Heerlijk, die lentekleuren en zingende vogels

Gelukkig hoest ik 's nachts, mede door de dropjes naast mijn bed, niet zoveel, maar toch sliep ik niet goed. Veel fibromyalgie pijnen en hoofdpijn zijn geen goede combinatie. Met veel moeite sta ik dan ook om half negen op.

Rick opent de lamellen en laat de zon vrolijk de kamer binnen. Als ik mijn koffie en quiche als ontbijt neem heb ik mooi uitzicht op de Japanse kers in de achtertuin. Ik zie dat een aantal andere bomen ook op het punt van bloeien staan.

Dan hoor ik het cardinaaltje heel dichtbij zingen. Dat moet een mooie foto worden en ik grijp mijn DSLR toestel. Inderdaad zit hij vrij vlakbij en blijft ook een tijdje zitten. Zulke mooie vogeltjes zijn het!

Boven, tijdens mijn cardio op de elliptische machine, bel ik Christine en we praten weer eens bij. Pas bijna twee uur later zijn we uitgekletst! We hebben het er altijd over hoezeer we het missen dicht bij elkaar te wonen, maar zo is het ook leuk.

Het is nog steeds koud buiten en ik heb zin in pho van Viet Aroma. Die is zo lekker, vooral de soep zelf. De serveerster zal wel denken want ik was hier nog maar pas geleden met Rick. Het is dan ook zo'n goed restaurant met heerlijk Vietnamees eten!

Mijn nagels zien er weer niet uit en ik ga ze netjes laten maken bij Pro Nails 3. Orion wacht geduldig in de van, een van de laatste dagen dat dat nog kan voor het te warm wordt. Orion heeft geleerd niet meer te blaffen als er mensen langs de van lopen. Nu nog even als we zonder van om ons heen langs mensen lopen.

T. is open en begint met mijn teennagels. Ik kies vandaag een roze kleur met glitters, echt lenteachtig. Als ik maar blijf hoesten krijg ik water en een Rucola hoesttablet van T. Die laatste helpt goed, daar ga ik een zakje van kopen. Ik word helemaal gek van de kriebelhoest!

Met dit mooie weer neem ik Orion de tuin in waar hij rent met Mia en achter de grappige bal aan, die hij vorige week van Barkbox kreeg. Gelukkig kan ik hem er net van weerhouden de vijver in te gaan door hem een Milkbone snoepje aan te bieden!

Ik vind ze schattig, maar Orion wil er telkens achteraan

Rick komt thuis met eten van Al Nakheel. Dat is Libanees en de haloumi kaas pita wrap is zo ontzettend lekker van hier! Daar heb ik nog spinazie fatayer bij, ook erg smakelijk.

Vanavond komt het Internationale Ruimtestation weer overvliegen en eindelijk is het helder genoeg om weer eens te gaan kijken. Het blijft bijzonder iets zo ver weg zo helder te kunnen zien. Ze vliegen vrijwel helemaal over ons huis.

Dat waren geen bloemblaadjes maar sneeuwvlokken!

Vorige week leek het beter te gaan, maar nu doet mijn kaakholte weer pijn en is de kriebelhoest terug. Gelukkig houdt het me niet wakker, maar ik heb er zeker verminderde energie door. Ik baal zo!

Rick vertrekt naar zijn werk en ik na een kop koffie en kleine frittata naar Anytime Fitness. Ik doe een half uur op de ARC trainer en dan een half uur gewichten met Sharon. Ik vind het dan wel weer genoeg geweest. Ooit krijg ik mijn oude uithoudingsvermogen terug (hoop ik!).

De buurt begint nu mooi te bloeien en ik neem een foto van een prachtige treurkersenboom. Thuis neem ik Orion de achtertuin in en denk daar bloemblaadjes te zien rondwaaien. Alleen staat er helemaal geen wind. Die witte "dingen" blijken sneeuwvlokjes te zijn!

