Over leuke virtuele gesprekken

Heel ongewoon heb ik Rick niet op horen staan en word om tien over zeven wakker. Mijn Fitbit meldt dat ik acht uur en drie kwartier heb geslapen. Als ik langer dan acht uur slaap is mijn slaapscore lager, geen idee waarom. 

De zon schijnt waterig als ik naar beneden kom. Ik maak mijn ontbijt en schenk een door Rick gezette kop koffie met een schep cacaopoeder in. Rick gaat vandaag naar kantoor en is daardoor sneller klaar dan gewoonlijk.

We gaan naar het Pan Am Starbucks cafe en dan zet Rick me thuis af en rijdt door naar Rosslyn. Ik heb nog genoeg tijd om mijn cardio te doen voor ik naar Sharon vertrek. Bijna zeg ik de personal training af vanwege de pijn, maar ik besluit toch te gaan.

Als ik bij Sharon binnenloop vraagt ze hoe het is en tot mijn schaamte begin ik te huilen. Gelukkig is Sharon een goede vriendin. We houden de gewichten lichter dan gewoonlijk en doen meer rustige Pilates rek- en strekoefeningen. 

Na afloop ben ik zoals altijd blij dat ik gegaan ben. Ik rijd meteen door naar Whole Foods en omdat de zon nog schijnt maak ik een wandeling op het W&OD Pad. Vanmiddag gaat het regenen en als mensenlijke barometer is dat waarschijnlijk de reden voor de extra pijn. 

In de winkel koop ik een happy hour snack voor vanavond. Dan zie ik dat de gerookte zalm is afgeprijsd dus die gaat ook mee. Vaak wordt er van Whole Foods gezegd dat ze zo duur zijn, maar als je de specials koopt valt dat alles mee. 

Verlangend kijk ik naar de vele mooie bossen tulpen. Ik zou zo graag weer een bosje meenemen, maar die sterven een zekere dood zodra Zorro ze doorheeft. Ik baal daar wel van, merk ik. Ik heb nog niets gevonden dat de kat van mijn bloemen en planten weghoudt. 

Ook mooie roosjes

Thuis douche ik en trek mijn gewone kleding aan. Ik ben net op tijd voor de lunch met Judith. Het is weer erg gezellig om bij te kletsen. Het uur gaat dan ook vlot voorbij.

Het regent inmiddels en ik besluit een lekker warm bad te nemen. Het Epsom zout helpt echt en de warmte ook. Het is ontspannend om zo anderhalf uur te lezen. Daarna moet ik eruit, want ik begin de kwaliteiten van een pruim te krijgen. 

De puzzel schiet heel goed op en ik ga eraan verder. Het zijn allemaal ski posters en ik wil hem voor het weer warmer wordt afhebben. 

Als Rick thuiskomt maken we ons klaar voor het happy hour met Christine en Chuck. We hebben grote garnalen als snack. Ook dit gezellige iets meer dan een uur samen vinden we iedere keer weer leuk. 

We bestellen eten van Genki voor mij en Taco Bamba voor Rick. Rick is op weg naar huis langs een T-Mobile winkel gegaan en heeft daar een SIM kaart voor een maand gekocht. Die doen we in mijn telefoon en voila, 5G en een snelle verbinding. 

Het probleem ligt dus bij AT&T en een nieuwe telefoon, de oplossing waar zij mee aankwamen, gaat dus niet helpen. Hoe nu verder met AT&T moeten we even zien, want ik houd het liefst mijn telefoonnummer natuurlijk. 

 

Over telefoongedoe

Zoals ik al verwachtte protesteert mijn lichaam tegen alle ongewone oefeningen van gisteren. Toch wil ik het blijven doen en hopelijk komt er gewenning. Als het helpt met de rugpijn en kniepijn heb ik deze extra pijn ervoor over.

Beneden staat de koffie klaar en mijn ontbijt is sneller gemaakt met de al voorbereide paddenstoelen. Zoals iedere ochtend staat het nieuws aan, maar ik wil niets over de speech, die T gisteravond hield, horen. Dus heeft Rick zijn koptelefoon op en ik kijk niet naar de televisie.

Terwijl Rick zich klaarmaakt doe ik alvast wat cardio. We halen onze koffies van Starbucks en gooien het lege glas in de paarse glasbak. Dan doe ik de rest van mijn drie kwartier op de elliptische machine en maak me klaar voor de voetdokter. 

Die praktijk is altijd zo leuk versierd voor de eerstvolgende feestdag. De receptionistes vinden dat duidelijk leuk. Ik maak een foto van de mooie vaas met allerlei kleurige (nep)bloemen eromheen. 

