Over blij worden van fotograferen

Als ik om tien voor half zeven wakker word zie ik Rick tot mijn verbazing al op zijn telefoon lezen. Hij is zenuwachtig voor een grote presentatie, die hij later vanochtend moet geven. Niet veel later staan we allebei op. 

We eten ontbijt en dan doe ik mijn gewoonlijke drie kwartier cardio terwijl Rick zich klaarmaakt. We gaan naar Starbucks en om Ricks zenuwen wat te kalmeren spelen we ook Pokemon Go. Als we thuis komen is het nog maar half negen en Rick gaat verder met zijn presentatie oefenen. 

Na de vogel voederhuisjes weer gevuld te hebben (die gaan op het moment wel heel snel leeg) ga ik Vienna in. Rick heeft me gevraagd iets terug te sturen naar Amazon en nu ik toch bij Whole Foods ben koop ik ook vast wat dingen van ons boodschappenlijstje. 

Het is somber maar droog weer en ik ga mijn gewoonlijke W&OD wandeling maken. Die is vandaag wat interessanter dan anders. De bijtjes zijn weer druk bezig en ik vind een mooi blauw verlaten eitje van een Amerikaans roodborstje. 

Als ik verder loop zie ik een nieuw Platform 9 3/4 bordje van Harry Potter bij de locomotief staan. Dat is gemaakt van oude nummerborden. Het ziet er leuk uit. 

Even verderop is men bezig met het opzetten van de kermisattracties. Die vind ik altijd dankbare foto objecten en het is kleur op deze grijze dag. Zo ben ik meer dan een uur zoet. 

Als ik thuiskom is Ricks presentatie begonnen. Ik weet zeker dat hij het goed zal doen. Dat blijkt later inderdaad het geval te zijn. Rick verzucht dat hij deze stress niet gaat missen als hij met pensioen gaat. Dat kan ik me goed voorstellen. 

We eten samen lunch en dan gaat Rick terug zijn kantoor in. Ik besluit H Mart van mijn lijstje van morgen te halen en er nu heen te gaan. Maar eerst ga ik naar het Mosaic District om daar te fotograferen. Vroeger deed ik dit soort dingen vaker en ik wil het weer meer gaan doen. Fotograferen is een heel goede afleiding en ik "vergeet" de pijn. 

Na mijn auto in de Target garage geparkeerd te hebben ga ik op zoek naar onderwerpen. De eerste vind ik in de etalage van Anthropology. Het is een enorm ijsje in Delfts blauwe kleuren. Daarna gaat het lekker en onderstaande foto's zijn degenen, die ik heb gehouden. 

Het is fris en er staat een flinke wind en na een tijdje krijg ik het koud. Ik zoek de auto weer op en rijd naar H Mart. Daar koop ik de gewoonlijke paddenstoelen en mini komkommers, want die kosten nog steeds maar een dollar voor zes. 

De hele tijd heb ik toch weer last van mijn rug op mijn "probleemplek". Na de fysiotherapie is het verslechterd en sowieso heb ik sindsdien meer pijn. Ik besluit de rest van de fysiotherapie sessies af te zeggen. Het kost best wat en als ik er geen baat bij heb ga ik het niet blijven proberen. 

De rest van de middag lees ik tot Rick klaar is met zijn werk. Dan maken we ons klaar voor het happy hour met Christine en Chuck. Het was gisteren Chucks verjaardag dus dat gaan we nog even virtueel vieren. 

Het wordt weer erg gezellig en het is al bijna zeven uur als we afscheid nemen. Mijn eten komt van Genki en Rick heeft kabobs van Friends. Rick is zo opgelucht dat het morgen een rustige werkdag zal zijn. 

Over een voorlopig laatste zomerse dag

We zijn weer om zeven uur beneden. Als ik mijn ontbijt gemaakt heb wil ik dat buiten opeten, maar het heeft vannacht geregend en alles is nat. Jammer, want het zal de komende week waarschijnlijk ook niet kunnen. 

Na het eten doe ik mijn mini elliptische machine en ben daarmee klaar als Rick beneden komt. We zijn wat laat, want ik moet om half tien bij Tai Chi zijn. Daarom halen we onze koffies van de Starbucks in het Providence Center. 

Gelukkig ben ik al klaar om te gaan, want ik haal het maar net. Om klokslag half tien kom ik bij het Community Center aan. Ed, de leraar, begint nooit helemaal op tijd. Maar goed ook, want ik ben niet de enige late. 

Tijdens het koffie halen moest ik mezelf flink toespreken om naar Tai Chi te gaan. Er komt slecht weer aan en dat merk ik meteen aan alles in mijn lichaam. Maar ik wil de bewegingen leren en achteraf ben ik blij dat ik het heb gedaan. Het ging iets makkelijker dan de vorige weken. 