Gelukkig wordt er voor het einde van de week zomers weer voorspeld dus nog even afzien. Na mijn douche neem ik Orion mee de van in en rijd naar Whole Foods. Daar wilde ik eigenlijk tulpen kopen, maar die hebben ze vandaag niet.

Voor de lunch hebben ze gelukkig wel de Italian wedding soep en ik drink er een lekker fris appelazijn drankje met komkommer en gember bij. Die soep is altijd zo heet dat ik mijn mond eraan brand, maar oh zo smakelijk!

Bij Michaels kijk ik gewoon voor de leuk een tijdje rond. Ze hebben leuke feeentuin spulletjes en zodra het warmer wordt ga ik dat tuintje terugzetten. Het moest tijdelijk opgeruimd omdat Rick de houtsnippers moest leggen.

Voor Orion haal ik wat lekkernijen bij Pet Valu. Daar is een schattige rode poes met lang haar te adopteren, maar er staat dat ze niet gewend is aan honden. Dat gaat dus niet goedkomen met Orion. We moeten echt met een kitten beginnen. Niet dat we nu al van plan zijn nog een kat aan het huishouden toe te voegen.

Vandaag maar net boven het vriespunt en vrijdag wordt het 27 graden!

Bij Safeway haal ik meer ontbijtquiches en bloemen (alweer geen tulpen want die zijn hier ook niet). De alstroemeria blijven wel lekker lang bloeien dus helemaal goed. Die kleur binnen is nog steeds nodig met dit grijze koude weer.

Thuis bel ik Marleen. Ik ga haar donderdag helpen met een foto shoot in Washington. Het is grappig want wij waren jaarclubgenoten en eenmaal hier kwamen we soms bijeen om onze kinderen met elkaar te laten spelen en toen verloren we elkaar uit het oog hoewel we al die jaren in hetzelfde gebied woonden.

Via Facebook hebben we nu weer contact en zal ik Marleen dus donderdag voor het eerst in meer dan twintig jaar weerzien. Het zal een interessante middag worden waar ik donderdag meer over zal schrijven.

Als Rick thuiskomt bestellen we Thais eten en dat wordt bezorgd door Doordash en via hun app kunnen we precies zien waar de bezorger is. Zoals anderen weet hij ook niet hoe bij ons huis te komen langs de barrieres. Wat zal ik blij zijn als die wegwerkzaamheden klaar zijn!

Het eten is weer erg goed. Ik heb een gerecht met kip, cashewnoten en groene peperkorrels. Dit ga ik vaker bestellen, het heeft ook veel groentes.

De rest van de avond kijk ik shows, die tijdens mijn reis zijn opgenomen. Mijn Canadese broer belt ook nog even, altijd heel fijn zijn stem even te horen! Ik kan niet wachten tot we alle vier weer bij elkaar zijn voor het eerst in 25 jaar voor Katja's bruiloft!

Een drukke woensdag

Om zeven uur al heb ik een hondensnuit tegen mijn gezicht.  Ik knuffel Orion even die vervolgens naar Ricks kant van het bed loopt.  Duidelijk wil hij naar buiten en Rick meldt later dat Orion diarree had. Lekker weer, waarvan dat nu komt?

Omdat ik met heel veel pijn wakker werd laat Rick me nog een uurtje slapen. Dan komen hij en Orion naar boven en is het gedaan met de rust.  Orion is de beste wekker ooit!  Ik sta dus ook maar op.

Rick heeft de koffie al aan het pruttelen en neemt afscheid om naar zijn werk te gaan.  Een kop koffie heb ik hard nodig om nog wat wakkerder te worden.  De crackers met kaas en tomaat smaken prima als ontbijt.

Witte tulpen zijn ook erg mooi 

Orion is intussen een waar duiveltje.  Ik snap het ook, ik ben maar saai.  Hij had Kai en Bea en Cosmo nog geen maand geleden en nu alleen mij en hij mag zich niet te druk maken (anders zou ik hem met Mia in de tuin laten rennen). 

