Over een ochtend Jacksonville en dan naar huis

Als ik wakker word komt Rick net uit de douche. Hij is wel erg vroeg, want het is pas vijf over zeven. 

Rick gaat koffie halen terwijl ik me aankleed. We pakken alles alvast in en bestellen dan een Lyft om naar First Watch te gaan. Het is flink mistig dus hopelijk trekt dat snel op.

Bij First Watch bestelt Rick een bowl met van alles erin. Ik neem weer avocado toast, maar die is vrij saai. 

Het zijn een paar kwakken avocado op toast en twee gepocheerde eieren in een bakje. Een bakje pico de Gallo er overheen en het is een stuk lekkerder. Hun koffie is heel goed en sterk. 

Na een Uber terug naar het hotel genomen te hebben gaat Rick naar het Hyatt hotel voor zijn conferentie. 

Omdat het nog bewolkt is besluit ik de bibliotheek waar ik gisteren niet aan toekwam te bezoeken. Die is groot en modern. Er is niet heel veel te zien dus ik sta al gauw weer buiten. 

Op Google maps geef ik het Cummer Museum in als mijn bestemming. Dat is maar liefst drie kwartier lopen, maar ik heb mijn stappen nodig. Ik negeer de erge pijn in mijn rug wat misschien niet zo slim is. 

Er zijn overal muurschilderingen in deze stad

Halverwege wordt de pijn ondraaglijk en ik ga even ergens zitten. Ik hoop dat de fysiotherapie hier ook mee gaat helpen. 

Om tien voor elf kom ik bij het museum aan en wacht op een bankje tot het om elf uur opent. Het museum staat bekend om zijn tuinen. 

Daar loop ik als eerste heen. Ik zie een paar hagedisjes wegschieten en de azalea's beginnen net te bloeien. Op een bankje geniet ik van de geluiden van vogels en dieren. 

Dan ga ik naar binnen en loop door de zalen met kunst. Die varieert van Middeleeuws tot heel modern. 

Vooral het gedeelte met bloemenkunst vind ik mooi. Het museum is vrij klein dus ik heb het al gauw gezien. 

Er is een café met een gezellig terras en ik besluit daar te lunchen. In het zonnetje smul ik van een salade met gegrilde garnalen, sla, aardbeien en pecannoten. 

Als ik klaar ben roep ik een Lyft en Jennifer brengt me bekwaam terug naar het hotel. Rick zal om kwart voor twee terugkomen  en het is pas een uur. 

Zin om op de hotelkamer te wachten heb ik niet. Het is zulk lekker weer en daar wil ik optimaal van genieten. Ik zoek een ligstoel aan het zwembad op en blijf een half uurtje lezen. 

Als Rick terug is nemen we de bagage naar beneden en onze van tevoren bestelde Uber staat al te wachten. Heel vreemd is dat Jacksonville geen taxibedrijven heeft. 

Een half uurtje later zijn we bij het vliegveld. Check in gaat heel snel en TSA Pre ook. We zoeken gate A10 op en gaan dan om de beurt winkeltjes kijken. 

De inkomende vlucht is iets verlaat, maar on vijf uur stijgen we op naar Newark. Ons maakt het beetje vertraging niet uit, want we hebben een overstaptijd van maar liefst drie uur! 

Eenmaal geland gaan we op zoek naar een restaurant. Er is niet veel keus en we vragen een tafel bij Guy Fieri's Flavortown Kitchen. 

Het eten is hier het ongezondste Amerikaanse eten wat je maar kunt bedenken. Wij zijn moe en hebben honger dus het kan ons voor een keer niet deren. 

We delen de trash can nachos, die lekker zijn, maar oh zo vet. Dan heb ik een cheese steak broodje zonder broodje en Rick een hamburger. Nu voel ik me natuurlijk flink vol. 

Bij de gate kunnen we meteen aan boord. Voor de korte vlucht naar Washington hebben we eerste klas gekregen. 

Daar ben ik blij om, want de pijn in mijn rug en heupen is bijna ondraaglijk. Deze stoelen zitten tenminste lekker. 

We krijgen turbulentie en mogen nu een drankje bestellen. Ik neem een rood wijntje, misschien ontspant dat mijn spieren wat. 

De vlucht is kort en om tien over elf landen we op Dulles. Nu gauw de bagage ophalen en dan een taxi en thuis meteen naar bed. 

Over een dag Jacksonville verkennen

We hebben allebei heerlijk geslapen en worden met zonsopgang rond zeven uur wakker. We maken ons klaar voor de dag en gaan dan naar het restaurant in het hotel om te ontbijten. Makkelijk en snel denken we. 

Dat valt echter erg tegen. Ik bestel een simpele avocado toast met gepocheerd ei op bruin brood en Rick een omelet met ham en kaas met een English muffin. We moeten lang wachten en dan wordt het verkeerde bezorgd. Nog eens meer dan een half uur later hebben we eindelijk eten. 

Dan heb ik zo te doen met de bediening, die telkens (want we zien andere mensen hun eten ook terugsturen) met de klant te maken moet hebben. Wij blijven dan ook vriendelijk en uiteindelijk hoeven we niet voor mijn eten en de drankjes te betalen. Dat is dan weer schappelijk.

