Over Valentijnsdag en een rustige zondag

Zaterdag

Zoals wel vaker in het weekend ben ik ruim voor Rick wakker. Ik kan echt niet meer uitslapen. Ik vermaak me wel met woordspelletjes op mijn telefoon.

Als Rick om acht uur ook wakker is drinken we eerst op ons gemak een kop koffie en thee. Rick laat Orion uit en daarna gaan we op pad. Mijn broodje ligt klaar bij Panera en dat van Rick bij Starbucks. Ik bestel weer een nitro brew, want het zal vandaag lente-achtig worden. 

Om mijn Weathershot foto en mijn harten foto te kunnen maken ga ik even de Giant binnen. Daar is het flink druk, vooral met mannen, die bloemen en ballonnen kopen. Wij doen onze boodschappen morgen wel. 

Thuis doe ik mijn cardio en intussen boeken we een cruise met Fred Olson van Southampton naar het noorden van Noorwegen. De data zijn van 8 tot 23 november en de bedoeling is het Noorderlicht te zien. De route is ook interessant naar plaatsen waar we nooit geweest zijn dus ook zonder Noorderlicht zal het bijzonder worden. 

We willen vroeg lunchen en gaan naar Cava voor Rick en Poki DC voor mij. We eten de salade en poke bowl in de auto op. Dan rijden we meteen door naar Huntley Meadows park. Daar zijn we niet de enigen met dit mooie weer. 

We moeten even op een parkeerplek wachten, maar kunnen dan het bos inlopen. Het eerste deel is een bospad en dat is nog erg besneeuwd. Met de dooi is het geen ijs meer en redelijk goed begaanbaar. 

Na een tijdje komen we bij het houten pad aan. Dit loopt over het moeras waar het ijs op enkele plaatsen gesmolten is. We zien op een aantal eenden na weinig leven. Dat doet ons afvragen waar de schildpadden en dergelijke tijdens zo'n strenge winter verblijven. 

We lopen de hele boardwalk af en gaan dan terug. De interessante planten zijn een soort hibiscus, die in de zomer prachtig bloeit. Dat is nu nog moeilijk voor te stellen. 

Na een uur zijn we terug bij de auto en blij dat we lekker buiten zijn geweest. Het is overal enorm druk en het duurt lang voor we weer thuis zijn. Daar kan ik nog net het short track kijken en kleed me dan in mijn hartjes jurk voor het avondeten. 

Daarvoor gaan we naar Elyse. Het is onze veertigste Valentijnsdag samen en dat vieren we graag. Ik heb er speciaal een hartjesjurk voor aangeschaft. Die draag ik met een sjaaltje, een zwarte panty en mijn knielaarzen. Zo draag ik die ook weer eens. Rick kleedt zich mooi in pak.

Aangekomen in het restaurant worden we vriendelijk begroet door Phoebe. Zij brengt ons naar onze gereserveerde plaatsen aan de bar met zicht op de keuken. Het is altijd zo leuk om de koks bezig te zien. Chef Jon van wie het restaurant is begroet ons als oude vrienden.

Het eten is weer voortreffelijk. Rick vindt het altijd een grappige uitdrukking maar hij draagt de lading wel: alsof er een engeltje op onze tongen piest. De eerste gang is een kerriesoep, dan volgt een zeevruchten gerecht, vervolgens een vegetarische warme salade. Als hoofdgerecht kiest Rick dat met lamsvlees en ik het visgerecht met steur. Beiden zijn heerlijk. 

Soms heb je met dit soort menu's dat je nog veel trek hebt, maar dat van Chef Jon vult de magen. Het dessert is gelukkig niet groot, maar wel zeer smakelijk en niet te zoet. Het bestaat uit een chocolade mousse met zure bessen en caramel. 

Als drankje kies ik de rose brut uit nota bene Japan en Rick een pinot noir. Ik doe er de hele avond mee, anders had ik een van de alcoholvrije drankjes geprobeerd. Er staan twee Nederlandse alcoholvrije wijnen op. Chef Jon vertelt dat hij die van een bedrijf in Virginia Beach bestelt. Ik denk erover hem te vragen ook een fles voor mij te bestellen volgende keer. 