Dit weekend komt er kermis in Vienna. Viva Vienna! is altijd een groots evenement met attracties, interessant (en heel ongezond) eten en zondag en maandag ook een braderie. Ik weet dat sommige attracties geparkeerd worden bij het andere zwembad in Vienna en ga daar mijn wandeling maken. 

Inderdaad staan de vrolijk gekleurde kinderritjes er. Ik vind dat altijd leuk fotograferen. Katja en Kevin en de kinderen komen dit weekend en we zijn van plan om te gaan. Grappig is dat die draakjes ook in Point Pleasant, waar we soms in New Jersey heengaan, zijn. 

De natuur in dit parkje midden in Vienna is ook mooi

Rick en ik eten op tijd lunch, want de schoonmaakploeg komt om een uur. Ik ben blij dat het zo warm is, dan kan ik gewoon buiten zitten terwijl ze bezig zijn. 

Het is tijd om Fairyville zomers te maken. Ik zet de mini camping op en wat huisjes, een molen en een draaimolen neer. Ook is er een kas. Het ziet er weer leuk uit. 

Hierna besluit ik naar DePaul's Urban Farm te gaan. De petunia's voor het huis doen het niet zo goed en eigenlijk wil ik toch graag hibiscus. Helaas hebben ze maar weinig keuze dus die koop ik hier niet. Wel neem ik een dozijn eieren mee nu ik hier toch ben. 

Hierna lees ik op het deck tot er enorm harde wind komt opzetten. Er valt een gigantische tak op het deck en ik haast me naar binnen. Gelukkig zijn de schoonmakers net klaar Ik ga meteen mijn haren maar wassen, is dat ook weer gedaan. 

Als ik weer beneden kom onweert het en dat betekent dat het koufront gearriveerd is. We hopen allemaal dat de regen dit weekend meevalt. Iedereen heeft echter regenkleding dus we kunnen onze plannen gewoon uitvoeren. 

Het avondmaal is een simpel pastagerecht. Of gerecht, het is meer een samenraapsel van dingen, die lekker lijken om er doorheen te doen. De pasta is koolhydraatarm, maar smaakt als gewone pasta. We doen er saus, ui, paprika, zwarte olijven en gehaktballetjes doorheen. Simpel, maar het smaakt goed. 

En nu is het tijd voor Met Het Mes Op Tafel en Top Chef. 

Over gezellig bijpraten met Christine

Rick moet vandaag om zes uur op en ik ben om tien voor zes compleet wakker. Ik sta dus tegelijkertijd op en zo begint de dag super vroeg. 

Als Rick vertrokken is en ik mijn ontbijt opheb doe ik mijn gewoonlijke cardio. Het is pas tien voorhalf acht als ik er klaar mee ben! Ik besluit een nitro brew te gaan halen bij de Starbucks in het Providence Center. Die is dichterbij dan Vienna. 

In datzelfde winkelcentrum bevindt zich Garden Masters. Ik ga er kijken welke kleuren begonia ze hebben. Katja wil de kleur op de eerste foto hieronder. Daar hebben ze er nog minstens vijf van dus we kunnen dit weekend gaan kijken. 

Omdat het vandaag weer zo heet wordt besluit ik nu mijn wandeling te gaan maken. Ik parkeer bij het Community Center en loop eens een andere kant op. Zo kom ik bij een huis met een honden"bibliotheek" en een waterbak voor honden of kleine mensen. Ik moet er hardop om lachen, gelukkig is er niemand in de buurt. 

De pioenrozen met het witte hekje vind ik ook erg mooi

Als ik weer terug bij de auto ben is het nog geen negen uur. Ik heb het gevoel al een hele dag op te zijn! Ik speel wat Pokemon Go en ga dan huiswaarts. Het is al gauw tijd voor personal training. Alle spieren komen vandaag aan bod, behalve de schouders, want die doen pijn van gisteren. 

Voor mijn gevoel heeft de fysiotherapie het averechtse resultaat opgeleverd, want de pijn in mijn zij is weer erger dan die was. Ik ga nog een keer en Lars vertellen dat het zo niet werkt. We zullen zien wat hij dan doet. 

Voor de lunch maak ik Nico's bedje nog even op. Dan bereid ik mijn gewoonlijke salade. Ik eet de overgebleven zalmburger van gisteren als proteine. En als laatste mijn hoogtepunt van de dag, het bakje met kefir, aardbeien, bosbessen etc. 

Het dagthema van mijn 365 groep morgen is Amethyst. Ik heb een foto van een werkelijke amethyst, maar die vind ik eigenlijk te saai. Ik ga naar Michaels en koop paarse glitter, een paarse glitter "achtergrond", paarse verf en kleine roze "glaasjes". 

