Over een grijze donderdag

Waarschijnlijk is het omdat ik zoveel te doen heb vandaag, maar ik houd het maar tot tien voor zeven uit in bed. Als eerste maak ik mijn medicijnen klaar en daarna vouw ik de was op. Volgens Rick had ik dat aan hem over kunnen laten vanwege mijn rug, maar zo is het maar gedaan.

De koffie staat beneden klaar en ik doe er een schep Mayaanse chocolade in. Dan kook ik mijn ontbijt en geniet er op mijn gemak van. Rick doet het wat langzaam aan vanochtend. 

Zoals meestal doe ik mijn cardio terwijl hij boven bezig is met aankleden etc.. Ik ben ermee klaar na Orions wandeling en dat is ook weer iets van het lijstje. 

Op weg naar Starbucks stoppen we even bij Pure Green, zodat ik vier flesjes groentesap kan kopen. Het valt ons op dat het iedere dag groener wordt en nu komen de latere kersenboompjes en kornoeljes uit. Als we met onze koffies weer klaar zijn gaat Rick aan het werk.

Aangezien ik nog wat tijd heb voor ik naar Sharon moet ga ik in de basement een Nijntje foto in elkaar zetten. Het thema van de Facebook groep is vandaag "Hair of hare" en Nijntje is wel geen haas, maar iedereen heeft konijnenfoto's en deze leek me uniek. Ik krijg er ook veel reacties op. 

Dick Bruna kwam jaren geleden naar een boekhandel vlakbij en ik stond natuurlijk vooraan in de rij voor een handtekening voor de kinderen

Het halve uur met Sharon gaat weer snel. De gewichten zijn niet te zwaar, want ik wil mijn rug niet overbelasten. Alleen voor mijn armen gebruiken we de gewoonlijke gewichten. Volgende week heb ik vanwege Fiona geen personal training. 

Nu begin ik aan de boodschappen. Ik werk een hele lijst af bij de Giant, vooral ook veel gezonde, maar lekkere snacks voor Fiona. Dan rijd ik naar Whole Foods en maak ook wat foto's in het tuintje. Ik had gehoopt H Mart er ook nog bij te kunnen doen, maar de tijd laat dat niet toe. 

Rick helpt me thuis met de boodschappen en dan maak ik gauw middageten. Ik doe dat gelijk maar voor vandaag en morgen. Ik eet onderweg graag een meegebrachte lunch. 

Dan is het alweer tijd om naar Lofty Salon te gaan. Mona knipt mijn haar tot net boven mijn schouders. Ik vond het te lang en lijzig worden. Daarna kleurt Carmen het weer mooi bij.

Nu is mijn kans om naar H Mart te gaan. Ik haal er paddenstoelen voor dit weekend en volgende week. Katja vindt mijn ontbijt ook zo lekker dus dat ga ik zaterdag en zondag maken voor ons. 

Thuis heb ik eindelijk even de tijd om te zitten en ontspannen. Ik download spelletjes op mijn oude telefoon, die Fiona tijdens de rit naar ons huis kan spelen. Er zijn een heel aantal gratis en leuke spelletjes waar geen wifi voor nodig is. 

Natuurlijk moet er ook even ingepakt worden, maar dan is het allemaal gedaan tot happy hour. Om half zes hebben we weer een gezellig virtueel uur met Christine en Chuck. We hebben garnalen als snack en mijn alcoholvrije dirty martini is altijd iets waar ik naar uitkijk. 

Vanwege een raar gedoe met mijn bestelling van Uber Eats gisteravond heb ik mijn eten al van Genki. Ze berichtten dat mijn bestelling door Genki geannuleerd was, dus ik bestelde van Doordash. 

Toen Rick er aankwam waren er twee zakken voor mij. Uber Eats was dus wel doorgekomen. Ik kan dat maal dagelijks eten dus vind het absoluut niet erg het vanavond nog eens te eten. 