Dr. Smith vindt dat ik nog een injectie moet hebben, want de neuroma is nog steeds niet weg. Ik heb een maand geleden mijn grote teen heel lelijk gestoten en nu doet die onder de nagel heel veel pijn. Ik maak van de gelegenheid gebruik hem daar ook naar te vragen. 

Er zit een ontsteking onder de nagel en die moet de kop ingedrukt worden. Daar krijg ik antibiotica voor en een speciale zalf. Over twee weken moet ik weer terugkomen. Ik heb ze nu gevraagd om Leonora te vervangen door Petra. Als ik een dokter een paar keer zie laat ik het zo, maar Leonora was mijn grootmoeder en Petra ben ik. 

Op weg naar huis ga ik langs Whole Foods. Daar heb ik een aantal dingen nodig en loop dan het tuintje in. De papierstruik staat in bloei en ik vind dat zulke bijzondere bloemen. Hij heet zo omdat er ook daadwerkelijk papier van werd gemaakt. 

Verder zijn er de krokusjes en akonieten. Niet veel te zien nog, maar het stemt mij vrolijk. De stekelige "bloemen" van een andere struik heb ik een extra kleurtje gegeven met filters. 

 We maken vroeg lunch, want de schoonmaakploeg komt vanmiddag. Na het eten ontsnap ik en parkeer in het centrum. Het is lekker weer met zo'n zestien graden en ik wandel een stuk op het W&OD pad. Op een bankje kijk ik hoe iedereen langs fietst en rent. 

Dan krijg ik dorst en loop naar Caffe Amouri. Daar hebben ze een grote selectie van verschillende theesoorten. Ik bestel een aardbeien-kiwi ijsthee en drink het aan een tafeltje buiten op. Heerlijk om zo even van de zon te genieten. 

Als ik thuiskom ruikt het huis weer heerlijk schoon. Ik geef Orion zijn medicijnen en een wandeling en dan belt AT&T. Er zijn nog steeds problemen met het bereik van mijn telefoon. Twee uur later kan ik wel gillen, want niets werkt! 

Rick heeft intussen de quiches in de oven gezet en we eten ze met smaak. De komkommersalade met tzatziki erbij is ook heerlijk. Die quiches zonder korst van Peggy zijn een goede maaltijd. 

Na het eten gaat Rick naar de AT&T winkel. We gaan proberen of het met een nieuw telefoonnummer lukt. Zo niet dan ga ik mijn telefoon inruilen voor een nieuwe bij Samsung, dan moet er wel iets mis zijn daarmee. Hopelijk komt Rick straks met goed nieuws terug.

Over een fysiek drukke dag

Zeven uur komt weer gauw. Het is vannacht ijzig koud geweest met flinke wind en daardoor is het twaalf graden in de kamer. We slapen er heerlijk bij, maar opstaan is niet zo fijn in die kou. Ik wacht dus tot de verwarming zijn werk wat gedaan heeft voor ik naar beneden ga.

Zondag heb ik mijn dagelijkse porties paddenstoelen voor de week klaargemaakt. Dat ga ik voortaan doen, want het scheelt best wat werk. Het blijft een heerlijke maaltijd, mijn favoriet van de dag.

Als Rick klaar is gaan we naar Starbucks. Ook vandaag wordt het voor mij de Americano. Morgen ga ik weer terug naar de nitro brew. Op weg naar huis zien we allemaal sneeuwpoppen, want de sneeuw was dit keer perfect daarvoor. Een ervan wordt mijn dagelijkse Weathershot foto.

Terwijl ik op mijn elliptische machientje trap zie ik allerlei vogels in de bomen. Deze bluebird past goed bij de knalblauwe lucht. Dat is wel het voordeel van kale bomen, maar van mij mogen de blaadjes er snel aan komen. 

Na mijn cardio is het tijd voor personal training. Sharon heeft veel schouderoefeningen, maar die wil ik beperken, want ik heb erge schouderproblemen. Er zijn genoeg andere spieren om sterker te maken en het halve uur gaat zoals altijd snel voorbij. 

Mijn Duolingo lessen gaan goed vandaag. Ik probeer er een beetje Japans bij te doen. De woorden gaan wel, maar de tekens zijn abracadabra. Toch leuk om te proberen, geen idee hoe ver ik ermee ga komen. 

Dan maak ik de crockpotmaaltijd en zet die aan. Ik eet vroeg lunch, want ik heb om een uur fysiotherapie. Dit keer is dat met Nish en hij is heel grondig. Met de personal training erbij is het een pittig dagje voor mijn lichaam. Hopelijk heb ik morgen niet teveel pijn. 

