Over 11 september

Tja, 11 september, altijd de dag na mijn verjaardag dus een beetje somber na de leuke dag. Ik heb hier  beschreven hoe die dag voor ons was. Er zijn natuurlijk heel veel herdenkingen nu het 25 jaar geleden is. Een hele generatie is al opgegroeid, die het niet heeft meegemaakt. En toch lijkt het nog als de dag van gisteren.

Tot mijn verbazing ben ik om zes uur wakker en tien minuten later sta ik op. Ik sta op het punt de garagedeur open te doen, maar hoor het dan plenzen! Dat wordt geen vroege wandeling dus. 

Dan ga ik maar een half uur op de mini elliptische machine trappen. Daarna doe ik nog een kwartier oefeningen met gewichten, die ook mijn hartslag omhoog krijgen. Als Rick naar beneden komt ben ik net klaar. 

Omdat ik gisteren niet thuis ontbeet heb ik vandaag dubbel zoveel spinazie en paddestoelen over. Ik bereid het allemaal en doe de helft in een bakje om morgenochtend op te eten. We vertrekken heel vroeg dus het is fijn dat ik het dan niet hoef te koken. 

Rick heeft om negen uur een vergadering waar hij zich op voor moet bereiden. We zullen onze koffies daardoor later gaan halen. Het is inmiddels droog en ik loop een beetje met mijn ziel onder de arm. Ik weet dat een wandeling daarmee gaat helpen.

Morgen gaan we in alle vroegte de bus naar New York nemen. Het is dan wel handig te weten waar die zal staan. Ik loop naar het metrostation en neem een omweg langs de vijver. Ik vind stop G al gauw en loop dan terug. Inderdaad voel ik me na deze vier kilometer mentaal veel beter. 

De herfst is echt in aantocht

De binnenkant van een grote paddestoel

Eenmaal weer thuis is Rick nog aan het praten. Ik vouw boven de was op en pak vast in. Daarna gaan we onze koffies bij Starbucks halen. Halverwege de ochtend kan ik de caffeine wel weer gebruiken. 

We halen even wat boodschappen bij de Giant en dan zet ik Rick thuis af. Ik ga door naar H Mart voor mijn paddestoelen en daarna naar Trader Joe's. Ik verbaas me er iedere keer weer over hoeveel producten er met pompoensmaak gemaakt worden! 

Zo is het al snel lunchtijd. Ik eet de salade, die ik gisteren van Panera voor mijn verjaardag kreeg. Daar zit o.a. rucola, komkommer, tomaat, edamame en rode kool doorheen. Het smaakt me bijzonder goed met de gerookte zalm en het bakje kefir met wilde bosbessen. 

Het is een beetje een sombere bewolkte dag, maar het blijft droog. Halverwege de middag besluit ik een stuk op het W&OD pad te gaan lopen. Ook hier zijn de herfst besjes er al. Vooral de mooi gekleurde blauwe, roze en paarse zijn een favoriet van me. Verder zie ik een paar vlinders en een paar parende kevers. 

Na zijn werkdag, die op vrijdag altijd rond vier uur eindigt, stelt Rick voor langs de verschillende bedrijven waar we dingen moeten ophalen te gaan. We beginnen met de stomerij voor Ricks kleding. Daarna even langs de bank. 

Rick heeft zijn mapje met visitekaartjes bij de oogarts laten liggen. Die gaat hij ophalen en vraagt gelijk of mijn contactlens al binnen is. Dat is nog steeds niet het geval. Het duurt wel erg lang! Als laatste gaan we door de Walgreens drive thru. Orions medicijn is bijna op en er liggen een paar medicijnen voor mij.

We zijn allebei moe van de "late" avond gisteren en besluiten om half zes al te gaan eten. Dat doen we bij Royal Nepal Bistro. De momo's hier zijn heerlijk en ik geniet van de pakoda en geitenlever en - maag. Rick kiest zijn favoriete kipgerecht. 

Vanavond gaan we zeer op tijd naar bed, want morgen zal de wekker om vijf voor half zes gaan. Ik verheug me erg op dit korte weekend New York!