Toch is hij echt een lieve pup.  Hij doet me wel een beetje aan een peuter denken.  Je hebt de hele dag het gevoel ze op de vingers, in dit geval pootjes, te tikken en toch zijn ze zo schattig. Hij wil echt luisteren ook met wandelen wat zonder mensen of honden prima gaat.  Geen getrek of wat ook, maar oh wee als er iemand langskomt!

Na de wandeling gaat Orion met een stukje Goudse kaas als snoepje gedwee in zijn bench.  Ik rijd naar Anytime Fitness en doe een interval op de elliptical.  Na drie kwartier heb ik het wel weer gezien.  Het was vandaag allerminst van harte, maar ik heb het volbracht. Sommige mensen zijn dol op sporten, ik niet en nooit geweest ook.

Roze dogwood, zo mooi!  Deze bloem vind ik altijd Japans aandoen, maar hij is hier inheems

Thuis laat ik Orion weer uit, maar gelukkig verder niets mis met zijn ingewanden.  Ik speel ook wat met hem in de tuin.  Hij rent toch en volgens mij gaan zijn hechtingen niet zo snel stuk.  Het zijn er sowieso maar een paar. Ik heb hem ook nog steeds niet zien proberen te likken, maar ik laat de kap maar netjes tot vrijdag op.  Het lijkt hem toch niet te deren.

Het is zo schattig zo!

Dan is het tijd om me op te frissen en mijn lijstje van boodschappen af te werken in Vienna. Als eerste bedenk ik eens het Vietnamese restaurant in Vienna, Viet Aroma, te gaan proberen.  Ik vergeet telkens dat dat er is en dat zou ik niet moeten doen, want hun pho is heerlijk en er komt een gratis zomerrol of loempia bij. Het is zeker voor herhaling vatbaar!

Erg lekkere pho, maar de volgende keer bestel ik iets anders

Bij Jiffy Lube laat ik de van een beurt geven.  Tot nu toe ben ik altijd naar de Toyota garage gegaan, maar die zijn stukken duurder en de van is inmiddels bijna tien jaar oud.  Dit gaat snel en ze zijn goed, want vervangen filters en mijn ruitenwissers, die het niet goed meer deden.  Een half uurtje later heb ik de van terug, veel beter dan uren wachten bij de garage.

De apotheek bij Rite Aid heeft weer wat medicijnen klaar voor mij. Ik heb er zo'n hekel aan die telkens op te moeten halen, maar de verzekeringsmaatschappijen laten op zijn hoogst negentig dagen toe. Een dokter heeft het voor dertig dagen tegelijk gezet, dat ga ik bij de volgende afspraak proberen te veranderen!

Rick en ik hebben ons avondeten gisteren al gekocht, maar er ontbreekt nog brood.  Dat wil ik bij een van de bakkerijen in Vienna kopen.  Ik hoop een lekker brood te vinden bij Cenan's, maar waar ik naar zoek hebben ze alleen op vrijdag en zaterdag, jammer genoeg.

Bij Great Harvest is het brood ook iedere dag vers. Hier kies ik voor een brood met Parmezaanse kaas, rozemarijn en knoflook.  Dat zal ik thuis weg van Orion moeten houden. Cosmo at eens een heel brood van die bakkerij!

Inmiddels zie ik op de webcam van thuis dat de schoonmaaksters klaar zijn.  Perfect en ik laat Orion weer even in de achtertuin.  Alleen heb ik nog steeds heel erge hoofdpijn en de energie om meer met hem te doen ontbreekt.  Met Cosmo ging ik dan naar het hondenpark, maar dat kan met Orion niet.

Gelukkig is het ook wel een grote schat en voelt hij misschien dat ik me niet goed voel. Hij gaat lief op zijn diverse botjes knagen.  Dat geeft mij de kans te ontspannen en wat shows te kijken op PBS (de Amerikaanse versie van Tussen Kunst en Kitsch en Rick Steves' reizen naar Nederland).

