Onze webcam

Cul-de-sac Cam

zondag, juni 23, 2024

Over Fiona's verjaardag weekend

Zaterdag 

Dit hotel heeft heel zachte matrassen. Dat merkten we de vorige keren al, maar in deze kamer hebben we er allebei echt last van. 

Om kwart over zeven houden we het niet meer uit en staan allebei met pijn op. Dat is geen goed begin van de dag, maar met wat ibuprofen en koffie die Rick van beneden haalt gaat het al gauw beter. 

We maken ons in een mum van tijd gereed om naar Katja te gaan. Onderweg halen we koffies van Starbucks.


Katja en Kevin hebben hun ritme gevonden en we vertrekken al snel naar The Turning Point om ontbijt te gaan eten. Kevin blijft achter om met een loodgieter te praten. 



Het ontbijt is heerlijk! Ik kies de avocado toast met kreeft en twee gepocheerde eieren. Fiona eet goed van haar Froot Loops. Nico slaapt door alles heen. 


Na het eten is het tijd voor het verjaardagsfeestje van Declan, een van Fiona's klasgenootjes. 

Wij zetten Fiona en Katja af en gaan dan in twee auto's en met Nico terug naar huis. Daar geeft Rick Nico zijn flesje. Die slaapt daarna heerlijk. 




Na een tijdje krijgt Rick teveel rugpijn, want de bank zit heel naar. Ik neem Nico over en geniet van zijn kleine slapende lijfje op me. 

Die kleine handjes en voetjes, ik maak er zwartwit foto's van. Met zo'n slapende baby ben ik wel gedwongen gewoon te genieten en niets anders te doen. 





Tegen enen komen Katja, Kevin en Fiona thuis. Fiona is doodmoe en Kevin neemt haar meteen haar kamer in voor een middagslaapje. Niet dat madam daar zin in heeft maar nog geen half uur later is het stil. 

Rick en Kevin hoeven geen lunch, maar Katja en ik bestellen  een kleine salade met garnalen van Tony's Place. Rick haalt het voor ons op. 

Terwijl wij eten ontfermt Grandpa zich over zijn kleinzoontje. Kevin gaat de ballonnen en cupcakes voor Fiona's verjaardagsfeestje halen. Katja en  ik ontspannen even op de schommelbank voor het huis tot Fiona wakker moet worden gemaakt. 

Dat doe ik natuurlijk heel graag. En Fiona vindt het duidelijk ook leuk om door Omi wakker gemaakt te worden. Ik heb haar althans nog nooit zo snel weer helemaal wakker zien worden. 

Met kleintjes is het altijd weer het geval: de tijd vliegt voorbij. Ons voornemen om op de boardwalk te gaan wandelen laten we varen, want we hebben voor half zes gereserveerd bij Hen, een mooi Vietnamees restaurant. 

Uit ervaring weten we dat Fiona het leukst is als ze trek heeft, maar geen honger, en als ze niet moe  is. Dat is nu en Fiona is gewoon een engeltje, die allerlei voor haar exotisch eten probeert. 

Ze is eerst bang van de enorme Boeddha, die bij de ingang staat, maar na met Omi kennis te zijn gaan maken is die angst zozeer over dat Fiona Boeddha telkens weer even wil bezoeken. 

Het eten en de bediening zijn voortreffelijk. Ik heb gehakt in druivenbladeren en dat is super gemaakt. Kevin eet zijn hele kom pho leeg en Katja en Rick hebben gegrilde varkensvlees spiesjes. Fiona maakt wel een grote rotzooi dus we geven een grotere fooi dan gewoonlijk. 


Rick en ik zitten hier vlakbij ons hotel en Fiona moet nodig een bad hebben en op tijd naar bed. We nemen dus afscheid en beloven morgen vroeg van de partij te zijn om te helpen het feestje op te zetten. 

Zondag

Gelukkig lukt het ons allebei om zeven uur op te staan. We maken ons klaar voor de dag en rijden dan naar Offshore. 

Dit is een café waar we zowel koffies als ontbijt halen. Het is een goede nieuwe optie. Ik vind mijn proteïne ontbijt met ei, bacon, avocado en een groene salade heerlijk. Fiona smult van haar verjaardagsontbijt, yoghurt met granola, aardbeien en bosbessen. 




Het is goed dat we vroeg zijn, want er is nog veel te doen voor we naar Fiona's verjaarspartijtje kunnen vertrekken. 

Toch zitten we keurig om kwart voor tien in de auto. We komen bij een of ander sportcomplex aan waar "Little Dreamers" kennelijk tijdelijk heen is verhuisd. Het feestvarkentje is er helemaal klaar voor.

We komen in een al versierde kamer met een gedekte tafel. Het thema is duidelijk Bluey, Fiona's favoriete tv serie. Het enige wat nog gedaan moet worden is de cupcakes versieren. Ik werp me op dat te doen, zodat Katja en Kevin volop van het partijtje kunnen genieten. 


