Over een bezoek aan Hillwood Mansion

Vandaag heb ik met Jocelyn afgesproken om om kwart over negen bij haar te zijn. Na het ontbijt gaan Rick en ik meteen onze koffies halen. Daarna doe ik twintig minuten op de mini elliptische machine om mijn spieren wat los te maken. 

Om kwart voor negen ga ik op pad hoewel het maar een kwartier rijden zou moeten zijn naar Jocelyn. Je weet echter nooit met het verkeer. Het is goed dat ik vroeg gegaan ben, want als ik bij 1800 Killarney Ct aan ben gekomen herken ik niets. 

Na een sms-je naar Jocelyn blijkt dat ik het verkeerde adres in Waze heb gezet. Het moet Kilbarry Ct zijn. Gelukkig is het niet helemaal aan de andere kant van Vienna dus na iets meer dan vijf minuten rijd ik bij Jocelyn voor. 

Zij rijdt naar Washington waar we kaartjes voor de Hillwood Mansion hebben. Ik ben daar al vaker geweest, maar Jocelyn nog nooit. Onderweg luisteren we naar Cold Play, want Jocelyn heeft zichzelf opgelegd dit jaar iedere dag naar een muziek album te luisteren. Gelukkig vind ik Roll Play ook leuke muziek.

Bij de Mansion is gratis parkeren en we komen er precies om tien uur, de openingstijd, aan. We schrijven ons in voor de rondleiding in de tuinen en die in het huis. De tuinen rondleiding begint om half elf dus we gaan eerst even de kas met orchideeen bekijken. 

Die is echt prachtig, zoveel verschillende soorten orchideeen! We vinden het nog mooier dan de orchideeententoonstelling van het Smithsonian instituut die we een paar maanden geleden bezochten. 

Janice wordt onze gids tijdens de tuinen rondleiding. Marjorie Merriweather Post van wie dit landgoed was had meerdere tuinen. We beginnen met de rozentuin. Die is prachtig en de rozen staan in bloei. Daardoor geurt het ook heerlijk. 

Na de rozentuin zien we een Engelse tuin en vervolgens de Franse tuin. Die doet denken aan de tuin in Versailles. Janice vertelt interessant over de ideeen van mevrouw Post. 

Het vertellen duurt wel wat lang en de rondleiding in het huis begint om half twaalf. We slaan de Japanse tuin dus maar over en nemen ons voor daar later vandaag heen te gaan. 

In het huis krijgen we Ruzanna als gids. Ik moet zeggen dat ik haar lang niet zo goed vind als de andere gidsen, die ik hier gehad heb. Ze lijkt ook wat gehaast, terwijl de andere gidsen langer de tijd nemen en daardoor iedere keer nog in de ruimtes, waar Ruzanna ons heen wil leiden, zijn. 

Maar goed, we beginnen in de keuken. Die is nog net als in de jaren zeventig en heel functioneel. Marjorie Post hield ervan grote banketten en feesten te houden. Wat ik erg leuk vind zijn de jaren zestig menu's. Daarop kun je zien dat gelatine in die tijd heel populair was. 

Erg mooi glaswerk

Er zijn zeventig porceleinen serviezen in het huis, het een nog mooier dan het andere

Na de keuken gaan we om onverklaarbare reden naar boven naar de slaapkamer. Alles is zo smaakvol ingericht en gedecoreerd. Jocelyn en ik schatten dat er zeker aan een miljard aan kunst en andere spullen in het huis staat of hangt. 

Marjorie's roze badkamer

We slaan helaas de slaapkamer van de kinderen en de bibliotheek boven over en gaan weer naar beneden. Hier zien we de enorme balzaal c.q. bioscoop. Dat is een schitterende ruimte met prachtige voorwerpen en schilderijen. 

We hebben om half een bij het cafe gereserveerd voor de lunch en Jocelyn en ik besluiten de rest zelf te bekijken. Zo kunnen we ook nog even naar boven voor de kinderkamer en bibliotheek en uitgebreid de eetzaal bewonderen. 

