Carmen is op vakantie.  Het ziet er na afloop weer helemaal goed en donker gekleurd uit.  Morgen hoef ik me hopelijk eens niet constant af te vragen hoe mijn haar eruit ziet.

De van heeft nog maar druppels benzine, dus die gooi ik gauw vol bij de Shell.  Ik heb nog een klein cadeautje uit Hawaii naar Nederland te sturen en doe dat bij het postkantoor.  Daarvoor moet ik een douaneformuliertje invullen en doe dat in de rij.  Terwijl ik dat doe zie ik dat een oudere man gewoon voor mij dringt in de rij.  Ik besluit dit maar mijn goede dag van vandaag te maken en zeg er niets van.

Bij Lofty Salon rommelde mijn maag al en nu helemaal.  Ik haal gauw een dunne bagel met gerookte zalm en cream cheese bij Manhattan Bagel.  Die peuzel ik (letterlijk klein hapje voor hapje, zo lekker!) op op het deck thuis.  Het is zulk lekker weer!  "Maar" 30 graden en een heel stuk minder vochtig dan de afgelopen weken.

Saskia sms-t of ik haar lunch kan brengen.  Daar sta ik niet meteen om te springen, want haar reactie op een vraag van ons is meestal een zucht of een snauw.  Dat zal niet onbekend zijn bij andere ouders van tieners.  Ik laat haar dat toch even weten, maar ga dan natuurlijk toch naar Whole Foods voor haar sushi en meloen (en wat meer van die lekkere flessen rose voor maar $4, als ik er dan toch ben).

Bij Zinga wacht Saskia me al op.  Naast Zinga is de ABC winkel en onze Aperol is op.  Ik denk die dan ook maar gelijk weer aan te vullen, maar die is helaas uitverkocht.  Voor we naar Italie op vakantie gingen had ik er nog nooit van gehoord, maar het blijkt hier ook een gewilde aperitif te zijn.

Het is eindelijk weer eens koel genoeg om Cosmo een wandeling te geven.  Dat doen we dan ook door de buurt, een lange mooie wandeling.  Er zijn mensen, die zulke mooie tuinen hebben!  Met enorme hibiscus bloemen en bloeiende bomen.  De herten zijn in geen velden of wegen meer te zien.

Gisteravond gingen Rick en Kai dus naar de Kia garage.  Dat was niet zomaar, maar om het papierwerk te doen voor Kai's nieuwe Kia Soul.  Die had hij toch al, zal de oplettende bloglezer denken. 

Inderdaad had Kai al een groene Kia, die Saskia het afgelopen half jaar heeft gebruikt als "haar" auto.  Saskia reed daar zo lekker in dat ze er ook een wilde.  Alleen vond zij de nieuwe Kia Soul niet zo fijn als die van Kai.  Ze heeft er ook wat schade aan gekregen, dus toen zij voorstelde die van Kai te houden en voor Kai een nieuwe auto te krijgen vonden wij dat allemaal een heel goed idee.

Vanavond halen we Kai's nieuwe auto op bij Beyer Kia.  Deze keer heeft de Soul een "Dune" kleur, heel licht beige.  Het is werkelijk een leuke auto, heel modern van binnen met blue tooth en nog veel meer. 

Een half uur later rijdt Kai achter ons aan met zijn nieuwe auto.  Om het te vieren gaan we eten op het terras van Mad Fox Brewing Company.  Daar bestellen we een portie van hun lekkere bitterballen en proosten we met een biertje (ok, voor mij een wijntje).  Mijn zalmgerecht is ook super lekker en precies bereid zoals ik heb gevraagd.

We eindigen de avond met kijken naar America's Got Talent.  Het is weer een interessant jaar.  Veel kinderen ook, dit keer, maar ik denk niet dat die gaan winnen.

5 reacties:

Anoniem zei

Eigenaardig dat je zomaar overdag herten ziet de straat oversteken, want het zijn wel schuwe dieren. Trouwens mooie foto heb jij ervan gemaakt.
Wij wonen aan de rand van een bos en zien soms 's avonds wel eens een hert, maar nooit overdag.
Groeten van Hilde uit B.

jolanda zei

Mooi karretje en zo zijn beide kinderen weer tevreden. Je hoort weleens bij emigranten dat ze een auto op afbetaling kopen om hun credit score op te krikken. Hoe zit dat eigenlijk met Amerikaanse kinderen? Beginnen zij op nul of erven ze een bepaalde status van hun ouders? Zo van als de ouders verantwoordelijke betalers zijn, dan hun kroost ook?

En wat leuk, hertjes zo dichtbij! Heel soms zie ik een ree als ik in de schemering langs het bos rij. Heel soms zie ik daar ook een vos. Elke keer prachtig om te zien. Maar ik heb dan nooit een fototoestel of wat dan ook bij,

Anoniem zei

Leuk die hertjes zomaar langs de straat. Hier zie je ze alleen in de polder en dan alleen in de avond.
Groet, Bea

Anoniem zei

Leuk Kai zijn nieuwe auto!
En wat knap dat jij er niets van kan zeggen als iemand voordringt, dat is mij nog nooit gelukt :-)
Groetjes, Evelyn

Petra zei

@Hilde - Deze witstaart herten zijn ook wel schuw, maar we zien ze toch heel regelmatig overdag. Vooral in de parken in de omgeving.

@Jolanda - Goede vraag, zij moeten met nul beginnen. Meestal krijgen ze een credit card in hun naam waar de ouder ook voor tekent.

@Bea - Ik blijf die herten (en het meeste andere wild) hier zo in de woonomgeving ook speciaal vinden.

@Evelyn - Ik moet ook toegeven dat ik me erg moest inhouden. Was trots op mezelf ;)