Over afscheid van Zorro nemen

Als ik om half zeven wakker word zie ik dat het regent. Dat past helemaal bij hoe ik me voel en ik heb geen zin erin te gaan wandelen. Ik neem Orion mee naar beneden en Zorro wacht me daar op. Ik voorzie Zorro van eten dat hij nauwelijks aanraakt en Orion van zijn medicijnen.

Dan ga ik trappen op de elliptische machine voor mijn beweging. Na een half uur vraagt Orion om naar buiten te gaan. Het is inmiddels droog en ik geef hem een langere wandeling dan gewoonlijk. Als ik terugkom is Rick op.

Het is moeilijk, dat wachten tot het onvermijdelijke. Onze afspraak met de dierenarts is om elf uur. We gaan eerst even ontbijt en koffies halen. Daarna brengen we een kort bezoek aan de markt in Vienna. Ik voel me lusteloos en maak heel ongewoon maar een foto. 

Als we thuiskomen is Katja gereed om via videobellen afscheid van Zorro te nemen. Zij ziet ook wel dat hij maar een schim van zijn gewoonlijke zelf is. Net voor Katja belde gaf Zorro de liflafjes, die Rick hem voorschotelde, over en hij poepte tegelijkertijd. Hij is echt op. 

Eindelijk is het tijd om naar de dierenarts te gaan en ik heb het er enorm moeilijk mee. Gelukkig worden we daar meteen een kamer binnengeloodst. We tekenen de nodige formulieren en dan komt Dr. Shenhar binnen.

Zij is zo enorm lief! Ze heeft slagroom en een blikje tonijn mee voor Zorro. Ze legt de hele procedure uit en geeft Zorro dan een onderhuidse injectie om helemaal kalm te worden. Ik geef hem de tonijn en de slagroom en middenin een hap slagroom valt Zorro in slaap.

Hierna betalen we voor deze procedure, zodat we zonder daarvoor te stoppen naar huis kunnen. Dr. Shenhar komt terug en dan is het zover. Ik aai Zorro over zijn kopje terwijl zij de medicijnen in hem spuit. Zorro gaat vredig heen. We blijven nog even en zelfs de dokter pinkt een traan weg. 

Dan gaan we met een lege kattendrager weg. Ik heb enorme moeite met ophouden met huilen. Het zat er al langer aan te komen en toch vind ik het afscheid enorm zwaar. Ook Rick heeft het even te kwaad. We zullen Zorro erg missen, maar ik vond zijn dood heel mooi en vredig hoe emotioneel ook. 

Nog even genieten van slagroom

Zorro gaat over de Rainbow Bridge en ontmoet Django, Snickers en Cosmo

We hebben geen zin om thuis lunch te maken en ik heb zin in een pho met zalm van Roll Play. We halen die op en dan een pita broodje voor Rick van Cava. Het is vreemd om zonder kat thuis te komen, want hij was altijd erg aanwezig. 

Na de lunch komen we even op adem en dan gaan we onze zinnen verzetten. We rijden naar Michaels waar we Halloween "versieringen" voor onze kerstboom kopen. Die zijn om de boom eind november weer terug te kunnen vinden. We hopen hem morgen uit te gaan zoeken. 

Het is inmiddels zonnig en ik heb nog een herfstfoto nodig. Die maak ik bij de Pumpkin Patch. Wij hebben onze pompoenen voor $5 per stuk gekocht, hier kosten ze $25!

Het is pas half drie en we besluiten onze wekelijkse boodschappen bij de Giant te gaan doen. Dan hoeven we daar morgen geen tijd aan kwijt te zijn. Dit is dichtbij een van de heel versierde huizen, die ik aan Rick wil laten zien. De foto is niet zo duidelijk, maar hun hele gazon staat vol. 

We gaan thuis even ontspannen en dan vroeg naar Evelyn Rose. We hopen daar stoelen aan de bar te kunnen krijgen en onszelf op een lekker maal te trakteren. Dat hebben we wel verdiend na alle emoties. 

Het restaurant opent om vijf uur en wij zijn er om kwart voor. Sam, een van de eigenaren, ziet ons en laat ons binnen. We zijn de eersten in het restaurant en worden begroet als lang verloren familie. 