Hier zou ik wel iedere ochtend het ontbijt willen gebruiken

De eetzaal is werkelijk prachtig, het is waar de gasten werden gefeteerd

Keurig op tijd komen we bij het cafe aan. We kunnen buiten in de tent eten. We bestellen beiden de salade met gemengde bladsla, venkel, wortel en manchego kaas. Jocelyn neemt de Coronation kipsalade erop en ik een moot zalm. Het is heel erg lekker. 

Na het eten lopen we naar de Dacha. Dit is een Russisch uitziend gebouwtje waar speciale tentoonstellingen worden gehouden. Op het moment gaat die over klokken en horloges. Mijn favorieten zijn de horloges. De klokken uit die tijd zijn al gauw kitscherig (hoewel waarschijnlijk heel veel waard).  

Deze klok heeft ook ruimte voor inkt

Een Faberge klok

Als laatste gaan we nog even naar de Japanse tuin die we vanochtend oversloegen. Deze is absoluut mijn favoriet. Hij straalt echt zen uit. Ik zou hier wel uren kunnen zitten. 

Daar hebben we de tijd echter niet voor en nadat Jocelyn nog een puzzel in het winkeltje heeft gekocht vangen we de tocht naar huis aan. Het spitsverkeer is al begonnen en Waze zendt ons langs een mooie maar ons onbekende route. 

Om drie uur zijn we terug bij Jocelyn en nemen we afscheid. Ik rijd door druk Vienna naar huis en ga met een enorm glas koud water op het deck mijn foto's bekijken. Ik heb er bijna zestig gemaakt, maar houd alleen de beste. We hadden zoveel geluk met het weer, ik heb echt genoten! 

Aangezien het zulk mooi weer is willen we graag buiten eten. We gaan naar Southeast Impression waar ze een buitenbar hebben. Het is er heerlijk toeven. Ik probeer de inktvis in gezouten ei saus en dat is heel lekker. Rick neemt de gebakken rijst in een ananas. 

Zoals altijd komt Jenny ook even kletsen. Zij wil graag weten wat onze favorieten van het menu zijn. Zij is de manager en dat helpt haar gerechten aan te bevelen. Mijn favoriet is de Singapore noedels en Rick deze ananas. Mijn gerecht vandaag was lekker, maar de saus was korrelig en dat vond ik minder. 

En nu is het alweer weekend! Allemaal een fijne paar dagen gewenst! 

Over een fijne zonnige dag

Wat zien we daar bij het wakker worden? Zonneschijn! Eindelijk is het regengebied na meer dan twintig centimeter regen weggetrokken. We hebben gelijk geen droogte meer. 

Zon geeft mij ook energie en ik heb minder pijn. Na mijn ontbijt ga ik met enthousiasme aan de cardio, onderwijl Duolingo doend. Het zit er net op als het tijd is om naar Starbucks te gaan. Rick heeft niet zo'n drukke dag dus we spelen ook wat Pokemon Go. 

Thuis ga ik tien minuten op de trilplaat en maak me dan klaar voor personal training. Sharon heeft nieuwe oefeningen voor me. 

We gebruiken het TRX systeem waarbij je lichaamsgewicht de krachttraining doet. Erg efficient moet ik zeggen. 

Na het halve uur parkeer ik zoals gewoonlijk bij Whole Foods. Ik loop een stuk op het W&OD pad en langs Church Street. Ik blijf het leuk vinden leuke fotoplekjes te ontdekken. Mijn oog valt op heel uiteenlopende dingen. 

Zo gaat de tijd snel en ik haal even een happy hour snack van Whole Foods alvorens huiswaarts te gaan. Daar maak ik mijn gewoonlijke lunch en Rick haalt de zijne van Panera. Eindelijk kunnen we die weer op het deck opeten. 

Na het eten loop ik naar het zwembad. Het water moet nog even opwarmen voor ik ga zwemmen, maar lezen op een ligstoel geeft ook een vakantiegevoel. De muziek staat zowaar niet te hard en ik schiet fijn op in mijn boek. 