Voor het maandthema heb ik mijn trouwring gefotografeerd.  Ik las laatst dat een vrouw (ik denk hier in de VS) haar trouwring een miljoen keer bekijkt tijdens haar leven. Dat doe ik zeker, want ik vind de mijne nog steeds prachtig.

Als Rick thuiskomt maak ik de tomaat, olijf en augurk salade voor het avondeten.  Rick grilt de worstjes, die we gisteren kochten, en we genieten van het lekkere brood erbij.  Het smaakt allemaal prima!

De worstjes zijn kip, spinazie en feta, erg lekker!

Jammer genoeg voel ik me niet "prima" en morgen heb ik een rondleiding.  Vanavond maar weer eens flink Icy Hot sprayen en hopen dat ik niet weer in knopen wakker wordt.

Een werkelijk schitterende dag!

Rick moet vroeg weg en Orion vindt dat ik niet verder mag slapen.  Hij komt eerst lief knuffelen, maar gaat dan op alles knagen behalve zijn eigen ruimschoots aanwezige botjes. 

Als ik de derde keer uit bed moet om iets af te pakken (onvoorstelbaar wat hij allemaal vindt in onze kamer die maar weinig voor hem bereikbare dingen heeft) houd ik het rusten maar voor gezien en sta op.

Het is werkelijk schitterend weer dus ik doe de achterdeur meteen open.  Als de koffie gezet is en het roerei met tomaat en kaas in mijn nieuwe super antiaanbakpan gebakken ga ik er op het deck van genieten.  Langzamerhand kunnen we de achterburen steeds minder goed zien.  Heerlijk, die privacy!

Gauw laat ik Orion uit, maar de schattige buurmeisjes fietsen rond ons pleintje en ook daar blaft Orion enorm naar.  De "waterbom" maakt geen verschil dus zijn straf is terug naar huis gaan. 

De dierenarts belt niet veel later met wat namen van dierenartsen die met hondengedrag kunnen helpen. Ik wil het leuk gaan vinden met Orion te wandelen en niet bang zijn dat hij kleine kinderen zal bijten dus ga er z.s.m. een bellen.

Het is onvoorstelbaar dat zo'n schat van een hond voor ons zo vervaarlijk tegen vreemdelingen blaft.  De dierenarts zegt dat zij zelf geen problemen met hem had, maar toen was hij natuurlijk wel nog steeds onder de invloed van medicatie.

Orion gaat in zijn bench en ik naar Anytime Fitness.  Onderweg stop ik een paar keer om foto's van de bloeiende buurt te nemen.  Het is zo mooi!  De kleuren zijn bijna ongewoon helder. 

Bij de sportschool doe ik eerst een moeilijke vijf minuten op de "trap".  Daarna doe ik drie kwartier op de ARC trainer.  Mijn buurvrouw twee deuren verderop is er ook, maar ze groet me enkel en doet dan haar "oortjes" in.  Ik vind het altijd jammer dat ze zo afstandelijk is.  Ik weet dat ze door een moeilijke tijd gaat en zou graag tot steun zijn, maar kennelijk heeft zij daar geen behoefte aan.  Iedereen is natuurlijk anders.

 

Op weg naar huis

Thuis probeer ik nog een wandeling met Orion, maar dit keer blijft hij hard blaffen tegen een andere hond.  De eigenaar daarvan blijft maar staan kijken, zo irritant!  Intussen kan ik Orion nauwelijks aan, dat is een sterke hond!  Ik weet dat we voor een volgende hond (hopelijk tien of meer jaar van nu) echt een kleinere moeten nemen.  Met mijn nek en schouders kan ik dat getrek slecht hebben.

