Over een onvoorstelbaar ijzig weekend

Zaterdag

Het is zes graden in de kamer verkondigt Rick als hij opstaat. Daarom wil ik nog niet onder mijn warme dekbed uit! Want we hebben het zelfs met deze kou nog lekker warm onder de IKEA dekbedden. Rick gaat naar beneden en niet veel later dwing ik mezelf de dag ook te beginnen. 

Ze hebben niets teveel gezegd met de extreme kou waarschuwing (dit is de tweede ooit voor ons gebied). De wind blaast keihard en het vriest negen graden. Mensen rennen letterlijk van hun auto's de winkels in. Rick werpt zich op om mijn broodje van Panera te halen. 

Dan rijden we nog eens langs de bevroren planten, want ik hoop dat er wat sneeuw op is blijven liggen gisteren. Dat valt wat tegen, maar ik maak toch een aantal foto's. Nog geen minuut buiten en ik vlucht de auto in door de ijskou. 

We halen de koffies van Starbucks en Rick trotseert de harde wind om het lege glas in de paarse bak te gooien. Dan gaan we naar Whole Foods waar we gelukkig bij de ingang kunnen parkeren. We hebben maar een kort lijstje en gaan daarna huiswaarts.

Daar doe ik een half uurtje cardio terwijl ik naar het schaatsen op NPO kijk. Ik zou het ook op Peacock kunnen zien, maar ik vind het Nederlandse commentaar erbij leuker. Ik zie Merel Conijn schaatsen en dan is het tijd voor een familie videobelletje. 

Het is zo leuk iedereen weer even te "zien" en bij te praten. Fiona heeft ook heel wat te vertellen en Nico komt af en toe buurten. Kai en Raquel schieten op met hun projecten, maar het ziet ernaar uit dat we nu in september zullen gaan om hen weer te zien in plaats van mei of juni. Saskia is blij met haar studenten en zo gaat het prima met iedereen. 

Het is lunchtijd als we afscheid hebben genomen. Ondanks de ijskou heb ik zin in een poke bowl. Mijn knie doet vandaag bovenop al mijn pijnen extra pijn en Rick gaat mijn bowl halen. Hij heeft een salade van Cava. 

Dit is het langst dat er ooit zo'n grote ijspegel van ons dak heeft gehangen

Na de lunch zet ik de open haard aan en ga skispringen kijken. Rick neemt ons boodschappenlijstje mee en gaat naar Wegmans. Dan hoeven we morgen niet naar de Giant en dat vind ik helemaal prima. Ik heb een beetje een winterslaap gevoel. 

De vogels eten ons de oren van het hoofd. Iedere paar dagen moet het huisje bijgevuld worden. Er wordt heftig gecommuniceerd zoals tussen deze cardinaal en roodbuikige specht. De tweede foto is een tweekleurig meesje, inheems in ons gebied, die ik niet zo vaak op het voederhuisje zie. 

Rick komt thuis met het verhaal dat Wegmans een gekkenhuis was. Vandaar dat het boodschappen doen hem zoveel tijd kostte. Na even pauseren vertrekken we naar Royal Nepal Bistro om te gaan eten.

Daar was ik woensdag ook al, maar het is zulk lekker eten op een koude dag. We delen de momo's en dan probeer ik het tandoori zalmgerecht. 

Dat is heerlijk! Rick heeft een lamsgerecht en we krijgen er als cadeautje naan met gedroogde vruchten en noten. Dat is een lekker dessert al hebben we eigenlijk geen plaats meer. 

De wind is nog steeds hard bezig en de extreme kou waarschuwing duurt tot morgenmiddag. Ik denk dat we ons raam vannacht iets minder wijd openzetten. 

Zondag
 

Voor de laatste keer voorlopig (hopelijk is dit het voor deze winter) worden we met een temperatuur ver onder nul wakker. De wind is er ook nog en de gevoelstemperatuur is volgens mijn app -20. 

Als ik beneden kom heeft Rick koffie klaar voor me. Hij gaat Orion uitlaten en laat me zien hoe iedere twee winterkoninkjes in onze garage overnachten. 

