Over deze donderdag

Het alarm staat nog aan als ik om zes uur de deur opendoe. Gelukkig gaat het niet meteen af en hebben we een makkelijke code. Het alarm staat aan van elf uur 's avonds tot zes uur 's ochtends. Meestal slapen we dan en zo niet dan vergeten we het steevast. 

De vochtige warmte buiten valt als een deken over me heen en ik ben blij dat het nog donker is. Het voelt een beetje als door stroop lopen, maar ik houd de vier kilometer vol. Morgen ga ik wel mijn hoofdlamp aandoen, want op sommige plekken is het echt donker. 

Het is nog voor zevenen als ik terug ben en Rick en Orion zijn nog niet op. Ik drink op mijn gemak een flink glas water en begin dan aan mijn ontbijt. Rond half acht hoor ik boven gerommel en komen man en hond naar beneden.

Rick heeft het vandaag minder druk en we gaan later dan gewoonlijk naar Starbucks. Dan vertrekt Rick voor een afspraak met de voetendokter. Hij heeft al de hele zomer last van vochtophoping in zijn voeten. Nu is het weer weg, zul je altijd zien, maar hij heeft ook andere problemen met zijn voeten. 

Voor mij is donderdag personal training dag. Sharon wacht me weer op met een pittig half uur vol oefeningen. Na afloop ga ik op zoek naar mijn architectuur themafoto van vandaag en dat wordt onderstaande. 

Dan rijd ik naar Whole Foods en kies daar een happy hour snack voor vanavond. Ik loop ook even het W&OD pad op, maar in de zon is het te warm. Dan ga ik maar naar huis, ook om andere schoenen aan te trekken. De dichte schoenen zijn niet fijn met de hitte. 

Als ik de straat achter ons huis binnenrijd zie ik wat ik tijdens de wandeling niet tegenkwam. Een groepje van vier herten wandelt op hun gemak door de straat. Andere wandelaars en mensen, die aan een tuin aan het werken zijn, kijken niet eens op. Ik zal er denk ik nooit aan wennen. 

Voor de lunch wil ik nog even naar DePaul's Urban Farm. Daar zal ik weer vaker heen gaan om de herfstkleuren te fotograferen. Onderweg kom ik langs een tuin vol zinnia's, zo mooi!

Bij DePaul's zijn er weer meer pompoenen. Ze hebben ook peren en wat appels. Het schijnt dat dit appelseizoen niet goed wordt vanwege vorst vorig jaar. Nu ben ik geen enorme appel fan, maar ik ga meer peren eten. Ik koop daar dus een van. 

Deze foto ga ik voor mijn fotografie groep thema "roestbruin" gebruiken

En deze wordt mijn inzending voor onder water

Thuis is Rick terug van de dokter en ook hij heeft een neuroom. Ik kan al bijna voetdokter worden, want dat had ik al voorspeld. Voor de vochtophoping moet Rick naar een vaatheelkundige. Het kan zijn dat zijn bloedcirculatie in de benen niet goed is. 

We eten gezellig samen lunch en dan ga ik op het deck zitten lezen. Tegen vieren ga ik naar boven om mijn zwempak aan te trekken en dan zie ik tot mijn schrik dat de airconditioning boven weer niet werkt. Die zou vorig weekend gemaakt zijn. 

Dat wordt vannacht met ventilators op ons slapen, want ze kunnen pas morgenmiddag komen om het te repareren. Het zal vannacht nauwelijks afkoelen en zo vochtig blijven. Hopelijk kunnen we een beetje slapen. 

Na een aantal weken zonder hebben we vanavond weer ons virtuele happy hour met Christine en Chuck. Althans dat dachten we. We zitten helemaal klaar maar geen reactie uit Texas. Daar moet dus een communicatie foutje gemaakt zijn (ze blijken al in Frankrijk te zijn). 

Dan bestellen we ons avondeten maar. Rick gaat het halen. Het wordt Genki voor mij, want dat heb ik al heel lang niet gegeten. Rick haalt zijn eten van Smoki Kabob.

