Helaas toch weer een fibromyalgie teleurstelling

Orion wekt ons om half zes en Rick laat hem naar buiten. Ik ben eigenlijk wakker, maar heb nog geen zin om op te staan. Om kwart voor zeven doe ik dat wel en Rick volgt niet veel later. 

Het is warm genoeg om buiten te ontbijten. De tulpen heb ik op het deck gezet zodat Zorro er niet bij kan. Het is zo vrolijk al die kleuren met de opkomende zon op de achtergrond. Ik moet er gewoon foto's van maken. 

Na het eten sleep ik mijn elliptische machientje het deck op en doe daar mijn cardio. Als Rick klaar is om naar Starbucks te gaan heb ik het meeste erop zitten. Na de koffies gaan we nog even naar de Giant voor wat benodigdheden. 

Dan is het alweer tijd voor personal training. Sharon wil alles weten over de logeerpartij van Fiona en zo gaat het halve uur snel voorbij. Omdat ik toch al halverwege ben rijd ik daarna naar Whole Foods. 

Onderweg geniet ik van de bloeiende azalea's en kornoelje's. Het is zo vroeg al 27 graden en alles bloeit ook weer heel snel uit, helaas. Toch klaag ik natuurlijk niet over deze warme dagen! 

Bij Whole Foods loop ik een stukje op het W&OD pad en maak een paar foto's. Dan ga ik ingredienten voor het avondeten van vandaag en morgen kopen. Met dit weer gaan we natuurlijk de barbecue gebruiken. 

Na dit alles heb ik nog tijd om het kolibrie voederhuisje op te hangen. Gelukkig werkt de camera nog en de app ook. Nu is het wachten tot de vogeltjes hem vinden. Ik ben eigenlijk wat laat dus hopelijk gebeurt dat toch snel. 

Ook de lunch nuttig ik op het deck. Ik maak mijn salade en behalve komkommer en kimchi heb ik er vandaag worteltjes en sugar snaps bij. Daarna wat gerookte zalm en cottage cheese met bosbessen en zaden toe, het smaakt allemaal even lekker. 

Om tien over half twee heb ik een afspraak bij de orthopedist voor mijn rugproblemen. Ik verwacht er weinig van, maar voel me toch weer mo als het enkel een recept voor meer fysiotherapie wordt. 

Op de roentgenfoto's ziet mijn rug er prima uit. De conclusie is dan dat het wel met de fibromyalgie te maken zal hebben. Dat is zo'n dooddoener en teleurstelling, maar het is dus geen verrassing. Ik weet dat het met spieren, zenuwen en fascia te maken heeft. 

Als ik naar beneden ga om fysiotherapie afspraken te maken krijg ik mijn tweede teleurstelling. Lars, de therapeut die ik zo fijn vind, zal de 24e de praktijk verlaten. Ik heb morgen een afspraak en zal hem vragen wie van de anderen het meest zoals hij is. 

Helemaal niet blij, want mijn rug doet heel erge pijn en ik heb hoofdpijn, kennelijk toch gespannen voor het bezoek, rijd ik naar huis. Daar zoek ik mijn hangmatstoel op en doe de rest van de middag helemaal niets meer. 

Na zijn werk maait Rick voor het eerst dit jaar het gras in de voortuin. Dat was ook wel nodig, want het stond kniehoog. Gek genoeg groeit het achter lang niet zo snel. 

Als hij daarmee klaar is begint hij aan het avondmaal. Dat bestaat uit kipspiesjes en asperges van de barbecue. Het is een lekker zomers maal en we eten het buiten op. Het is nu nog fijn zonder muggen en andere stekende beesten. 

Het voordeel van druk zijn is dat je weinig tv kijkt. Ik heb dus allerlei programma's in te halen. Om te beginnen De Slimste Mens, want ik ben zeer benieuwd wie het gaat zijn. Niet verklappen dus, graag!

Over terug in Vienna

We staan op zodra we wakker worden, want vandaag begint het normale leven weer hier in New Jersey. Ik maak nog eens mijn paddenstoelen en spinazie ontbijt voor Katja en help met het ontbijt van de kinderen. 

We pakken alles in en na een laatste knuffel brengt Katja Fiona naar school. Kevin vertrekt niet veel later met Nico. Katja werkt vandaag thuis en we gaan voor haar en onszelf koffies van Starbucks halen. Dan is het echt tijd om te vertrekken.

We schieten goed op, rijden over de Delaware Memorial Bridge en niet veel later stoppen we bij het Biden Center. Ik heb mijn lunch mee, maar Rick koopt een baguette van Pret a Manger. Het is een vroege lunch, maar we hebben ook vroeg ontbeten. 

Er is af en toe een korte file, maar al met al is het een voorspoedige rit. We besluiten om meteen Orion maar op te halen. Die ziet er gelukkig gezond en fit uit, al is zijn voorpoot geschoren voor het bloed afnemen. 