 

Over even pas op de plaats

Als ik wakker word merk ik al dat de fysiotherapie van gisteren helemaal niets heeft geholpen. Ik begin me af te vragen of er meer aan de hand is dan alleen spierpijn dus maar goed dat ik de dokter ga zien hiervoor.

Mijn ontbijt is snel gemaakt en ik eet het zowaar buiten met zicht op onze kersenbloesems. Het is twintig graden en in de zon op het deck heel goed uit te houden. Dit weer gaat weer wegnog niet duren dus het is zaak er zoveel mogelijk van te genieten. 

Omdat ik het gevoel heb wat teveel van mijn lichaam te vragen doe ik "maar" een half uur op de elliptische machine. Dan komt Rick terug van zijn wandeling met Orion. Hij probeert het licht in de wc aan te doen, maar het blijft donker. 

Tijdens het sporten heb ik er niets van gemerkt, maar onze stroom is dus uitgevallen. Ik vraag op onze Vienna Facebook groep of anderen dat ook hebben en dan blijkt dat meer dan de helft van de stad donker is! Later krijgen we een berichtje dat er brand in een van de transformers was. 

Rick verandert zijn plannen, want zo kan hij niet thuis werken. Nadat we de koffies hebben gehaald vertrekt hij naar kantoor. Ik besluit een wandeling door de buurt te maken, want ik kan met dit weer niet binnen zitten. 

De kornoelje (Cornus Florida) is de staatsbloem van Virginia en ook alweer bijna uit

De elektriciteit is nog niet terug als ik terugkom. Dat betekent dat ik in het donker moet douchen en mijn make up opdoen. Nou ja, ik heb een zaklantaarn, maar dat is zeker geen goed licht voor make up. Later check ik het even in het autospiegeltje en ik heb het redelijk gedaan. 

Helaas is mijn voet tijdens het vele wandelen van de afgelopen week weer op gaan spelen. De voetdokter Smith vindt het dan ook nodig nog een injectie te geven. Het blijft een naar gevoel en na afloop lijkt het wel of mijn hele lichaam mee doet met de pijn. 

Vrolijke versieringen bij de dokter

Op weg naar huis ga ik tanken bij een van de goedkopere Shell stations. Ik heb 30 cent korting per gallon, maar om de een of andere reden houdt de pomp er na vijf gallons mee op. Dan maar naar de Safeway vlakbij om verder bij te vullen. Daar is de benzine nog net onder $4 per gallon. 

Het loopt al bij twaalven en ik heb met Karen afgesproken bij Urban Hot Pot. Daarheen rijdend bedenk ik me dat het me allemaal een beetje teveel is. Ik blijf maar doorgaan ondanks de pijn en ik weet gewoon dat ik een middag rust moet hebben. 

Vanavond zou ook nog mijn maandelijkse happy hour zijn en ik besluit dat af te lasten. Gelukkig begrijpt iedereen het. Ik baal er een beetje van, maar ik voel me ook opgelucht terwijl ik er altijd zin in heb. Dat zegt al genoeg. 

De hot pot met Karen wordt weer erg lekker en gezellig. Zij heeft een paar weken geleden een zware operatie ondergaan, maar is nu weer wat op de been. Ik ben dol op dit eten en we zijn blij dat we elkaar als "hot pot vriendinnen" hebben. 

Een paar deuren verderop is Mimi's Ice Cream. Mimi heeft de meest bijzondere smaken. Ze laat ons er een paar proeven, maar waar we echt in geinteresseerd zijn (een Perzisch ijs met safraan) is uitverkocht. Ik koop een bolletje komkommerijs dat heerlijk verfrissend en absoluut niet zoet is. Karen kiest de citroen-maanzaad smaak. 

Dan nemen we afscheid en ik begin aan mijn spa middag. Dat houd in dat ik de hot tub open en daar lekker in ga bubbelen. Dat voelt heerlijk aan en ik ben teleurgesteld als ik het in de verte hoor rommelen. Niet lang daarna vallen de eerste spetters. 