Binnen doen we een training routine en Orion wil graag doen wat ik zeg.  Daarom denk ik dat hulp van een gedragsspecialist dierenarts welkom zal zijn.  Ik doe alles wat de trainer heeft gezegd, maar soms is dat kennelijk niet genoeg.

Nadat ik me heb opgefrist haal ik een salade van Chop't voor mijn lunch.  Die eet ik in het park in Vienna op, naast de locomotief.  Het smaakt goed en intussen planten een paar mensen nieuwe bloemen in het parkje.  Het is weer eens een andere omgeving.

Met mijn macrolens op mijn fototoestel rijd ik naar Meadowlark Gardens.  Vanochtend was ik verdrietig en miste Cosmo opeens weer erg.  Ik heb moeite naar plekken te gaan waar hij en ik altijd mooie wandelingen maakten in de lente.  Bij Meadowlark zijn honden niet toegestaan dus een goed alternatief.

 

Onderweg is deze kerk zo fotogeniek!

Het is prachtig weer en de schildpadjes zonnen overal.  Er staat nog niet heel veel in bloei. De narcissen en tulpen zijn bijna uitgebloeid en de kersenbloesems helemaal.  De pioenrozen zullen over een paar weken bloeien schat ik.  Natuurlijk bloeien de azalea's wel prachtig.  Het is werkelijk genieten hier in de (weliswaar gedeeltelijk aangelegde) natuur.

 

Op de terugweg ga ik op zoek naar iets "zachts".  Dat is het Foto Zevendaagse thema vandaag van Heel Holland Fotografeert.  Ik had een bijtje of zo in gedachten, maar daar zie ik er helemaal geen van! Dan valt mijn blik op paardenbloempluizenbollen, die zijn zacht, dus ik neem er een aantal foto's van.

Orion is zowaar vrij rustig de rest van de middag.  Hij blaft wel als de buurhonden naar buiten komen, maar een paar sprays helpen daartegen.  Ik zou willen dat we lekker in de achtertuin konden raggen, maar dat mag nog niet.  Het arme dier kan zijn energie niet kwijt.

Rick komt thuis en stelt voor taco's te gaan eten bij Taco Bamba.  Helemaal goed, want ik wil hun tripa (runderingewanden) eens proberen. Ik heb ooit als tiener in Frankrijk tripe geprobeerd en dat maar gauw aan mijn vader gegeven dus het is een grote stap.

Amy, die we intussen kennen, geeft me een stukje voor ik de taco bestel en dat is lekker.  Ik bestel die taco en de Bulgogi Bullfight, die mijn favoriet is.  De tripa smaakt lekker, maar ik blijf er toch aan denken dat dit ingewanden zijn. 

Vandaag was een dag met een sterretje, maar ik heb vanavond erg veel pijn.  Teveel gedaan misschien?  Slecht weer morgen wellicht? Wie zal het zeggen, ik hoop dat het mijn nachtrust niet beinvloedt.

Een luie zomerse dag

Het is heerlijk weer en eigenlijk wil ik niets anders doen dan er op het deck van genieten.  Dat wordt langzamerhand weer een extra kamer zoals altijd als het weer warmer wordt. Ik drink koffie en eet roerei met ham en tomaat als ontbijt.

Dan neem ik Orion mee voor een wandeling door de buurt.  Waterzakjes gaan ook weer mee, want hij reageert al als ik ze bij zijn kop houd. De buurt is nu zo mooi, het is alsof ik door een botanische tuin loop met alle bloeiende  bomen en planten! 

 

 

 

 

Toch vind ik dat ik ook echt moet sporten vandaag.  Ik doe Orion in zijn bench en ga voor drie kwartier naar Anytime Fitness.  Daar wacht de ARC trainer geduldig en ik hijg en zweet (dat vooral, bah!) drie kwartier bij elkaar.