Het is fijn om zo vroeg in de middag al thuis te zijn. Het is ook heerlijk weer met 26 graden al is het bewolkt. Ik zet de bak met tulpen uit New Jersey op het deck en ga er meteen foto's mee maken. Een thema van mijn fotografie groep deze week is "Piece or Peace". 

Het lijkt mij leuk beiden te combineren.  Ik kies een puzzelstukje als "piece" en een tulp als "peace", aangezien ik bloemen altijd vredig vind. Welke vinden jullie beter bij dat thema passen? 

Verder zijn de tulpen gewoon mooi en de kornoelje en azalea in onze achtertuin ook 

Nadat ik uitgepakt heb en alles een beetje op heb geruimd is het tijd om naar Pro Nails te gaan. Mijn nagels zijn zo lang dat twee ervan afgebroken zijn. Op de heenweg ga ik even langs Walgreens om wat medicijnen op te halen. 

Dit keer laat ik er "huidskleur" roze op doen en versier de nagels met kleine bloemen, bijen en lieveheersbeestjes stickers. Dat is me een gepriegel! Maar het resultaat vind ik wel erg leuk. Het is weer eens wat anders. 

We zijn allebei supermoe en hebben geen fut meer om te barbecuen zoals we eerst van plan waren. We bestellen dus makkelijk taco's van Taco Bamba. Die zijn ook altijd erg lekker. 

Kijkend naar hoe we allebei constant zitten te gapen denk ik dat we heel op tijd ons bed op gaan zoeken! 

Over standbeelden en Nico's verjaardagspartijtje

Zaterdag

Om de een of andere reden ben ik om zes uur helemaal uitgeslapen. Alles ligt nog in diepe rust dus ik speel wat op mijn telefoon. Ik heb nogal wat pijn en als ik om zeven uur kinderstemmetjes hoor sta ik op. Rick slaapt nog een tijdje verder, waarschijnlijk omdat hij laat op moest blijven.

De tulpen staan er vanochtend heel mooi bij

Gisteravond werden we door het hondenpensioen gebeld dat Orion op de een of andere manier bij zijn eten was gekomen en heel veel had gegeten. Ze waren daar bezorgd om en op weg naar een spoed dierenartsenkliniek. 

Hoe hij bij zijn eten kwam zal altijd een raadsel blijven. De dierenarts zag gelukkig geen levensbedreigende dingen, maar wilde Orion wel laten overnachten. Daar moesten wij toestemming voor geven en wat doe je dan, wij hadden geen idee hoe Orion eraan toe was. Volgens de manager van Dogs Downtown, de kennel, was dat helemaal niet nodig, maar wisten wij veel. 

Voor dit alles kreeg Rick een rekening van $3000 toegestuurd! Dat zijn we natuurlijk niet van plan allemaal te betalen, aangezien de medewerkers van Dogs Downtown de reden zijn dat Orion naar die dierenarts moest. Nadat ik in slaap viel heeft Rick daar nog een tijdje over gecommuniceerd.

Na het ontbijt bel ik de dierenarts en die wil Orion nog acht tot twaalf uur houden en dan nog een roentgenfoto maken (a $300+). Het klinkt mij allemaal wat overdreven in de oren, maar okay. Direct daarna bel ik Dogs Downtown en spreek met Sofia. 

Zij vertelt dat ze het blijven overnachten al overdreven vond, maar de dierenarts wilde niets van haar horen. Ik laat haar weten dat we wel verwachten dat Dogs Downtown een deel van de rekening betaalt. Daar is ze het gelukkig mee eens. 

Tijdens het overleg met Sofia krijg ik steeds meer het gevoel dat die dierenarts (niet onze gewoonlijke, helaas) er zoveel mogelijk geld uit wil slaan. Ik bel de kliniek terug en zeg dat we Orion terug naar het hondenpensioen willen sturen. Nu is dat opeens prima, want alles gaat goed met hem (???). 

Na dit alles maken we ons snel klaar voor onze excursie van vandaag. Dat wordt Grounds for Sculpture, een enorm park vol beelden. De meesten zijn gemaakt door J. Seward Johnson Jr. Hij is vooral bekend van het enorme beeld van de matroos, die een verpleegster omarmt na de Tweede Wereldoorlog. 

Er staan ook beelden van anderen, maar de leukste beelden zijn de meest levensechte van hem. Behalve een beeldentuin is het ook een prachtige botanische tuin en werkelijk een genot om doorheen te wandelen. 

Deze beelden spreken de kinderen, vooral Fiona, ook aan. Het is ook erg interactief, want je mag ze aanraken. Na een paar uur hebben we allemaal honger en lopen naar het van Gogh Cafe. 

Van binnen is het in de stijl van van Gogh beschilderd. We herkennen Sterrennacht op het plafond en zijn cafe schilderij. Katja en ik nemen een baby boerenkool salade met tonijnsalade erop. De mannen eten een broodje en de kinderen delen een kindermaaltijd. 

Na het eten bekijken we nog een paar beelden, maar de kinderen zijn moe en mijn rug doet super veel pijn. Beide kinderen gaan mee met Katja en Kevin en Rick en ik hebben even wat tijd alleen. 

