Onze webcam

Cul-de-sac Cam

maandag, februari 23, 2026

Over toch weer een witte wereld

Veel meer sneeuw is er vannacht niet gevallen. Het sneeuwt nog licht als we opstaan. Er ligt zo'n 7 centimeter en de bomen zijn prachtig wit. Katja en Saskia worden in Neptune en Boston wakker met een halve meter en het is nog niet opgehouden daar. 

Voor ik ook maar iets doe ga ik naar buiten om foto's te maken. Het gaat later vandaag dooien en hard waaien dus het is zaak er nu van te genieten. Daarna maak ik ontbijt en geniet van mijn door Rick gezette koffie. 













De vogeltjes zijn weer heel hongerig

Als Rick klaar is gaan we naar Vienna en ik maak heel wat foto's op weg naar Starbucks. Ook vandaag ga ik voor de warme Americano. 








De drive thru van Starbucks

We rijden terug over Church Street waar ik ook een aantal foto's maak. De spinners naast de orthodontist zijn helemaal besneeuwd. Dat is ook een grappig gezicht. Dit is erge plaksneeuw en sommige borden zijn er ook helemaal mee bedekt. 









Thuis ga ik aan de cardio en dan Duolingo. Ik kleed me weer eens warm aan. Ik heb zo'n genoeg van mijn winterkleding! Maar een trui met een sneeuwman erop en een met fleece gevoerde broek houden mijn spieren warm. 

Voor ik mijn lunch maak ga ik aan de crockpot maaltijd. Er zitten veel groentes in die in stukjes gesneden moeten worden. Ik heb heel veel pijn en gelukkig helpt Rick, want zelfs mijn handen voelen alsof er messen in steken. 

Na mijn gewoonlijke lunch ga ik Saskia helpen haar huwelijksreis te plannen. Ze willen naar Hawaii, maar nu nog even het eiland kiezen. Het is leuk om zo weer even foto's van Hawaii te zien, het heeft een speciale plaats in mijn hart. 

Halverwege de middag besluit ik in een lekker warm bad met Epsom zou te gaan lezen. De wind waait om het huis en de sneeuw is allang niet meer mooi. Perfect voor badderen dus en na een uurtje was ik mijn haren. Al die warmte heeft me goed gedaan. 

Christine belt en we praten lang bij. We hebben het over onze vakanties in Puerto Vallarta en hoe we de narigheid net mis zijn gelopen. Verder heb ik bericht gekregen dat mijn Social Security aanvraag is goedgekeurd. Christine krijgt ook al Social Security. 

Het is opeens zes uur en Rick zit te wachten om te gaan eten. De slow cooker maaltijd bestaat uit kip, worteltjes, selderij, pastinaak en ui in een mosterdsausje. De groentes zijn nog best knapperig wat een beetje jammer is. Het is voor het eerst dat we niet helemaal weg zijn van ons eten. De pastinaak hoeft ook niet nog eens van ons. 

En nu ga ik de afleveringen van het nieuwe seizoen van De Slimste Mens en Met Het Mes Op Tafel kijken. Ik ben vergeten of ik het toen in mijn blog heb geschreven, maar vorig seizoen deed een oud studiegenoot van me mee met Met Het Mes Op Tafel. Grappig om haar na meer dan veertig jaar weer te "zien".

 

zondag, februari 22, 2026

Over een wisselvallig weekend

Zaterdag

Eigenlijk wil ik allang opstaan, maar Rick slaapt zo lekker. Ik blijf liggen tot hij om half negen het bed verlaat. We maken ons klaar om er meteen op uit te gaan. 

We gaan eerst langs Panera voor mijn broodje. Gelukkig kijk ik even of het goed gemaakt is, want vorige week was de rucola vergeten. Dat blijkt weer het geval te zijn en ik wil het er echt op dus ga terug naar binnen. 

Als dat allemaal geregeld is gaan we naar Starbucks voor Ricks broodje en de koffies. Je voelt gewoon dat de lente in de lucht hangt en dan geeft de National Weather Service (KNMI van de VS) een winter storm watch af. Dat betekent sneeuw. 

Later wordt het omgezet in een winter weather advisory dat minder is dus we zullen zien wat er gaat komen. Katja en Kevin gaan een heuse sneeuwstorm krijgen. Ook Katja is er helemaal klaar mee en de kinderen vinden sneeuw al niet meer zo speciaal.

