Over een lichamelijk actieve dag

Mijn voornemen om om zes uur op te staan lukt me niet. Ik lig net iets te lekker. Dan maar tegelijk met Rick net voor zevenen. Dat is ook eigenlijk vroeg genoeg. 

Na het ontbijt doe ik mijn cardio en ben daarmee klaar als we naar Starbucks vertrekken. Dat is altijd een fijn gevoel. Ik heb zelfs nog tijd over om van mijn nitro brew te genieten voor ik naar Sharon moet. 

We doen vandaag meer repetities met wat minder zware gewichten. Tot ik het niet meer kan en dat ga ik morgen voelen, denk ik. Zoals altijd doet Sharon na de gewichten ook een heel aantal pilates oefeningen met me. 

Het is al bijna 25 graden als ik weer naar buiten loop. Ik rijd naar Church Street en ga daar genieten van de bloemenpracht. Met dit warme weer komt alles tegelijk uit en ook de tulpen staan al in bloei. Zoals iemand zei, we gaan van de winter meteen door naar de zomer (al moeten de temperaturen volgende week wat meer gemiddeld voor dit seizoen worden). 

Dit is een "redbud" met paarse bloempjes dus. Geen idee waar dat rode vandaan komt

Voor ik naar huis ga stop ik nog even bij Whole Foods om wat vis te kopen. Ik zie er ook een voor mij nieuwe snack: Caesar salade in een zak. Het is vriesgedroogde groente met de smaak van Caesar slasaus. Die ga ik proberen (en het is best lekker kan ik nu melden).

Als Judith om twaalf uur belt zit ik buiten op het deck. We praten gezellig bij, maar korter dan gewoonlijk, want zij moet iemand te woord staan. Zij heeft echt een super drukke baan, ik bewonder haar erg.

Voor de 365 Photo Facebook groep ben ik vast vooruit aan het "werken" voor komende thema's in april. Een ervan is "Double Exposure" en ik heb bedacht dat ik de overgang van koude, sneeuwerige winter naar de lente wil laten zien. Over onderstaande foto's ben ik het meest tevreden en ik ben benieuwd welke jullie het best vinden. 

Om half drie heb ik fysiotherapie en ik vraag Lars hoe ik meer therapie voor mijn rug kan krijgen. Nu is het officieel voor mijn knie, die het weer redelijk doet. Voor de verzekering moet ik dan eerst een doktersbezoek hebben en die moet de therapie voorschrijven.

Lars werkt dit uur voornamelijk aan mijn rug (en zij, want daar begint de pijn). Het lijkt met de fascia van mijn ribben te maken te hebben. Hij geeft toe dat hij niet goed weet wat de oorzaak is. Ik heb nu een doktersafspraak op de 14e en dan zullen we zien wat die zegt. 

Helaas kom ik met enorme hoofdpijn thuis en dat laat weer zien dat alles met elkaar in verbinding zit. Ik hoop echt dat er iets gedaan kan worden aan de pijn, want die is niet mis en dat zeg ik niet gauw. 

Het avondeten bestaat vanavond uit mijn versie van cioppino. Het is marinara saus met verse tomaat en ui en gegrilde paprika. Daar doe ik Key West roze garnalen, kokkels en witte vis doorheen. Ik heb een stuk zuurdesem brood ontdooid en dat eten we erbij. 

Het is heel erg lekker! Ik heb dit recept als basis gebruikt als iemand geinteresseerd is: https://coastalwandering.com/easy-cioppino-seafood-stew/

Het was een vermoeiende dag en ik zie nu al uit naar mijn bed. Morgen is het weer zo druk en donderdag net zo. Allemaal (of het meeste) leuk gelukkig.

Over zonsopgang aan het Tidal Basin

Om vijf uur begint mijn Fitbit te trillen en ik sta stilletjes op. Orion doet goed zijn best om Rick toch wakker te maken, maar dat lijkt niet te lukken. Ik heb gisteravond mijn kleding al klaar gelegd en na een snelle douche ga ik naar beneden.

Ook mijn ontbijt heb ik gisteravond al gekookt en ik hoef het enkel op te warmen. Een kop koffie uit de Keurig machine is ook snel gemaakt en gedronken. Om vijf voor half zes zit ik in de auto. 

Die parkeer ik bij het metrostation en zo vroeg is het nog super rustig. Ik krijg dus een plek vlakbij de ingang. Helaas heb ik met de trein wat pech, want de deur sluit voor mijn neus. Dat betekent twaalf minuten wachten. 

Niet getreurd, want ik stap om vijf voor half zeven bij het Smithsonian station uit en dat is een half uur voor zonsopgang. Ik loop naar het Tidal Basin en maak een aantal foto's terwijl het nog donker is. 