Over mijn verjaardag

Ook op mijn verjaardag gaat de wekker om kwart voor zes. Ik word even afgeleid door alle verjaardagswensen op Facebook, maar om tien over zes sta ik buiten. Ik stel Foot Path in op een wandeling van bijna vier kilometer en ga op pad.

Moeder Natuur doet heel goed haar best dit een speciale wandeling te maken. De zonsopgang is spectaculair en op het laatst kom ik heel dichtbij een paar herten. Het mannetje vindt het niet nodig de stoep vrij te maken voor mij. 

Als ik bijna thuis ben bellen Katja en Fiona. Wat een fijn begin van de dag! Toen ik vertrok viel het me niet op, maar Rick heeft de hele beneden verdieping versierd. Er hangt een groot doek met alles wat er in 1961 gaande was en allemaal leuke kaartjes overal. Fiona vindt het ook prachtig. 

Als Rick beneden komt zegt hij ook nog even gedag tegen Fiona en Nico en dan moeten Katja en Kevin naar hun werk. Rick stelt voor om naar Panera te gaan voor mijn ontbijt. Dat laat ik me geen twee keer zeggen!

Panera geeft me ook een "you pick two" voor mijn verjaardag. Ik ben niet van plan er te gaan lunchen, maar besluit een salade en een "bowl" te bestellen. Die kan ik dan morgen bij de lunch eten. 

Ook van Starbucks krijg ik een verjaarscadeau, een gratis koffie. Ik besluit eens uit de band te springen en mijn nitro brew met slagroom (ben ik dol op!) en caramelsaus te bestellen. Ik geniet er met volle teugen van!

Na het ontbijt maken we ons klaar om op pad te gaan. We gaan vandaag in Maryland doorbrengen. Rick herinnert zich een soort sprookjesbos uit de jaren zestig. Dat raakte in verval en de eigenaren van een boerderij verplaatsten alle stukken naar hun grond en knapten ze op.

Zo staat het Enchanted Forest op het terrein van de Clarks Elioak Farm. De rit erheen bedraagt iets meer dan een uur. Dan zien we het kasteel dat als ingang dient. Het is ook een kinderboerderij en we zouden een treintje kunnen nemen. We lopen echter liever langs de attracties. 

In het park zijn sprookjes te vinden, maar ook Moeder de Gans kinderrijmpjes. Als eerste zien we het huisje van Goudlokje en de drie beren. Even verderop zit Humpty Dumpty. Dan komen we langs een aantal heel kleurrijke huisjes waarvan ik de rijmpjes niet ken. Die moet ik dus even opzoeken. 

Bij de Wolf en de Drie Biggetjes begint de kinderboerderij. Er zijn paarden, ezels, kippen, konijnen en geitjes. Bij elk van de dieren staan interessante feitjes over het dier. Zelfs Rick en ik leren nog een paar dingen. 

Na wat dieren geaaid te hebben lopen we door een grote boom met Sneeuwwitje en Doornroosje erin. Assepoester is buiten. Het is geen Efteling, maar toch erg leuk gedaan en de kleinkinderen gaan dit prachtig vinden. 

Als laatste gaan we het betoverde bos binnen. Dat is een dennenbos met o.a. De Haas en de Schildpad, Hans en Grietje en Roodkapje. We vinden het allemaal heel leuk en voor Rick is het natuurlijk enorm nostalgisch. We zijn blij dit ontdekt te hebben. 

Eenmaal weer in de auto stellen we de navigatie in op iets heel anders. De Shrine of St. Anthony (de beschermheilige van verloren spullen) is een paar kilometer verderop. Het is een mooi klooster en ik maak wat foto's. Het is niet zo indrukwekkend als het klooster in Washington en we zijn er snel uitgekeken. 

Als twaalfjarige woonde Rick in Columbia, hier vlakbij. Hij herinnert zich zijn middelschool nog en we gaan ernaar op zoek. Die school blijkt niet meer te bestaan, maar er staat een nieuwe op dezelfde plek. De rijtjeshuizen waar Rick met zijn ouders woonde staan er vrijwel naast. Dit is ook weer een leuke reis terug in de tijd voor Rick. 

