Over dit blog 23 jaar oud!

 Op 1 september 2003 schreef ik mijn eerste blog. Ik had nooit kunnen weten dat ik 23 jaar later nog dagelijks zou schrijven! Dit blog helpt me enorm met mijn Nederlandse vocabulaire, ik vind het superleuk er reacties op te krijgen en het is een naslagwerk geworden, ook voor de kinderen. 

Af en toe vragen die zich af wanneer iets gebeurde of of zij ergens bij waren. Dan zoeken ze hier en vinden het antwoord. Voor Rick en mij is het meestal even terugkijken wanneer we waar waren of in welk hotel we sliepen e.d.

Enfin, zo zijn we dus op vandaag, 1 september 2026, aangekomen. September is mijn geboortemaand en voelt daardoor altijd wat specialer. De dag begint zoals de afgelopen drie maanden, want ik begon op 1 juni met de vroege wandelingen. 

Het is nu echt donker als ik om vijf over zes aan mijn wandeling begin. Ik doe de lichtjes aan mijn vest aan en stel Foot Path in op een wandeling van vier kilometer. Het is weer zo enorm vochtig en als ik heuvel op ga voel ik dat mijn adem zwaarder gaat. 

Op Ridge Road wacht me een verrassing, een nieuwsgierige vos. Hij is vast geinteresseerd in mijn groene lichtjes en blijft een tijdje zitten kijken. Als ik er een filmpje van wil maken vertrekt hij helaas juist. 

Weer een mooie zonsopgang

Het is al licht als ik een groepje herten zie oversteken. Het verveelt nooit. Het scheelde een haar of ik had ze gemist, want ze verdwijnen in een achtertuin. Gisteren hoorde ik een kennis iemand vertellen dat haar buren een hoger hek hebben laten neerzetten om de herten uit hun tuin te houden. 

Net voor zevenen ben ik terug en ben verbaasd dat Rick al op is. Hij ging gisteravond bijna tegelijkertijd met mij naar bed, daar zal het wel door komen. Arme Rick is op het moment heel gestrest door zijn werk. Het wordt echt tijd dat hij met pensioen gaat. 

Na het ontbijt en Ricks douche vertrekken we naar Starbucks. Met onze koffies spelen we nog even Pokemon Go en dan zet Rick mij thuis af. Hij vertrekt naar kantoor voor vergaderingen met klanten. 

Voor ik naar Sharon vertrek doe ik wat huishoudelijke klusjes. Dan heeft Sharon weer een pittig half uur met gewichten voor me. De personal training is zo fijn, want ik heb het nodig dat iemand me zegt wat te doen voor krachttraining. 

Na afloop rijd ik naar Nottoway Park voor een wandeling door het bos. Een van de fotografie thema's deze maand is Komorebi (toevallig ook de naam van de Airbnb van Kai en Raquel). Dat betekent zonlicht door bladeren. Ik ga de bovenste foto daarvoor gebruiken. 

Gewoonlijk kan ik heel goed tegen de hitte en vochtigheid, maar vandaag spant de kroon. Ik zit op een bankje en transpireer me een ongeluk! Thuis neem ik dan ook meteen een douche en was mijn haar ook gelijk. 

Daarna ga ik werken aan het beddengoed voor de logees van zaterdagavond. We hebben besloten ze in plaats van in de basement in de kamers van Katja en Saskia te leggen. Daar is zeker geen kattenpis lucht. 

Zo is het al snel na twaalven en ik maak mijn heerlijke lunch. Ik eet binnen, want behalve de vochtigheid werd ik vanochtend ook opgegeten door muggen. Het is hoog tijd dat we die emmer vullen. Hoewel, misschien is het daar al te laat voor. 

Om een uur belt Judith en we hebben elkaar al een aantal weken niet gesproken. Het halve uur vliegt dan ook voorbij. Jammer dat het niet langer is, maar iets is beter dan niets en we willen dit na al die jaren graag volhouden. 

Rick opperde dat Zorro misschien zijn kattebak niet meer fijn vindt. Ik ga naar Petco en koop een goedkope nieuwe bak. Ik heb er een hard hoofd in, maar je weet nooit. 

Voor mijn eigen Facebook fotografiegroep is het nieuwe maandthema Architectuur. Ik kies onderstaand huis voor vandaag. Het is maar net af en heeft allerlei bijzondere accenten, zoals koperen daken. De eigenaar betaalde er $2,11 miljoen voor. Geloof het of niet, maar dat is een goede prijs voor zo'n huis hier. 

