Over een middagje stad

Zoals gewoonlijk zijn we voor zevenen op. De zon schijnt zowaar! Ik ben dan meteen in een betere bui ondanks dat ik nog net zoveel pijn heb als gisteren. 

We eten ontbijt en dan doe ik mijn drie kwartier cardio. Het is fijn dat af te hebben voor we naar Starbucks gaan. Rick zet me nadat we de koffies hebben gehaald weer thuis af en gaat naar kantoor. 

Omdat ik mijn cardio al af heb ga ik eens kijken naar de 365 Photo groep fotografie thema's voor mei. Ik zet degene voor morgen in scene, dan heb ik die alvast gedaan. Daarna vertrek ik naar Sharon voor personal training. 

Zij heeft een goed nieuwtje, haar tweede kleinzoontje is op komst. Dit keer van haar dochter, die vorig jaar trouwde. Erg leuk dus en we praten de hele training over onze kleinkinderen. 

Na afloop ga ik langs wat tuinen, die ik eerder heb gezien. Ik vind degene met het witte hek en de paarse rhododendrons echt prachtig. Verder kan ik geen genoeg krijgen van de irissen. Ik zie weer een andere kleur in iemands tuin. 

Thuis maak ik een vroege lunch en rijd dan naar het metrostation. De garage is voller dan gewoonlijk, maar ik vind met gemak een plek. Er staat een trein te wachten, die over tien minuten zal vertrekken. 

Dit is nieuw en hard nodig

Bij Farragut West stap ik uit. Hier werkte ik tijdens mijn eerste baan als reisagente. Het is enorm veranderd in die tijd. Ik loop langs 19th Street naar de Mall. Onderweg loop ik langs de Wereldbank, de reden dat ik in de VS ben. 

Een kennis in Denemarken liet me weten dat haar neef op de Vietnam Muur staat. Zij zal waarschijnlijk nooit in de VS komen en vroeg of ik zijn naam misschien kon gaan zoeken. Gelukkig staat er in de boeken bij de ingangen op welk paneel en regel mensen staan. Zo heb ik Soren Prip snel gevonden. Ik stuur haar een foto en ze is er erg blij mee. 

De Reflecting Pool is op het moment leeg en de bodem wordt blauw geschilderd. Ook weer zo'n idee van Trump, ik hoop maar dat de reflecties nog hetzelfde zullen zijn. 

Bij het Tweede Wereldoorlog monument stop ik voor wat foto's, die ik misschien voor thema's in de toekomst zal kunnen gebruiken. Dan loop ik door naar het Natural History Museum waar ik een heel aantal 365 Photo thema's fotografeer. 

Het is de tijd van de schoolgroepen, allemaal kinderen in dezelfde t-shirts overal

Toch nog altijd vreemd om zo even langs het Witte Huis te lopen

De vlaggen van het bezoek van Charles en Camilla hangen er nog

Eenmaal in het museum loop ik meteen door naar de Gems & Minerals tentoonstelling. Daar maak ik foto's voor thema "Amethyst", "Mineralen", "Maan" en "Midden" (de totempalen). Ook hier is het druk met scholieren, maar ik ben dol op deze tentoonstelling en neem er de tijd voor. 

Het is dan ook al half vier als ik terug naar de metro loop. Dit keer stap ik bij Federal Center SW in. Zonder oponthoud kom ik terug in Vienna. Ik besluit nog even naar Whole Foods te gaan om wat garnalen voor ons happy hour te kopen. 

Rick komt ook net thuis en al gauw is het tijd om met Christine en Chuck te keuvelen. Dat uur gaat heel snel voorbij en aan het einde vraagt Chuck altijd wat we gaan eten. Voor mij is dat yakitori en Rick gaat voor Grieks.

Als ik zo naar de stad ga en geniet vraag ik me af waarom ik het niet vaker doe. Het is zo makkelijk met de metro. Ik neem me voor weer regelmatig te gaan. 

 

Over Kai jarig

Het is donker in de kamer met dit sombere weer, maar ik ben om kwart voor zeven toch helemaal wakker. Rick volgt niet veel later. Eerst verzorgen we zoals iedere ochtend de dieren. Orion krijgt zijn medicijnen en glucosamine voor zijn artrose. 

We zetten Zorro buiten op het deck met zijn eten, want zo kan Orion er niet bij en Zorro gooit zijn eten overal heen. Orion gaat dan bij de glazen deur kijken waardoor Zorro stopt met eten, zucht! 

Dan is het tijd voor ons eigen eten. Ik eet weer gerookte zalm, want er is zoveel. Ik vind het erg lekker en zonde als we het niet op krijgen. Rick zal het nog als lunch eten en dan hebben we dat enorme stuk soldaat gemaakt. 