Voor mijn verjaardagslunch heb ik Sushi Yama uitgekozen. Wij hebben een gelijkgenaamd restaurant in Vienna, maar deze is in Ellicott City. Het blijkt een goede keuze. Ik kies de groente sushi rol en een met krab en Old Bay kruiden. Om die krab en kruiden staat Maryland bekend en het is erg lekker. Rick smult ook van zijn twee rollen. 

Na het eten is het tijd om historisch Ellicott City een bezoekje te brengen. We zijn hier nog nooit geweest en het is een aangename verrassing. De hoofdstraat met de oude huizen heeft veel leuke winkeltjes en we lopen hem op en neer. 

Er was hier een heel erge overstroming een aantal jaren geleden vandaar dit bordje

Een van de winkels, E.C. Pops, is erg leuk om in rond te kijken. Ze hebben allerlei smaken popcorn, wanden met verschillende ongewone smaken frisdrank, allerlei smaken suikerspin en een hele muur met Jelly Belly "boontjes". Van die laatste kopen we een paar zakjes voor Kai en Raquel. 

De Maryland krab met de vlag van de staat, een van mijn favorieten

Op de terugweg gaan we nog een paar winkeltjes binnen. Een ervan heeft allemaal feetjes, draakjes en andere leuke fantasiespulletjes. Het is moeilijk, maar ik houd me in en koop niets. 

De herfst is ook al overal aanwezig

Terug in de auto vraagt Kai of het een goede tijd is om te videobellen. Dat is het zeker en we praten bij met hem en Raquel. We hebben het ook alvast over wat voor spullen Kai wil dat wij uit zijn kamer meenemen. Hij heeft nog een aantal spullen, die hij van Ricks vader heeft geerfd. 

Intussen zijn Rick en ik op zoek naar nog een historisch stadje, maar dat blijkt niet veel voor te stellen. Dan stellen we Waze in op terug naar huis. Net nadat ik afscheid van Kai en Raquel heb genomen belt mijn Canadese broer. Ook met hem praat ik even gezellig voor hij terug aan het werk moet. 

Terug in Vienna heeft Saskia even tijd om te bellen. Het gaat zo perfect! Als zij weer terug aan het werk moet, want ze heeft oudervergaderingen vanavond, gaan wij Whole Foods even binnen. Ik stuur een paar schoenen terug naar Amazon en kies dan ook een mini dessert uit voor vanavond. 

Thuis wacht me nog een verrassing, cadeautjes van Saskia, zo lief. Ik krijg een zwartwit "kleurboek" met verschillende zwarte stiften. Dat lijkt me zo leuk om te doen! Daarbij is er een mooi paar oorbelletjes met kersenbloesems eraan, 

We nemen even een paar uur rust en maken ons dan klaar om uit eten te gaan. Voor we vertrekken komt Rick nog met een bergje cadeautjes, terwijl ik hem had gezegd het vandaag zonder cadeautjes te doen, een grote verrassing dus!

Eerst krijg ik een paar leuke kaarten met een tekst erin die alleen Rick zo mooi kan schrijven. Dan open ik een sjaaltje met vosjes erop, heel leuk! 

Vervolgens is er een slapend draakje en een draakje dat met een lantaarntje in de boom gehangen kan worden. Alleen is de lantaarn kapot dus die moet vervangen worden. Ik ben er superblij mee! Wat een verwennerij is het allemaal!

Bij Modan worden we enthousiast begroet door Diego. We kennen hem al van andere restaurants. We gaan de omakase doen en die is hier altijd fantastisch. 

Het is werkelijk alsof er een engeltje op mijn tong plast. Rick geniet er net zoveel van. 

Op een gegeven moment komt de eigenaar Ben zich voorstellen omdat wij hier vaker komen. We krijgen een glas sake van de hoogste plank, zo lekker. 

Heel voldaan gaan we na mijn bedtijd naar huis. Wat een verjaardag was dit! Ik denk dat ik morgen niet om kwart voor zes op zal staan!