Rick is inmiddels thuis en hard aan het werk. Vandaag dus geen zwembad voor hem, maar ik sta om vier uur voor de deur en ben als eerste in het water. Ik trek 30 baantjes en het is heerlijk! Nog anderhalve kilometer en dan heb ik dezelfde afstand als vorig jaar gezwommen. Eens kijken of ik die kan overtreffen. 

Thuis begin ik aan het avondeten. Een van onze favoriete tray bakes is het: kip met tomaat en mozzarella en pestosaus er overheen. Daarbij broccoli met tajin, die meebakt. Het is altijd weer een succes. 

En nu ga ik me over de New York Times woordpuzzels buigen. Daar heb ik vandaag nog geen tijd voor gehad. 

Over deze laatste augustus dag

Het is nog maar net aan het schemeren als ik om zes uur op pad ga. Ik vond de reflecterende riem om mijn schouders niet fijn en heb nu een "vestje" met voor en achter een licht. Volgens mij kan geen auto mij zo meer missen. 

Rick vroeg me gisteren of ik weleens geen herten zie tijdens mijn wandeling. De herten moeten dat gehoord hebben, want ze zijn nergens te bekennen. Het kan ook aan de route liggen, die ik loop. 

De vochtigheidsgraad is 100% en ik snap niet helemaal hoe dat kan zonder te regenen. Ik voel het wel, want word flink bezweet. Het lijkt me fijner lopen als het niet zo vochtig is. Om zeven uur ben ik terug na vier kilometer. 

Enorme paddenstoelen in sommige tuinen

Hier word ik altijd vrolijk van

De scholen zijn begonnen en dus weer overal schoolbussen

Na mijn ontbijt doe ik veel Duolingo lessen tot Rick klaar is om naar Starbucks te gaan. Het is nog steeds wat vreemd om niet meer te hoeven sporten na de wandeling. Ik ben er ook een paar kilo door afgevallen en mentaal helpt het erg. 

Nadat ik mijn nitro brew heb genoten ga ik op pad. Als eerste ga ik naar de bank om geld te pinnen. Ik heb contant geld nodig om ons buurmeisje te betalen voor de zorg voor Zorro. Verder betaal ik Sharon contant en heb ik wat fooiengeld nodig. 

Na de geldautomaat gebruikt te hebben loop ik de bank binnen. Ik heb een biljet van tien dollar dat een heel stuk mist. Ik ruil het in voor een volwaardig biljet en vraag om wat biljetten van $20 in meer tientjes te wisselen.

Mijn volgende stop is Whole Foods. Zoals iedere maandag staat er een protest tegen ICE. Natuurlijk ben ik het daarmee eens en er wordt flink getoeterd om de goedkeuring te laten zien. Ik zie alleen het nut van zo'n protest absoluut niet in. Je weet alleen wel dat het gros van je medemens het met je eens is. 

Na een korte wandeling over het W&OD pad en de laatste foto met James gemaakt te hebben ga ik Whole Foods binnen. Rick heeft plakjes Goudse kaas nodig en die hebben ze weer voorradig. Verder neem ik een bakje gemarineerde wilde paddestoelen mee voor mijn lunches. 

Zodra ik thuiskom krijg ik een telefoontje van Dogs Downtown, die ik eerder vanochtend belde. Zij hebben dit weekend geen plaats voor Orion en hij moet echt weg als de logees er zijn. Ik zie dat het PetHotel in Tysons Corner nog plaats heeft. Ik reserveer er en als dat goed gaat gaat Orion voortaan daarheen, Het is veel dichterbij en ongeveer dezelfde prijs. 

Na de lunch ga ik alvast werken aan sommige thema's voor mijn 365 Photo Facebook groep. Morgen begint een nieuwe maand en dus ook nieuwe thema's. Onderstaande foto's ga ik insturen voor dierenprints en op mijn hoofd. 

Halverwege de middag besluit ik een korte wandeling te gaan maken. Ik loop langs Andy's tuin en maak de nodige foto's. Heel veel is nu uitgebloeid, maar er zijn nog bijen te zien. Vooral de zonnebloemen zijn populair. 