Als om vier uur het zwemteam gaat trainen loop ik terug naar huis. Rick is het gras aan het maaien. Dat groeide als kool (of gras) met al die regen. Ik maak de snacks vast klaar voor het happy hour met Christine en Chuck. Dat wordt zoals altijd weer erg gezellig.

Na afloop bestellen we taco's van Taco Bamba. Die zijn zo lekker en ook goedkoop. De koolbladeren zorgen ervoor dat ik genoeg groente binnenkrijg. En nu ga ik naar Daten in het Dorp kijken. Echt zo'n programma waar je niet bij na hoeft te denken. 

Over Orions verjaardagsviering en een gezellig happy hour

We zijn er weer vroeg bij vanochtend. Al om kwart voor zeven zijn we beneden en tegen de tijd dat we ontbijt hebben gegeten en Rick heeft gedoucht is het maar een uurtje later. 

Omdat Rick naar kantoor wil gaan we naar de Starbucks in het Providence Center. Dat neemt wat minder tijd in beslag dan helemaal naar de andere kant van Vienna rijden. Alleen is er hier geen drive thru en Rick gaat de koffies halen. 

Nadat Rick me weer thuis heeft afgezet maak ik mijn cardio af. Dan is het tijd om naar Tai Chi te gaan. Onderweg daarheen stop ik even om een foto van een van de mini bibliotheekjes te maken. Deze is een "Tardis" van Dr. Who. 

De Tai Chi gaat iedere keer een beetje beter en Ed, de instructeur, let goed op iedereens vorm. Ik schijn vaak te ver naar voren te leunen. Het is veel arm- en schouderwerk en dat voel ik na een tijdje wel. Ik denk echter dat het goed is, want het strekt de spieren. 

Na afloop praat ik nog wat met Laura, een van de andere deelneemsters. Tijdens de pauze sprak ik een paar mannen en zo is dat uurtje ook nog een leuke sociale bezigheid. 

Het is ontzettend vochtig maar droog en ik besluit de auto te laten staan en naar Petco te lopen. Orions tiende verjaardag was zondag en ik ga wat tractaties voor hem kopen. Onderweg maak ik weer de nodige foto's van bloemen, bijen etc. 

Na de Petco aankopen wandel ik naar Whole Foods en koop daar een zakje geraspte kaas. Zij zijn de enige, die geraspte Goudse kaas hebben. Ik vergeet alleen compleet om naar een bemande kassa te gaan en geld voor Sharon morgen te pinnen. 

Thuis krijgt Orion zijn cadeautjes. Hij is heel blij met de axolotl knuffel. Ik gooi een kapotte knuffel weg, want we hebben er wel heel veel nu. Dan mag Orion wat hondenkoekjes met appel smaak eten en vanavond krijgt hij een lekker blikje bij zijn droge voer. 

Na mijn lunch ga ik mijn middaglijstje afwerken. Ten eerste rijd ik naar de drive thru geldautomaat van Truist dichtbij. Daarna breng ik DePaul's Urban Farm een bezoek en koop een dozijn eieren. 

Als laatste haal ik medicijnen voor Orion op bij de Walgreens. Nu heb ik iets meer dan een uur de tijd om even te gaan liggen en energie op te doen voor het happy hour vanavond. We gaan Grieks eten bij Our Mom Eugenia.

Omdat het nu lang genoeg licht blijft kan ik zelf rijden. Ik geef Maria en Joni een lift en dat maakt het een gezellig ritje. We zijn met zijn zevenen en krijgen een ronde tafel wat altijd erg leuk is om met iedereen te kunnen praten. 

Het eten hier is ontzettend goed. Ik bestel een salade met zeevruchten, die heerijk en licht is. De conversatie is zo geanimeerd dat we pas na meer dan twee uur afscheid nemen. Ik zet eerst Joni weer thuis af en dan Maria. Deze happy hours blijven leuk en gezellig.