Eigenlijk wilde ik nog wat boodschappen halen op weg naar huis, maar ik zie er niet uit. Ze kunnen tot morgen wachten. Thuis speel ik wat met Orion in de achtertuin.  Rick heeft het hek rond de vijver eindelijk sterk genoeg gemaakt en wat hij ook probeert, Orion komt er niet meer bij.

Dan is het echt tijd om me op te frissen.  Het loopt al tegen de dertig graden en mijn lange sportbroek is veel te warm. Intussen besluit ik waar ik wil gaan lunchen om er toch even uit te zijn vandaag.  Dat wordt Chop't.

Met een grote bak salade ga ik huiswaarts. Ik heb boerenkool als groene salade en andere dingen erdoorheen met een sriracha tzatziki saus.  Die twee woorden samen zijn tongbrekers!  Het smaakt me prima buiten op het deck en ik voel me enorm lui.

Ben ik de enige, die paardenbloemen ook mooi vindt?

 

Eigenlijk zou ik lentefoto's moeten gaan nemen op de plekken waar ik dat gewoonlijk doe.  Maar dit warme weer maakt me loom en gewoon een middag "niets" doen staat me eigenlijk heel goed aan. Orion vindt het ook prima en slaapt lief aan mijn voeten.

Met verschillende drankjes en in mijn hangmat stoel is het zeer goed vertoeven.  De bloesems in de achtertuin maken het ook zo mooi.  Zingende knalrode cardinaaltjes en andere vogeltjes maken het helemaal perfect.  Een Amerikaanse Facebook vriendin schreef vandaag bij het zien van mijn foto's dat ik onze woonomgeving zo idyllisch weet te brengen  en dat is het in de lente ook echt.

Het kan toch niet beter?

 

Christine belt en we kletsen gezellig bij.  Voor ik het weet loopt Rick de deur binnen. Hij heeft onderweg Thais eten gehaald.  Voor de tweede keer vandaag eet ik boerenkoolsalade, maar deze is wel heel anders.  Het is gefrituurde, knapperige boerenkool met pinda's, ui, en garnalen, heerlijk!

We zitten nog lang buiten te genieten van het warme weer.  Het wordt de komende dagen weer iets koeler, maar rond de twintig graden is ook prima.

Wat is de lente toch heerlijk!

De zonnestralen wekken mij eerder dan Orions natte snuit vanochtend. Het belooft een heerlijke lentedag te worden en dat maakt opstaan een stuk makkelijker.  De temperaturen voor de komende weken stemmen mij zeer blij.  Nog niet te warm, maar lekker om buiten te zijn.

Het is warm genoeg om ontbijt buiten te eten.  Ik warm een Smart Ones (Weight Watchers) ontbijt quesadilla op en met een kop koffie geniet ik daarvan op het deck.  Orion rent intussen lekker met Mia langs het hek.

Sharon sms-t of ik een kwartier eerder kan komen dus ik haast me naar de sportschool. Ik warm op en dan doen we een half uur gewichten.  Ook bespreken we hoe ik mijn dagelijkse routine wat interessanter kan maken.  Ik ben een beetje op een plateau en te gefixeerd op de 10000 stappen per dag.

Iedere dag hetzelfde is niet goed mentaal of fysiek.  Sharon raadt aan dat ik minder lang cardio doe, maar dan intervals.  Na de personal training begin ik er meteen mee en doe een minuut hoge hartslag, twee minuten rust.  Dat is inderdaad een uitdaging!

Fijn is wel dat ik nu geen uur hoef te zweten. Ik ben om elf uur al klaar en thuis neem ik Orion mee de achtertuin in.  Ik heb gelezen dat een moe gemaakte puppy makkelijker te hanteren en trainen is tijdens de wandeling.  Ik gooi dus een discus met hem en laat hem wat van zijn energie (waarvan hij heel wat heeft!) eruit rennen.

Dan lijn ik Orion aan en probeer eens de neus halter waar hij een hekel aan heeft.  Ik krijg hem wel aan, maar twee minuten later heeft de smiecht die nota bene doorgebeten!!  Dat gaat hem dus niet worden en dan probeer ik maar de metalen prikhalsband. 