Net voor vieren maak ik me klaar voor het zwembad. Het weer is niet fantastisch, maar zeker warm genoeg. Samen met wat andere bekenden wacht ik tot het bad opengaat. 

Eigenlijk ben ik heel moe, maar ik weet dat ik spijt krijg als ik niet het water inga. Ik neem me voor tien baantjes te lopen/zwemmen. Lois komt en we praten gezellig en daardoor heb ik opeens 30 baantjes gedaan! Rick komt ook nog even en dan begint het te regenen en gaan we naar huis. 

 Het avondeten bestaat uit heerlijke garnalenburgers met een komkommersalade erbij. Heel makkelijk te maken en we houden er erg van. 

En nu ga ik verder met naar Grannies van Amsterdam kijken. Zo'n leuk stel vrouwen vind ik dat!

Over een rustig weekend thuis

Zaterdag

Het is nog schemerig als ik om kwart over zes ga wandelen. Ik doe mijn reflecterende riem om en ga op pad. Ik heb Foot Path ingesteld op een route van ongeveer vijf kilometer. Achteraf blijkt die flink heuvelachtig te zijn dus ik krijg mijn workout wel. 

Ook vandaag zie ik een mooie zonsopgang, maar niet zo spectaculair als gisteren. Het aantal herten bedraagt zeven. Er zijn drie moeders met kleintjes en een hert alleen. Dit keer kom ik geen mannetjes tegen. Het valt wel op dat de vachten van de volwassen herten al het wintergrijze beginnen te krijgen. 

Tekenen van herfst

Maar de zomer is er nog

Om tien voor half acht ben ik terug en het huis is nog in diepe rust. Ik maak een lekkere kop koffie met een Dunkin K-cup. Hun koffie is erg lekker, ik ga er meer van kopen. Een kwartiertje later is Rick ook beneden. 

We verzorgen de dieren en gaan dan Vienna in. Als eerste halen we mijn broodje van Panera en dan dat van Rick en onze koffies van Starbucks. We hebben de Vienna markt een paar weken gemist en het is leuk er weer rond te kijken. 

Behalve mijn groentesappen krijgen we een emmer mee om de muggenpopulatie te minderen. Het is gratis dus dat willen we wel proberen. De emmer moet gevuld worden met water en wat droog gras en een goedje dat giftig is voor muggenlarven, maar niet voor andere insekten. Ik ben benieuwd, want we hebben heel veel muggen dit jaar. 

Flat James met alle Noord-Amerikaanse bijensoorten

Eenmaal weer thuis ga ik aan de gang met de blacklight lantaarn. Ik heb op aanraden van een vriendin van Katja My Pet Peed gekocht. Overal waar ik zie dat Zorro op de trap geplast heeft (en dat is veel!) spuit ik het op. 

Daarna verplaats ik me naar de woonkamer waar ik ook vlekken vind. Hetzelfde geldt voor ons kantoor. Het is werkelijk verschrikkelijk. De basement moet later gedaan, want daar stinkt het echt en we krijgen volgend weekend logees. We zijn een beetje ten einde raad. 

Het is al snel twaalf uur en Rick gaat lunch halen, terwijl ik op de airconditioning meneer wacht. Het paneel boven gaf er de brui aan vannacht en er komt weer heel heet weer aan. Het is dus fijn dat ze vandaag al kunnen komen om het te maken. 

Rick komt terug met een salade met zalm van Cava voor mij. Zelf probeert hij een nieuw Irakees restaurant uit. Dat heeft eigenlijk hetzelfde eten als het Jordaanse restaurant en dat met cuisine uit Jemen. Al die landen in het Midden Oosten hebben soortgelijke gerechten met vooral veel vlees. 

Na het eten ga ik met een lijstje naar Trader Joe's. Daar vind ik ook heel wat groentes, die op onze Giant lijst staan. Het is hier altijd net iets goedkoper. Ik blijf dit een fijne winkel vinden, alleen jammer dat hun assortiment verandert.

We hadden bijvoorbeeld een tijdje geleden een heerlijke groene olijven pesto. Die hebben ze niet meer. Ik koop er dan een met paprika, ook anders dan de gewoonlijke basilicum. Verder zijn de bevroren wilde bosbessen uitverkocht, maar die heeft Whole Foods ook (hoop ik).

Als ik thuiskom zie ik Rick en buurman Ray gebogen over de nieuwe maaimachine. Het blijkt dat een van de banden lek is. Daar moet dus een nieuwe voor komen, maar het weerhoudt Rick er niet van het gras te maaien. 

