Onze webcam

Cul-de-sac Cam

dinsdag, maart 17, 2026

Over een doktersbezoek

De wind gisteravond was gewoon eng. Orkaankracht en dat was te horen. Vanochtend zien we dat de vlag op het deck en de windvaantjes het niet overleefd hebben. De vlag is met houder en al weggeblazen. Verder liggen er een paar stoelen van onder het deck in de tuin. 

Die schade haalt niet bij wat sommigen zien bij het wakker worden. Er zijn heel wat bomen omver geblazen en daken van schuren. Nu lijkt het of er niets aan de hand is, knalblauwe lucht en zon al is het rond het vriespunt. 


Na het ontbijt en een begin aan mijn cardio gaan we op weg naar Starbucks. Tijd om mijn nitro brew te drinken heb ik nog niet. Ik moet me snel klaarmaken om naar personal training te gaan. Het halve uur met gewichten gaat zoals altijd snel voorbij. 

Aan Sharons plein staat een vroegbloeiende kersenboom en ik kan er niet genoeg foto's van maken. De kersenbloesems in Washington zijn ook uit aan het komen en ik hoop er als ze volop bloeien weer heen te gaan. 





Thuis drink ik mijn nitro brew op en doe tegelijkertijd mijn Duolingo lessen. Verder sta ik tien minuten op de trilplaat en doe mijn voeten tien minuten in het massage apparaat.  Daarna neem ik mijn douche en kleed me in het groen voor St. Patrick's Day. Voor ik het weet loopt het tegen twaalven. 

Opeens realiseer ik me dat ik voor vanavond een slow cooker maaltijd op het programma heb staan en die moet nu gemaakt. Daardoor kom ik een beetje in tijdsnood voor mijn lunch, want ik heb om een uur een afspraak voor mijn jaarlijkse doktersbezoek. 

Gauw eet ik de helft van mijn lunch en ga dan naar Vienna Family Medicine. Ik word daar begroet door verpleegkundige Megan, die allerlei vragen heeft en mijn bloeddruk, gewicht e.d. opneemt. Alles is prima en dat was weleens anders. 

Daarna komt nurse practitioner Becky en ik vind haar enorm aardig. Ze is zeer tevreden over mij en dat is altijd goed om te horen. Becky doet de gewoonlijke onderzoeken, vraagt geinteresseerd naar mijn leven en beantwoordt de paar vragen die ik heb. 

Er wordt aangeraden op mijn leeftijd een pneumokokken vaccinatie en een herhaling van het polio vaccin te krijgen. Megan prikt bekwaam in beide armen een prik. Ze doet het zo goed dat ik heel ongewoon helemaal niets voel.

Twee verdiepingen lager bevindt zich Fairfax Radiology. Daar maak ik een afspraak voor een mammogram en een botdichtheidsmeting. Die zullen pas in juni plaatsvinden. Als laatste maak ik een afspraak voor morgenochtend vroeg om mijn bloed te laten prikken, want daarvoor moet ik vasten. 

Opgelucht ga ik weer naar buiten. Daar ben ik ook weer vanaf, tenzij er iets niet goed is in het bloed en daar ga ik niet vanuit, maar je weet nooit. Naast de dokterspraktijk ligt Whole Foods en ik loop het tuintje in voor wat foto's. 






Er staat een venijnige koude wind dus lang maak ik het niet. Ik heb een paar dingen nodig van Whole Foods en ga daarna huiswaarts. 

Thuis eet ik de rest van mijn lunch en ga verder met de puzzel. Rick gaat naar de stripboekenwinkel en ik ga even gezellig mee. Dan is mijn energie op en ga ik in mijn luie stoel dit blog schrijven. 

Tegen zessen schuiven we aan het eiland voor het eten, zo handig toch die crockpot, want we kunnen zo opscheppen. Het is een taco mengsel van hertengehakt, paprika, ui, tomaat en jalapeno's, plus taco kruiden. We eten het in koolhydraatarme tortilla's. Niet erg Iers, maar dat hebben we vrijdag al gegeten. Volgend jaar gaan we wel weer naar het St Patrick's Day concertje bij The Old Brogue. 

Als ik nu naar buiten kijk staan al onze bomen in de knop. Ik vind het heerlijk dat alles niet meer grauw en grijs is! 

maandag, maart 16, 2026

Over een wild weer dag

Als we wakker worden is het al 21 graden en de waarschuwingen vliegen ons om de oren. In mijn agenda staat dat ik om drie uur fysiotherapie heb en dat wil ik annuleren, want ik wil niet in zo'n zware onweersbui terechtkomen. Het blijkt echter een oude afspraak te zijn die ik niet uit mijn agenda heb geschrapt. Dat is dan perfect.

Na mijn ontbijt doe ik alvast wat cardio en dan gaan Rick en ik naar Starbucks. Ze blijken 80 cent voor suikervrije caramelsiroop te rekenen. Die heb ik thuis ook dus ik bestel mijn nitro brew zonder siroop. Bij Starbucks staat een bordje dat ze om een uur sluiten. Zelfs de regering sluit vroeg vandaag. Nu zul je zien dat het niets voorstelt allemaal. 