Het is zaak om van vandaag te genieten en Rick en ik gaan even op het W&OD pad lopen. We zijn niet de enigen. Natuurlijk is het pad wekenlang onbegaanbaar geweest dus iedereen wil er nu op. Sommige fietsers houden daar geen rekening mee en vliegen tussen iedereen door. 


Thuis doe ik mijn cardio en Rick belt AT&T, want ik heb nog steeds geen 5G op mijn telefoon. Weer is hij er een paar uur aan kwijt en heeft nu de belofte dat ze er echt aan gaan werken en hij moet voor 3 maart weer wat horen. Ik wil T-Mobile, maar financieel is dat niet handig. 

Nadat ik het schaatsen heb gekeken en Nederland twee keer goud zie winnen is Rick eindelijk klaar met het gesprek. We gaan snel op weg om lunch te halen. Voor mij wordt het een poke bowl en Rick houdt het bij zijn oude vertrouwde Cava salade. 

Inmiddels is het vijftien graden en we besluiten naar Meadowlark Gardens te gaan. Daar zijn de vijvers nog bevroren en er ligt nog best veel sneeuw. Maar we vinden wat bloeiende planten, de helleborus, veel sneeuwklokjes en een paar krokussen. Al met al is het een leuke wandeling. 







Op weg naar huis gaan we boodschappen doen bij de Giant. Er is sneeuw in de voorspelling en dus is het flink druk. Heel vreemd is dat heel veel groentes uitverkocht zijn. Ik kan bijvoorbeeld geen spinazie vinden. 

Dan maar naar de Safeway en daar hebben ze nog net twee zakken. Nu ik toch in dit winkelcentrum ben ga ik even langs Pro Nails 3. Daar geef ik Phuong haar fooi waar ze erg blij mee is. 

Het is goed dat we van het weer geprofiteerd hebben, want morgen wordt het hoe dan ook snertweer (en ik houd niet van snert). 

Na even thuis gerust te hebben gaan we aan de sushi bar bij Sushi Yama eten. Ik bestel van het a la carte sushi en sashimi menu. Rick neemt een paar warme voorafjes. Het is allemaal even lekker. 


Zondag

We hebben geen beiden zin om op te staan. Er valt een koude regen buiten en Zorro miauwt bij de deur van de slaapkamer. We genieten een tijdje van onze warme dekbedden en dan moeten we er om half negen echt uit. 

Rick zet een kop koffie voor mij en thee voor zichzelf. De markt gaat toch pas om tien uur open dus haast hebben we niet. Na Orions wandeling gaan we op weg. 

Panera is weer de eerste stop voor mijn broodje. Je zou denken dat je niet twee dagen achtereen dezelfde fout maakt met een bestelling, maar kennelijk is het kwartje nog niet gevallen. Ook dit keer zit er geen sla op mijn broodje. 

De manager maakt zijn excuses en geeft me een chocolade croissant. Die is mij te zoet dus ik neem er maar een paar happen van. Met het weer opgewarmde broodje en rucola stap ik de auto weer in. We hebben vanwege het koude weer warme koffies van Starbucks besteld. 

We rijden naar Trader Joe's en Total Wine. Bij Trader Joe's heb ik Aziatische groentes nodig en bij Total Wine "gin". Ze hebben daar allerlei drankjes met THC erin en ik besluit er eens eentje te gaan proberen. Wie weet helpt het wat met de pijnen, ik zal het vanavond weten. 

Na mijn paddenstoelen van H Mart gekocht te hebben gaan we naar de markt, die net open is. Er staan vier dingen op mijn lijstje: kip, appels, pastinaak en maitake paddenstoelen. Waarschijnlijk vanwege de voorspelde sneeuw zijn er weinig kraampjes, maar degenen die wij nodig hebben zijn aanwezig. 

Deze week is het thema Kijk naar Boven of Naar Beneden, vandaag is de mijne naar beneden

Rick gaat thuis zijn gewoonlijke weekend taken afwerken. Ik werk hard aan het verslaan van een leider in Pokemon Go en doe dan mijn cardio. Het regent nog steeds, maar er zit af en toe een sneeuwvlok tussen. Katja en Saskia melden dat er bij hen meer dan een halve meter sneeuw gaat vallen. Hier gebeurt dat hopelijk niet.

