Over een vochtige vrijdag

Na de dieren verzorgd te hebben stel ik Foot Path in op een wandeling van bijna 3,5 kilometer. Ik ben van plan vandaag niet zo snel te lopen, want mijn kuit doet wat pijn en ik wil het risico niet lopen dat dat erger wordt. 

Het is flink vochtig, maar ook zonnig. De nattigheid van gisteravond ligt nog op de planten. Maar ook zie ik het fotografische verschijnsel dat men het "gouden licht" noemt. Ik kom helemaal geen herten tegen en denk net dat dit een hertenloze wandeling zal worden, als ik een heel groepje in de laatste straat zie staan. 

Langs de mooie tuin van Andy lopend maak ik wat foto's. Iedere ochtend zitten daar een paar goudvinkjes te eten van de echinacea. Ik probeer zo stil mogelijk te lopen, maar ze vliegen altijd net op als ik een foto wil maken. Dit keer lukt het me wel op een andere bos echinacea. 

Thuis tref ik iedereen op en Rick zet net koffie voor me. Ik heb een flinke pan met paddenstoelen, kerstomaatjes en spinazie, want op vrijdag maak ik altijd alles op. Het smaakt me weer bijzonder goed. 

Na Ricks douche gaan we op pad naar Starbucks. We spelen ook heel wat Pokemon Go. Grappig is dat Rick fanatieker is dan ik. Ik vergeet het spel nogal eens te openen, maar Rick heeft het zodra hij het huis verlaat aan. 

Als Rick aan het werk is en ik mijn douche heb genomen ga ik naar de Hallmark winkel. Ik wil een kaart voor onze trouwdag kopen, want daar heb ik verder geen tijd voor. Het is al de zoveelste keer dat het aanbod bij deze winkel me enorm tegenvalt. 

Ze hebben niets leuks, alleen maar van die zoetsappige kaarten. Ik loop dan maar naar de CVS aan de overkant. Daar zie ik ook geen leuke huwelijksdag kaarten, maar wel een grappige voor Kevins verjaardag aan het einde van de maand. Ik kijk op de achterkant wie de maker van de kaart is en je raadt het al: Hallmark. 

Op weg naar huis ga ik even langs DePaul's Urban Farm. Ik hoop daar een leuke foto met Flat James te maken, maar ik zie geen goede plek. Wel fladdert er een prachtige Easter Tiger Zwaluwstaart vlinder. Daar maak ik een aantal foto's van. 

De foto met Flat James komt bij de kerk naast De Paul's. Daar staat het standbeeld "Vrijheid" met allemaal handen, die de lucht ingaan. Daar past James mooi tussen en ik heb die opdracht voor vandaag ook weer volbracht. 

Om klokslag twaalf uur maak ik mijn lunch. Niet alleen heb ik honger, maar ik wil ook vroeg naar het zwembad. Na het eten maak ik me daar dan ook meteen klaar voor. 

Het is altijd rustig zo vroeg in de middag. Mijn favoriete baan is open en ik trek op mijn gemak mijn veertig baantjes. Dan ga ik wat zitten lezen en spelletjes doen en de volgende kinderpauze trek ik nog tien baantjes. Nu heb ik 39250 meter gezwommen en dit weekend zal het hopelijk 40+ worden. 

Tegen half vijf komt Rick na het maaien van het gras ook even afkoelen in het water. We zien donkere wolken, maar de radar is schoon. Tot hij dat niet meer is, want er vormt zich gewoon een onweersbui boven ons hoofd!

Gelukkig ben ik met de auto gekomen omdat ik zoiets al verwachtte. Als we net in de auto zitten begint het echt heel hard te stortregenen en er zit hagel doorheen. Deze week is het wel raak met de onweersbuien! Ze zijn heel plaatselijk, dus wij hebben fijn veel regen gehad, maar tien kilometer verderop veel minder. 

Voor het avondeten besluiten we naar Curry Mantra in Fairfax te gaan. Dan kunnen we naderhand alvast wat boodschappen doen. Dit was vroeger ons favoriete Indiase restaurant, maar het blijkt enorm achteruit gegaan te zijn!

Het is zo teleurstellend! De bediening is ook slecht, ik krijg het verkeerde drankje en dan beweren ze dat dat niet zo is. Ik weet heus wel wanneer ergens suiker inzit. Dan vergeten ze de helft van onze bestelling en mijn kip en Ricks mixed grill zijn gortdroog. Ik krijg het bijna niet door mijn keel. 