Thuis maak ik snel wat foto's van de magnolia. Het gaat vannacht en morgennacht vriezen en ik hoop zo dat hij daardoor niet bruin wordt. Deze boom bloeit altijd net te vroeg in het seizoen. 




Na mijn sporten en douche ga ik naar Lidl. Daar hoop ik bloemen te kopen, maar wat ze hebben is verlept en slecht. Dan ga ik toch maar naar Trader Joe's. Die is niet heel ver weg. Ik check wel de radar even, want er is een tornado waarschuwing iets ten westen van ons. 

Hier is het vooralsnog droog en ik vind alle bloemen, die ik leuk vind. Verder koop ik een doosje met truffel paaseitjes. Het ziet er zo leuk uit en ik ben benieuwd hoe ze smaken. 

Op de radar zie ik de regen ras naderbij komen. Ik besluit toch nog even wat knoppen en bloesem foto's te gaan maken. Net voordat de zondvloed naar beneden komt ben ik thuis. 







Daar zet ik de amaryllis en hyacinten voor het keukenraam. De bos tulpen doe ik in mijn Delfst blauwe vaas en zet ze op de schoorsteenmantel. Dat is de enige plek waar Zorro echt niet bij kan. 


Rick en ik eten samen lunch. Hij vertelt dat hij het gevoel heeft dat er iets in zijn oog zit. Zijn oog is ook rood. Rick wil het even aanzien, maar ik raad hem aan de oogdokter te bellen. Inderdaad zit er een ontstekinkje onder zijn ooglid. Hij krijgt daar nu antibiotica druppels voor. 

Het giet en giet buiten. We hebben zelfs een kleine overstroming in de basement. En dat terwijl volgens het verhaal het ergste nog moet komen. Ik besteed deze regenachtige middag aan alvast vooruit  "werken" aan de fotografie thema's van de komende week. 
Fictief

Sleutel

Token

Club (Klaver is Club in het Engels en een speelclub idee

Chip


Voor die laatste ben ik er nog niet uit welke achtergrond het beste is. Als al die foto's eindelijk tot mijn tevredenheid gemaakt zijn werk ik nog even aan de puzzel. Ik had ook nog een Procreate les willen doen, maar de energie ontbreekt. Misschien morgen, want dan is het toch koud. 

Het avondeten bestaat vandaag uit boerenkool met worst. Ik hoop dat ik die potten Hak boerenkool weer ergens kan vinden, want boerenkool is mijn favoriete stamppot. Het past ook wel bij dit weer. Volgens mij komt er trouwens niets spectaculairs meer. 

Op het weerbericht wordt er gezegd dat dit koufront weer zal eindigen met sneeuw. Als het maar niet blijft liggen vind ik alles prima. 

zondag, maart 15, 2026

Over het weekend in New Jersey

Zaterdag

Als ik om kwart over zeven wakker word hoor ik boven al kleine voetjes. Rick heeft volgens mij slecht geslapen dus ik blijf nog even liggen. Katja, de jarige, bericht dat Fiona mij wil zien. Stilletjes sta ik op en kleed me aan. Rick volgt al snel. 

Terwijl iedereen doucht en zich klaarmaakt let ik op de kleintjes. Mijn "microscoopje" vinden ze allebei prachtig. Het is dan ook echt wel leerzaam om dingen van dichterbij te kunnen bekijken. 



Als iedereen gereed is gaan we Katja's verjaardagsontbijt eten bij The Buttered Biscuit. Hun cappuccino is heerlijk! 

Een biscuit is een speciaal broodje dat hier bij dit restaurant vers uit de oven komt, zo lekker! Mijn omelet met allerlei groentes is dat ook en de anderen smullen ook van het eten. 

Na een snelle stop thuis waar de kinderen laten zien hoe ze Ring Around The Rosies kunnen doen (aan het einde laat iedereen zich vallen). Zoals op de foto's te zien is creĆ«ert dat grote hilariteit. 




Katja heeft bedacht dat het leuk is om naar de boardwalk in Point Pleasant te gaan. Het waait idioot hard, maar het is tien graden dus qua temperatuur goed te doen. Onderweg erheen vraagt Fiona of we bij het aquarium een pluche dier voor haar jarige mommy kunnen gaan uitkiezen. 

Dat vinden wij natuurlijk een prima idee. Als we er aankomen zien we Katja, Kevin en Nico nergens. Dat komt mooi uit voor de verrassing. Fiona kiest een heel zachte staartrog uit voor Katja. 

Natuurlijk komen we niet weg zonder ook een knuffel voor Fiona, een rivierotter, en voor Nico kiest ze een zeeschildpadje uit. Katja is blij verrast als Fiona haar haar cadeautje overhandigt. Fiona staat zo schattig te stralen. 