Het eten hier is altijd weer voortreffelijk tegen redelijke prijzen. Ik begin met een pompoen soep met kerrie yoghurt, die heerlijk is! Rick heeft een gerecht met Argentijnse reuzengarnalen. 

Dan kies ik twee voorafjes voor mijn hoofdgerecht. De Maryland krabsalade met zeeegel is onvoorstelbaar lekker en de gerookte forel net zo. Rick heeft een bizonschouder hoofdgerecht en smult daar ook van. De hartelijkheid van de bediening en het heerlijke eten doen ons het verdriet van vandaag even vergeten. 

Het zal nog wel even duren voor we geen miauwende Zorro meer verwachten als we het huis binnenlopen. Orion lijkt hem ook te missen. Het is toch opvallend hoezeer een huisdier deel van je leven is. 

Over deze vrijdag

Nog een warme ochtend en dan schijnt het morgen scherp kouder te worden. Ik geniet er nog even van. 

Het is gek, ik weet dat die enge figuren poppen zijn, maar als ik langs de tuin met alle griezels loop voel ik me toch een beetje unheimisch. 

Copilots versie van mijn ochtendwandelingen

Als ik op pad ga is het altijd nog heel stil, maar naarmate zeven uur nadert wordt het echt druk. Ik kan het mis hebben, maar de manier waarop de schoolbussen voorbij denderen doet me vermoeden dat ze de snelheidslimiet overtreden. 

Dit is niet je alledaagse witte hek deze weken

Rick komt net naar buiten om Orion zijn wandeling te geven als ik de oprit opwandel. Hij doet dat om de vuilnisophaal voor te zijn. Daarna begin ik aan mijn ontbijt. 

Gisteravond hebben we met Katja overlegd en haar de kans gegeven hierheen te komen om afscheid van Zorro te nemen. Helaas zou dat pas met Thanksgiving lukken en dat haalt Zorro zeker niet. We hebben dus afgesproken Zorro morgen in te laten slapen.

Onze dierenarts is erg populair en ik wil er zeker van zijn dat we niet naar de andere kliniek hoeven te gaan. Ik bel dus zodra ze open zijn en kan een afspraak maken voor elf uur morgen. Vandaag gaan we Zorro zoveel mogelijk verwennen.

Nadat we onze koffies hebben opgehaald gaat Rick daarvoor even naar de Giant. Zorro is dol op kalkoenborst en Rick koopt daar wat van. Thuis eet Zorro het inderdaad allemaal op. Zo lijkt het iets beter met hem te gaan en dan ga je twijfelen. 

Maar de beslissing is genomen, Zorro kan niet meer beter worden en voor ons is zijn euthanasie een naar iets waar we even doorheen zullen moeten. Dat de hele tijd uitstellen zou mentaal te zwaar zijn. We moeten ook aan onszelf denken. 

Na mijn tien minuten qi gong ga ik blaadjes zoeken. Ik wil de herfst "regenboog" maken. Groen, geel, oranje en rode blaadjes op volgorde leggen en ze dan fotograferen. Ik vind dat het goed gelukt is. 

Dan is het tijd voor mijn Japanse lessen. Mijn uitzicht is op het moment herfstachtig met de rode dogwood. Die kleur past mooi bij de luiken van de schuur van de achterburen. 

Het is werkelijk heerlijk weer en ik ga buiten zitten om te lunchen. Om half een belt Judith en we praten gezellig een tijdje bij. Het is altijd weer leuk, die virtuele lunch. 

Als Judith weer aan het werk gaat ga ik naar het Providence Center. Ik heb een zak met te grote winterkleding en jassen, die ik niet meer draag. Die gooi ik in de recycling bakken daar. 

Die zijn naast de Pumpkin Patch en ik loop daarheen om wat foto's te maken. Ik vraag me af hoeveel ze verkopen, want ik zie er nooit klanten. DePaul's Urban Farm is vlakbij en daar is het altijd druk. Het is in ieder geval leuk voor foto's. 

De rest van de middag geniet ik van het mooie weer. Ik maak mijn zwartwitte kleurplaat af en lees wat in mijn boek. Rick gaat na zijn werk het gras maaien en dan is het gedaan met de rust.