Voor we gingen had ik even naar het menu online gekeken en zag meteen dat online de prijzen hoger waren dan op het menu. Dan gaan alarmbellen rinkelen. En jawel, op de rekening is mijn gerecht $2 duurder dan op het menu en dat van Rick $3. 

Als ik dat opmerk proberen ze te zeggen dat de prijzen voor afhalen anders zijn. Alleen hebben wij in het restaurant gegeten. Met wat morren wordt de rekening aangepast. Dat was dus onze laatste keer Curry Mantra.  

Op naar Trader Joe's voor een paar dingen en dan naar Total Wine ernaast. We moeten wat vooruit denken, want na volgende week zal Fiona er zijn en dan willen we niet allemaal boodschappen hoeven doen. 

 

En zo is het weekend alweer begonnen. Allemaal een heel fijne paar dagen!

Over deze donderdag

De zon komt net op als ik om tien over zes met Orion wandel. Daarna doe ik hem met zijn ontbijt in zijn bench en begin aan mijn lange wandeling. In de tuin van buren staat een hele kring van paddenstoeltjes. Ik vind deze mooi, want ze lijken op bloemen en maak er foto's van. 

Mijn wandeling is vier kilometer lang en ik kom maar liefst tien herten tegen! Natuurlijk maak ik er foto's van en besluit er dit keer een collage van te maken. Het is zo leuk weer iedere dag, hoewel ik me wel afvraag hoe al deze dieren in de winter voedsel moeten vinden. 

Om tien over zeven ben ik thuis en maak mijn ontbijt. Rick heeft de koffie al gezet. Ik dacht gisteren dat de kolibrietjes al een tijdje niet geweest waren. Nu krijg ik melding van mijn voederhuisje dat er twee achter elkaar kwamen. De eerste is een prachtig mannetje. Wel jammer dat de foto's van mindere kwaliteit zijn. De vogeltjes zijn te beweeglijk. 

Rick en ik gaan onze koffies halen bij Starbucks en spelen wat Pokemon Go. Dan zet Rick me thuis af en gaat door naar kantoor. Voor mij is het tijd om me klaar te maken voor personal training.

Dit is de laatste training tot 1 september, tenzij ik een gaatje zie als Fiona hier is. Ik weet natuurlijk ook best wat ik zelf aan gewichten kan doen, maar mijn discipline is niet enorm wat dat betreft. Dit halve uur heb ik tenminste weer binnen. 

Voor mijn foto met Flat James rijd ik Vienna in. Ik poseer hem met zicht op de locomotief. Vienna heeft best veel leuk plekjes. Het is wel zaak dat ik James niet vergeet tijdens een van de reizen, want er is geen vervanging voor hem. 

Het valt me voor het eerst op dat de bloemen bij de Freeman store de Amerikaanse vlag voorstellen

Bij Whole Foods koop ik onze happy hour snack voor vanavond en ik neem een flinke fles water met elektrolyten mee. Dan ga ik huiswaarts. Daar ga ik de chat in om een excursie voor onze Noorse cruise te annuleren. Dat gaat gelukkig makkelijk. 

Dan is het alweer tijd om lunch te maken. Ik roerbak de garnalen, die we gisteravond als avondeten zouden hebben. Daarbij mijn gewoonlijke salade en een bakje kefir met bosbessen en bramen. 

Voor ik naar de kapper moet ga ik een kilometer zwemmen. Het is heerlijk, al is het water aan de warme kant. Voor we naar Chicago gaan wil ik de veertig kilometer voor het seizoen gezwommen hebben. Wat daar nog bijkomt is dan meegenomen, 

Bij Lofty Salon kleurt Carmen mijn haar weer mooi bij. Gewoonlijk laat ik het iedere tien weken ook knippen, maar heb besloten dat dat nog niet nodig is. Scheelt weer vijftig dollar. Ik vind de kapper echt zo'n noodzakelijk kwaad. 

Tijdens de rit naar huis zie ik dondere wolken in de verte. Het is op het moment wel raak! Zo zitten we in de zware droogte met water restricties, zo vliegen de overstromingswaarschuwingen je om de oren. Terwijl ik dit schrijf komt het met bakken naar beneden.