Terwijl Rick zich klaarmaakt doe ik mijn cardio en dan gaan we op weg. Rick stopt eerst bij de stomerij om wat kleding weg te brengen. Dan halen we onze gewoonlijke koffies van Starbucks. 

Om half tien rijd ik naar het Community Center voor mijn Tai Chi les. Joni is er dit keer ook. Ik moet zeggen dat ik het een hele workout vind! Vorige keer was het wat makkelijker, maar duidelijk wordt het steeds ingewikkelder. Het uur vliegt dan ook voorbij en tot mijn verbazing zie ik dat mijn hartslag omhoog ging alsof ik sportte. 

Het Community Center ligt aan het W&OD pad vlakbij Whole Foods. Het is weer somber en koel weer, maar ik besluit naar Whole Foods te wandelen. Daar koop ik een fles water en radijsjes voor het avondeten. Zo kan ik ook gelijk geld pinnen voor Sharon morgen. 

Tradescantia Virginiana

Inheemse blauwe regen (wisteria frutenscens)

Samen met kamperfoelie, groeit allemaal in het wild

Op de terugweg maak ik wat foto's van irissen en andere bloemen in tuinen. Een voordeel van het koele weer is dat alles wat langer bloeit. Die baardirisssen zijn zo mooi en leuk om van alle kanten te fotograferen. 

Het is alweer lunchtijd als ik thuiskom. Ik maak mijn gewoonlijke salade, gerookte tonijn en bakje kefir. Daarna ga ik even op de bank liggen, want de band om mijn middel is om de een of andere reden weer heel pijnlijk. 

Om twee uur hebben we afgesproken met de jarige Kai te videobellen. Saskia is net vrij van school en komt er ook bij. Jammer genoeg heeft Katja het druk met werk. Kai en Raquel laten ons vol trots hun Japanse appartement zien. Ze gaan het in de komende paar dagen op AirBNB zetten, zo spannend!

We praten een paar uur en dan is het al tien uur bij Kai en Raquel en tijd om afscheid te nemen. Jammer dat Katja er niet bij was. We moeten dit nodig weer eens tijdens het weekend doen. 

Het regent inmiddels en mijn plan om bloemenzaden in de tuin te strooien laat ik varen. Dan maar mijn haar wassen, heb ik dat ook weer gehad. 

Net als gisteren maak ik de traybake vast klaar. Ik ben werkelijk doodmoe, een combinatie van het sporten en het weer zal het wel zijn. Rick doet het avondeten verder, hij hoeft alleen de oven aan te zetten en de tijd in de gaten te houden. 

We eten weer kip van de markt, die ik heerlijk vind in vergelijking met supermarkt kip, en dit keer in een Dijon mosterd sausje. We hebben er asperges en radijsjes bij. Die laatste zijn zo lekker geroosterd. Het hele maal smaakt ons opperbest. Het is een smakelijk einde van de dag. 

Over schoon tapijt

We staan weer vroeg op en zien de eerste en laatste zonnestralen van vandaag. Al snel is het bewolkt en begint te regenen. Ik weet het, we hebben het nodig of althans de natuur. Maar ik voel me er helemaal niet goed bij. Ik ben echt een wandelende barometer. 

Mijn broer nam een groot stuk gerookte Canadese zalm mee en in plaats van een ei eet ik dat als ontbijt. Het is een lekkere afwisseling. Na het eten en mijn koffie begin ik aan mijn cardio. 

Dan is Rick klaar om naar Starbucks te gaan en ik heb er 25 minuten van de drie kwartier opzitten. Met de koffies spelen we nog wat Pokemon Go en dan zet Rick me thuis af. Hij heeft een doktersafspraak voor zijn schouder. Hij krijgt er een injectie in, die hopelijk helpt.

Na mijn cardio doe ik dag 4 van de Tai Chi app. Die tien minuten lukken me tot nu toe wel. Daarna maak ik me klaar om naar Sharon te gaan. Na het halve uur heb ik echt het gevoel dat ik mijn spieren goed gebruikt heb. 

Vlakbij Sharon is een tuin met allerlei verschillende kleuren irissen en azalea's. Ik heb het schilderij van van Gogh in gedachten als ik de foto's maak. Dat valt niet na te doen, maar groepjes irissen zijn een mooi fotografie onderwerp. 

Volgende week is het Teacher Appreciation Week en Nurses Appreciation Week. Natuurlijk hebben wij er van ieder een. Ik ga naar de Hallmark winkel om kaarten uit te kiezen. Veel keuze is er niet, maar ik vind een paar leuke en nog een grappige kaart voor Katja voor Moederdag. 

Zo loopt het al snel tegen het middaguur. Ik heb afgesproken met Judith voor onze virtuele lunch en maak mijn salade van tevoren. Ook bij de lunch smaakt de Canadese zalm me prima. Judith en ik praten weer gezellig voor ongeveer een uur en dan moet zij terug aan het werk. 

