Over meer herten

Mijn Fitbit trilt om kwart over zes en ik blijf nog vijf minuten liggen voor ik met Orion naar beneden ga. Als ik met hem ga wandelen kijk ik eerst even goed of er geen hert in de buurt is. Dat is vanochtend niet het geval. 

Na Orion zijn ontbijt te hebben gegeven en hem in zijn bench te hebben gedaan ga ik op pad. Als ik ons plein uitloop zie ik de schattige hertenbroertjes weer. Ze trekken zich absoluut niets van mij aan en zijn meer geinteresseerd in het krijsen van een vos aan de overkant bij het zwembad. 

Een tijdje heb ik zelfs hertengezelschap tijdens mijn wandeling. Ze lopen doodgemoedereerd voor me uit. Wel heel langzaam en ik verlies wat tijd met dit gebeuren. Ik besluit mijn wandeling wat in te korten van 3 tot 2,5 kilometers. Het is weer een andere route en dit keer zie ik veel mensen naar de metro wandelen. 

Eenmaal weer thuis is Rick al op en meldt dat zijn knie een stuk beter aanvoelt. Hij vraagt zich nu zelfs af of er wel iets gescheurd is. De MRI zal het uitwijzen. 

Na het ontbijt gaan we naar Starbucks voor de koffies en spelen op weg naar huis Pokemon Go. Daarna heb ik nog genoeg tijd om mijn Duolingo lessen te doen en mijn nitro brew te drinken voor ik naar personal training moet. 

Bij het gewichten heffen merk ik echt dat mijn fibromyalgie in de zomer minder is. Ik kan veel meer en heb zoveel meer energie. De pijn is nooit weg, maar op regendagen na is het veel beter dan in de winter. 

Na het halve uur ga ik meteen door om mijn boodschappen te doen. Als eerste ga ik naar Target. Ik heb een goedkoop eenpersoonsdekbed gekocht om bij Katja onder te slapen. Dan hoeven Rick en ik niet telkens om de dekens te vechten. Het dekbed ligt al voor me klaar. 

Vlakbij is H Mart en daar koop ik de paddenstoelen voor de ontbijten dit weekend en volgende week. Ik kijk ook nog even bij de sushi en sashimi. Die is altijd lekker als borrelhapje, maar er zijn alleen sushi rollen en daar zit teveel rijst bij. 

Op Gas Buddy kijk ik waar de goedkoopste benzineprijzen zijn. De prijzen zijn flink gezakt en bij veel stations onder de $4 per gallon. Alleen in Vienna is het duurder. Ik vind een Shell dichtbij voor $3,79 per gallon en ik heb zestig cent korting van Giant. Dat maakt de benzine dus echt goedkoop, $3,19!

Als laatste ga ik naar Whole Foods. Eerst ga ik even wat bijen foto's maken in het tuintje. Daarna koop ik garnalen voor de lunch morgen. Verder Perzische komkommer en kerstomaatjes, die beiden afgesprijsd zijn. Bij de sushi afdeling hier is er ook geen sashimi, maar de medewerkster maakt het snel even voor me. 

Dit alles heeft langer geduurd dan ik dacht en het is al lunchtijd als ik thuiskom. Het weer kan niet beter en we eten op het deck. We bespreken wat we nog moeten doen voor morgen. Fiona is helaas ziek, dus hopelijk kan het partijtje zaterdag doorgaan. 

Rick haalt de rijdende maaier tevoorschijn en maait het gras daarmee. Dan hoeft hij niet te lopen dus dat is wel fijn. Ik kleed me intussen in mijn badkleding en loop naar het zwembad.

Daar is mijn favoriete baan open en ik trek veertig baantjes. Ik merk wel aan mijn benen dat ik vandaag al heel wat van ze gevergd heb. Maar ik maak de kilometer vol en heb er nu twaalf gezwommen. Ik lees nog een tijdje op een ligstoel en ga dan tegen vieren huiswaarts. 

Ons wekelijkse happy hour met Christine en Chuck begint om half zes. Het is altijd weer erg gezellig en langer dan een uur. Rick en ik eten daarna en kijken naar de wedstrijd Nederland-Tunesie. Ik hoop dat het spannend wordt!

Over een leuke woensdag

De zon schijnt in mijn ogen als ik om vijf voor half zeven beneden kom. Ik verzorg de dieren en geef Orion zijn wandeling. Als ik de garage uitloop krijg ik het gevoel dat iets naar ons kijkt. Eerst zie ik haar niet, maar dan staat ze daar doodstil in de tuin van de buren. 

