Over een mooie maandag

Mijn Fitbit maant me om tien voor half zeven op te staan. Dit keer neem ik Orion mee naar beneden en daar verzorg ik hem en zijn broer van een andere moeder, vrij vertaald uit het Engels. Na Orions wandeling trek ik mijn gewichtsvest aan, pak mijn wandelstokken en ga op pad. 

Opeens sta ik oog in oog met een hert. Niet ergens anders, nee, in de tuin van de buren tegenover ons. Rick heeft de lelies gisteren besproeid met anti-herten spul en ze staan er nog. Madam kijkt me brutaal aan, maar als ze een auto hoort rent ze weg. 

Vandaag doe ik eens iets anders. Ik loop een kwart mijl en doe dan "gewichtsoefeningen" met mijn stokken. Dan weer een derde mijl lopen en nog twee oefeningen. Dat tot ik 1,25 mijl heb afgelegd. Ik voel mijn spieren er echt van. 

Rick is al op en de koffie pruttelt. Voor hem is het heel fijn als de dieren al verzorgd zijn. Hij is veel minder ochtendmens dan ik. Het ontbijt is weer heerlijk, na het weekend ben ik blij met mijn paddenstoelen, spinazie en ei. 

Doordat de dieren al klaar zijn kunnen we vroeg op pad naar Starbucks. We spelen ook wat Pokemon Go en eenmaal weer terug ga ik in de voortuin fotograferen. De daglelies zijn zo mooi en er is weer een spinnetje met een perfect web. 

Vaderdag nadert en ik ga naar de Hallmark winkel om een kaart voor Rick uit te zoeken. Ook vind ik een leuk tafelspelletje als cadeautje. We zijn er nog niet zeker van wat we zondag gaan doen. 

Op de weg terug stop ik even bij DePaul's Urban Farm. Dat is echt mijn "happy place" met alle kleuren. Ik probeer een foto voor mijn maandthema "Kleine Dingen" te vinden, maar gebruik uiteindelijk een andere foto. 

Omdat ik zo vroeg ontbijt heb ik ook al snel trek in het middageten. Ik probeer het te rekken tot na twaalven, maar dat is moeilijk. We delen de overgebleven kip, garnalen en salade van gisteren. De tweede dag is het nog lekkerder. 

Na het eten maak ik een korte wandeling naar een paar tuinen vlakbij. Daar zijn de verschillende bijen hard bezig. Vooral de knalgroene zweetbij is fotogeniek. Ik gebruik de foto met de twee bijen voor mijn maandthema foto van vandaag. 

Een kennis maakt me attent op het feit dat Starbucks Nijntje spullen heeft. Zoals zo vaak is het meeste al uitverkocht. Ik wilde graag een mok, maar ze hebben alleen nog de pluche Nijntjes. Die is me te duur, $35. Ik koop wel een cadeaukaart met Nijntje en zet er $5 op. 

Nu ik toch in dit winkelcentrum ben ga ik even bij Garden Masters kijken. Zij zijn aan het einde van het seizoen en ik hoopte dat ze hibiscus zouden hebben. Dat is niet het geval. Ik twijfel nog over een begonia voor de halve prijs, maar de onze doet het prima dus ik koop hem niet. 

Aan de overkant is Walgreens en ik ga daar door de drive thru. Er liggen weer drie medicijnen klaar. Ze doen die hele kleine pilletjes in enorme doosjes. Die passen niet in mijn medicijnentas, maar gelukkig kunnen ze ze overhevelen naar een kleiner doosje. 

Opeens voel ik me echt doodmoe en na het avondeten alvast wat voorbereid te hebben ga ik de voetbalwedstrijd Egypte-Belgie kijken. Die eindigt ook alweer in een gelijkspel. De teams zijn wel aan elkaar gewaagd!

We eten vanavond de traybake met Dijon mosterd kip, asperges en radijsjes. Het blijft interessant dat die laatste het pittige (of hoe je dat ook noemt) verliezen als ze geroosterd worden. Er blijft weinig over wat betekent dat Rick het ook erg lekker vindt. 

En nu gaan we proberen te regelen wanneer we met Katja, Kevin en de kinderen naar Wildwood zullen gaan. Dat zijn altijd leuke mini strandvakanties aan het einde van de zomer. 

Over een gezellige voetbalwedstrijd met de buren

Zaterdag

Later dan ik wilde word ik wakker en ik voel me erg moe. Ik besluit eraan toe te geven en vandaag niet te gaan wandelen. Toch sta ik eerder dan Rick op en verzorg de dieren. Je zou niet zeggen dat het gisteren zo huisgehouden heeft, het is zonnig met een knalblauwe lucht.