Met dit weer is pho mijn favoriete lunch en dan wel die van Roll Play met zalm. Rick kiest soep en een salade van Panera. Na de lunch werken we een paar uur aan de puzzel en om drie uur zien we dat het sneeuwt. Het staat wel gezellig zo. 

Langzaamaan blijft het liggen. Ik zit hier op mijn laptop te typen en kijk uit op de achtertuin. Daar zitten vier rouwduifjes ineengedoken op de boom tegenover me. Het is geen pretje om deze winter een wild dier te zijn. 

Ons avondeten is lekker winters. Het is een taco vulling slow cooker maaltijd met hertengehakt. We eten het met warme tortilla's en het is heel erg lekker. En nu gaan we afwachten of er morgen genoeg sneeuw ligt om de sneeuwblazer te gebruiken. 

PS: Gelukkig zijn Christine en Chuck ook weer terug uit Puerto Vallarta. Daar is het nu zeer onveilig en ze maken zich om hun vrienden, die daar nog zijn. Alweer hebben wij geluk gehad, net als met Israel drie jaar geleden. 
 

vrijdag, februari 20, 2026

Over een onverwacht lenteachtige middag

Gisteravond rolden we ver na middernacht ons bed in. Ik word om tien voor half negen pas wakker en Rick om iets voor negenen. We eten ontbijt en gaan dan snel naar de dichtstbijzijnde Starbucks voor onze koffies. Het is vies miezerig en koud weer. 

Rick heeft de hele dag training dus die zie ik de rest van de dag nauwelijks. Ik heb nog net een half uur tijd om cardio te doen en dan moet ik me klaarmaken om mijn nagels te laten doen. 


Dit keer wil ik lente nagels, want ik heb zo'n genoeg van de winter! Het duurt even voor Phuong en ik de juiste kleur groen hebben gevonden, maar dan ben ik er zeer tevreden mee. Alleen ben ik vergeten contant geld voor de fooi voor Phuong mee te nemen. Dat moet ik later deze week dan nog maar even gaan brengen. 

Thuis maak ik eerst lunch van mini paprika's, gerookte tonijn en een bakje kefir met bevroren bessen en zaden. Dan doe ik mijn nagels en plak er tulpjes op. Er blijken ook kleine gouden balletjes in de stickers te zitten. Ik vind het resultaat erg leuk. 


Als ik er klaar mee ben ga ik de 1500 meter dames schaatsen nog even kijken. Langzaamaan wordt het helemaal zonnig en ik zie dat het maar liefst veertien graden is. Ik besluit naar het tuintje naast Whole Foods te gaan.

De sneeuw is eindelijk weg en het is weer toegankelijk. Ik verwacht er niets van, want alles is maar net onder de sneeuw en ijs uit. Dan zie ik tot mijn grote vreugde paarse en gele krokusjes! Ook de winterakonietjes bloeien. 








Het is zo lekker buiten dat ik een tijdje op een van de bankjes in de zon ga zitten. Opeens zie ik dat de hamamelis naast dat bankje vol bijtjes zit. Het is altijd leuk en een uitdaging om die te fotograferen. Ze blijven niet lang op de bloemen zitten. 




Het is al vier uur als de zon achter de gebouwen verdwijnt en het te fris wordt. Ik rijd helemaal happy terug naar huis. Er wordt voor zondag sneeuw voorspeld, maar de kleur komt terug in de natuur en daar zal ik na deze winter extra van genieten. 

Ricks training duurt tot half zes. Omdat we allebei doodmoe zijn gaan we meteen naar Southeast Impression. Dat is altijd weer leuk, Jenny, de manager, ontvangt ons en we praten even. Rick en ik delen de biefstuk sate als voorafje. 

Daarna bestel ik mijn favoriet hier, de Singapore noedels. Rick probeert iets nieuws, een stoofpot met schaapsvlees. Dat blijkt jammer genoeg voor Rick geen goede keuze. Het is te vet en er zijn teveel botten. We snappen niet waarom schaap en geit altijd aan van die kleine botjes geserveerd worden. Toch eet Rick het, volgende keer neemt hij wel weer wat anders. 

Het was een heerlijke dag en we gaan vanavond vroeg naar bed na de late avond gisteren. Allemaal een heel fijn weekend gewenst!