PS: vandaag was Fiona's eerste dag van de kleuterschool (die begint hier in het jaar dat het kind zes wordt). Katja zet mijn traditie van de hoorn gevuld met kleinigheden voort. 

Over een gezellig happy hour met tien vriendinnen!

Nog voor zessen sta ik op en maak me klaar voor mijn wandeling. Ik vind het fijn dat Orion nu gewoon bij Rick blijft, want ik wil het liefst schoenen aan en gaan met die banaan. Dat lukt me de afgelopen dagen. 

Het is donker als ik buiten kom en ik zie een mooie maan. Ik maak er een foto van en die lukt goed. Een tijdje was ik heel trots op mijn maanfoto's, maar vond toen uit dat er AI aan te pas komt om hem zo te krijgen. Ach, het blijft leuk. 

Mijn architectuur themafoto van vandaag vind ik een paar straten verderop. Ook dit is een nieuw huis en ik vind dat moderne wel wat hebben. De verlichting vind ik ook mooi. 

Langzaamaan wordt het lichter en ook vandaag is er een mooie kleurrijke zonsopgang. Zo jammer dat er zoveel bomen zijn. Toch lukt het me best mooie foto's te maken. 

Vandaag loop ik een nieuwe route. Ik vind het leuk van Foot Path dat die zo makkelijk op te zetten zijn en je ziet van tevoren hoe lang het is. Vandaag loop ik 4,56 kilometer. Pas op het einde kom ik herten tegen. 

Onderstaand kleintje werd opgeschrikt door iemand, die met een hond langs liep. Ze is duidelijk haar moeder kwijt en wil zo graag over het hek springen. Daar is ze nog net te klein voor. Ik moet me ervan weerhouden het niet open te doen, maar dan kan het kleintje er weer niet uit. 

Een paar straten verderop zie ik het viertal dat ik wel vaker tegenkom. Ik herken ze aan het halve gewei van het mannetje. Kennelijk is de struik erg lekker, want ze letten totaal niet op mij. 

Net na zevenen ben ik terug. Rick is al op en mijn koffie staat te pruttelen. Dat is iedere dag echt luxe! Ik kook mijn ontbijt en terwijl ik het eet maakt Rick zich klaar voor de dag. Dan gaan we naar Starbucks, vroeger dan gewoonlijk want Rick heeft om negen uur een tandartsafspraak. 

Als ik van mijn nitro brew genoten heb en mijn Duolingo lessen heb gedaan ga ik boven Saskia's bed opmaken. Dat is best moeilijk, want het staat tegen het raam en je kunt er niet omheen lopen. Maar het lukt en nu is een van de bedden klaar voor de logees. Ik gooi Katja's beddengoed in de wasmachine. Hopelijk kan Rick me helpen dat bed op te maken. 

Gisteren begaf mijn draadloze stofzuiger het en die gebruik ik ontzettend vaak. Ik zag dat er een Shark afgeprijsd was op Amazon en dat is een goed merk. Ik bestelde hem en hij werd bezorgd. Alleen heb ik niet goed gekeken en heeft deze een snoer. Juist dat snoerloze vind ik fijn. 

Gelukkig is er ook een versie zonder snoer. Die bestel ik en ik breng de "verkeerde" stofzuiger terug naar de UPS Store. Dat is zo makkelijk, ik heb meteen een terugbetaling. Van hieruit loop ik naar Pro Nails. 

Daar komt Phuong ook net aan en we beginnen met het vervangen van de nagellak op mijn tenen. Een van mijn fotografie thema's is Feetsie. Ik had daar nog niet eerder van gehoord, maar het blijkt een selfie van je voeten te zijn. Daar ga ik een van onderstaande foto's voor gebruiken. 

Voor mijn vingernagels kies ik een rozige kleur, die gaat passen bij de vlinder en fantasie stickers, die ik erop wil plakken. Om half twaalf zien mijn nagels er weer perfect uit. 