Op een gegeven moment komt Rick binnen om te vertellen dat de grasmaaier in de modder vastzit in de tuin van de buren. Hij gaat een touw kopen om de maaier met mijn auto los te trekken. Buurman Chuck helpt daarbij en gelukkig gaat dat goed. 

We zijn geen van beiden in een bui om naar een restaurant te gaan. We besluiten in plaats daarvan eten op te halen. Ik zie mijn kans schoon en bestel yakitori van Genki. 

Allemaal een heel fijn weekend gewenst! 

Over bezorgd om Zorro

Rick is al op als ik om tien voor half zeven beneden kom. Hij is om zes uur opgestaan, want hij heeft een paar moeilijke presentaties vanochtend. Ik wens hem succes met studeren en ga op pad. 

Het is alweer zo vreemd warm vanochtend, maar ik klaag absoluut niet. Ik loop weer een andere route en zie wel herten, maar het is te donker om ze op foto te zetten. Geeft ook niet, ik heb meer dan genoeg hertenfoto's!

Na ongeveer drie kwartier zijn de vier kilometers gelopen. Rick vertelt dat hij zich zorgen maakt om Zorro. Die kwam niet naar boven, terwijl hij gewoonlijk miauwend om eten komt. Zorro ziet er ook slecht uit, hij onderhoudt zijn vacht niet meer. 

Rick is zo zenuwachtig voor zijn werk dat we direct na mijn ontbijt bij de dichtstbijzijnde Starbucks koffies gaan halen. We merken op dat zowel bij de Safeway als bij de tijdelijke Pumpkin Patch de pompoenen en chrysanten de hele nacht buiten liggen. Het is toch wel bijzonder dat er niets gestolen wordt. 

Rick gaat aan het werk en ik ga op zoek naar Zorro. Ik geef hem zijn favoriete eten en hij trekt zijn neus ervoor op. Ik moet ervan huilen, want ik vind het zo zielig. Dit is toch geen leven voor de kat. Ik laat Katja weten dat ik me erge zorgen maak. 

Na mijn tien minuten Qi Gong ga ik naar Sharon voor mijn personal training. Ik had bijna afgezegd, want ik voel me verdrietig om Zorro. Maar het is eigenlijk goede afleiding. Het is nooit makkelijk om te besluiten wanneer het tijd is om afscheid van een dier te nemen en zeker niet als het niet je eigen dier is. 

Bij Whole Foods breng ik een jas weg, die me niet goed zat. Gelukkig zat de tweede dat wel, want ik heb er een nodig voor tussenin als ik ga wandelen. Geen winterjas, maar wel warm genoeg als het onder de tien graden is. 

Mijn lichaam speelt weer voor barometer en ik voel het slechte weer aankomen. Ik besluit lekker twintig minuten in de sauna te gaan zitten. Dat warmt me goed op en helpt wel wat. 

Zo is het alweer tijd voor de lunch. Rick komt opgelucht het kantoor uit en vertrekt meteen naar fysiotherapie. Hij trakteert zichzelf ook op lunch. Ik maak mijn gewoonlijke prakje wat me weer zeer goed smaakt.

Dan praat ik een tijdje met Christine en begin aan een zwart-witte kleurplaat. Dat maakt me rustig en het vervelende gevoel dat ik over Zorro heb verdwijnt even. Hij at ook een heel klein beetje terwijl ik mijn middageten at. 

Als Rick terugkomt gaan we op weg naar Trader Joe's en Total Wine. Het regent inmiddels en dat past goed bij mijn humeur. Het lukt me vandaag niet om optimistisch te zijn. Onderweg bespreken we ook dat het zo niet veel langer kan met Zorro. We moeten er dit weekend met Katja over praten. 

Bij Trader Joe's werken we een lijstje af. Ze hebben ontzettend veel verschillende soorten kalebassen. Sommigen zijn niet eetbaar, maar de meeste wel. Ik ga eens kijken of ik er recepten mee kan vinden. Ik vond de delicata pompoen in ieder geval erg lekker. 