Donderdag is natuurlijk happy hour met Christine en Chuck avond. We hebben blokjes gerookte zalm als snack. Het wordt weer een gezellige kletspartij en na afloop nemen we tot maar liefst 17 september afscheid. Zij gaan eind augustus naar Nederland en Frankrijk. 

Tussen de onweersbuien door gaat Rick ons eten halen van Taco Bamba. Hij haalt het net voor de volgende zondvloed. Die taco's in koolbladeren zijn altijd weer erg lekker. Ik drink er een alcoholvrije margarita bij. 

En nu ga ik Van Onschatbare Waarde kijken, altijd een superleuk programma!

Over naar de film voor het eerst in lange tijd

Als ik om zes uur op de radar kijk ben ik niet blij. Het regent hard. Ik had me voorgenomen om toch te gaan wandelen en dat doe ik, maar met Orion. Ik laat hem langer uit dan gewoonlijk want er is met dit weer niemand te zien. 

Na een minuut of twintig zijn we terug en ik doe de rest van mijn cardio op de mini elliptische machine. Rick komt beneden en ik ben klaar als hij met zijn ontbijt gaat zitten. Anders lopen we elkaar zo in de weg in de keuken. 

Het regent nog als we na het ontbijt de koffies van Starbucks gaan halen. Ik drink mijn nitro brew op en dan is het tijd om naar het Community Center te gaan voor de tai chi les.

Die is weer erg leuk en ik baal er een beetje van dat ik de komende weken niet kan. Eerst gaan we naar Chicago volgende week, dan is Fiona er en de week daarop zijn we aan het strand met de NJ familie. Augustus zit bomvol!

Voor ik boodschappen ga doen maak ik een foto van Flat James met het standbeeld voor het Community Center. Dat is een van mijn favorieten, een jongetje dat zit te lezen en een meisje dat lijkt te willen vliegen. 

Overmorgen is het thema van mijn 365 Photo groep "Nudiustertian". Dat blijkt gewoon eergisteren te betekenen. Ik had dat woord natuurlijk nog nooit gehoord en Engels heeft geen ander woord voor eergisteren. 

Om aan dat thema te voldoen ga ik naar de Giant en maak een foto van de Washington Post van vandaag. Niet alleen staat de datum daarop, maar ook een actueel artikel over de cyclospora parasiet waar zoveel mensen ziek van worden op het moment. 

Nu ik toch in de supermarkt ben ik neem ik alvast wat dingen mee, waarvan ik me herinner dat ze op ons boodschappenlijstje staan. Bij Whole Foods zoek ik Ricks plakjes Goudse kaas, maar die zijn uitverkocht. Ik koop dan maar lekkere paddenstoelen van de olijvenbar, want ik moet geld pinnen voor Sharon morgen. 

Dan is het tijd om naar Walgreens te gaan, want die hebben Orions medicijnen klaar. Ik rijd door de drive thru, maar daar kan ik niet met mijn telefoon betalen dus ik moet alsnog naar binnen. 

Als ik thuis kom is Rick er niet. Hij heeft fysiotherapie, die hem goed helpt. Het is jammer dat het op het deck zo nat is, want na nog wat plensbuien rond elf uur is het droog en schijnt de zon. Dan eet ik mijn lunch maar met de achterdeur open. 

Rick eet zijn lunch als hij terug is en dan maken we ons klaar om naar Tysons Corner Center te gaan. Daar hebben we kaartjes voor The Odyssey in het IMAX theater van AMC. Het is alweer jaren geleden dat we bij AMC een film keken, want een paar andere bioscopen hebben onze voorkeur.

Die hebben echter geen IMAX en dat is toch wel heel fijn voor deze film. Ooit heb ik op de middelbare school de Odyssee gelezen, maar ik heb het verhaal voor we gingen nog even nagelezen. Dat helpt wel met de film. Ik moet zeggen ik heb zelden zo ademloos zitten kijken!

Om half zes lopen we onder de indruk uit de bioscoop. We hebben geen zin meer om te koken en besluiten op het terras van Seray wat te gaan eten. We delen een fatoush salade en dan heb ik kippenlevertjes en Rick de kofta kabob. Het smaakt voortreffelijk en we bespreken de film nog na. Ik kan me voorstellen dat mensen hem twee keer gaan zien. 