Een blik op de achtertuin stemt me niet blij. Er liggen flinke boomstronken en op veel plaatsen is het hek ernstig beschadigd. Rick kan ook niet bij de schuur komen. Nu zie ik ook pas dat alle gevallen bomen in de tuin van de buren staan. Ik ben benieuwd hoe dat zal gaan met de verzekeringen. 

Als Rick eenmaal beneden is vertrekken we al snel naar Vienna. We maken ons gewoonlijke zaterdagse rondje. Eerst haal ik mijn broodje van Panera, dan de koffies en het broodje voor Rick. Vervolgens de glasbak en dan als laatste de markt. 

Het is druk en alles ziet er heerlijk uit, maar het valt iedere keer op dat het hier net iets duurder is dan bij de Mosaic District markt. Misschien kost het meer hier een kraampje te hebben. Dit keer kopen we een kleine oranje bloemkool, die we komende week gaan roosteren. 

Rick begint thuis direct aan het opruimen van de achtertuin. Ik doe intussen wat cardio op de mini elliptische machine. Rick heeft een klein kettingzaagje waarmee hij een dikke boomstronk door probeert te zagen. Daar heeft het zaagje geen zin in en houdt ermee op. 

Samen gaan we naar ACE Hardware waar ze Stihl zagen hebben. Dat merk ken ik volgens mij. Rick koopt een van de sterkere zagen.

 Alleen krijgt hij die thuis niet aan de praat en we gaan terug. De mannen in de winkel lukt het ook niet en Rick krijgt een beter model mee voor het ongemak. Dat is nu eens goede service!

Het is intussen lunchtijd en ik heb enorme zin in een poke bowl. Die heb ik al een hele tijd niet gegeten. Ik haal hem van Poki DC en Rick gaat voor een salade van Cava. We eten op het deck met zicht op de ravage. Het smaakt er niet minder om. 

Wetend dat Rick met de zaag aan de gang gaat vlucht ik naar het zwembad. Daar vind ik nog een stoel onder een parasol. Tijdens de kinderpauzes ga ik het water in en na anderhalf uur komt Rick ook. Hij heeft tenminste een pad kunnen creeren naar de schuur en nu kan de maaimachine eruit. 

We genieten een tijdje van het mooie weer en lopen dan terug. We hebben vanavond gereserveerd bij Open Road. Daar hebben ze een bar buiten en het voetbal staat aan. We kijken samen met heel wat andere voetbalfans naar Brazilie tegen Marokko. 

Rick neemt een bowl met biefstuk en ik de mosselen. Die zijn heerlijk, maar ongeveer de helft is niet open. Niet getreurd, ik krijg gewoon een hele nieuwe portie! Het is smullen geblazen!

Een heerlijke mocktail met komkommer en gember

Mijn vriendin Laura stuurde me onderstaande foto. Zij staat in het NRC! Ze was gisteren de hele dag bij het Kennedy Center waar de naam van Trump afgehaald moest worden. Het artikel gaat over hoe Trump onze mooie stad langzaam verandert in een verheerlijking van zichzelf. 

Zondag

De rust van gisteren heeft me goed gedaan en ik sta om tien voor half zeven op. Orion blijft zowaar stil dus ik kan meteen aan mijn wandeling beginnen. Op zondag probeer ik een volle vijf kilometer te loopt en dit keer gaat de route door Nottoway Park. 

Onderweg zie ik dat er ook elders flinke boomschade is. Maria heeft een omgevallen boom in haar voortuin en gelukkig leidt mijn route me net voorbij een compleet geblokkeerd pad. Ik zie ook een heel mooie dode vogel liggen, een Northern Flicker. Dat stemt me ietwat verdrietig, zo zonde!

In het bos is het stil behalve af en toe een jogger. Ik kom er aan de andere kant weer uit en loop via o.a. het hondenpark terug naar onze buurt. Precies na vijf kilometer stap ik ons huis weer binnen. 

Tijdens  mijn wandelingen zet ik vaak de Merlin app aan . Dit is slechts de helft van de vogels, die ik hoorde

Rick is al op en inderdaad heeft Orion hem lekker laten slapen. We drinken op ons gemak de ochtend thee en koffie en gaan dan onze boodschappen doen. We halen eerst ons gewoonlijke ontbijt, broodje van Panera, koffie en broodje van Starbucks.

Dan is de Giant als eerste aan de beurt. We hebben een vrij lang lijstje en vinden alles wat erop staat. H Mart is snel gedaan, want ik weet precies wat ik nodig heb en het is heel rustig. Als laatste bezoeken we de markt. 

Helaas is het asperge seizoen kennelijk alweer voorbij, want die hebben ze niet meer. Dat kunnen we bij Whole Foods wel kopen. Verder zijn er zwarte en "witte" frambozen en ik koop van ieder een bakje. Ik ben er dol op en het seizoen is heel kort. 