Rick klaagt al een paar dagen over doofheid in zijn rechteroor. Ik heb hem eindelijk zover dat hij een dokter ervoor bezoekt. Hij is ervan overtuigd dat het oorsmeer is, maar ik herinner me nog dat ik mijn gehoor in een oor plots kwijt was en dat het belangrijk was daar z.s.m. aan te werken. 

In Ricks geval is het inderdaad oorsmeer. Dat hij daar helemaal doof van wordt! Na de dokter gaat hij ons eten ophalen. Voor mij heerlijke yakitori van Genki en Rick haalt taco's van Taco Rock. 

Vanavond maar weer op tijd naar bed, want morgen wordt het toch weer druk met voorbereidingen op Fiona's komst. 
 

Over een lichamelijk actieve dag

Mijn voornemen om om zes uur op te staan lukt me niet. Ik lig net iets te lekker. Dan maar tegelijk met Rick net voor zevenen. Dat is ook eigenlijk vroeg genoeg. 

Na het ontbijt doe ik mijn cardio en ben daarmee klaar als we naar Starbucks vertrekken. Dat is altijd een fijn gevoel. Ik heb zelfs nog tijd over om van mijn nitro brew te genieten voor ik naar Sharon moet. 

We doen vandaag meer repetities met wat minder zware gewichten. Tot ik het niet meer kan en dat ga ik morgen voelen, denk ik. Zoals altijd doet Sharon na de gewichten ook een heel aantal pilates oefeningen met me. 

Het is al bijna 25 graden als ik weer naar buiten loop. Ik rijd naar Church Street en ga daar genieten van de bloemenpracht. Met dit warme weer komt alles tegelijk uit en ook de tulpen staan al in bloei. Zoals iemand zei, we gaan van de winter meteen door naar de zomer (al moeten de temperaturen volgende week wat meer gemiddeld voor dit seizoen worden). 

Dit is een "redbud" met paarse bloempjes dus. Geen idee waar dat rode vandaan komt

Voor ik naar huis ga stop ik nog even bij Whole Foods om wat vis te kopen. Ik zie er ook een voor mij nieuwe snack: Caesar salade in een zak. Het is vriesgedroogde groente met de smaak van Caesar slasaus. Die ga ik proberen (en het is best lekker kan ik nu melden).

Als Judith om twaalf uur belt zit ik buiten op het deck. We praten gezellig bij, maar korter dan gewoonlijk, want zij moet iemand te woord staan. Zij heeft echt een super drukke baan, ik bewonder haar erg.

Voor de 365 Photo Facebook groep ben ik vast vooruit aan het "werken" voor komende thema's in april. Een ervan is "Double Exposure" en ik heb bedacht dat ik de overgang van koude, sneeuwerige winter naar de lente wil laten zien. Over onderstaande foto's ben ik het meest tevreden en ik ben benieuwd welke jullie het best vinden. 

Om half drie heb ik fysiotherapie en ik vraag Lars hoe ik meer therapie voor mijn rug kan krijgen. Nu is het officieel voor mijn knie, die het weer redelijk doet. Voor de verzekering moet ik dan eerst een doktersbezoek hebben en die moet de therapie voorschrijven.

Lars werkt dit uur voornamelijk aan mijn rug (en zij, want daar begint de pijn). Het lijkt met de fascia van mijn ribben te maken te hebben. Hij geeft toe dat hij niet goed weet wat de oorzaak is. Ik heb nu een doktersafspraak op de 14e en dan zullen we zien wat die zegt. 

Helaas kom ik met enorme hoofdpijn thuis en dat laat weer zien dat alles met elkaar in verbinding zit. Ik hoop echt dat er iets gedaan kan worden aan de pijn, want die is niet mis en dat zeg ik niet gauw. 

Het avondeten bestaat vanavond uit mijn versie van cioppino. Het is marinara saus met verse tomaat en ui en gegrilde paprika. Daar doe ik Key West roze garnalen, kokkels en witte vis doorheen. Ik heb een stuk zuurdesem brood ontdooid en dat eten we erbij. 