Als Rick de deur opent vliegen ze naar buiten. Dit doen ze nu al een week. Slimme diertjes, want het is in de garage natuurlijk een stuk warmer. 

Ook vandaag laat Rick mij in de warme auto en gaat mijn groentensap en broodje van Panera halen.  Op weg erheen zien we onderstaande. We moeten er hartelijk om lachen. Dit is humor waar we van houden. 

Nadat we Ricks ontbijt en de koffies van Starbucks hebben opgehaald wil ik toch nog even langs "de ijspegels". Ik zie dat takjes hulst met ijspegels eraf zijn gevallen. 

Het is een ijsbaan dus ik moet voorzichtig doen om mijn foto's te maken. Vanaf morgen gaat het dooien dus dit zullen wel de laatste foto's van deze planten zijn. 

Het is jammer dat de markt zo laat opengaat deze wintermaanden. Het is pas negen uur als we naar H Mart rijden. Daar koop ik mijn gewoonlijke paddenstoelen. Dan steken we over naar de markt en het blijkt dat we om kwart voor tien ook al dingen kunnen kopen. 

Dit keer staat Peggy er wel met haar quiches, maar die hebben we nu niet nodig. Ik koop mijn appels en de maitake paddenstoelen. Op weg naar huis maak ik mijn "Harten" foto, het thema van deze week. 

Thuis zet ik het schaatsen aan en doe mijn cardio. Dan twintig minuten op de trilplaat, ijs op mijn knie en een voetmassage. Zo gaat de ochtend wel om en het is al snel tijd om lunch te gaan halen. Ik ga weer voor de twee halen een betalen pho van Roll Play en Rick bestelt een wrap van Cava.

Rick heeft allerlei plannen voor snacks als avondeten gedurende de Super Bowl vanavond. Hij haalt ingredienten voor o.a. nacho's van Giant en Whole Foods. Bij beide winkels is het enorm druk, we kunnen zelfs eerst geen parkeerplek vinden bij Whole Foods. 

De rest van de middag werken we aan de puzzel met ski posters. Ik bewaar foto's en filmpjes van mijn voederhuisje en kijk de Olympische Spelen op NPO. 

Tegen vijven gaan we naar America's Best Wings om onze bestelde kippenvleugeltjes op te halen. Daar zijn we niet de enigen en het duurt een half uur voor we aan de beurt zijn. De vleugeltjes zijn gelukkig klaar. 

Ondanks dat het Washington team niet in de Super Bowl speelt is er toch veel enthousiasme. Sommige mensen hebben zelfs speciale Super Bowl lichtjes. Boven onze garage heeft Rick onze gekleurde lichtjes veranderd van Kerst naar de kleuren van de Seattle Seahawks, lichtgroen en donkerblauw. Daarvoor zijn wij dus. 

Het is altijd een hele happening, die Super Bowl. Er is enorm veel geld bij gemoeid en kaartjes kosten duizenden dollars. Niet voor de gemiddelde Amerikaan, dus, die kijkt thuis net als wij. 

Rick maakt de nacho's die erg lekker zijn. De kippenvleugeltjes en courgette "frietjes" smaken ook opperbest. Het is een ongewone maaltijd, maar alle voedselgroepen zijn vertegenwoordigd. 

Bij dit schrijven staan de Seahawks met drie punten voor. Hopelijk blijft dat zo. Als ik om kwart over negen naar bed ga hebben de Seahawks net gescoord en staat het 19-0. Mijn shirtje heeft geholpen, al kan er nog van alles gebeuren. 

En zo is het weekend weer om, allemaal een fijne week gewenst! 

Over sneeuw en Great Falls

Om de een of andere reden heb ik slecht geslapen en ben om kwart over zes wakker. Het zal wel door de pijnen komen, want ik voel dat er slecht weer aankomt. Toch houd ik het nog uit in bed tot Rick om zeven uur opstaat. 

We eten ontbijt en dan de gewoonlijke routine van Ricks douche en mijn cardio. Ik ben nog niet helemaal klaar als we naar het centrum vertrekken. Die ijspegels aan de planten blijven me trekken en we gaan er nog eens heen zodat ik foto's kan maken. 