Zeer voldaan en tevreden rijden we terug naar huis. Het was een maaltijd die ons bij zal blijven.

Zondag

Zo mooi als het gisteren was zo somber is het vandaag. Het is nog steeds wit overal en het enige goede aan de regen later vandaag is dat er weer meer zal smelten. 

Na ons ontbijt en de koffies gehaald te hebben gaan we onze wekelijkse boodschappen doen. We beginnen bij de Giant. Veel hebben we niet nodig, want we zullen het gros van de week op reis zijn. Er staan nog steeds heel veel Valentijnsboeketten. Ik vraag me altijd af wat ze daarmee gaan doen. Hopelijk gaan ze naar een plek waar mensen er nog van kunnen genieten. 

Bij H Mart koop ik maar een zakje met paddenstoelen en dan is de markt net open. Er staan veel meer kraampjes dan de afgelopen paar weken. De stroopwafeldame vertelt dat zij het niet eens geprobeerd heeft, want met die kou buiten stroopwafels bakken lukt absoluut niet. Ik koop een paar appels en dat is het voor vandaag. 

Ook op de markt nog mooie rozen

De tenten van onze markt zijn heel anders dan de kraampjes, die ik me uit Nederland herinner. Maar misschien worden die tegenwoordig ook gebruikt. Hier staan er ook altijd schoolborden met van alles erop. Dat herinner ik me ook niet uit Nederland. Maar behalve de markt in Delft heb ik al heel lang geen Nederlandse markten bezocht. 

De 500 meter schaatsen begint net als we thuiskomen. Ik doe mijn cardio terwijl dat bezig is. Weer erg goed gedaan van de Nederlandse dames, het is leuk om te kijken. 

Zo is het al snel lunchtijd. We halen pho met zalm van Roll Play voor mij en Rick heeft bij Giant soep gekocht. Het is perfect eten voor dit weer, want het regent inmiddels. Helaas betekent dat ook weer meer pijn, zucht. 

We kijken een tijdje naar het ski springen en andere Olympische sporten en gaan dan naar Total Wine & More. Daar kopen we mijn alcoholvrije aperitief en gin. Er zijn ook drankjes met THC waar ik wel benieuwd naar ben, maar er zit zoveel suiker in. 

Het blijft regenen en ik heb eigenlijk al zin om naar bed te gaan. Maar als Rick voorstelt om bij Sweet Ginger te gaan eten ben ik opeens weer wakker. Heerlijk, sushi! Ik krijg er een boot vol mee. Het smaakt heerlijk. 

En zo is het weekend weer voorbij gevlogen, maar Rick heeft morgen ook nog vrij vanwege Presidents Day. Hopelijk is het weer dan weer beter. Allemaal een heel fijne week gewenst!

De winter laat nog niet los

Het vriest en zal maar net boven het vriespunt worden vandaag. Dus de winter is er nog niet helemaal klaar mee. Gelukkig zien de voorspellingen er veelbelovend uit.

Zoals iedere vrijdag maak ik mijn ontbijtspullen op. Daarna trap ik bijna een half uur op de elliptische machine en dan is Rick klaar om naar het centrum te gaan. 

Als eerste haalt hij zijn kleding van de stomerij en dan halen we de koffies bij de Starbucks drive thru. Vandaag heb ik toch maar weer even voor een Americano gekozen. 

We rijden de gezellige Church Street af en ik maak er mijn dagelijkse weerfoto en de hartjes themafoto van vandaag. We spelen ook nog wat Pokemon Go en dan gaan we huiswaarts. 

Deze foto maakt me blij

Daar maak ik mijn cardio af, doe de trilplaat en mijn rekoefeningen van de fysio. Dan is het schaatsen net begonnen en ik ga kijken. Meestal vind ik de tien kilometer maar saai, maar dat is deze helemaal niet! Wat een prestatie van Bergsma en ik moet zo lachen om die Matties!

Mijn lunch smaakt me weer opperbest. Daarna is het tijd om het vogelhuisje weer te vullen. Het is nog steeds heel ijzig in de achtertuin. Met het vasthouden aan de stoelen die er staan kom ik veilig bij het huisje aan en terug binnen.