Die gaat wel goed.  Orion heeft zoveel haar dat die prikdingen zijn huid niet bereiken, maar hij voelt wel beter dat ik wil dat hij minder trekt.  Hij wil graag luisteren, zie ik, en dat stemt me hoopvol.

Na een vijftal "waterbommen" gevuld te hebben gaan we op pad.  Om Orion even te herinneren aan die "bommen" gooi ik er een voor hem op de oprit.  Hij vindt dat duidelijk niet leuk en alleen doen alsof houdt hem al in het gareel.

Deze tijd, net voor twaalven, is een drukke tijd in de buurt en we komen allerlei mensen en soms honden tegen.  Ik vermijd direct contact, maar dat lukt niet altijd helemaal.  Orion doet het echter goed, vooral als ik snoepjes gebruik.  Zolang hij zich goed gedraagt krijgt hij die en daar reageert hij heel goed op.

De buurt staat weer mooi in bloei

Volgens mij zijn we beiden uitgeput als we een half uurtje later terug thuis zijn! Orion slaapt althans in de badkamer terwijl ik douche.  Dan is het alweer ruim lunchtijd geweest.  Met zijn Kong doe ik Orion in zijn bench en rijd naar het Mosaic District.

Daar bestel ik gestoomde dumplings bij District Dumplings en word hartelijk terug verwelkomd.  Het smaakt zoals altijd werkelijk heerlijk!  De gestoomde versie is duidelijk mijn favoriet.

Dan ga ik Vienna's centrum in en haal nog wat botjes voor Orion en extra "prikdingen" voor zijn halsband, die te moeilijk uit te doen is, bij Petco.  Bij Giant en Whole Foods werk ik mijn lijstje boodschappen af en ga dan weer huiswaarts.

Het is zulk lekker weer dat ik in mijn hangmat schommelstoel op het deck ervan ga genieten.  Eerst rent Orion weer met zijn vriendin Mia.  Jammer, dat elke poging met die buren te praten letterlijk "op dove oren vallen" (Engelse uitdrukking). Anders zouden de honden samen kunnen spelen.

Dan kruipt Snickers op mijn schoot (heel ongewoon!) en valt Orion naast mijn stoel in slaap.  Als het bewolkt wordt en er een koeler windje opsteekt gaan we naar binnen.  Orion heeft duidelijk een goede dag gehad, want nadat ik hem eten heb gegeven heb ik geen hond meer aan hem. Ik hoop de komende weken veel training met hem te doen. 

Helemaal omdat ik Orion ook zo graag naar de natuurpaden waar ik Cosmo altijd heen nam wil nemen.  Dan moet hij echter niet meer tegen alles wat langskomt blaffen.

Vandaag heeft hij weliswaar tegen niemand geblaft, maar wel af en toe hard getrokken om dat te doen. Toch ben ik tevreden want ik zie verbetering. Al ben ik niet blij als ik na deze overpeinzingen een plons hoor en mijn puppy in de vijver ligt te zwemmen.  Het is me er een!

Rick komt thuis en we hebben een lekker maaltje van gegrilde zalm (door Whole Foods gegrild, de beste zalm ooit, altijd weer!), spinazie en zoete aardappelfrietjes uit de oven. Orion is helemaal rustig, die heeft de perfecte dag gehad volgens mij!

Het lijkt wel mei!

Eindelijk lukt het me eens op een voor mij vrij normale tijd op te staan. Het is dan ook zulk schitterend weer, daar wil ik geen minuut van missen!  Als Rick naar zijn werk vertrekt ga ik buiten op het deck ontbijt eten.

Ja, je leest het goed, buiten op 23 februari!  Zo warm heb ik het hier nog nooit in februari meegemaakt.  Het is al zeventien graden en dan is het in de zon warm genoeg om in korte mouwen buiten te zitten. Ik geniet weer van mijn beschuitjes met kaas en tomaat.