Rick wil om elf uur bij het Hyatt Regency zijn voor zijn beurs. Dit is er een voor alle stammen van inheemse volkeren in de VS. Vroeger als reisagente boekte ik daar de reizen voor, zo toevallig. 

We gaan eerst een wandeling maken door de stad. Er zijn veel muurschilderingen en de architectuur is interessant. Copilot heeft me wat tips gegeven. Helaas is het bewolkt, maar de temperatuur is aangenaam. 

De tijd gaat snel en opeens is het na tienen. We halen een nitro brew en latte bij Urban Grind Coffee en lopen dan terug naar het hotel. Daar kleedt Rick zich in zakenkleding en ik breng mijn jas terug. Die is niet meer nodig. 

Rick gaat met een elektrische step naar het Hyatt hotel en ik ga Laura Street, de hoofdstraat, aflopen. Onderweg maak ik de nodige foto's. Ik was graag de bibliotheek binnen gegaan, maar de tijd gaat zoals altijd snel en ik wil het MOCA Museum ernaast bezoeken. 

Mooie gestileerde uil op het bibliotheek gebouw

MOCA is een museum met moderne kunst. Ik betaal de $6 entree voor senioren en ga dan de vier verdiepingen bekijken. Ik moet zeggen dat er veel kunst tussen zit, die me aanspreekt. Dat is lang niet zo met alle moderne kunst. 

Een uit verschillende materialen gemaakt soort insekt

Zelfs in het trappenhuis is er kleurige kunst. Die felle kleuren, daar houd ik van. De tweede verdieping heeft veel werk van fotografen en tot mijn verbazing zitten er twee Nederlandse tussen. Als hobby fotograaf vind ik dat deel van het museum ook erg leuk. 

Gemaakt van allerlei materialen

Als laatste bekijk ik de schilderijen van de Puerto Ricaanse schilder Sebastian Vallejo. Die heeft hij in de afgelopen vijf jaar geschilderd dus ze zijn heel nieuw. Alweer vind ik de kleuren prachtig. 

Tegenover het museum ligt het James Weldon Johnson park. Daar staan wat beelden, maar de fonteinen waar Copilot het over had zie ik niet. Ik ga op een bankje mensen kijken tot het tijd is voor het middageten. 

Dat nuttig ik bij Bellwether. In het restaurant hangen alleen maar foto's van schapen, heel grappig. Ik bestel gekookte pinda's in een pittig sausje. Die pinda's kun je vrijwel alleen in het zuiden krijgen. Veel mensen houden er niet van, maar ik vind ze heerlijk. Ik heb er een frisse salade met ei en spekjes bij. 

Na het eten loop ik naar de Main Street brug zoals hij in de volksmond heet. Deze zien wij vanuit onze hotelkamer. Terwijl ik erheen loop wacht een zeilboot om er onderdoor te varen. Deze brug heet een liftbrug, want het hele middenstuk gaat omhoog om de boot door te laten. Zo'n brug heb ik nog niet eerder gezien. 

De zon is tevoorschijn gekomen en dat maakt het lekker warm. Ik loop de brug over en maak de nodige foto's. Er is hier meer dan genoeg om op de gevoelige plaat te zetten!

Aan de overkant van de brug staat een mooie blauwe reiger. Later zie ik dat waar hij staat het droog is tijdens eb. 

De grote attractie aan deze kant van de brug is de stadsfontein. Ik heb weleens mooiere gezien, maar met de skyline van de stad op de achtergrond is het een mooie foto. Ik ga op een bankje zitten genieten van het mooie weer. 

Intussen probeer ik wat onderwerpen te vinden voor fotografie thema's, die de komende dagen langs gaan komen. Onderstaande ga ik voor "Talisman" gebruiken, maar wat ik ook probeer Copilot keurt geen enkele van mijn "halfschaduw" foto's goed. Daar moet ik dus nog aan werken. 

Tegen half vier loop ik terug de brug over naar het hotel. Daar besluit ik even aan het zwembad te gaan liggen. Een man komt zwemmen en ik ga eens voelen hoe koud het water is. Dat blijkt warm te zijn!

Dan is er toch de kans om mijn meegebrachte zwempak te gebruiken. Ik ga me verkleden en zwem dan een half uurtje. Het voelt heerlijk in dat warme water. Ik kan niet wachten tot het zwemseizoen weer begint!

Als ik het koud krijg ga ik terug naar de kamer. Daar schrijf ik dit blog en ga straks even wat Olympische Spelen kijken. Rick komt om een uur of zes terug na een succesvolle dag.

We bestellen meteen een Lyft om naar de City Grille & Raw Bar te gaan. Dat blijkt een heel goede keuze te zijn. We delen een half dozijn oesters met zalm kaviaar en andere lekkere smaken erop en een charcuterie plankje. Dan neem ik het steak tartare voorafje dat meer dan voldoende is en Rick de grouper, zijn lievelingsvis. 

Moe en voldaan nemen we dit keer een Uber terug naar het hotel. Rick gaat wat drankjes kopen aan de bar, voor mij een alcoholvrije mojito. Ik heb genoten van deze dag. Nog een halve dag morgen en dan een ellenlange terugreis, maar dat heb ik ervoor over. 

De brug is 's avonds mooi verlicht