Hij blijft mijn favoriete bezoeker

Helaas laat ik mijn plan om naar de stad te gaan varen. Ik heb er gewoon de energie niet voor. Hopelijk komt die met het warmere weer terug. Ik ga verder met de puzzel en lees mijn boek uit. Jammer genoeg was het de laatste in de serie, dus ik moet nieuwe leuke cozy mysteries vinden. 

Aan het einde van de middag komt Rick thuis met een prachtig boeket van de Vienna Florist. Hij weet dat ik niet van rode rozen houd, dus die zitten er niet in. Nu zorgen dat Zorro het niet meteen kapot maakt. 

We sluiten de week af met een etentje bij Vienna Thai & Bar. Daar is het vrolijk versierd voor Valentijnsdag. We delen pannenkoekjes met eend en dan kies ik voor sate en een groente voorafje. Rick heeft de kapow. Het is een goed restaurant en het eten heerlijk. 

En nu ga ik kijken hoe onze plaatselijke held heeft geschaatst. Ik weet de uitslag nog niet, maar het is erg stil online dus wie weet hoe ver hij het heeft geschopt. PS: ik had helaas gelijk, zelfs geen medaille. Maar hij is nog jong. 

Over even weer winters

Het was vannacht onder het vriespunt met veel wind en vandaag zal het niet veel warmer worden. Die wind vooral maakt het waterkoud. Gelukkig word ik enkel met mijn gewoonlijke pijnen wakker en niet meer zo heel ziek voelend als gisteren.

Beneden maak ik ontbijt en terwijl Rick zich boven klaarmaakt doe ik twintig minuten cardio. Rick heeft weer een dag vol vergaderingen en de eerste is om negen uur. We gaan dus naar de Starbucks, die het dichtst bij is voor onze koffies. 

Voor mij is het ook wel fijn om eerder terug te zijn. Zo kan ik mijn cardio afmaken en daarna tien minuten op de trilplaat staan. Verder doe ik de oefeningen, die de fysiotherapeut me gaf. 

Dan is het tijd om naar Sharon te gaan. Ik laat haar de email van de fysiotherapeut lezen. Een belangrijk punt dat hij maakte is dat ik met mijn fibromyalgie moet uitkijken mijn spieren niet te ver te rekken. Als ik rekte dan ging ik altijd zo ver mogelijk, maar dat blijkt dus niet goed. Sharon moet dat ook weten, want te ver rekken betekent voor mij het omgekeerde gevolg. Vandaar dat ik vaak zoveel pijn heb na het rekken. 

Het halve uur is snel voorbij en na afloop ga ik naar Whole Foods om wat Amazon dingen terug te sturen. Ze zijn helemaal in de Valentijnsdag sferen met ontzettend veel (dure) rozen, tulpen en gemengde boeketten. 

De rozen zijn mooi en vers dus ik maak foto's van de kleuren, die ik het mooist vind. Ik ben geen fan van donkerrode rozen. Verder hebben ze heel veel orchideeen. Die heb ik nog nooit in leven kunnen houden, helaas. 

Op weg naar huis valt me op dat Hornsby, het varken, een nieuwe lik verf heeft gekregen. Hij steekt nu helemaal tegen het wit af. Ik vraag me af of hij licht geeft in het donker. 

Het schaatsen begint net als ik thuiskom en ik kijk de 5000 meter tot Judith belt. We zijn vandaag beiden in het paars dus daar moet een foto van worden gemaakt. Het uur vliegt weer voorbij en dan moet Judith terug aan het werk. 

Nadat ik de heel spannende laatste paar ritten schaatsen heb gekeken ga ik over naar het snowboarden op de Amerikaanse televisie. Als dat klaar is ben ik toch nieuwsgierig of de vogeltjes in de garage een nestje aan het maken zijn. Ze zitten namelijk iedere keer in dezelfde doos. En jawel, daar zit het begin van een nest in de helm, die in de doos ligt. 