Om de een of andere reden voel ik me enorm moe. Ik ga op het deck zitten lezen en heb Orion bij me terwijl er aan de airconditioning gewerkt wordt. Gelukkig kan het allemaal gemaakt worden. 

Vanavond gaan we een nieuw voor ons restaurant proberen, Kelly's Oyster Bar. We hadden een tafel buiten gereserveerd, want het is lekker weer, maar die blijkt al vergeven te zijn. Niet getreurd, dan gaan we wel aan de bar zitten. 

We delen de gevulde eieren met gerookte zalm. Dan bekijk ik de lijst met oesters en er zijn wel vijftien verschillende soorten. Ik houd ervan als ze wat zouter zijn en ik bestel een half dozijn. Rick eet daar een van en ze zijn allemaal erg lekker. 

Als hoofdgerecht kiest Rick de krabcakes en ik de mosselen in een citroen-witte wijn saus. Ze zijn erg lekker, maar het is wel een erg kleine portie. Bij The Maple Room en Open Road krijg je twee keer zoveel voor ongeveer dezelfde prijs. We zullen hier zeker terugkomen, maar dan bestel ik wel wat anders als hoofdgerecht. 

Het was toch weer een drukke dag en ik ga vroeg slapen!

Zondag

Kennelijk had ik de slaap nodig, want ik heb door twee van mijn Fitbit wekkers geslapen en word net voor half zeven wakker. Het is zondag dus prima als de wandeling wat later is. Ook vandaag laat ik Orion bij Rick in de slaapkamer achter. 

Het is bewolkt en heel vochtig met een graad of 24. Die vochtigheid verzwaart het wandelen merk ik. Gisteren was het minder en voelde het lopen lichter. Ik maak het vandaag iets korter, vier kilometer. Dit keer kom ik maar drie herten tegen. Het is iedere dag weer anders. 

Als de herten mijn pad niet kruisen zijn het de eekhoorns wel. Ze zijn druk op het moment, waarschijnlijk al begonnen hun winter voorraad te verzamelen. Dat betekent dat we goed uit moeten kijken, want de eekhoorns rennen zo onder je wielen. 

Dit is kennelijk iets nieuws, want ik zie het op een heel aantal auto's. Een van de kinderen is begonnen aan het laatste jaar high school

Net voor half acht ben ik terug en met een kop koffie ruim ik de afwasmachine uit. Ik ben daar net mee klaar als Rick met Orion naar beneden komt. We gaan meteen op pad en halen ontbijt en koffies. 

Dan beginnen we met een boodschappenlijstje af te werken bij de Giant. Vervolgens is H Mart aan de beurt voor mijn paddestoelen en dan steken we over naar de Mosaic markt. Het is later dan we er gewoonlijk zijn en ontzettend druk!

Op mijn lijstje staan een grote tomaat, kerstomaatjes, pruimen en kip. Het is kennelijk vijgentijd, want veel boeren hebben verse vijgen. Daar ben ik dol op dus daar gaat ook een bakje van mee. Dat verse zomerfruit ga ik weer missen, ik merk nu al dat het meer naar de appels en peren gaat. 

Thuis ga ik verder met het tapijt in de basement. Rick heeft er gistermiddag aan gewerkt, maar het stinkt nog steeds lichtelijk. Ik neem de spuitbus en de blacklight lantaarn en spuit waar ik vlekken zie. Onvoorstelbaar hoeveel die kat plast. Ik vrees dat het vechten tegen de bierkaai is, maar als we er dagelijks aan werken blijft het misschien binnen de perken. 

Het is nog steeds bewolkt en als we lunch op het deck eten drupt het zelfs een beetje. Gelukkig wordt het tegen tweeen zonniger en we lopen naar het zwembad. Tijdens de kinderpauzes zwem ik 750 meter en heb nu 42 kilometer gezwommen dit seizoen. Ik hoop voor volgende maandag nog tenminste drie kilometer te kunnen zwemmen. Daarna gaat het zwembad weer dicht. 

We eten vanavond heerlijke door Rick gegrilde filet mignon. Daar heeft hij groene asperges bij gegrild en ook een maiskolf voor zichzelf. Ik eet een sneetje zuurdesem brood met wat boter erbij. Het is een lekkere afsluiting van het weekend.