Thuis ga ik ermee aan de gang tot ik een foto heb waar ik blij mee ben. De verf heb ik wel gebruikt op het glaasje, maar ik vond het teveel. Morgen ga ik deze foto dus uploaden voor Amethyst. 

Christine belt en we hebben al een tijd niet meer echt ongelimiteerd kunnen telefoneren. Dat halen we vanmiddag in met een telefoontje van meer dan anderhalf uur. 

Hierna maak ik de traybake voor vanavond en ga dan in mijn hangmatstoel liggen lezen. Het is maar liefst 35 graden en te warm om meer te doen. Dan komt Rick enthousiast terug uit zijn werk, want zijn presentatie ging (zoals altijd) heel erg goed. 

De traybake vanavond is een nieuwe en supermakkelijk. Het zijn kipreepjes en groene asperges gewikkeld in bacon. En dat wordt een van onze favorieten, het is zo ontzettend lekker! Er zijn letterlijk vier ingredienten: bacon, kip, asperge en peper. 

Terwijl we eten barst een onweer los terwijl dat helemaal niet voorspeld was. Gelukkig had ik de kussens van de deckstoelen opgeruimd. Rick en ik gaan vast vroeg slapen na deze lange dag. 

Over frustrerende fysiotherapie

Om half zes pak ik mijn telefoon en verwacht een half uurtje te hebben voor Rick wakker wordt. Tot mijn verbazing staat hij echter meteen op! Ik maak mijn Connections puzzel af en ga dan ook naar beneden. 

Na mijn ontbijt sleep ik mijn elliptische machine naar buiten en ga daarop trappen. Veertig minuten later is Rick klaar om naar Starbucks te gaan. 

Vandaag krijg ik de siroop gratis, want dat geven ze af en toe op maandag. Gewoonlijk kost het tachtig cent voor twee pompjes. Belachelijk dus meestal neem ik zonder en doe er thuis wat bij. 

Thuis doe ik nog vijf minuten op mijn machientje en doe dan mijn 5kg gewichtsvest aan. Ik maak een ongeveer vierkante wandeling van twee kilometer. Dat is warm!! Het is maar goed dat ik vroeg ben gegaan. 

Gisteren was er een kranslegging bij het graf van Kolonel Broadwater, die in de Onafhankelijksoorlog meevocht

De bloem van een tulpenboom

Zo ziet onze Japanse kers er nu uit

Flink verhit!

Thuis geef de planten buiten water en doe nieuw eten in de vogel voederhuisjes. Dan neem ik een heerlijk koele douche en kleed me heel licht. Het is al 32 graden! Op het deck geniet ik van mijn nitro brew tot ik naar fysiotherapie moet. 

Twaalf uur is allerminst mijn favoriete tijd om te gaan, maar er was niets anders. Behalve mij heeft Lars nog een andere patient. Ik moet zeggen dat ik niet weet of ik verder ga met de therapie. Er is nu wel heel weinig een op een tijd en feitelijk doe ik nog een workout bovenop wat ik eerder vandaag deed.

Het begint met negen minuten roeien, dan mijn benen (?) rekken en strekken voor twaalf minuten. Als dat klaar is moet ik nogal zware gewichten doen voor mijn schouders. De laatste is niet goed, ik krijg er meteen pijn en daardoor ook hoofdpijn van. Dat is de enige keer vandaag dat Lars meer doet dan ik ook thuis zou kunnen doen. 

Met trillende spieren rijd ik naar huis en neem me voor de rest van de middag zoveel mogelijk rust te nemen. Ik maak mijn lunch, waaronder nog een verrukkelijke haring, en eet die op het deck op. 

Daarna zoek ik mijn hangmatstoel op en lees heerlijk in mijn boek. Dat is wel echt luxe zo in de warmte, die op zich mijn spieren wel helpt. 

Tussendoor doe ik zomerse citroen hoezen om de kussens op de bank voor. Verder zet ik de citroen kaarsen op de schoorsteenmantel. Het staat allemaal erg leuk. 

Zo kabbelt de middag voorbij. Ik maak de salade voor vanavond van overgebleven kerstomaatjes, mini paprika's en gesneden groene en zwarte olijven. Rick grilt de zalm burgers, die altijd weer heerlijk zijn. We eten op het deck wat met zulk weer een extra kamer voor ons is. 

De insectenbeet op mijn been ziet er er erg rood uit en hij kriebelt enorm. Ik heb er nog een paar anti jeuk spulletjes voor gekocht, want ik kon er de afgelopen nacht niet goed van slapen. Als het morgen niet minder is laat ik er een dokter naar kijken.