Omdat Zorro op het moment overal poept, plast en overgeeft en daarvoor natuurlijk altijd het tapijt uitzoekt is een reiniging hard nodig. Ik heb een Groupon van Unique en ze doen de woonkamer, het kantoor, de basement en onze slaapkamer. Zoals altijd verzucht ik dat ik zou willen dat we helemaal geen tapijt hadden! Enfin, het is allemaal weer schoon voor nu.

Voor het avondeten bereid ik vast de marinade voor. Ik voel mijn pijnen de overhand nemen en dan is het zaak vooruit te werken. We eten vandaag een traybake met tandoori kip en bloemkool, ik ben benieuwd. 

Het huis ruikt heerlijk terwijl het eten in de oven staat. Het smaakt dan ook echt fantastisch. Het is een heel makkelijk recept met kokosmelk, tandoori kruiden, zout en citroensap als marinade. Dit gaan we zeker vaker eten. 

Nu ga ik eens zoeken welke leuke shows ik kan kijken. Waarschijnlijk begin ik aan het laatste seizoen van Emily in Paris. Alleen even zien of ik mijn aandacht erbij kan houden, want ik ben heel moe. 

 

Over een mooie lentedag

We staan om tien voor half zeven op en treffen BJ al beneden. Na Orions wandeling stappen we in de auto en rijden naar Dulles Airport. Daar is het alweer tijd om afscheid van BJ te nemen. Deze weekends gaan altijd zo snel!

Op de terugweg nemen we een sluipweg naar het centrum van Vienna om het spits verkeer te ontlopen. Dat is ook meteen een veel mooiere route. We gaan onze koffies van Starbucks halen en een zak spinazie van Giant voor mijn ontbijt. 

We eten samen en dan gaat Rick aan het werk en ik aan het sporten. Ik trap drie kwartier op de elliptische machine, doe tien minuten Tai Chi en sta nog eens tien minuten op de trilplaat. Dan is het wel weer genoeg geweest voor vandaag. 

Speciaal voor Koningsdag heb ik een nieuwe trui aangeschaft, die helemaal uit Ierland bleek te moeten komen. Die gaat natuurlijk aan, al doe ik verder niets aan Koningsdag. Vroeger werden we uitgenodigd voor een feestje van Nederlandse militaire gezinnen, maar nu niet meer en ik weet ook niet of ze dat nog steeds doen. Wel een beetje jammer, maar het is niet anders. 

Whole Foods staat nu op mijn programma. Ik loop eerst zoals altijd even het parkje binnen. Daar maak ik een aantal foto's en soms zie ik pas na afloop dat er meer opstaat dan ik in de felle zon zag. Ik denk dat er vliegenkindjes gemaakt werden op die iris. 

De pioenrozen zijn al uit en de korenbloemen ook. Het is allemaal super vroeg dit jaar

Het is inmiddels 22 graden en lekker genoeg om buiten mijn lunch te eten. Mijn broer nam heerlijke gerookte Canadese zalm mee en daar smullen Rick en ik beiden van. In de tuin zien we een gigantische distel staan, die we weg moeten halen, want hij schijnt nogal agressief te zijn met voortplanten. 

Na het drukke weekend ben ik wel toe aan een rustige middag. Ik lees op het deck in mijn boek. Dan ga ik een wandeling maken om wat Pokemon Go te spelen. De tuinen met wilde azalea's en rhododendrons vind ik zo mooi. Je waant je in een park. 

Tegen vieren is Rick klaar met werken en we gaan samen naar de Giant om onze wekelijkse inkopen te doen. Ik kan alleen geen radijsjes vinden en koop daarvoor in de plaats dan maar een knolraap. Hopelijk smaakt dat straks net zo lekker. 

Mijn rug doet weer pijn en dat herinnert me eraan de nieuwe fysiotherapiepraktijk waar Lars zou gaan werken weer te bellen. Ze hebben nog steeds niet van hem gehoord en ik zie dat er nog een locatie van hetzelfde bedrijf hier in het centrum van Vienna is.

Dat is nog gunstiger voor mij om heen te gaan! Ik vraag de receptioniste aan de telefoon of ze weet of Lars daar misschien werkt, maar die informatie heeft ze niet. Ik hang op en bel de locatie hier in de stad en jawel, Lars komt daar werken. Ik maak meteen een afspraak. 

Vanavond eten we zalmburgers en in plaats van een broodje doe ik de mijne in een eiwrap. Dat blijkt heel lekker te zijn. We doen plakjes tomaat en ui op de burgers en hebben er verder komkommersla bij. 

Na deze smakelijke maaltijd gaan de voeten omhoog in de luie stoelen. Ik kijk wat filmpjes over Koningsdag, ooit willen wij daar bij zijn, heb het nog nooit meegemaakt.