Nadat Orion zijn behoeftes heeft gedaan doe ik hem naar binnen en bespuit de daglelies met anti-herten spul. Het hert trekt zich niets van mij aan tot ze iets lijkt te horen en wegrent. 

Mijn wandeling vandaag is een rondje van 3,75 kilometer. Op een gegeven moment schrik me rot, want een vos rent vlak voor me een tuin in. Hij of zij heeft haast en als ik van de schrik bekomen ben is het dier al in geen velden of wegen meer te bekennen. 

Vandaag tel ik eens hoeveel medewandelaars (en een paar joggers) ik tegenkom. Dat zijn er maar liefst zestien! In onze buurt zie je de Amerikanen zeker wel buiten. Iedereen groet ook vriendelijk. 

Rick is al op en aan zijn ontbijt als ik om tien over zeven thuiskom. Ik maak mijn maaltijd en smul er zoals iedere ochtend van. En het is nog zo fijn vroeg! Het is schitterend weer vandaag en daardoor extra leuk om op tijd aan de dag te beginnen. 

We gaan naar Starbucks en daarna maak ik me klaar voor Tai Chi. Vandaag begint een nieuwe sessie en er zijn dus nieuwkomers in de klas. Daaronder blijken mijn buurvrouw Mel en een vriendin van haar te zitten, leuk! Langzaamaan begin ik de andere deelnemers ook van naam te kennen.

Ed, de instructeur, doet het vandaag extra rustig aan vanwege de nieuwelingen. Ik vind dat ook fijn, want het ritme zit er nog niet helemaal in. Hoewel, aan het einde van de klas zegt een van de nieuwkomers dat ik zo goed ben en dat ze mij gevolgd heeft. Nu moet ik extra gaan opletten!

Na de klas laat ik de auto staan en loop via het W&OD pad naar Whole Foods. Daar koop ik een paar dingen voor Rick. Verder pin ik het geld voor Sharon morgen. Op de terugweg pleeg ik een moord. Die mooie rode, wit, zwarte kever is de larve van de Chinese lantaarnvliegen en die moeten zoveel mogelijk gedood worden, want ze eten alles en hebben geen natuurlijke vijanden hier. 

Op weg terug naar huis zie ik bekend bruin bij de kerk. Er staan twee hertenbokjes heerlijk van de struiken te eten. Ze trekken zich niets van auto's of wandelaars aan, maar als iemand te dichtbij komt slaan ze toch maar op de vlucht. 

Rick en ik eten samen lunch en dan roept hij een Uber. Zijn hele werkteam heeft een feest bij een van de leidinggevenden. Dat houdt ook het avondeten in dus ik ben straks alleen daarvoor. 

Eigenlijk wilde ik gaan zwemmen, maar ik voel me moe. Het is dan beter daaraan toe te geven. In plaats daarvan ga ik insekten fotograferen in de tuin vlakbij. De eigenaar daarvan staat te praten met een andere buur en zo ontmoet ik Andy (de tuinier) en Paul. 

We praten een tijdje en dan worden Andy en ik Facebook vrienden, zodat ik hem de foto's kan laten zien, die ik in zijn tuin maak. Het is leuk zo weer wat mensen te ontmoeten. Paul had ik al een keer eerder ontmoet, maar dat is bijna een jaar geleden. 

Rick belt dat er iemand komt om naar het beschadigde hek en de poort te kijken. Ik loop terug en praat met meneer Carter. Het is een superaardige man! Natuurlijk is ons hek weer heel bijzonder en heeft hij in zijn dertig+ jarige carriere nog nooit zoiets gezien. Hij gaat proberen het helemaal te matchen. 

Een nieuwsgierige eekhoorn

De rest van de middag lees ik op het deck tot het tegen vijven loopt. Dan ga ik eens bedenken waar ik wil eten. Dat wordt Sushi Yama. Dat is fijn dichtbij en ik zie mijn kans om lekkere sashimi te gaan verorberen. 

Na dit lekkere maal duik ik onder de douche om mijn haren te wassen. Tot mijn verbazing is Rick thuis als ik weer beneden kom. Hij moest teveel staan en dat lukt niet met de pijnlijke knie. Hij bestelt alsnog wat te eten. 
 