Daarna gaan we door de Starbucks drive thru en krijgen lekker warme koffies aangereikt. We spelen wat Pokemon Go en dan gaat Rick aan het werk. Ik maak mijn cardio af en tegelijkertijd de Italiaanse cursus van Duolingo. Ik spreek goed Italiaans dus daar ben ik doorheen gevlogen. 

Na het sporten is de trilplaat aan de beurt. Daar sta en zit ik twintig minuten op, gevolgd door twintig minuten voetmassage. Daarna nog ijs om mijn knie, ik ben er de hele ochtend mee bezig. Maar als het helpt is het de moeite waard. 

Terwijl Rick en ik lunch eten lees ik dat Great Falls Park open is. Dat was gesloten vanwege de sneeuw- en ijsstorm. Rick is na tweeen klaar met zijn werk en we spreken af dan te gaan. 

In de tussentijd ga ik eens bedenken hoe ik het 365 thema "Aurora" ga invullen. Ik heb geen goede foto's van de Aurora Borealis en ik zou niet weten wat het anders kan betekenen. Dan kijk ik naar mijn glazen bol en bedenk dat ik een Aurora Borealis foto van het internet als achtergrond kan gebruiken. Onderstaande foto's zijn het resultaat. 

Om kwart voor twee komt Rick uit zijn kantoortje en kleden we ons warm aan. Het is maar rond het vriespunt en het sneeuwt licht. Wij zijn vastbesloten om de watervallen te gaan bekijken. 

De park ranger vertelt ons dat alleen het derde uitkijkpunt toegankelijk is. Dat is het beste, want je ziet alle watervallen. Het is prachtig, we zien het niet vaak met sneeuw en ijs. De rivier is bij Washington helemaal bevroren, maar hier stroomt hij te snel. 

We maken de nodige foto's en genieten van het uitzicht. Niet al te lang, want de kou begint mij al snel parten te spelen. We lopen terug naar de auto en zijn blij deze frisse neus even gehaald te hebben. 

Zondag is de Superbowl, het Amerikaanse voetbal kampioenschap. Ik ben een fan van de Seattle Seahawks en Rick is daar ook voor. We willen die avond specifieke Superbowl snacks eten en kippenvleugeltjes horen daarbij. 

Bij America's Best Wings hebben ze maar liefst dertig smaken voor die vleugeltjes. Ik vind de dry rub smaken het lekkerst en Rick de sauzen. We mogen twee smaken kiezen dus ik neem knoflook peper en Rick milde Buffalo saus. We kunnen ze zondagmiddag ophalen. 

Het blijft licht sneeuwen en dat maakt de bomen wit. Eindelijk is het een mooi gezicht, maar dat gaat niet lang duren, want we krijgen morgen windstoten van bijna 100 km/h met een temperatuur, die gaat voelen als -25. We hebben dan ook een extreme kou waarschuwing voor ons gebied. 

Al een tijdje heb ik er weer zin in en ik krijg Rick vanavond zover om naar California Shabu Shabu te gaan. Hij is niet zo'n fan van fondue-achtige restaurants, maar zo af en toe vindt hij het ook leuk. Ik ben helemaal in mijn sas, want het is zo gezond en lekker. 

En zo is de werkweek alweer voorbij. Allemaal een heel fijn weekend gewenst!

 

Over deze donderdag

Iedere dag moet ik een titel bedenken voor dit blog en regelmatig zit ik daar een tijdje over na te denken. Soms is het makkelijk, maar zoals vandaag kom ik nergens op en dan heet het maar Over Deze Donderdag. 

Het is weer ver onder nul en dus heel koud in de kamer als we wakker worden. Held Rick staat altijd als eerste op en sluit de ramen. Dan vertrekt hij snel naar beneden met Orion en Zorro. 

Om kwart over zeven moet ik er van mezelf ook uit. Kreunend sta ik op, want de kreukels moeten altijd even uit mijn spieren. Beneden staat de verwarming aan en is het behaaglijk warm. 