Gek genoeg ben ik er moe van, die drieeneenhalf uur zitten ben ik niet gewend (er waren maar liefst dertig minuten aan voorfilmpjes!). Dus nu even hersenloze dingen kijken en dan naar bed. Hopelijk is het morgen wel wandelweer. 

Over een heerlijke zomerdag

Het is al zover, als ik om tien over zes opsta gaat de zon net op. Langzaamaan wordt dat later. Ik doe mijn gewoonlijke dierverzorgingen en Orions wandeling. Dan stel ik Foot Path in op een wandeling van 4,75 kilometer. 

Mijn lichaam heeft er zin in vandaag en het lukt me de hele weg op een tempo van ongeveer vijf kilometer per uur te lopen. Dat is met de 33 meter hoge heuvels, die ik op en af moet. Ik kom eerst een moeder met kind hert tegen, die gewillig poseren voor mijn "Weathershot" foto. 

Een van de straten waar ik doorheen loop is nieuw voor me. Ik zie een huis met een balkon aan de hoofdslaapkamer. Dat is altijd een wens van me geweest, dat lijkt me heerlijk. Ik probeer me voor te stellen hoe het is om in het tweede huis te wonen. Het heeft zo'n vreemde langgerekte vorm. 

Ja, dit is een huis

Het tweede groepje herten dat ik tegenkom zijn het manke vrouwtje met haar tweelingen. Ze heeft iedere jaar twee kleintjes. Een mannelijk hert is er ook bij en probeert avances te maken, maar daar moet madam niets van weten. Het is geen wonder dat er zoveel herten zijn als je dat zo ziet. 

Om kwart over zeven ben ik weer thuis en heb het gevoel (zoals bijna iedere ochtend) goed bezig te zijn geweest. Rick heeft de koffie klaar staan en ik geniet ervan bij mijn ontbijt. Dan gaan we naar Starbucks en de nitro brew met amandelmelk en kaneel is weer heerlijk. 

Als we terugrijden zien we bij een plein allemaal politie met zwaailichten. Dat gebeurt niet vaak in het rustige Vienna dus we vragen ons af wat er aan de hand is. Sharon weet er iets meer van, want ze kent mensen, die in die straat wonen. 

Kennelijk is een Aziatisch stel opgepakt en Sharons kennis heeft de kinderen opgevangen. Hopelijk is het geen ICE geval, maar volgens Sharon gaat het om iets anders. Wat precies weet niemand, misschien lezen we het in het wekelijkse bulletin dat de Vienna politie iedere vrijdag e-mailt. 

Na Ricks ongeluk met de rijdende maaier werkt die niet meer. Hij rijdt nog wel, maar maait niet meer. Het ding weegt ontzettend veel dus Rick heeft 123 Junk, een bedrijf dat dit soort dingen op komt halen, ingehuurd. Na zesentwintig jaar heeft Rick dus afscheid moeten nemen van zijn trouwe maaier. 

Voor mij is het tijd voor personal training. Sharon ontziet me weer niet. De gewichten zijn best zwaar en dat is goed. Met het wandelen, zwemmen en de tai chi erbij merk ik dat bijvoorbeeld de trap oplopen makkelijker gaat. Hopelijk blijft dat zo als de fibromyalgie weer gaat opspelen, maar dat zien we dan wel. 

Na het halve uur met Sharon ga ik naar huis en maak me klaar om naar Caffe Amouri te gaan. Hier heb ik afgesproken met Maria. Maar eerst maak ik even mijn Flat James foto bij de ijssalon ernaast. 

Maria en ik vinden een tafeltje buiten op het terras. Het wordt heel gezellig bijpraten, want we hebben elkaar alweer een tijdje niet gezien. Het uur is dan ook heel snel voorbij. 

Aan de overkant is Cocoa Vienna en daar gaan we nog even kijken. Ik koop wat suikervrije chocolaatjes, want die vind ik erg lekker. Maria kijkt alleen wat rond. Dan nemen we afscheid tot later vanmiddag. 

Thuis is de deur naar Ricks kantoor dicht. Dat betekent "aan het vergaderen". Ik maak mijn lunch en eet die op het deck op. Dan verkleed ik me en loop naar het zwembad. Op weg erheen verbaas ik me erover dat ik geen muziek hoor. 

Die blijkt wonder boven wonder uit te staan. Lorraine is aan het zwemmen en ik deel haar baan met haar. Ze vertelt dat ze er al vanaf openingstijd is en geen muziek. Dat blijft de hele middag zo en wat is dat heerlijk, ik kan eindelijk lezen!