Over fotograferen in de mall en happy hour

Het ziet er bewolkt uit als ik om tien voor half zeven opsta. Ik zie echter geen regen vlakbij op de radar. Ik verzorg de dieren en begin aan mijn wandeling. Het is een kortere vandaag van "maar" 2,5 kilometer, omdat ik later ook personal training heb. 

Net als ik ons plein weer inloop begint het te spetteren. Ik ben blij gegaan te zijn, want het helpt mijn gemoed enorm. Vooral op een sombere dag als vandaag is dat belangrijk. 

Rick loopt iets beter en zegt ook dat hij wat minder pijn heeft. Dat is fijn. We eten samen ontbijt en maken ons klaar voor de dag. Fiona wordt vandaag vijf jaar en we bellen haar om Happy Birthday te zingen. Ze vindt het prachtig!

Dan is het Starbucks tijd. Op weg erheen komen we een moederhert met haar kleintje tegen. Er zijn echt veel herten in onze buurt op het moment. Die gestippelde bambi's zijn altijd zo schattig. 

Als ik mijn koffie opheb is het tijd om naar Sharon te gaan. We doen op het moment veel beenoefeningen en dat is goed. Ik zie aan Rick dat het versterken van de beenspieren echt wel belangrijk is. Hij zal daar ook wat harder aan moeten werken. 

Het plenst werkelijk als ik terug naar huis rijd. Thuis doe ik mijn Duolingo lessen en dan is het tijd voor de virtuele lunch met Judith. Zij gaat volgende week van Maine naar Kansas verhuizen en kan vandaag maar een half uur. Het is een hele verhuizing, maar liefst 2275 kilometer en ze gaan het in drie dagen rijden. 

Na het gesprek en mijn lunch ga ik naar Tysons Corner Center. Dit overdekte winkelcentrum staat op nummer acht van grootste "malls" in Amerika. Ik hoopte de nieuwe Hershey Experience mee te maken, maar die is op dinsdag dicht. Ik kijk dus alleen even in de winkel.

Hershey's kisses!

Daarna fotografeer ik waar mijn oog op valt in de mall. Een reflectie van een Gucci reclame op de vloer, bijvoorbeeld. De architectuur hier binnen is ook heel mooi. Ik houd van symmetry en lijnen en die zijn hier meer dan genoeg te vinden. 

In een snoep winkel maak ik foto's van kleurig snoep en allerlei verschillende Dubai chocolade repen. Bij Bath & Body Works is er de halfjaarlijkse uitverkoop. Ik kijk er wat rond en het ruikt allemaal heerlijk. Maar we hebben nog genoeg van alles dus ik koop niets. 

Als ik de hele beneden verdieping afgelopen heb ga ik naar boven. Er is meer dan genoeg te fotograferen hier en ik zie dat het al tegen drieen loopt. Ik ben ook best moe dus het is beter als ik terug naar de auto ga. 

De bioscoop waar we al eeuwen niet geweest zijn

De World Cup bij Friday's, overal grote schermen. De wedstrijd is Portugal-Oezbekistan

Voor deze winkel ben ik te moe, maar wil er een volgende keer wel kijken, zoveel kleuren

Thuis ga ik een uurtje op de bank liggen. Dan is het tijd om me klaar te maken voor het maandelijkse happy hour. Dat is vanavond bij The Maple Room en we zijn met zijn vijven. 

Zoals wel vaker bestel ik de moules frites en de mosselen zijn altijd heerlijk. Het gesprek vloeit weer vlot en met zijn vijven kunnen we gezellig als groepje praten. Deze vier vrouwen behoren bij de vriendinnen, die ik al ken sinds de kinderen op de basisschool zaten dus we kennen elkaars gezinnen heel goed. 

Tegen zevenen nemen we afscheid. Als ik thuiskom is Rick er nog niet. Hij is met onze buurman Ray naar Yard House gegaan. Niet veel later loopt hij ook binnen. Ik vind het leuk dat Rick zo ook een gezellige maaltijd heeft. 

De regen is weer weg en de zon schijnt. Hopelijk doet hij dat morgen ook. 

 

Over een bezoek aan de orthopeed met Rick

Als mijn Fitbit om kwart over zes trilt blijf ik nog vijf minuten liggen. Dan neem ik Orion mee naar beneden. Ik wil dat Rick genoeg slaap krijgt en hij kan toch niet goed genoeg lopen om Orion later uit te laten. 