Helaas is het wat bewolkt, maar dat zorgt wel voor mooie pasteltinten in de lucht. Ik had verwacht dat de zon dichterbij het Jefferson Memorial op zou komen, maar het is achter het Washington Monument. Ik loop naar mijn speciale plekje dat niemand nog ontdekt heeft. 

Na daar genoten te hebben van de luchten en bloesems steek ik weer over naar het Tidal Basin. De kleuren blijven, waarschijnlijk juist door de bewolking, lang mooi. Het is mijn eerste zonsopgang met de bloesems ooit en ik geniet met volle teugen. 

Het wordt langzaam drukker en ik zie een stel aan het ontbijt gefilmd worden door NBC. Het is duidelijk in scene gezet en ik ben benieuwd of het vanavond op het nieuws komt. Heel veel mensen eten ontbijt en er zijn een aantal met champagne glazen, hoewel er officieel niet gedronken mag worden in het openbaar. Maar er is geen politieagent te bekennen dus ze zijn veilig. 

Zin om helemaal rond het Tidal Basin te lopen heb ik niet, want ik heb het mooie gedeelte nu gezien. Ik keer om en loop terug naar het metrostation. Om kwart over acht zit ik weer in de trein en kom net thuis als Rick met de Starbucks koffies aankomt. Die nitro brew gaat er nu zeer goed in!

Aangezien ik meer dan vijf kilometer gelopen heb en ook best snel laat ik dat als mijn cardio tellen vandaag. Ik besluit te gaan werken aan de thema's voor april van de 365 Photo Facebook groep. Sommige zijn niet makkelijk. Ik wil tot en met 13 april klaar zijn, want volgende week met Fiona zal er niets van komen. 

Na de lunch komt de zon langzaam tevoorschijn. Het is een aangename 22 graden en ik ga voor het huis van de lentegeluiden genieten. De vogels zijn echt luid! Sommige liedjes vind ik prachtig. 

Eerder vandaag heb ik onze crockpot maaltijd gemaakt. Het is kip met Aziatische groentes en een lekker soja met andere ingredienten sausje. Deze maaltijd is iedere keer weer een succes en zo makkelijk te maken. 

En nu ben ik moe. Ik zal het vast niet laat maken en ik vind het vroege opstaan eigenlijk wel heel fijn. Hopelijk lukt het me morgenochtend weer, maar niet zo vroeg als vandaag!

Over een weekend vol bloesems

Zondag

Om tien voor zeven trilt mijn Fitbit en het scherm zegt: "Look alive!". Tien minuten later speelt Alexa een Disney deuntje. Tijd om op te staan en ons klaar te maken om naar de stad te gaan. Om half acht zijn we op weg. 

We halen ontbijt en koffies bij de gewoonlijke cafe's en rijden dan naar de stad. We zijn zo vroeg, omdat het vandaag extra druk gaat zijn. Niet alleen zijn de kersenbloesems in volle bloei wat al hordes toeristen trekt, er is ook een vliegerfestival en het No Kings protest. 

We parkeren in de enorme garage onder The Wharf en lopen dan dik aangekleed, want het is koud,via de drijvende vismarkt richting het Tidal Basin. De gekruide blauwe krabben ruiken zo lekker! Ik maak ook maar even wat visfoto's hier. Vroeger haalden we altijd krabben, maar die zijn nu gigantisch duur. 

Naarmate we het Tidal Basin naderen wordt het steeds drukker. Het is nog niet eens half negen en je kunt al bijna over de hoofden lopen. Over een paar uur zal het niet meer te doen zijn. Nu gelukkig nog wel en we zetten er de pas in. 

Natuurlijk stop ik wel regelmatig voor foto's, die in het ochtendlicht zo mooi zijn. We lopen helemaal om het meertje heen en dat neemt anderhalf uur in beslag. Inmiddels is de andere kant van de stad helemaal afgezet en we komen bijna in het vaststaande verkeer terecht. Gelukkig stuurt Waze ons rond het verkeer heen en we zijn zo weer op de snelweg naar huis. 

We nemen even pauze en gaan dan opruimen. Ik vul een zak met kleren, die ik niet meer draag. Verder heb ik ontzettend veel nette schoenen waar ik echt niet meer op kan lopen met mijn voetproblemen. Helaas zien ze er niet mooi genoeg uit om te verkopen, dus die gaan ook in de zak. 

Rick werkt intussen aan een lade in de keuken, die nodig opgeruimd moet worden. Het voelt goed om zo even weer wat overtollige dingen weg te doen. Sommige spullen kunnen nog gebruikt worden, maar moeten naar beneden in de knutselkast. 