Donderdag is natuurlijk happy hour met Christine en Chuck avond. Ik heb wat sashimi als snack en Rick shumai dumplings, die hij bij Trader Joe's kocht. Het wordt zoals altijd een gezellig uur.

Eerder vandaag heb ik een crockpot maaltijd gemaakt. Het is een soort tacosoep met hertengehakt, paprika, ui, blikje tomaten, cream cheese en taco kruiden. Het is erg lekker op een regenachtige avond en heel fijn dat het meteen klaar is om te eten.

En zo gaan we de laatste dag van de werkweek alweer in. 

Over het maandelijkse happy hour

Zoals iedere ochtend check ik de temperatuur even om te kijken wat ik aan moet trekken voor mijn wandeling. Tot mijn grote verbazing zegt mijn app achttien graden. Ik kan het bijna niet geloven en check een tweede en jawel, het is echt zo warm!

Dat betekent dat ik zonder jas kan wandelen. Ik krijg het zelfs warm. Mijn route is weer anders dan gisteren en ik zie nieuwe versieringen. Als het ietsje lichter wordt kom ik een viertal herten tegen. In het donker zouden ze ook in tuinen kunnen staan, maar dan zie ik ze niet. 

Na iets meer dan vier kilometer ben ik weer thuis. Rick is al op en ik maak mijn ontbijt. Daarbij drink ik een door Rick gezette mok koffie. Ik geniet er iedere dag weer van. 

Rick is al snel klaar om op pad te gaan. We halen de koffies van Starbucks en spelen zoals gewoonlijk wat Pokemon Go. De herten laten zich nu ook wat later in de ochtend zien. Dit mannetje trekt zich absoluut niets van Ricks auto aan en ik kan er een goede foto van maken. 

Een mooi herfstblad

Al gauw is het tijd om naar het Community Center te gaan voor Tai Chi. Gelukkig is Eds verwonding niet zo erg dat hij nogmaals moet afzeggen. Hij heeft alleen nog wat pijn in zijn rug. Het wordt weer een uur goed opletten. Er komt in de winter een Tai Chi voor gevorderden, maar daar hoor ik nog lang niet bij!

Het is warm als ik weer buiten kom en ik besluit even over het W&OD pad naar Whole Foods te lopen. Daar koop ik een half zuurdesem broodje en een fles water met elektrolyten erin. Nu ik de sauna meer zal gebruiken moet ik ervoor zorgen goed te drinken. Ik moet mezelf daartoe zetten, want ik ben niet zoals de meeste Amerikanen, die de hele dag met een waterfles lopen. 

Thuis neem ik gauw een douche en kleed me zomers. Het is maar liefst dertig graden! Nog voor het middageten heb ik een kappersafspraak. Carmen kleurt mijn haar weer netjes bij.

Het is al na enen als ik aan mijn lunch begin. Dat is laat als het ontbijt voor half acht was. Ik laat het me dan ook zeer goed smaken buiten op het deck. Daar blijf ik nog een tijdje zitten en rijd dan naar de Safeway. 

Daar hoop ik de Ritual Aperitif te vinden, maar ze hebben alle Rituals behalve die. Waarschijnlijk moet ik morgen dan toch even naar Total Wine. De Safeway is een enorme supermarkt, maar minder goed gesorteerd dan de Giant. 

Phuong wacht me al op om mijn nagels te doen. Twee ervan zijn gebroken en ze maakt ze weer heel. Ik kies een donkere kleur oranje en plak er thuis Halloween stickertjes op. 

Daar ben ik maar net mee klaar als Lois de oprit op komt rijden. Samen gaan we naar Lotus Garden voor het maandelijkse happy hour. We zijn vanavond met zijn zevenen en krijgen een ronde tafel. Dat is altijd leuk, want zo praat iedereen met elkaar. 

Tot grote hilariteit van iedereen besluit ik een echt Chinees gerecht te bestellen: varkensbloed met gember en sjalotten. De serveerster vraagt of ik het zeker weet. Ja hoor, ik ben dol op bloedworst e.d. Inderdaad vind ik het zo lekker dat ik alles opeet.

Lois brengt me weer thuis. Rick is met buurman Ray naar Yard House dus aan mij om de dieren eten te geven. Dan ga ik met een zucht op de bank zitten en zo lekker wat shows kijken. 