Dat doe ik dus nadat ik Zorro eten en Orion zijn medicijnen heb gegeven. Als ik naar buiten stap zie ik haar meteen staan, maar Orion nog niet. Gelukkig heeft hij al zijn behoeftes al gedaan als hij het hert in de tuin van de buren opmerkt. Dat resulteert in heel wat geblaf en ik neem Orion snel naar binnen. 

Als ik op pad ga voor mijn wandeling is het hert er nog. Tot mijn opluchting zijn onze lelies nog heel, want daar houden ze altijd van. De anti-herten spray helpt dus wel. Als de buurman naar buiten komt rent het dier weg. 

Mijn route is vandaag 3,75 kilometer lang en heeft heel wat heuvels. Op het kaartje van Foot Path is het rood steile heuvels, geel gewone heuvels en groen vlak. Het is vandaag een kleurrijk kaartje. 

Als ik zo loop zie ik mensen naar hun werk vertrekken. Een vrouw werkt al in haar moestuintje. Heel wat honden worden uitgelaten en er zijn joggers. En nu is daar een nieuw groepje bij: de kinderen, die naar hun zwemtraining van half acht fietsen. 

Opeens zie ik een jong mannetjes hert dat allemaal heel rustig gadeslaan. Ook mij kijkt hij nieuwsgierig aan. Pas als er een man met zijn hond aan komt lopen loopt hij een achtertuin in. Ik houd van mijn wandelingen en de herten maken ze extra leuk. 

Als ik het huis binnenloop komt Rick net naar beneden gestrompeld. Hij heeft nog steeds flinke pijn en het is duidelijk dat hij vandaag een dokter moet zien. Gelukkig kan hij voor vanmiddag een afspraak met de orthopeed, die hij al eerder voor zijn knie zag, maken. 

Het is nog steeds zo fijn om al voor het ontbijt klaar te zijn met sporten. Rick en ik eten samen en dan neem ik eerst mijn douche en vervolgens Rick de zijne. Allebei schoon en fris gaan we onze koffies van Starbucks halen. 

Als we daarmee terugkomen zie ik dat de zon weer op een spinnenwebje schijnt. Dat creeert zulke mooie kleuren. Ik kan het niet laten er weer een foto van te maken. Onze hortensia bloeit en ook die fotografeer ik. 

Terwijl ik op het deck geniet van mijn nitro brew worden de omgevallen bomen in de tuin van onze buren opgeruimd. Dat is een interessant gezicht en nu wordt ook duidelijk dat de boom die helemaal omviel verrot was van binnen. 

Tegen elven maak ik me klaar om naar het zwembad te gaan. Jennifer van twee deuren verderop vertrekt ook net en we lopen er samen heen. Daarna delen we een baan, want kennelijk willen veel mensen de onweersbuien van vanmiddag voor zijn. 

Als Jennifer klaar is met haar zwemmen komt Lorraine erbij in mijn baan. We praten even, maar ik ben bijna klaar en wil na even afdrogen naar huis om Rick met zijn lunch te helpen. We eten buiten, maar door het omzagen van de bomen waait er veel zaagsel onze kant op. Dat jaagt ons naar binnen, want we hebben die extra vezels niet nodig. 

Al snel is het tijd om naar het Reston Hospital Center te rijden. Ik zet Rick bij de ingang af en parkeer zijn auto in de garage. Ik blijf in de wachtkamer terwijl Rick met de dokter praat. Rick moet een MRI krijgen, maar het lijkt op een gescheurde ACL. 

Op zich heeft dat geen operatie nodig en Rick krijgt een kniebrace en een recept voor fysiotherapie mee. Alleen houdt Rick wel van skien en de dokter was er niet duidelijk over of hij dat zonder operatie weer zal kunnen doen. We wachten eerst maar op de uitslag van de MRI, misschien is het wel iets anders. 

We zijn net op tijd thuis voor er een gigantisch onweer losbarst. De regen komt met bakken uit de hemel. Arme Orion, hij wordt helemaal gestrest door donder en bliksem. Net op tijd voor het grillen van onze mahi mahi burgers is het weer droog. 

Okay, dat was te vroeg gesproken, het regent weer. Gelukkig kunnen de burgers ook in de oven. Het is erg lekker met tomaat en komkommersalade. 

We gaan dit weekend naar New Jersey en die knie is natuurlijk niet fijn daarvoor. Maar gelukkig mag Rick er wel op lopen dus we hoeven Fiona's partijtje gelukkig niet af te zeggen.