Tysons Corner Center ligt op mijn weg naar huis. Ik ben er al een hele tijd niet geweest en ik heb iets besteld dat klaarligt bij Bath & Body Works. De mall is erg aan het veranderen en iedere keer zijn er weer nieuwe winkels en restaurants. 

Nadat ik een zeephouder opgehaald heb bij Bath & Body Works besluit ik de hele mall af te lopen en dan de tweede verdieping terug. Veel mensen doen dit in de winter als hun wandelroutine en ik zie een aantal in sportkleding, die te snel lopen om aan het winkelen te zijn. Goed idee is dat eigenlijk. 

Op mijn Fitbit zie ik aan het einde van mijn wandeling dat ik iets meer dan 2000 stappen heb gelopen. Ik zou dus bijna vier keer deze wandeling moeten maken om aan mijn 7500 stappen te komen. Wellicht doe ik dat binnenkort eens. 

Mijn energie is inmiddels ruim verspeeld en ik rijd naar huis. Daar zoek ik mijn luie stoel op en lees wat tot Rick mij mijn groentesap drankje overhandigt. We praten even bij over de dag en dan staat de maaltijd klaar in de slow cooker. Ideaal is dat toch. 

Dit is een van mijn favoriete maaltijden, Trader Joe's verse Aziatische groenten, kip en een zelfgemaakt sausje van Aziatische ingredienten. Het is iedere keer weer een succes. 

Nu gaan de lichtjes aan en de voeten omhoog. Ik zal vannacht goed slapen na al die activiteit. 

 

Over toch weer een witte wereld

Veel meer sneeuw is er vannacht niet gevallen. Het sneeuwt nog licht als we opstaan. Er ligt zo'n 7 centimeter en de bomen zijn prachtig wit. Katja en Saskia worden in Neptune en Boston wakker met een halve meter en het is nog niet opgehouden daar. 

Voor ik ook maar iets doe ga ik naar buiten om foto's te maken. Het gaat later vandaag dooien en hard waaien dus het is zaak er nu van te genieten. Daarna maak ik ontbijt en geniet van mijn door Rick gezette koffie. 

De vogeltjes zijn weer heel hongerig

Als Rick klaar is gaan we naar Vienna en ik maak heel wat foto's op weg naar Starbucks. Ook vandaag ga ik voor de warme Americano. 

De drive thru van Starbucks

We rijden terug over Church Street waar ik ook een aantal foto's maak. De spinners naast de orthodontist zijn helemaal besneeuwd. Dat is ook een grappig gezicht. Dit is erge plaksneeuw en sommige borden zijn er ook helemaal mee bedekt. 

Thuis ga ik aan de cardio en dan Duolingo. Ik kleed me weer eens warm aan. Ik heb zo'n genoeg van mijn winterkleding! Maar een trui met een sneeuwman erop en een met fleece gevoerde broek houden mijn spieren warm. 

Voor ik mijn lunch maak ga ik aan de crockpot maaltijd. Er zitten veel groentes in die in stukjes gesneden moeten worden. Ik heb heel veel pijn en gelukkig helpt Rick, want zelfs mijn handen voelen alsof er messen in steken. 

Na mijn gewoonlijke lunch ga ik Saskia helpen haar huwelijksreis te plannen. Ze willen naar Hawaii, maar nu nog even het eiland kiezen. Het is leuk om zo weer even foto's van Hawaii te zien, het heeft een speciale plaats in mijn hart. 

Halverwege de middag besluit ik in een lekker warm bad met Epsom zou te gaan lezen. De wind waait om het huis en de sneeuw is allang niet meer mooi. Perfect voor badderen dus en na een uurtje was ik mijn haren. Al die warmte heeft me goed gedaan. 

Christine belt en we praten lang bij. We hebben het over onze vakanties in Puerto Vallarta en hoe we de narigheid net mis zijn gelopen. Verder heb ik bericht gekregen dat mijn Social Security aanvraag is goedgekeurd. Christine krijgt ook al Social Security. 

Het is opeens zes uur en Rick zit te wachten om te gaan eten. De slow cooker maaltijd bestaat uit kip, worteltjes, selderij, pastinaak en ui in een mosterdsausje. De groentes zijn nog best knapperig wat een beetje jammer is. Het is voor het eerst dat we niet helemaal weg zijn van ons eten. De pastinaak hoeft ook niet nog eens van ons. 

En nu ga ik de afleveringen van het nieuwe seizoen van De Slimste Mens en Met Het Mes Op Tafel kijken. Ik ben vergeten of ik het toen in mijn blog heb geschreven, maar vorig seizoen deed een oud studiegenoot van me mee met Met Het Mes Op Tafel. Grappig om haar na meer dan veertig jaar weer te "zien".