Over mijn nichtje en vriendinnen hier

Zaterdag

Het is donker als ik om vijf over zes aan mijn wandeling begin. Ik stel Foot Path in op een wandeling van vijf kilometer. Vandaag draag ik ook de hoofdband met lamp. Lang heb ik hem niet nodig, want het ochtendgloren is al snel te zien. Het is wel een handig ding. 

De route is iets anders dan gewoonlijk en ik geniet van de omgeving. Er ligt een hert te slapen, terwijl de moeder eet. De andere twee herten, die ik tegenkom, ndrinken uit een vogelbadje. 

Het enige vervelende is dat mijn rechtervoet pijn doet door de neuromen daarin. Ik heb nu speciale "sokken" voor onder de voet besteld die moeten helpen. Ik ben benieuwd, anders moet ik weer aan de injecties in mijn voet geloven.

De maan met mooie roze wolkjes

De rest van de omgevallen boom van gisteren, de draden zijn hersteld

Zoals ik al verwachtte ligt Rick nog te slapen als ik om kwart over zeven thuiskom. Ik maak een kop koffie met een Dunkin k-cup. Die Dunkin heeft echt lekkere koffie, niet zo bitter als Starbucks soms kan zijn. 

Tegen achten is Rick beneden en we doen alles in de auto om Orion naar het PetsHotel te brengen. Eerst halen we onze ontbijtbroodjes en koffies van Panera en Starbucks. Orion vindt het heerlijk in de auto. Als het koeler wordt zal ik hem vaker meenemen. 

Het PetsHotel is veel dichterbij voor ons. Als ons dit goed bevalt scheelt dat heel wat rijden. Dog's Downtown is 23 kilometer rijden, terwijl het PetsHotel 7 kilometer hiervandaan is. Het afleveren van Orion gaat in ieder geval goed.

Hierna gaan we naar de paarse glasbak om het lege glas in te gooien. Dan is de Vienna markt aan de beurt en ik koop een bakje kerstomaatjes. Die zijn een van de weinige producten, die goedkoper zijn op de markt dan in de winkel. Als laatste werken we ons boodschappenlijstje af bij de Giant. 

Zo is de ochtend al een heel stuk voorbij. We stofzuigen nogmaals en maken wat schoon zodat we mijn nichtje en vriendinnen zo goed mogelijk ontvangen. Zij komen uit New York hierheen gereden en we verwachten hen om een uur of drie. 

Mijn lunch is hetzelfde als iedere dag en Rick heeft wat Indiaas eten van gisteren over. Dan gaat Rick het gras maaien en ik lees mijn spannende boek uit. Ik vind het iedere keer zo jammer als ik niet verder kan lezen over Hailey en haar familie en vrienden. Ik hoop dat dit niet het laatste boek in de serie is. 

De meisjes zijn er nog niet dus ik maak van de gelegenheid gebruik om mijn fiets rijklaar te maken. Ik pomp de banden op en geef hem een bad, want hij zit vol spinnenwebben. Nu het zwembad volgende week weer gesloten is en het weer wat minder heet en vochtig wordt hoop ik wat korte fietstochtjes te gaan maken. 

Intussen sms-t mijn nichtje dat ze er pas rond half zeven zullen zijn. Dat geeft ons de gelegenheid even naar het zwembad te gaan. Rick neemt een duik, maar met mijn voeten voel ik dat het water heel erg afgekoeld is. Ik ben toch moe en heb hoofdpijn dus blijf in een ligstoel lezen.

We lopen na een tijdje terug en ik zie een Monarch en mooie Easter Tiger Swallowtail vlinder op onze struik. Ze zitten wat ver weg en fladderen veel, maar ik krijg er een aantal goede foto's van. 

Voor de meisjes komen haalt Rick alvast eten van Taco Bamba. Zij hebben ons hun bestelling doorgegeven. Net na zevenen komen Natalya, mijn nichtje, en haar vriendinnen Hollis en Maddy aan. Zij zijn hier voor een race op maandag.

We gaan meteen aan tafel en het wordt een gezellige maaltijd. Het zijn leuke dames. Na het eten laat ik hen hun slaapkamers en badkamer zien. Ze zijn moe na de lange dag (en Natalya's grootvader had ze laat op gisteren). Tegelijkertijd met mij gaan zij naar bed en morgen hebben ze de hele dag om DC te verkennen.

Zondag

Mijn wekker gaat om kwart voor zes, maar ik blijf nog een half uurtje liggen. Het is tenslotte zondag. Ook wil ik een iets kortere wandeling maken, want we hebben gisteravond besloten dat ik Natalya, Hollis en Maddy mijn rondleiding langs de monumenten zal geven. 

Zonder Orion kan ik stilletjes naar buiten sluipen. Ik doe de "sokken" voor de neuromen aan en ga op pad. Die dingen helpen heel goed en ik bestel meteen een tweede paar. Alles om maar geen voetinjecties te hoeven krijgen, hoewel dat waarschijnlijk op een gegeven moment wel nodig zal zijn. 

Mijn dag is alweer helemaal goed als ik een straat verderop een groepje van vier herten tegenkom. Ik zie ze zelfs spelen. Ze doen hetzelfde als honden om elkaar tot spelen uit te dagen, door de voorpoten gaan. 