Zo kleurrijk allemaal

Omdat de middag druk lijkt te worden vertrek ik om elf uur naar het zwembad. Daar trek ik veertig baantjes met mijn vinnen en zwemplank. Het is heerlijk vertoeven in het koele water, want het is alweer 33 graden. 

Rick gaat verder aan de tuin en maait het gras voor het huis nu hij de maaier uit de schuur heeft kunnen bevrijden. Net als ik terugkom om lunch te eten vertrekt hij naar het zwembad voor een snelle duik. 

We eten samen lunch en dan maak ik de salade voor het avondeten vanavond. Verder doe ik de paddenstoelen voor de week in aparte zakjes. Dat is altijd heel fijn om die al in porties te hebben voor het ontbijt. 

Terwijl Rick en ik naar Whole Foods gaan zet ik de Roomba automatische stofzuiger aan. Ik.vind het geluid ergerlijk dus beter als we weg zijn. 

Bij Whole Foods hebben we maar een paar dingen nodig. We nemen blokjes Goudse kaas mee om tijdens de wedstrijd van te snacken en mini chocolade taartjes met frambozen voor na het eten. Bij de visafdeling krijgen we vragen over onze oranje shirtjes. De medewerkers komen uit Egypte en zijn helemaal in de ban van het Wereldkampioenschap. 

Nu zijn we er klaar voor en Lorraine en Chuck komen om kwart voor vier om de wedstrijd te kijken en dan te blijven eten. We gaan naar ons bioscoopje en Lorraine heeft een lekker charcuterieplankje mee om van te knabbelen. 

Het is gezellig om met zijn vieren te kijken en Chuck en Lorraine zijn grote voetbalfans. Chuck staat ieder weekend op het veld als scheidsrechter. Ondanks dat het natuurlijk leuker was geweest als Nederland had gewonnen zijn we het erover eens dat deze uitslag terecht was. De teams waren enorm aan elkaar gewaagd. 

 

Na de wedstrijd verplaatsen we ons naar het deck en Rick grilt spiesjes met garnalen, kip en biefstuk. Verder legt hij maiskolven en asperges op de barbecue. Met mijn salade erbij wordt het een verrukkelijk maal en we genieten van het gezelschap. De toetjes gaan er ook goed in. 

Het is al na achten als Lorraine en Chuck naar huis gaan. Rick en ik computeren nog wat, maar ik ga het niet lang uithouden. Het was een vol maar leuk weekend! Allemaal een fijne week gewenst!

Over gedoe met de Nissan garage en een mini tornado

Als ik om zes uur wakker word denk ik zoals iedere ochtend dat het me niet gaat lukken, die wandeling. Ik heb zoveel pijn bij het wakker worden! Toch sta ik op en Orion gaat mee naar beneden. Ik geef hem zijn wandeling en eten en Zorro ook eten.

Dan ga ik op pad en zoals iedere ochtend wordt de pijn steeds minder. Hij gaat niet weg, maar de beweging helpt veel. Het is vandaag al druk om half zeven. Ik zie onze buurman en Serena een straat verderop. 

Mijn route leidt me weer door Southside Park, maar vandaag enkel eekhoorntjes. Die zijn natuurlijk ook leuk. Het heeft gisteravond ernstig geonweerd en overal liggen gevallen takken, sommigen best groot. Ik loop 3,5 kilometer en ben om kwart over zeven weer thuis. 

Rick zit al aan het ontbijt en ik maak dat van mij snel. Na het eten rijden we in twee auto's naar de Nissan garage in Chantilly. Dat is met goed verkeer twintig minuten rijden. Dat lukt op de heenweg, de terugweg naar de stad toe is een stuk drukker.

Bij de garage vraag ik wat er absoluut gedaan moet worden. Ze geven altijd een waslijst van dure behandelingen en ik wil alleen doen wat de auto veilig houdt. Dat is de transmissie en de rem vloeistof vervangen en de banden roteren. 

Amanda, die me ontvangt, zegt dat dat bij elkaar ongeveer $800 gaat zijn. Naar de garage gaan is bijna als de tandarts voor mij, heel stressvol. Maar goed ik teken voor de $800 en we gaan in Ricks auto terug naar Vienna. 

Onderweg krijg ik een email met weer een waslijst. Alles bij elkaar zou $2000 zijn. Ik dacht het niet. Gelukkig lees ik het goed, want opeens kost de transmissie vloeistof vervangen twee keer zoveel! Dat blijkt een foutje te zijn, maar ik vraag me af of ik dat had moeten betalen als het me niet was opgevallen. 

Terug in Vienna gaan we eerst langs de Shilla Bakery. Gisteravond belden ze op dat de tofu snacks binnen waren gekomen. Ze hebben vier doosjes voor me opzij gehouden, hoera!