Over een zomerse dinsdag

Om mijn wandelingen interessant te houden probeer ik regelmatig nieuwe routes. Ik ben beperkt door het feit dat ik "maar" vier kilometer wil lopen, maar het lukt me toch redelijk. Ik ben dol op Foot Path, want ik hoef niet na te denken, de app vertelt me waar ik links- of rechtsaf moet.

Vandaag heb ik een route, die langs veel tuinen met opblaasbare versieringen leidt. Wij zijn er voor onze tuin geen fan van, maar bij anderen vind ik het wel leuk om te zien. Het leukst is als ze overdag ook aanstaan en niet als vodjes op het gras liggen. Onderstaande tuinen hebben de meeste. 

Om tien voor half acht ben ik terug en maak mijn ontbijt. Rick heeft koffie gezet en ik doe er kruidnagel, cacao poeder en inuline in. Dat vind ik zo lekker dat ik het echt mis als ik koffie zonder heb.

Terwijl Rick zich klaarmaakt doe ik weer tien minuten Qi Gong. Dit keer probeer ik een routine van Kseny. Die bevalt me heel goed, hij is wat uitgebreider dan die van Tyler Trahan. Het losmaken van de heupen bijvoorbeeld helpt me erg. 

Zoals gewoonlijk halen we onze koffies van Starbucks en spelen Pokemon Go in Vienna. Travel & Leisure vindt ons stadje de beste voorstad in de VS om te wonen. Dat artikel kwam vandaag uit en ik ben het ermee eens.

Rick gaat aan het werk en ik ga naar Sharon. Zij heeft weer een pittig half uur met gewichten voor me. Het gaat snel, want we hebben altijd van alles te bespreken. Heel binnenkort, misschien zelfs deze week zal Sharon voor de tweede keer oma worden. Haar dochter kan ieder moment bevallen. 

In Sharons buurt zijn ook leuk versierde tuinen en ik maak er een wandeling. De eerste foto heeft te maken met het 250-jarig bestaan van de VS. Het is George Washington, die de Delaware rivier oversteekt. Dit is ook weer zo leuk gedaan, hoe komen mensen er toch op. 

Sommige pompoenen hebben gezichtjes

Twee griezels van de tuin vol wat dichterbij gefotografeerd

Het is een warme dag vandaag met maar liefst 27 graden. Ik ga voor het huis mijn Duolingo lessen doen tot het tijd is voor het middageten. Rick en ik eet lekker buiten, ongekend toch op 13 oktober!

Niet veel later komt de electricien voorrijden. Een toegewijd circuit aanleggen voor mijn sauna is niet zo makkelijk als we hadden gehoopt. We krijgen vrijdag een offerte, hopelijk kost het niet enorm veel. 

Als ik aan de electricien vertel dat de sauna niet echt opwarmt vindt hij dat vreemd. Wij dachten dat het misschien een ingebouwde veiligheid was, maar volgens hem moet de sauna gewoon warm worden. Zodra hij vertrokken is ga ik op onderzoek. 

Van wat ik erover vind heeft het iets met de zwarte doos op het dak van de sauna te maken. We gaan eens kijken en wat blijkt? De sauna is helemaal niet aangesloten! We doen dat en voila, hij is binnen tien minuten op temperatuur. We moeten er wel om lachen dat we dat niet doorhadden!

Na twintig minuten in de sauna trek ik mijn badpak aan. Met dit weer is het heerlijk bubbelen in de hot tub. Naderhand kan ik op het deck opdrogen, wat een luxe zo'n spa middag! Helaas wordt het dit weekend een stuk kouder, maar dat is natuurlijk te verwachten half oktober.

Eenmaal weer binnen snijd en kruid ik het eten alvast. Het wordt weer een tray bake. Dit keer is het kip met delicata pompoen en pepita's. De marinade bestaat uit grove mosterd, gerookt paprikapoeder, zout, peper en verse rozemarijn. Het smaakt verrukkelijk, zelfs Rick die niet zo'n pompoen fan is vindt het lekker. 

Tijd om met de voeten omhoog naar de Slimste Mens te gaan kijken.