Thuis drink ik op mijn gemak een kop koffie en dan is Rick ook beneden. We gaan op weg en als eerste haal ik mijn bestelde bagels van Manhattan Bagel. De meisjes willen voor hun race morgen veel koolhydraten eten en bagels zijn daar perfect voor.

Na mijn broodje van Panera te hebben gehaald loop ik de Whole Foods even binnen om een bak met verse aardbeien, bosbessen en bramen te kopen. Als laatste is Starbucks aan de beurt en op de terugweg sms-t Natalya dat ze even gaan hardlopen.

Zij wonen in een kustplaatsje in Massachusetts dat zo plat als een dubbeltje is. Ik waarschuw ze voor onze heuvels hier en geef ze een route die wat minder glooiend is. Later blijkt dat ze een verkeerde afslag namen en toch een steile heuvel op moesten. Ze vertellen dat die zeker niet voor de poes was!

Na het ontbijt maken de dames zich klaar en doen hun spullen in mijn auto. We rijden naar de stad en parkeren na een veiligheidscontrole onder het Reagan gebouw. Daarna is het eerst zoeken naar koffie, die ze bij de Corner Bakery vinden. Dan lopen we de heuvel af naar de National Mall. 

Het eerste monument waar ik over vertel is het Washington Monument. Ze zijn enorm geinteresseerd, want door de Corona tijd hebben ze de excursie naar Washington van de achtste klassers gemist. Maddy was hier nog niet lang geleden met haar familie, maar voor de andere twee is het totaal nieuw. 

Bij het Tweede Wereldoorlog monument poseren de dames met "hun" staat, Massachusetts. Dan gaan we de toiletten opzoeken en komen zo aan de andere kant van waar ik gewoonlijk loop terecht. Rick stelt voor dat we het dan omdraaien vanaf hier. 

Dat is een goed idee en zodoende bezoeken we eerst het Dr. Martin Luther King Jr. Memorial. Van daaruit zien we het Jefferson Memorial en het FDR Memorial slaan we over. We lopen verder naar het Koreaanse oorlogsmonument. Het blijft zo indrukwekkend om over de vele symboliek te vertellen. 

Het Lincoln Memorial komt in zicht en na mijn verhaaltje daarover gaan we naar boven. Zij zijn van plan vanavond National Treasure of Night at the Museum 2 te gaan kijken. Beide films spelen in Washington dus een goed idee. 

Hier maken we wat foto's met ons allen en een foto met Natalya en mij. Bij het van de trappen afgaan hoor ik opeens Nederlands naast me spreken. We maken een kort plaatje en zij melden dat ze Washington een mooie stad vinden. 

Als laatste bezoeken we het Vietnam Veteranen Monument. Dat doe ik meestal in het midden van de rondleiding dus we komen er van de andere kant binnen. Deze volgorde is ook wel interessant. Het is alleen niet praktisch als ik mensen rondleid. 

We lopen toch nog even langs een bonus monumentje, dat voor de 56 ondertekenaars van de Onafhankelijkheidsverklaring. Daar staan ook handtekeningen van John Hancock, Samual Adams en John Adams, belangrijke Amerikanen uit Massachusetts. 

Een van de Virginiaanse handtekeningen

Een heel aantal blauwe libelles

Een mooie bidsprinkhaan

Het is al na enen en we hebben allemaal trek. We lopen naar Elephant & Castle en wachten om naar een tafel gebracht te worden. Alleen komt er maar niemand en dan eindelijk iemand, die zegt dat er "zo" een tafel voor ons zal zijn. Na drie kwartier ga ik eens vragen wat er aan de hand is en ik moet toegeven niet op mijn geduldigst. En dan is er opeens een tafel vrij voor ons. 

De serveerster verontschuldigt zich enorm en maakt dan een fout met mijn bestelling. Mijn salade zou met zalm komen en die is er niet. Niet veel later krijg ik een net gebakken stuk zalm, wat erg lekker is. Het wordt van de rekening gehaald en dat scheelt $10! De meisjes trakteren ons op lunch wat we natuurlijk enorm waarderen. 

En dan is het tijd om terug naar de auto te gaan. Ik maak wat foto's in het Reagan gebouw, want ik houd van de moderne lijnen. De rit naar het hotel van de meisjes is kort en daar nemen we afscheid. Hun Hyrox race zal morgen plaatsvinden en dan zien we Natalya en Maddy op dinsdagochtend weer om hun auto op te halen. 

Thuis ploffen Rick en ik neer. Hij gaat op de bank liggen en ik in mijn hangmatstoel op het deck. We lezen en ontspannen ons tot net voor zessen. Dan besluiten we naar Genki te gaan om wat te eten. 

We bestellen allebei wat yakitori en ik ook zwarte edamame. Rick heeft een bao broodje en ik een zeeegel "chawanmushi" (eiercustard). Het smaakt allemaal weer voortreffelijk en is een goed einde van het weekend. 

Morgen hebben we nog een vrije dag voor Labor Day. Het zal de laatste dag dat het zwembad open is zijn, dus hopelijk kunnen we daar even heen. Allemaal een fijne week gewenst!