Niet veel verderop koop ik vier flesjes groentensap bij Pure Green. Daarna rijden we door de drive thru van Starbucks en het is nog voor negenen als we thuiskomen. Ik geniet op mijn gemak van mijn nitro brew en doe mijn Duolingo lessen. 

Dan neem ik Ricks auto om naar Whole Foods te gaan. Eerst loop ik een stukje op het W&OD pad op zoek naar foto's. De bijtjes werken goed mee. 

Voor de paar boodschappen, die ik nodig heb, heb ik mijn nieuwe kleine Nijntjes tasje meegenomen. Het is zo schattig, maar wel kleiner dan ik had gedacht. Toch passen de paar dingen, die ik nodig heb erin. 

Thuis maak ik me klaar voor het zwembad. Dan realiseer ik me dat ik mijn zwemtas in de auto heb gelaten, die natuurlijk nu bij de garage is. Dan maar zonder vinnen en dergelijke, ik kan ook hardlopen en mijn baantjes bij elkaar krijgen. 

Dat doe ik dus en ren 40 keer heen en weer voor mijn kilometer. Dan komt Lois en met haar doe ik al kletsend nog eens dertig baantjes. Het is zo gezellig! 

Als we er genoeg van hebben loop ik terug naar huis voor de lunch. Na al dat zwemmen smaakt die me bijzonder goed. Aangezien ik geen auto heb maak ik er een lekkere zwembaddag van. Na het eten loop ik dus terug. 

Tijdens de kinderpauzes loop ik telkens tien baantjes en zo heb ik bij elkaar 2,25 kilometer afgelegd in het zwembad. Nu heb ik net zoveel kilometers als op 12 juni vorig jaar. Ik ben benieuwd of ik dit keer de vijftig wel haal, vorig jaar net niet. 

Om vier uur gaan Rick en ik op pad om mijn auto op te halen. Amanda, met wie ik vanochtend sprak (en verder niet meer), is kennelijk al naar huis. Ik krijg de manager en die legt me een rekening van $940 voor. Ik dacht het toch niet!

Het blijkt dat ze $100 meer in rekening hebben gebracht dan de $420 voor de transmissie vloeistof. De man, waarvan ik de naam niet weet. doet enorm achterdochtig als ik zeg dat dat niet klopt. Ik laat het hem op mijn telefoon zien, maar hij moet Amanda's papieren erover nakijken. Intussen is hij ronduit onbeschoft.

Natuurlijk staat op de papieren precies wat ik op mijn telefoon liet zien. Er kan geen verontschuldiging vanaf. Ik ben enorm pissig en vraag hem of ze het belangrijk vinden klanten te behouden. Dat is dan wel het geval. Ik zeg hem dat ik voortaan liever mijn olieverversingen betaal (want die krijg ik hier gratis) dan dit gestress iedere keer. Hij lijkt absoluut niet aangedaan. 

Dit zit mij helemaal niet lekker en er komt een Google recensie van een ster aan. Rick en ik rijden terug, ik zet mijn auto in de garage en dan gaan we door naar Pazzo Pomodoro. Net voor de zoveelste zware onweersbui losbarst nemen we plaats aan de gezellige bar. 

Mike en Johnna staan achter de bar en die kennen we goed. Rick bestelt de pizza met bloemkool bodem en ik de kabeljauw met olijven, kappertjes en tomaat. Het is allemaal weer even smakelijk. 

Terwijl we op ons eten wachten lees ik Rick de vele 1-ster recensies voor, die Priority Nissan op Google heeft. Heel veel mensen klagen over precies dezelfde dingen als ik. Iedere keer antwoord iemand van de garage met verontschuldigingen, maar duidelijk verandert er niets. Vanavond komt mijn ene ster erbij. 

Ze hebben hier bij Pazzo Pomodoro een heerlijk dessert. Het heet Baci di Sofia (Sofia (naar Sofia Loren) zoenen). Het zijn kleine pure chocolade bakjes met zabaglione en een framboos. Rick en ik delen ze en het is het perfecte begin van het weekend. 

De zoveelste onweersbui vanavond in aantocht

Vandaag was het thema van de 365 Photo Facebook groep Kinetisch. Ik heb een soort ballen aan een touwtje gekocht, die verschillende kleuren LED licht geven. Rick was mijn model en gisteravond hebben we grote lol gehad met die dingen. Onderstaande foto's waren het resultaat. 

Iedereen een heel fijn weekend gewenst! 

PS. 

Net toen ik dit blog gepubliceerd had kregen we een waarschuwing voor een zwaar onweer. Niet veel later hoorden we enorme klappen en een tegen het huis. Blijkt dat er drie bomen als luciferhoutjes omgeknapt zijn. Hun stammen zijn gedraaid, dus de kans dat dit een tornado was is vrij groot. Ik zit nog te trillen!