Een aantal bekenden komen zwemmen en stuk voor stuk merken ze op hoe fijn ze het vinden zonder de eindeloze harde muziek. Ik vind echt dat het bestuur daar iets mee moet. Voor vandaag is het genieten van de stilte. 

Tegen vieren loop ik terug en kleed me voor het maandelijkse happy hour. Maria haalt me om kwart voor vijf op en we rijden naar Viet Aroma. We zijn vanavond met zijn vijven en dat is altijd een gezellig aantal. 

Mijn eten is voortreffelijk, eerst de Vietnamese loempiaatjes en dan lotussalade met garnalen en varkensvlees. We praten met gemak twee uur vol en dan brengt Maria me weer thuis. Rick is naar Yard House met buurman Ray. 

Waarschijnlijk zal ik vannacht goed slapen na al deze beweging en sociaal zijn!

 

Over deze maandag

Zes uur komt al snel en ik neem Orion mee naar beneden. Daar is Zorro ook en ik verzorg beiden inclusief Orions wandeling. Het is ontzettend vochtig en mistig buiten, maar ik ga toch lopen. Voor ik op pad ga kijk ik even hoeveel water er in mijn regenmeter zit en dat is maar liefst 4,5 centimeter!

Ondanks de vochtigheid zet ik de pas er goed in en loop de vier kilometer sneller dan gewoonlijk. Onderweg maak ik een paar foto's van huizen en ik kom twee herten tegen. Het mannetje ziet een hond aankomen en verdwijnt meteen na de foto in de struiken. 

Druipend kom ik thuis, mijn haar is zelfs helemaal nat! Ik drink twee flinke glazen koud water en kook dan mijn ontbijt. Rick maakt zich intussen klaar en we gaan al snel naar Starbucks voor onze koffies. 

Daarna neem ik een heerlijke douche en ga vervolgens Vienna in. Bij Whole Foods stuur ik een paar schoenen terug naar Amazon. Ze zijn waterdicht, waar ik naar op zoek was, maar zitten helemaal niet lekker. 

Omdat de zon inmiddels tevoorschijn is gekomen maak ik een korte wandeling op het W&OD pad. Ik ga op zoek naar een plek voor de themafoto met Flat James. Dat wordt het Viva Vienna bankje. Verder fotografeer ik bijtjes en het kleine protest tegen ICE langs de hoofdweg. Heel wat mensen zijn het daarmee eens (ik ook natuurlijk) en er wordt flink getoeterd. 

Op het deck doe ik mijn Duolingo lessen en andere breinspelletjes. Maar net als ik lunch wil gaan maken begint het flink te regenen. Dat is balen, want ik wilde naar het zwembad na het eten. 

Rick en ik eten samen lunch en dan kijk ik naar de excursies, die we kunnen maken tijdens onze cruise in november. Helaas zijn we al wat laat en voor een aantal moeten we op de wachtlijst. 

Nu schijnt de zon uitbundig en de vochtigheid is een stuk lager. Ik kleed me toch in badpak en loop naar het zwembad. Daar is bijna niemand. Ik zwem 50 baantjes en ga dan op een ligstoel op mijn telefoon spelen. Lezen is niet mogelijk met de luide muziek en ik ben te lui te gaan vragen het zachter te zetten. 

Om een uur of vier komt Rick ook even. We spetteren wat, drogen op en wandelen naar huis. Ik ben blij dat het zwembad toch nog gelukt is, want ik voel de zomer onder me wegglijden. 

Volgende week gaan we op reis en ons buurmeisje links, die gewoonlijk voor de dieren zorgt, zal op vakantie zijn. Orion gaat naar de kennel en een van de buurmeisjes rechts zal voor Zorro zorgen. Ik ga onze sleutel brengen en blijf even met buurvrouw Carole kletsen. 

Als ik ons huis weer binnenloop is Rick helemaal bezorgd, want hij wist niet waar ik was. Gelukkig voor hem en Orion, die ook van slag was, was ik slechts een deur verderop. 

Rick is intussen het avondeten aan het maken. We hebben garnalen burgers met een tomaten en komkommersalade. Het is lekker licht zomers maal. 

En nu ga ik verder met naar de Verloskundigen kijken. Dank je voor de tip, Anja!