Het is heel erg lekker! Ik heb dit recept als basis gebruikt als iemand geinteresseerd is: https://coastalwandering.com/easy-cioppino-seafood-stew/

Het was een vermoeiende dag en ik zie nu al uit naar mijn bed. Morgen is het weer zo druk en donderdag net zo. Allemaal (of het meeste) leuk gelukkig.

Over zonsopgang aan het Tidal Basin

Om vijf uur begint mijn Fitbit te trillen en ik sta stilletjes op. Orion doet goed zijn best om Rick toch wakker te maken, maar dat lijkt niet te lukken. Ik heb gisteravond mijn kleding al klaar gelegd en na een snelle douche ga ik naar beneden.

Ook mijn ontbijt heb ik gisteravond al gekookt en ik hoef het enkel op te warmen. Een kop koffie uit de Keurig machine is ook snel gemaakt en gedronken. Om vijf voor half zes zit ik in de auto. 

Die parkeer ik bij het metrostation en zo vroeg is het nog super rustig. Ik krijg dus een plek vlakbij de ingang. Helaas heb ik met de trein wat pech, want de deur sluit voor mijn neus. Dat betekent twaalf minuten wachten. 

Niet getreurd, want ik stap om vijf voor half zeven bij het Smithsonian station uit en dat is een half uur voor zonsopgang. Ik loop naar het Tidal Basin en maak een aantal foto's terwijl het nog donker is. 

Helaas is het wat bewolkt, maar dat zorgt wel voor mooie pasteltinten in de lucht. Ik had verwacht dat de zon dichterbij het Jefferson Memorial op zou komen, maar het is achter het Washington Monument. Ik loop naar mijn speciale plekje dat niemand nog ontdekt heeft. 

Na daar genoten te hebben van de luchten en bloesems steek ik weer over naar het Tidal Basin. De kleuren blijven, waarschijnlijk juist door de bewolking, lang mooi. Het is mijn eerste zonsopgang met de bloesems ooit en ik geniet met volle teugen. 

Het wordt langzaam drukker en ik zie een stel aan het ontbijt gefilmd worden door NBC. Het is duidelijk in scene gezet en ik ben benieuwd of het vanavond op het nieuws komt. Heel veel mensen eten ontbijt en er zijn een aantal met champagne glazen, hoewel er officieel niet gedronken mag worden in het openbaar. Maar er is geen politieagent te bekennen dus ze zijn veilig. 

Zin om helemaal rond het Tidal Basin te lopen heb ik niet, want ik heb het mooie gedeelte nu gezien. Ik keer om en loop terug naar het metrostation. Om kwart over acht zit ik weer in de trein en kom net thuis als Rick met de Starbucks koffies aankomt. Die nitro brew gaat er nu zeer goed in!

Aangezien ik meer dan vijf kilometer gelopen heb en ook best snel laat ik dat als mijn cardio tellen vandaag. Ik besluit te gaan werken aan de thema's voor april van de 365 Photo Facebook groep. Sommige zijn niet makkelijk. Ik wil tot en met 13 april klaar zijn, want volgende week met Fiona zal er niets van komen. 

Na de lunch komt de zon langzaam tevoorschijn. Het is een aangename 22 graden en ik ga voor het huis van de lentegeluiden genieten. De vogels zijn echt luid! Sommige liedjes vind ik prachtig. 

Eerder vandaag heb ik onze crockpot maaltijd gemaakt. Het is kip met Aziatische groentes en een lekker soja met andere ingredienten sausje. Deze maaltijd is iedere keer weer een succes en zo makkelijk te maken. 

En nu ben ik moe. Ik zal het vast niet laat maken en ik vind het vroege opstaan eigenlijk wel heel fijn. Hopelijk lukt het me morgenochtend weer, maar niet zo vroeg als vandaag!