De kermisattracties hier zijn vandaag open gegaan. De kinderen mogen eerst een visje vangen voor een prijs. Fiona kiest een blauw wit visje uit en Nico een wit eendje met een regenboog eenhoorn. Met blije kinderen gaan we verder. 



De rode vlaggen zijn wat overbodig, niemand gaat met dit weer zwemmen

Rick koopt kaartjes voor de ritten. Fiona gaat als eerste in de hondjes attractie. Vorig jaar was ze nog te klein om alleen daarin te gaan. Wat gaat het toch snel! Nico gaat er met Katja in en hij vindt het prachtig. 



In de brandweerwagentjes mag Nico ook alleen en de twee hebben de grootste lol samen. 


Kevin gaat in het volgende ritje met de kinderen. Dit is een vrachtautootje, Daarna is de beurt aan de motorfietsen. Ook dit vinden beide kinderen prachtig. 



Als laatste gaan ze alle vier in een piratenschip. Dan proberen we nog een leuke foto te krijgen op een enorme Adirondack stoel. Daar hebben de dame en de heer echter duidelijk geen zin in. 


We eten nog even een hapje bij het paviljoen aan zee en lopen dan terug naar de auto. Rick en ik hebben Fiona en besluiten een stuk langs zee te gaan rijden in de hoop dat zij in slaap valt. Dat is inderdaad het geval en Nico slaapt lekker thuis. 

Zo zijn ze in een prima humeur voor het avondeten. We gaan Katja's verjaardag vieren met hibachi bij Sumo. Het is perfect voor de kinderen, die niet alleen het spektakel, maar ook het eten fantastisch vinden. Ik heb ze nog zelden zo goed zien eten. 





Het is dan ook echt goed en ruime porties. Iedereen kan zijn eigen proteine kiezen en Katja en ik nemen eensgezind biefstuk en coquilles St. Jacques. Fiona naast mij smult van haar garnalen. Ik eet de rijst en noedels niet, maar de kinderen des te meer. 

Na afloop krijgt Katja een ijsje met een kaarsje erop en zingen we allemaal begeleid door een luide gong "Happy Birthday". Dat ijsje zorgt ervoor dat iedereen wel zin in ijs krijgt. 

We gaan naar Callie's Creamery. Ik kies butter pecan omdat ze geen salted caramel hebben, maar die laatste blijft mijn favoriet. 


De kinderen gaan in bad en daarna lezen we een paar boekjes. Dan brengen Katja en Kevin ze naar bed. 

Zondag

Met nogal wat pijn word ik wakker en kan het niet opbrengen om te blijven liggen tot Rick zin heeft om op te staan. 

Als ik de kamer uitkom zie ik Fiona schattig en stil spelen in de woonkamer. Ik maak me snel klaar voor de dag en speel dan een tijdje met haar. Kevin heeft intussen ontbijt gemaakt voor de kinderen. Wij volwassenen halen dat van Starbucks. 

Rick en ik gaan er me Fiona heen. Onderweg kletst de kleine honderduit. Ze ziet enorm uit naar haar logeerpartij bij Omi en Grandpa begin volgende maand. Nou, dat doen wij ook! 

Na het ontbijt laden Rick en ik onze spullen in de auto. Fiona gaat zoals altijd in onze auto en met zijn allen vertrekken we naar Trenton, de hoofdstad van New Jersey. 

We hebben kaartjes voor Disney On Ice als speciaal uitje voor Katja's verjaardag. Deze show gaat over Frozen en Encanto. Nico en Fiona vinden het Frozen gedeelte prachtig. Fiona danst op de haar bekende liedjes en Nico klapt in zijn handjes. 


Tijdens de pauze halen Kevin en Rick wat te eten. De keuze is natuurlijk minimaal en ik eet een heel klein hamburgertje met kaas, een plak tomaat en een slablaadje zonder broodje. Het is tenminste iets. 

Katja verrast Fiona met een Sven rendier knuffel en Nico met Olaf. Alles is reuze duur anders had ik ook nog een bellenblaas ding gekocht ($45!).

De tweede helft van de show gaat over Encanto. De kinderen zitten dit keer bij hun ouders en Fiona geniet met volle teugen. Voor ik het weet heb ik Nico weer op mijn schoot. Hij is duidelijk moe en het is net iets te lang voor hem. 

Het is zo'n rustig jochie in tegenstelling tot zijn zus. Hij wordt stil als hij moe is en Fiona juist heel druk. Al met al was dit een groot succes! 


Na afloop nemen we afscheid van het gezinnetje, maar niet voor lang. Over 19 dagen gaan we het Paasweekend met hen vieren. 

Trenton ligt al op weg naar huis voor ons. We hebben nog maar drie uur te gaan. Gelukkig is het verkeer goed en we stoppen alleen snel bij een van de Maryland plaza's. 


Vanwege de heel lichte lunch hebben we allebei flinke trek. We bestellen taco's van Taco Bamba, die iedere keer weer gezond en lekker zijn. En dan is het weekend alweer voorbij! Eens kijken wat de komende week gaat brengen.