Na nog even met de honden in de tuin gespeeld te hebben (lees: Orion speelt en Cosmo blaft tegen iedereen, die langsloopt) krijgen de hondjes hun Kongs en ga ik naar de sportschool.  Onderweg stop ik nog een paar keer om Pokemon Go te spelen en haal ik level 27. 

Voor de personal training doe ik een kwartiertje cardio en dan heeft Sharon weer een Simply Fit board gewichten routine voor mij. Volgens mij vindt zij dat board ook leuk, omdat ze nieuwe oefeningen kan bedenken. Het halve uur gaat snel voorbij.

Het is zulk mooi weer, maar ik krijg de beste cardio toch op een machine aangezien ik niet meer kan hardlopen. Na een half uur lokt de zon me toch teveel.  Ik besluit de rest van mijn stappen met de honden te krijgen. 

Orion vindt een wandeling heerlijk en gaat er keurig voor zitten. Aangezien ik al een tijdje niet meer met hem heb gewandeld ga ik gehoorzaamheid oefenen.  Cosmo mag intussen los rondlopen, die blijft toch wel bij mij.

Het gaat heel goed en ik ben van plan weer met "waterbommen" te gaan lopen zolang het warm genoeg is.  In maart kan de winter nog terugkomen, maar ik betwijfel dat het echt nog heel koud gaat worden.

De dag voor Katja's derde verjaardag, 13 maart 1993,  hadden we echter wel opeens een sneeuwstorm met bijna dertig centimeter sneeuw.  Onmogelijk is het dus niet, Rick wil dan ook de sneeuwpoppen buiten nog niet opruimen om de weergoden niet uit te lokken. Volgende week gaan ze toch echt weg, sneeuw of niet, ik ben klaar voor de lente.

Voor mijn lunch haal ik een salade van Chop't.  Die eet ik in gezelschap van de honden op het deck op. Heerlijk weer is het en het vogelconcert is zo mooi.  Zelfs al zou het nog koud worden, deze dagen hebben we toch maar in de zak (vertaald in het Engels als "in the bag" niet "in the pocket" zoals Nederlanders altijd zeggen).

24 Graden tijdens mijn lunch!

Een paar uurtjes later gaat de deurbel en staat Lisa, mijn massagetherapeute, voor de deur.  Mijn voordeur trainingen met Orion werpen hun vruchten af.  Hij blaft niet tegen haar!  Hopelijk blijft dat zo met anderen.  Ik blijf in ieder geval dagelijks laten zien wie er de (voordeur)bazin is.

Over voordeuren gesproken, deuren en ramen is ons maandthema en ik vind deze veranda zo leuk

Eigenlijk vind ik het zonde van de mooie dag om een uur op de massagetafel te liggen, maar het is wel hard nodig.  Lisa doet altijd goed werk, maar de massage haalt alle energie uit me. Ik ben blij dat ik verder niets hoef te doen want ik ga als een vaatdoek op het deck zitten de rest van de middag.

Onze eerste narcis is uit en dat is volgens mij ook het vroegst ooit. Maar volgens onze nieuwe minister van Milieuzaken bestaat er geen klimaatsverandering.  Ik schrijf niet vaak over hoe ik me voel over de regering want het is te deprimerend.  Iedere dag worden er belangrijke dingen teruggedraaid, die of mensen achterstellen of de natuur kwaad doen.

Rick komt thuis en we zijn beiden moe.  We bestellen van Friends Kabob, voor mij de zalm kabob, die met salade, gegrilde groentes en rijst wordt bezorgd.  Na afloop zou Orion er graag een hapje van nemen en hij is zo schattig dat ik het wel moet fotograferen.

 

Morgen nog een zomerse dag (voor Nederlandse begrippen, voor ons is het meer lentetemperaturen) waar ik helemaal van hoop te genieten!