Vanwege het koude weer heb ik geen puf ergens heen te gaan. Waar ik wel zin in heb is een lekker warm bad met het heerlijk geurende Epsom zout dat ik laatst kocht. Met mijn leuke boek houd ik het drie kwartier vol. Dan was ik mijn haren zodat dat ook maar weer gebeurd is. 

Christine en Chuck zijn nog in Puerto Vallarta dus we hebben geen happy hour met hen vanavond. Even overwegen we ergens te gaan eten, maar na mijn bad is mijn energie op. We bestellen dus en Rick gaat het halen. Mijn yakitori smaken me weer opperbest. 

Nu ga ik even short track kijken. Ik weet al dat Nederland beide wedstrijden won.  

Over de eerste fysiotherapie sessie

Er zijn van die dagen dat ik meteen al weet dat het qua pijn helemaal mis is. Ik voel me alsof ik griep heb. Dat soort pijn in mijn botten stel ik me voor met die ziekte al heb ik die gelukkig al jaren niet meer gehad. 

Het kost me moeite op te staan en ik moet zelfs even huilen van frustratie. Maar kom op, gaan met die banaan. Op dagen als deze vind ik mijn vrij ingewikkelde ontbijt een hele klus. Ik zou dan ook wel iets makkelijks als de cereal van Rick willen hebben. Maar als het dan eenmaal gekookt is smul ik er zo van dat het de moeite waard was. 

Rick moet om half negen met werken beginnen en als ik mijn ontbijt opheb gaat hij Orion al uitlaten. De twee vogeltjes hebben weer in de garage overnacht, maar dit keer gaat er iets mis en eentje vliegt het huis binnen. Het duurt even voor Rick het te pakken heeft en dan zet hij het buiten op onze vuilnisbak neer. Het is wat verdwaasd, maar al snel vliegt het gelukkig een struik in. 

Het is een heel vogelconcert buiten en ik zie tot mijn vreugde de Amerikaanse roodborst in een boom. Die komen aan het einde van de winter en zingen hun mooie lied. Ook zie ik dat onze esdoorn al knoppen begint te krijgen. De lente is heus in aantocht. 

We halen onze Starbucks koffies en dan doe ik een half uur cardio. Daarna is het tijd om naar mijn eerste fysiotherapie sessie te gaan. Lars evalueert me en vindt precies de punten waar ik het meeste pijn heb. 

Eerlijk gezegd heb ik, gezien mijn eerdere ervaringen, niet zo'n vertrouwen dat fysiotherapie zal helpen, maar deze sessie vind ik veelbelovend. Helaas zie ik de volgende keer een andere therapeut dus ik hoop dat die soortgelijke manipulaties doet. 

Op de terugweg stop ik bij Whole Foods om een zak wilde bosbessen te kopen voor in mijn kefir. Ik ben kennelijk niet de enige die die eet, want ze zijn uitverkocht. Dan neem ik voor de verandering een zak bevroren frambozen en bramen mee. Ik vind het bevroren fruit eten heerlijk, net ijssnoepjes. 

       

Ook even een foto van de koekjes voor mijn Harten themafoto

Overmorgen is het thema van mijn 365 Facebook groep "Ephemeral" (vluchtig, kortstondig). Ik heb bedacht dat de rook van een net uitgeblazen kaars dat is. Ik ga dus experimenteren daarmee en dit is de best gelukte foto. 

Mijn lunch bestaat uit de gewoonlijke salade van mini komkommer en mini paprika's met gerookte zalm als proteine. Daarna maak ik mijn dagelijkse bakje kefir met zaden, bevroren vruchtjes en een paar pure chocolate chips. Het is altijd weer zo lekker.

Inmiddels is het schaatsen begonnen en ik kijk vanaf het begin. Ik zie dus ook wat de Chinees tijdens de rit van Joep Wennemars doet. Verder zie ik mijn landgenoot Jordan Stolz winnen en mijn vroegere landgenoot Jenning de Boo tweede worden. 

Dat is toch best speciaal en het doet me aan de dagen van Eric Heiden denken. Daar was ik een enorme fan van. Het is zo leuk "mijn" twee landen op het podium te zien staan. Hoe die Chinees op de derde plek zich gevoeld moet hebben vraag ik me af. Hij weet tenslotte dat hij daar dankzij zijn landgenoot staat. 