De mevrouw, die alles geregeld heeft geeft me een aantal schotels om de cupcakes op te zetten. Ik verdeel de Bluey ringetjes keurig en het ziet er erg leuk uit. Natuurlijk zal het niet lang duren, want de kinderen vallen meestal aan op cupcakes. 




Als Rick en ik alles klaar hebben gezet gaan wij ook de speelkamer in. Katja's schoonmoeder Sue komt met een paar van Fiona's nichtjes en verder zijn er vriendjes en vriendinnetjes van Fiona's schooltje. 

Alles bij elkaar zijn het 23 kinderen en hun ouders. De kinderen, en vooral Fiona, spelen de stukken eraf en voor we het weten is het tijd voor pizza.





Fiona heeft duidelijk honger en dorst, want de pizza en haar sap gaan razendsnel op. De ouders eten ook pizza, behalve ik, want het is pas half twaalf en ik heb nog geen trek na mijn ontbijt. Als iedereen de pizza opheeft worden de cupcakes uitgedeeld. 



Fiona krijgt er een met een Bluey kaarsje erop dat ze mag uitblazen. Duidelijk zijn de kinderen al aan partijtjes gewend, want iedereen zingt braaf eerst "Happy birthday" en begint dan pas aan zijn of haar cupcake. 





Nico, die heerlijk heeft liggen slapen, begint te urmen. Hij heeft honger. Ik geef hem zijn flesje, zodat Katja en Kevin afscheid van hun vrienden en kennissen kunnen nemen. Daarna worden alle cadeautjes en ballonnen naar de auto gebracht. 

Terug thuis gaat Kevin proberen Fiona een slaapje te laten doen. Dat lukt absoluut niet. Intussen is Nico ook helemaal wakker, maar ligt kalm naar van alles te kijken. Het is een rustig en tevreden baby-tje. Rick zet intussen ons cadeau voor Fiona, een kindertrampoline, in elkaar. 


Omdat ik geen lunch heb gegeten heb ik opeens enorme trek. Rick stelt voor om door de drive thru van McDonald's om de hoek te gaan en ik bestel mijn eens per jaar McDonald's hamburger. De quarter pounder met kaas smaakt verrassend goed. 

Vorige keer dat we hier waren lukte het ons Fiona in de auto in slaap te krijgen. Dat gaan we weer proberen en af en toe lijkt het te lukken. 

Het is echter erg druk op de weg en teveel stoppen en weer optrekken. We gaan dus met een wakkere Fiona terug, maar ze heeft wel even gerust zo in haar autostoel. 

De trampoline zou een grote verrassing moeten zijn, maar Fiona ontsnapt naar buiten. Ze ziet hem staan en gaat meteen springen. In ieder geval weten we dat het een schot in de roos is!


Om vier uur heeft Katja kaartjes om naar een waterparkje te gaan. Het is 37 graden dus een heerlijk iets om te doen op Fiona's verjaardag. Ik ben alleen een beetje bezorgd om Nico, maar er is veel schaduw en hij heeft een ventilatortje op zich. 

Aangezien ik niet zo'n waterpark fan ben werp ik me op om op Nico te passen. De anderen hebben enorm veel plezier tot Fiona het nota bene koud krijgt. Ze is natuurlijk ook moe van haar partijtje en alle opwinding. 



Om wat op te warmen nemen Katja en Kevin Fiona nog even mee naar de speeltuin. Ik heb stom genoeg geen water meegenomen en voel me niet zo lekker. 

Lopend naar de auto om water te gaan drinken vraag ik aan Rick of ik onze tas vast mee zal nemen. Dat vindt hij niet nodig. 

De anderen volgen al snel. Katja en Kevin hebben Fiona een ijsje beloofd en Rick en ik gaan van die tijd gebruik maken ons in het hotel in droge kleding te hijsen. 

Die kleding van Rick zit in de tas, die hij mee zou nemen. Maar waar is die? Rick werd afgeleid door Nico naar de auto te brengen en is de tas straal vergeten. 

Niet alleen zitten Ricks droge kleren daarin, maar ook zijn portemonnee en de nieuwe dure autosleutel. Hij vertrekt meteen weer naar de speeltuin. 

Intussen verkleed ik me vast en schrijf een deel van dit blog. Rick belt ontzettend opgelucht dat de tas nog precies stond waar we hem achterlieten, pff! 

Als Rick terug is heb ik het avondeten al besteld bij La Dolce Vita. Dat gaan we zodra Rick weer presentabel is ophalen. 

Het restaurant is aan het strand en het is opvallend koeler. Maar liefst 11 graden kouder! Wat een verschil, ik zou het bijna te koud vinden om op het strand te liggen.

Met het eten rijden we naar Katja en Kevins huis en onderweg begint het flink te onweren. Het plenst werkelijk en zelfs met paraplu wordt ik nat tijdens het kleine stukje naar het huis lopen. 

Binnen treffen we een angstige Fiona aan, want zij is heel bang voor donder. Ik trek haar op mijn schoot en we praten over hoe de wolken boven in de lucht een feestje hebben. Niet dat ik denk dat dat wat uithaalt, want dat luide gedonder doet Fiona telkens weer schrikken. 