We besluiten een drankje te halen van 7 Eleven (suikervrije ijsthee voor mij) en dan naar de Belmar boardwalk te rijden. Daar hebben we mooi uitzicht op de oceaan. Rick doet zijn ogen een tijdje dicht en ik kijk naar de mensen, die op de boardwalk langslopen, 

Na zo'n drie kwartier rijden we terug naar Katja en Kevins huis. Daar liggen de kinderen in diepe rust op Katja. We laten ze nog even slapen en dan is het tijd om wakker te worden. We maken ons klaar voor het avondeten en het is zaak vroeg te zijn, want de restaurants zijn hier net zo druk als bij ons. 

Het wordt River Rock en dat blijkt een goede keuze. We kijken uit op het water en het eten is erg lekker. De kinderen eten ook erg goed en dat is altijd fijn. Het is een gezellige maaltijd, die niet zo laat eindigt als de afgelopen paar dagen.  

Zondag

Rick heeft niet goed geslapen en dat heb ik ook gemerkt. Toch ben ik om zeven uur wakker en sta op. De kinderen zijn schattig samen aan het spelen, iets wat steeds vaker gebeurt. 

De tulpen zijn zo mooi! 

Terwijl Fiona en Nico spelen maak ik ontbijt voor Katja en mij. Rick, die inmiddels ook wakker is, maakt een ontbijt burrito voor Kevin en hemzelf. 

"Krukken" die Fiona voor mijn pijnlijke knie (volgens haar) maakte

Na het eten maken wij ons klaar om naar Fiona's schaatsles te gaan. Ze zit nu in groep twee en doet het super goed. Op het moment is alles een competitie voor Fiona en je kunt zien dat ze de beste wil zijn. 

De volgende stop is Dunkin Donuts voor mini donuts voor Fiona en koffie voor de volwassenen. Dan rijden we naar Wegmans waar we ieder onze boodschappen doen. Daarna haalt Katja de van te voren bestelde cupcakes voor Nico's partijtje op. 

Voor we gaan eten we snel even lunch. Nico slaapt intussen. Dan laden we alles in de auto, maken Nico wakker en gaan naar de Allaire Community Farm. Daar ben ik al eerder geweest met Fiona, maar het is nieuw voor Rick. 

De dieren bij deze boerderij zijn allemaal gered van boerderijen waar ze slecht behandeld waren. We leggen alles neer en dan leidt Dylan het groepje eerst naar de pony's. Daar mogen de kinderen een voor een op Freckles, een heel rustige oude pony. 

De kinderen vinden het allebei prachtig

Dit paard is heel nieuwsgierig

Na de pony ritjes gaat iedereen, behalve Kevins ouders, zus en ik in de hooiwagen. Ik vind het geen fijn gevoel met mijn rug dat gehos in zo'n kar. Ik mag Kevins zus en ouders graag en we praten over van alles. 

De volgende activiteit is eieren zoeken. Ieder kind mag een kippen- of eendenei zoeken en in een doos doen. Dat herinnert mij eraan dat ik thuis geen eieren meer heb. Hier verkopen ze ze voor $5 per dozijn en dus koop ik die. 

Als laatste is het treintje aan de beurt. Dat is Nico's grote favoriet. Er zijn achttien kinderen dus die passen niet allemaal in de trein. Nico en Fiona hebben daardoor geluk, want ze mogen nog een keer. 

Iedereen heeft honger gekregen van de koele buitenlucht en er wordt heel goed van de pizza gegeten. Daarna zingen we Happy Birthday voor Nico, die daarna een kaarsje "uitblaast". Hij duikt daarna bijna letterlijk in een van de cupcakes. 

Na dit geslaagde partijtje helpen we mee opruimen en gaan dan terug naar Katja en Kevins huis. Ik ben blij dat we besloten hebben nog een nachtje te blijven, want het loopt al tegen vijven en ik had nu niet meer naar huis willen rijden. 

Nico opent de door ons meegebrachte cadeautjes. Een ervan is een graafmachine met allerlei gereedschappen. De andere is onderstaand wagentje dat als hij groter wordt in een stepje veranderd kan worden. 

De volwassenen, die geen pizza hebben gegeten (Katja en ik) hebben honger en de mannen kunnen er nog wel een maaltijd bij hebben. We bestellen eten van het Vietnamese restaurant hier. Hun lotussalade met garnalen en varkensvlees is heerlijk. 

Na het eten kijken we nog Zootopia 2 met zijn allen. Nico heeft "no" ontdekt en zijn bijna tweejarige willetje is er ook. Met enig protest gaan de kleintjes naar bed. Wij volwassenen grappen dat we daar straks absoluut niet tegen zullen protesteren. 

Het was een heel fijne lange tijd met de kleinkinderen, Katja en Kevin, maar Rick en ik zien ook uit naar een (kortstondige) paar dagen met "niets". Allemaal een heel fijne week gewenst!