Al gauw is het lunchtijd en met dit koude weer heb ik zin in pho van Roll Play. Rick haalt zijn geliefde salade van Cava. Deze pho heeft altijd lekker veel zalm en is heerlijk. 

Na het eten gaan we de kleren en schoenen naar de daarvoor bestemde bakken brengen. Aan de overkant daarvan ligt DePaul's Urban Farm. Ze zijn open en ik had er rond willen kijken, maar er liggen alleen wat viooltjes. Het is nog net te vroeg voor andere planten. 

We gaan even terug naar huis, maar ondanks de koelte trekt het toch weer om nog een wandeling te gaan maken. 

Vogelbezoekers vandaag

We besluiten naar Bull Run Park te gaan om te kijken hoe de Virginia Bluebells erbij staan. Dat is altijd een mooie wandeling langs het Bull riviertje (hier in het zuiden heten "rivers" "runs"). De bluebells hebben nog wel een weekje of zo nodig om op hun hoogtepunt te zijn, maar we vinden plekjes waar ze al in bloei zijn. 

 Het loopt inmiddels al tegen vijven en we kunnen net zo goed doorrijden naar Pazzo Pomodoro. Daar bestellen we een lekkere pizza. Die van mij is de anima e core met rucola, prosciutto, kerstomaatjes en champignons. Het smaakt ons altijd weer goed. 

Het was zo een heerlijke dag en zo fijn dat alle boodschappen gedaan zijn. Morgen willen we er weer op uit, want deze bloeiperiode duurt maar zo kort. 

Zondag

We staan weer om zeven uur op, want willen opnieuw onze stappen in Washington gaan zetten. We halen koffies en ontbijt en rijden naar de stad. Dit keer vinden we een gratis parkeerplaats dichtbij het Lincoln Memorial. Als ik uitstap is het eerste wat ik zie het standbeeld van Einstein. 

Er is vandaag een evenement bij het Vietnam Veteranen Monument, want het is de herdenkingsdag van die oorlog. Allerlei militairen in hun nette pakken verzamelen zich en er zijn zo te zien ook veel Vietnam veteranen. Wij vermijden dat monument vandaag dan maar en lopen direct naar het Tweede Wereldoorlog monument. 

Overblijfselen van No Kings Day en het vliegerfestival

Rick poseert voor de typische Lincoln Memorial toeristenfoto. Dan steken we over naar een van de plekken met een heel aantal Japanse kersenbomen. Van hieruit heb je ook mooi zicht op het Jefferson en het Washington monument. 

We lopen verder en overal hangen bekneld geraakte vliegers in de bomen. Deze Chase van Paw Patrol vlieger moest op de foto. Dat is Fiona's favoriete Paw Patrol figuur. Een kind was hier vast erg verdrietig om. 

De stad begint zich duidelijk klaar te maken voor de viering van het 250-jarig bestaan van de Verenigde Staten. Overal zie je daar spandoeken e.d. over. Vier juli zal vast een gekkenhuis zijn hier. 

Deze eekhoorn heeft een enorm brood bemachtigd ergens

We lopen naar de tuin achter het Smithsonian kasteel. Helaas zijn de magnolia's er uitgebloeid, maar het is er nog mooi genoeg. Vooral de reflecties van het kasteel in het water vind ik mooi. 

Rick speelt intussen Pokemon Go op een bankje en krijgt een jonge man uit Florida naast zich. Die wil graag Pokemon, die in Florida niet voorkomen. Daar zijn er drie van en Rick bevriendt hem zodat hij die Pokemon kan uitwisselen. 

Langzaamaan lopen we terug naar de auto. Het is bij tienen en de drukte is weer begonnen. Van waar we geparkeerd staan kunnen we direct de snelweg op en zijn binnen het halve uur weer thuis. 

Er zijn nieuwe borden en deze laat zien hoe het Washington Monument er jarenlang onafgebouwd stond

Rick haalt vandaag een flatbread van Subway als lunch. Ik maak mijn middageten met de gewoonlijke ingredienten. Die vervelen me nooit. 

Daarna werken we wat aan de puzzel. Vervolgens gaan we naar Giant en Whole Foods. We willen barbecuen en halen daar de ingredienten voor. Ook neem ik alvast wat dingen, die Fiona lekker zal vinden, mee. 

Het avondeten bestaat uit gegrilde spiesjes gemarineerde kip, paprika en ui. Daarbij hebben we gegrilde asperges, courgette "frietjes" en zuurdesem stokbrood met boter. Het smaakt werkelijk voortreffelijk! Rick is een uitstekende kok.

Allemaal een heel fijne week gewenst!