Katja, Rick en ik eten, terwijl Kevin met de kinderen blijft. We hebben heerlijke calamari en ik een salade met zeevruchten, die ik iedere keer weer super vind van dit restaurant! Al het eten wordt goedgekeurd. 

Hierna laten we het gezinnetje weer alleen. Het is absoluut tijd voor Fiona om naar bed te gaan, want die is doodmoe van de drukke dag. Ze heeft wel erg van haar verjaardag genoten. En nu is ze alweer drie! Wat gaat het toch snel!

Allemaal een heel fijne week gewenst!

vrijdag, juni 21, 2024

Over de rit naar New Jersey

Eigenlijk ben ik ook wakker als ik Rick op hoor staan. Een blik op de klok laat kwart over zes zien. Een fijn vroeg begin van de dag, dus. 

Voor ik naar beneden ga maak ik me klaar voor de dag, want er is geen tijd voor sporten. Ik doe de laatste dingen in mijn tas en sleep die naar beneden. 

We eten gezellig samen ontbijt en gaan dan naar Starbucks om onze koffies vast te halen. We kopen ook een zak ijs bij de Shell voor de koelbox. 

Onderweg steekt een hert over, volgens mij hetzelfde als we vorige week bijna tegen aan reden. Ze vindt ons absoluut niet interessant en gaat rustig planten eten. 

Een eekhoorn komt ook even de boom uit




Als we alles in de auto hebben geladen lopen we een stukje door de buurt voor wat stappen. Het is zo vroeg al flink warm. 

Keurig om negen uur rijden we weg. De Washington Beltway is natuurlijk weer flink druk en we komen af en toe in de file terecht. Daarna verloopt de rit voorspoedig en na een uur passeren we Baltimore. Daar moeten we door de Fort McHenry tunnel, altijd een mooie lange tunnel. 

Voor we in Delaware zijn komen we langs wegwerkzaamheden en weer een paar korte files. Net na de grens met Delaware stoppen we zoals altijd bij het Biden Center. Behalve naar de wc gaan zoeken we hier ook lunch uit bij Pret A Manger. 

Ook voor Katja nemen we een broodje mee. Het is pas half twaalf, maar we hadden een vroeg ontbijt en hebben al trek. Mijn salade met kip is erg lekker. 

Hierna gaan we de Delaware Memorial Bridge over en zijn dan in New Jersey. Dan hebben we nog anderhalf uur voor de boeg en om kwart over een rijden we bij Katja voor. 

Kleine Nico ligt schattig te slapen, maar als hij wat begint te urmen pak ik hem maar al te graag op. Zo heeft Katja haar handen even vrij. Het slaapt kennelijk lekker bij Omi, want het duurt een tijdje voor Nico wakker wordt om te eten. 

Katja zegt dat Nico vandaag een "slaapdag" heeft en inderdaad valt hij direct na zijn voeding weer in mijn armen in slaap. Rick is intussen naar het hotel om onze spullen alvast te brengen. Katja en ik gaan buiten op de schommelbank zitten kletsen. 

Het is even lekker, want er staat wat wind, maar dan wordt het zo warm dat het ons niet goed lijkt voor Nico. Het is hier wel koeler dan bij ons, maar alsnog 32 vochtige graden en heel zonnig. 



De middag kabbelt zo voorbij en al gauw komen Kevin en Fiona thuis. Ik heb wat kleinigheden mee voor Fiona, waaronder een boekje waar ze met een kwastje met water in kan "schilderen". Dat is een schot in de roos en Fiona kleurt vol overgave eerst thuis en dan in de auto naar het restaurant. 



Het zomerseizoen is begonnen en dat is te merken aan de drukte overal. Het eerste restaurant is te druk en bij de Marina Grille moeten we ook wachten op een tafel buiten. Dan krijgen we een picknicktafel in de volle zon wat natuurlijk geen doen met de kleintjes.

 Het beste is dan toch maar binnen te gaan eten. Fiona smult van Kevins guacamole met tortilla's, rijst van de tonijn "toren", die Katja en ik delen en dan van haar eigen pasta met boter. Katja en ik nemen beiden de crabcakes als hoofdgerecht en Rick bot gevuld met krab en garnalen. 

Als toetje krijgt Fiona een vanille ijsje en ook dat verdwijnt allemaal in haar maagje! Ik heb haar nog nooit zoveel zien eten. Ze wil met ons in de auto terug en verkondigt: "My tummy is very full!". Ja, dat verbaast ons niets. 


Na Fiona weer aan haar ouders gegeven te hebben nemen Rick en ik afscheid. Fiona heeft het zo druk met het nieuwe boek dat Rick en ik ook voor haar meenamen dat er maar net een "bye" vanaf kan. 

In het hotel ontspannen we ons, want we zijn moe van de lange dag. Katja wil dat we morgen ook vroeg opstaan dus we zullen bijtijds ons bed opzoeken.