Terwijl Rick zich aankleedt trap ik op de elliptische machine. Intussen doe ik mijn Duolingo lessen. Ik heb de Italiaanse cursus ook bijna af. Dan heb ik drie van hun cursussen helemaal gedaan. Ik zou wel graag willen dat er meer Arabische lessen bij zouden komen. Daar zijn er te weinig van. 

Door een ijzig Vienna rijden we naar Starbucks. Eerst stoppen we nog even bij de beijsde struiken waar ik gisteren ook foto's van maakte. Twee duifjes zitten boven hun bevroren voederhuisje. De ijspegels blijven mooi en ik speel later met wat filters. 

Na onze koffies gehaald te hebben stoppen we nog even bij de Shilla Bakery. Eindelijk hebben ze de tofu snacks weer. Die heb ik gemist. 

Dan is het tijd voor personal training. Ik vertel Sharon dat we maar beter niets met mijn knie moeten doen, want die deed na dinsdag meer pijn. Dat kan gemakkelijk en we doen voornamelijk bovenlichaam oefeningen en een minuut planken. 

Na de personal training ga ik naar Whole Foods. Ik stuur weer wat mislukte Valentijnsdag kleren terug.  Het ziet ernaar uit dat ik gewoon iets zal dragen wat ik al heb. 

Op Facebook zie ik allerlei karikaturen voorbij komen. Die kun je door ChatGPT laten maken. Dat moet ik natuurlijk ook proberen. Ik voer in dat ik rondleidingen in Washington geef, van fotografie houd en veel sport. 

Je kunt op het eerste plaatje meteen zien dat het AI is. Ik heb zomaar drie armen! Wel handig, maar die ene arm moet toch maar weg. Ook voor Katja maak ik er een paar, eentje met de kinderen en eentje zonder. 

Mijn vogelhuisje wordt weer druk bezocht. Ik besluit een collage te maken van de kleurrijkste vogels. Ik vind het super leuk dat de zangvogels met primaire kleuren erop afkomen. De foto's zijn van links naar rechts en boven naar beneden: roodbuikige specht, huisvinkjes in "gesprek", goudvink, junco, bluebird, cardinaal, bluebird, roodbuikige specht, blauwe gaai en huisvink. 

Rick heeft tijd om samen te lunchen en dat is altijd gezellig. Ik heb bij Whole Foods garnalen gekocht. Dat is een lekkere afwisseling, al zijn de gerookte tonijn of zalm ook heerlijk. Daarna een bakje kefir met van alles erin en het is weer smullen. 

Als Rick weer aan het werk gaat bedenk ik wat ik zal doen voor de 365 Facebook groep themafoto van morgen. Het thema is "Mellifluous" wat het beste te vertalen is met zoetgevooisd. Maar letterlijk betekent het "vloeiende honing". Ik ga experimenteren met honing en onderstaande is de best gelukte foto. 

Rick heeft gisteren de stoelen bij ons eiland weggehaald zodat Zorro er moeilijker op kan springen. Maar de kat is vastberaden en knauwt nog een paar tulpen kapot. Ik baal er zo van, want het is mijn lievelingsbloem en ik wil ervan kunnen genieten. 

Om een uur of vier ga ik naar boven en laat ons bad vollopen. Ik strooi er Epsom zout in en ga liggen lezen. Mijn boek is zo leuk dat ik mezelf moet dwingen eruit te gaan. Ik was mijn haar onder de douche, dan heb ik dat ook maar weer gedaan. 

Rick heeft intussen mijn auto meegenomen en hem laten keuren. Hij kan er weer een jaar mee door. Verder heeft Rick getankt en medicijnen opgehaald van Walgreens! Zo lief, nu hoef ik dat allemaal morgen niet te doen. 

Christine en Chuck zijn in Puerto Vallarta bij vrienden dus er is geen happy hour vanavond. We warmen de korstloze quiches op en maken er een komkommersalade bij. De broccoli en kaas quiche is onze favoriet en het gaat er weer goed in. 

Het lijkt telkens of ik helemaal niets doe op een dag en als ik dan mijn blog schrijf valt het toch weer mee. Het was een fijne dag vandaag.