Dit geeft me tijd om nog even naar Michaels te gaan. Daar hebben ze vaak leuke Halloween versieringen voor mijn feeentuintje. Ze zijn inderdaad helemaal in de herfst- en Halloweensferen. Ik moet enorm lachen om deze twee skeletten op de wc. Hij met een tablet en zij heeft haar telefoon in haar handen. 

Ze hebben een goede keuze aan feeentuintje spullen en er is een 40% korting op de hele collectie. Ik kies een leuk paddenstoel huis en wat kleinigheidjes. Het zal nog wel een paar weken duren voor ik ga versieren, maar ik weet uit ervaring dat deze spulletjes populair zijn. 

Voor de lunch maak ik mijn nagels nog even af. Het is weer eens een andere kleur dan anders. Voordeel is ook dat hij overal bij past. 

Tijdens de lunch, die ik op het deck eet, komt er een jong mannelijk kolibrietje langs. Ik vind het fijn te zien dat er kennelijk nestjes in de buurt zijn geweest, waar deze kleintjes uit kwamen. Straks moet hij aan zijn lange reis naar het zuiden beginnen. 

Na het eten blijf ik buiten zitten en zit net te denken dat ik ook vandaag wel naar het zwembad zal kunnen als ik donder hoor. Wij krijgen enkel een korte stortbui, maar het weer is er niet naar om te gaan zwemmen. 

In plaats daarvan loop ik naar de buren om het buurmeisje eindelijk haar geld te geven voor toen ze op Zorro paste. Ik blijf een tijdje praten met Carole, haar moeder. Hun hondje Walnut heeft heel veel gezondheidsproblemen en ze is een beetje ten einde raad. Ik raad onze dierenartsenpraktijk aan, want daar zijn we al vele jaren zeer tevreden over. 

Dan is het alweer tijd om me klaar te maken voor het maandelijkse happy hour. Dat vindt vanavond plaats bij Yama. Dat is een populair restaurant en de opkomst is daar ook naar. We zijn maar liefst met zijn elven!

Het wordt heel gezellig en de bediening is ontzettend vriendelijk en goed. We mogen allemaal apart betalen en dat vind ik altijd uitstekende service. Na bijna twee uur nemen we afscheid tot volgende maand. 

Iedereen bedankt mij altijd voor het organiseren, maar het moeilijkste daarvan is het kiezen van het restaurant. Vandaag zag ik dat ik deze groep in december 2016 ben begonnen. Hij is dus al bijna tien jaar oud!

Over dit blog 23 jaar oud!

 Op 1 september 2003 schreef ik mijn eerste blog. Ik had nooit kunnen weten dat ik 23 jaar later nog dagelijks zou schrijven! Dit blog helpt me enorm met mijn Nederlandse vocabulaire, ik vind het superleuk er reacties op te krijgen en het is een naslagwerk geworden, ook voor de kinderen. 

Af en toe vragen die zich af wanneer iets gebeurde of of zij ergens bij waren. Dan zoeken ze hier en vinden het antwoord. Voor Rick en mij is het meestal even terugkijken wanneer we waar waren of in welk hotel we sliepen e.d.

Enfin, zo zijn we dus op vandaag, 1 september 2026, aangekomen. September is mijn geboortemaand en voelt daardoor altijd wat specialer. De dag begint zoals de afgelopen drie maanden, want ik begon op 1 juni met de vroege wandelingen. 

Het is nu echt donker als ik om vijf over zes aan mijn wandeling begin. Ik doe de lichtjes aan mijn vest aan en stel Foot Path in op een wandeling van vier kilometer. Het is weer zo enorm vochtig en als ik heuvel op ga voel ik dat mijn adem zwaarder gaat. 

Op Ridge Road wacht me een verrassing, een nieuwsgierige vos. Hij is vast geinteresseerd in mijn groene lichtjes en blijft een tijdje zitten kijken. Als ik er een filmpje van wil maken vertrekt hij helaas juist. 

