Over een druilerige dag

Als ik om tien over zes op de radar kijk regent het hard. Daar heb ik geen zin in, lichte regen okay, maar dit zou geen plezier zijn. Ik kleed me aan en besluit dan maar ouderwets drie kwartier op de mini elliptische machine te trappen.

Daar ben ik net mee klaar als Rick beneden komt. Terwijl we ontbijt eten krijgen we emails van Brussels Airlines dat we stoelen kunnen reserveren voor onze vlucht van Brussel naar Lyon vrijdag. 

Alleen lukt dat bij mij natuurlijk weer niet online dus ik moet opbellen. Eerst ga ik voor de Engelstalige optie, maar na tien minuten in de wacht hang ik op en probeer de Nederlandstalige. Daar word ik meteen geholpen, toch handig. 

Na dit alles gaan we later dan gewoonlijk onze koffies halen. Rick bezoekt ook even de stomerij om te vragen of zijn kleding morgen al klaar kan zijn. Hij heeft niet goed opgelet en goedgekeurd dat het donderdagmiddag opgehaald kon worden. Helaas kan men niet garanderen dat Rick zijn kleding op tijd krijgt. We hopen het dus maar. 

Thuis maak ik me snel klaar om naar Sharon te gaan. Die heeft een mooi half uur met verschillende krachtoefeningen voor me. Na afloop rijd ik naar Whole Foods. Ik stuur dingen terug naar Amazon en koop wat gerookte zalm. 

Het miezert nu enkel wat en ik besluit een stuk op het W&OD pad te gaan lopen. De natte bloemen en besjes zijn leuk om te fotograferen. Op weg naar huis maak ik nog even mijn architectuur themafoto van een huis dat ik altijd wel leuk vind om te zien. 

Thuis begin ik aan het inpakken. Ik heb dit keer een rugzak en een grotere handtas dan gewoonlijk als handbagage. Nadat we de vorige keer dat we in Brussel overstapten dagen op onze bagage moesten wachten heb ik besloten kleding voor een paar dagen in mijn rugzak te doen. Zo ben ik beter voorbereid mocht zoiets weer gebeuren. 

Zo is het al snel lunchtijd en om een uur belt Judith. Het blijft gezellig dat wekelijkse gesprek. Haar lunches zijn nu wel korter, maar iets is beter dan iets. Het lukt ons toch elkaar heel wat te vertellen. 

Omdat ik niet buiten kon lopen wil ik naar Tysons Corner Center om daar mijn wandeling alsnog te maken. Ik moet toch naar Sephora en Bath & Body Works. De hele mall boven en beneden heen en weer lopen is meer dan twee kilometer!

Bij Sephora koop ik oogpotlood en mascara. Ik krijg daar ook wat huidverzorgingsproducten als verjaardagscadeautje. Na heel lang zijn onze Bath & Body Works producten bijna op dus tijd om in te slaan. De mousserende zeep, "wallflower" luchtverfrissers en hand sanitizers zijn allemaal afgeprijsd. De luchtjes zijn weer heerlijk en na veel ruiken kies ik vijf van ieder. 

Fairfax County is onze "provincie". Dit is helemaal van Lego gemaakt en hieronder is Great Falls

Het miezert nog steeds en het verkeer is daardoor slecht. Als ik eindelijk thuiskom staat Rick op het punt te vertrekken. Hij gaat vanavond met Ray het Oktoberfest menu van Yard House proberen. Ik zie mijn kans schoon en bestel yakitori van Genki. 

Dit weer maakt slaperig, hopelijk kan ik morgenochtend wel gaan wandelen, want ik miste het.