De schoonmakers zijn er en ik voel me helemaal niet lekker. Ik had als plan Vienna in te gaan, maar de energie ontbreekt. In plaats daarvan kijk ik het ijsdansen. Het is zo mooi wat die mensen op het ijs doen!

Voor ons avondeten halen we taco's van Taco Bamba. Die van mij bestel ik allemaal in koolbladeren wat erg lekker is. Morgen hoop ik op een betere dag qua pijn, maar verder heb ik me vandaag best vermaakt. 

 

Over een gezellige lunch

Rick staat om tien voor zeven op. Ik volg nadat ik de Connections puzzel heb opgelost. De zon schijnt en het belooft te gaan dooien vandaag. Dat stemt me wat vrolijker dan gisteren toen ik er echt doorheen zat. 

Het maken van mijn ontbijt duurt langer, omdat ik stom genoeg alles in de pan deed zonder er olie in te sprayen. Het smaakt nog altijd heerlijk met het gepocheerde ei met kaas. Rick heeft koffie gezet, ik doe er een schep cacaopoeder doorheen. Nu vind ik koffie zonder cacao niet meer zo lekker, grappig genoeg.

Mijn Crimson Crisp appels zijn ook fotogeniek

Rick heeft haast, want hij heeft training op zijn kantoor in Rosslyn. Hij zet mij thuis af na Starbucks en ik doe eerst mijn cardio. Dan heb ik nog wel tijd om voor het laatst (ik weet het, ik zei dat een paar dagen geleden al) naar de ijspegel planten te gaan. Vandaag gaat dat allemaal dooien, het drupt al flink. 

Het is zo enorm leuk om te fotograferen. Opeens is het al tien over half tien en moet ik me naar Sharon haasten. Daar kom ik precies op tijd aan voor de personal training. We doen veel schouderoefeningen en ik hoop maar dat ik daar geen last van ga krijgen. 

Na het halve uur met Sharon rijd ik naar Southside Park. Met vijf graden boven nul voelt het als lente. Helaas is het pad nog te ijzig, maar ik kan er tenminste een stukje op lopen. Het geeft hoop dat het volgende week weggedooid zal zijn. 

Na mijn wandeling ga ik door naar The Fresh Market. Daar weet ik dat ze Valentijnsdag cadeautjes en snoep verkopen. Dat betekent hartjes voor mijn themafoto. Het wordt uiteindelijk onderstaande foto van lolly's. 

Thuis vervang ik mijn sportkleding door een trui, rokje en maillot. Ik trek mijn laarzen aan en rijd naar Bear Branch Tavern. Daar heb ik met Jocelyn afgesproken om te lunchen. Het wordt erg gezellig en we bestellen beiden de salade Nicoise met zalm. Ze noemen het zo, maar het heeft eigenlijk niets weg van een salade Nicoise. Lekker is het wel. 

Voor we het weten loopt het tegen tweeen en we nemen afscheid. De volgende keer dat we elkaar zien gaan we naar een museum in Baltimore. Daar kijken we beiden naar uit. 

De rest van de middag kijk ik naar de Olympische Spelen. Dit keer alleen de Amerikaanse televisie, want daar kan ik live zien hoe onze plaatselijke sportheld, Ilia Malinin, het korte programma bij de heren wint. Hij woont hier in Vienna en hij is natuurlijk zeer populair in de stad.  

Rick komt net na vijven thuis en we eten een lekkere garnalencocktail. We waren die garnalen zondag vergeten dus ze zo eten is perfect. Het hoofdgerecht van vanavond is boerenkool met worst gemaakt met bloemkoolpuree. Heel makkelijk en we vinden het allebei erg lekker. 

De kaarsen gaan aan en met een glas alcoholvrije wijn ga ik verder kijken naar de Olympische Spelen. Er zijn zoveel sporten die ik leuk vind om te kijken. Zelfs curling begin ik leuker te vinden, maar ijshockey is niets voor mij.