Weer een mooie zonsopgang

Het is al licht als ik een groepje herten zie oversteken. Het verveelt nooit. Het scheelde een haar of ik had ze gemist, want ze verdwijnen in een achtertuin. Gisteren hoorde ik een kennis iemand vertellen dat haar buren een hoger hek hebben laten neerzetten om de herten uit hun tuin te houden. 

Net voor zevenen ben ik terug en ben verbaasd dat Rick al op is. Hij ging gisteravond bijna tegelijkertijd met mij naar bed, daar zal het wel door komen. Arme Rick is op het moment heel gestrest door zijn werk. Het wordt echt tijd dat hij met pensioen gaat. 

Na het ontbijt en Ricks douche vertrekken we naar Starbucks. Met onze koffies spelen we nog even Pokemon Go en dan zet Rick mij thuis af. Hij vertrekt naar kantoor voor vergaderingen met klanten. 

Voor ik naar Sharon vertrek doe ik wat huishoudelijke klusjes. Dan heeft Sharon weer een pittig half uur met gewichten voor me. De personal training is zo fijn, want ik heb het nodig dat iemand me zegt wat te doen voor krachttraining. 

Na afloop rijd ik naar Nottoway Park voor een wandeling door het bos. Een van de fotografie thema's deze maand is Komorebi (toevallig ook de naam van de Airbnb van Kai en Raquel). Dat betekent zonlicht door bladeren. Ik ga de bovenste foto daarvoor gebruiken. 

Gewoonlijk kan ik heel goed tegen de hitte en vochtigheid, maar vandaag spant de kroon. Ik zit op een bankje en transpireer me een ongeluk! Thuis neem ik dan ook meteen een douche en was mijn haar ook gelijk. 

Daarna ga ik werken aan het beddengoed voor de logees van zaterdagavond. We hebben besloten ze in plaats van in de basement in de kamers van Katja en Saskia te leggen. Daar is zeker geen kattenpis lucht. 

Zo is het al snel na twaalven en ik maak mijn heerlijke lunch. Ik eet binnen, want behalve de vochtigheid werd ik vanochtend ook opgegeten door muggen. Het is hoog tijd dat we die emmer vullen. Hoewel, misschien is het daar al te laat voor. 

Om een uur belt Judith en we hebben elkaar al een aantal weken niet gesproken. Het halve uur vliegt dan ook voorbij. Jammer dat het niet langer is, maar iets is beter dan niets en we willen dit na al die jaren graag volhouden. 

Rick opperde dat Zorro misschien zijn kattebak niet meer fijn vindt. Ik ga naar Petco en koop een goedkope nieuwe bak. Ik heb er een hard hoofd in, maar je weet nooit. 

Voor mijn eigen Facebook fotografiegroep is het nieuwe maandthema Architectuur. Ik kies onderstaand huis voor vandaag. Het is maar net af en heeft allerlei bijzondere accenten, zoals koperen daken. De eigenaar betaalde er $2,11 miljoen voor. Geloof het of niet, maar dat is een goede prijs voor zo'n huis hier. 

Rick is inmiddels thuis en hard aan het werk. Vandaag dus geen zwembad voor hem, maar ik sta om vier uur voor de deur en ben als eerste in het water. Ik trek 30 baantjes en het is heerlijk! Nog anderhalve kilometer en dan heb ik dezelfde afstand als vorig jaar gezwommen. Eens kijken of ik die kan overtreffen. 

Thuis begin ik aan het avondeten. Een van onze favoriete tray bakes is het: kip met tomaat en mozzarella en pestosaus er overheen. Daarbij broccoli met tajin, die meebakt. Het is altijd weer een succes. 

En nu ga ik me over de New York Times woordpuzzels buigen. Daar heb ik vandaag nog geen tijd voor gehad. 

Over deze laatste augustus dag

Het is nog maar net aan het schemeren als ik om zes uur op pad ga. Ik vond de reflecterende riem om mijn schouders niet fijn en heb nu een "vestje" met voor en achter een licht. Volgens mij kan geen auto mij zo meer missen. 

Rick vroeg me gisteren of ik weleens geen herten zie tijdens mijn wandeling. De herten moeten dat gehoord hebben, want ze zijn nergens te bekennen. Het kan ook aan de route liggen, die ik loop. 

De vochtigheidsgraad is 100% en ik snap niet helemaal hoe dat kan zonder te regenen. Ik voel het wel, want word flink bezweet. Het lijkt me fijner lopen als het niet zo vochtig is. Om zeven uur ben ik terug na vier kilometer. 

Enorme paddenstoelen in sommige tuinen

Hier word ik altijd vrolijk van

De scholen zijn begonnen en dus weer overal schoolbussen

Na mijn ontbijt doe ik veel Duolingo lessen tot Rick klaar is om naar Starbucks te gaan. Het is nog steeds wat vreemd om niet meer te hoeven sporten na de wandeling. Ik ben er ook een paar kilo door afgevallen en mentaal helpt het erg. 

Nadat ik mijn nitro brew heb genoten ga ik op pad. Als eerste ga ik naar de bank om geld te pinnen. Ik heb contant geld nodig om ons buurmeisje te betalen voor de zorg voor Zorro. Verder betaal ik Sharon contant en heb ik wat fooiengeld nodig. 

Na de geldautomaat gebruikt te hebben loop ik de bank binnen. Ik heb een biljet van tien dollar dat een heel stuk mist. Ik ruil het in voor een volwaardig biljet en vraag om wat biljetten van $20 in meer tientjes te wisselen.

Mijn volgende stop is Whole Foods. Zoals iedere maandag staat er een protest tegen ICE. Natuurlijk ben ik het daarmee eens en er wordt flink getoeterd om de goedkeuring te laten zien. Ik zie alleen het nut van zo'n protest absoluut niet in. Je weet alleen wel dat het gros van je medemens het met je eens is. 

Na een korte wandeling over het W&OD pad en de laatste foto met James gemaakt te hebben ga ik Whole Foods binnen. Rick heeft plakjes Goudse kaas nodig en die hebben ze weer voorradig. Verder neem ik een bakje gemarineerde wilde paddestoelen mee voor mijn lunches. 

Zodra ik thuiskom krijg ik een telefoontje van Dogs Downtown, die ik eerder vanochtend belde. Zij hebben dit weekend geen plaats voor Orion en hij moet echt weg als de logees er zijn. Ik zie dat het PetHotel in Tysons Corner nog plaats heeft. Ik reserveer er en als dat goed gaat gaat Orion voortaan daarheen, Het is veel dichterbij en ongeveer dezelfde prijs. 

Na de lunch ga ik alvast werken aan sommige thema's voor mijn 365 Photo Facebook groep. Morgen begint een nieuwe maand en dus ook nieuwe thema's. Onderstaande foto's ga ik insturen voor dierenprints en op mijn hoofd. 

Halverwege de middag besluit ik een korte wandeling te gaan maken. Ik loop langs Andy's tuin en maak de nodige foto's. Heel veel is nu uitgebloeid, maar er zijn nog bijen te zien. Vooral de zonnebloemen zijn populair. 

Net voor vieren maak ik me klaar voor het zwembad. Het weer is niet fantastisch, maar zeker warm genoeg. Samen met wat andere bekenden wacht ik tot het bad opengaat. 

Eigenlijk ben ik heel moe, maar ik weet dat ik spijt krijg als ik niet het water inga. Ik neem me voor tien baantjes te lopen/zwemmen. Lois komt en we praten gezellig en daardoor heb ik opeens 30 baantjes gedaan! Rick komt ook nog even en dan begint het te regenen en gaan we naar huis. 

 Het avondeten bestaat uit heerlijke garnalenburgers met een komkommersalade erbij. Heel makkelijk te maken en we houden er erg van. 

En nu ga ik verder met naar Grannies van Amsterdam kijken. Zo'n leuk stel vrouwen vind ik dat!