Dag 9 Frankrijk: Notre Dame en afscheid

We hebben om zeven uur beneden afgesproken en gaan naar Notre Dame wandelen. We willen er zijn voor de rij lang wordt. 

Het is veertig minuten lopen vanaf ons hotel en als we om kwart voor acht aankomt staat er al een rij. 

Er zijn twee rijen, een voor mensen die de mis bij willen wonen en een voor "gewone" bezoekers. 

Het bezoek wordt extra speciaal door de mis. De akoestiek in de kerk is prachtig en vooral de vrouw die zingt heeft een mooie stem. 

De kerk is adembenemend. Alles is schoon en opnieuw geverfd wat vooral het kleurrijke deel achterin goed doet uitkomen. 

Ook omdat we naar de mis kijken en luisteren is er meer dan een uur voorbij voor we weer naar buiten stappen. 

Gisteren had ik mezelf ervan overtuigd niet teleurgesteld te zijn als we niet aan een Notre Dame bezoek zouden toekomen. Nu ben ik heel blij dat het gelukt is. 

We hebben nog niet ontbeten en hebben enorme honger. We strijken neer bij een cafe tegenover Notre Dame. 

Natuurlijk is het heel toeristisch en de bediening op zijn Frans onvriendelijk, maar het eten smaakt goed. We inhaleren het zo ongeveer! 

Na afloop besluiten we een stuk langs de Seine te wandelen en lachen om de vaak grappige posters die bij de standjes hangen. Die standjes zijn er trouwens al 476 jaar! 

o

Kai en Raquel willen de St. Germain des Pres kerk ook nog even zien. Daar begint net een mis en Rick zit er tussenin. Gelukkig kan hij nog net voor de priester begint te spreken weg. 

We lopen terug naar het hotel en Kai en Raquel halen hun bagage. Zij moeten de trein halen vanaf Gare de Lyon. 

Zo komt er een einde aan deze heel leuke week met zijn viertjes. Het afscheid valt me minder zwaar dan ik vreesde. Misschien omdat ik weet dat zij gelukkig zijn met hun leven en dat stelt gerust. 

Rick en ik gaan nog even een lichte salade eten bij Au Chien Qui Fume. De mijne heet Frecheur met heerlijke gerookte zalm. 

Dan halen wij ook de bagage op. Karim, een vriend van onze taxi chauffeur van gisteren, brengt ons naar Charles de Gaulle. 

Hier merken we de voordelen van United Premier Gold enorm. We mogen met Numero 1 en dat betekent overal razend snel doorheen. Binnen het halve uur nadat we uit de taxi kwamen zijn we bij de gate! 

We kunnen gebruik maken van de Star Alliance Lounge en ook deze is een van de mooiste die ik gezien heb. 

Ze hebben er een hele salade bar, allemaal warm eten en kaas en vleeswaren. Ik besluit hier mijn avondmaal mee te doen, want het menu van United ziet er niet smakelijk uit. 

Ook het aan boord gaan verloopt snel en we vertrekken voor op het schema. Hopelijk komen we dan ook vroeger aan, want dat zal als bijna twee uur 's nachts aanvoelen. 

 

Dag 8 Frankrijk: Parijs

Gelukkig bleek Ricks oog situatie niet zo ernstig als het leek. Hij heeft posterior vitreous detachment dat met leeftijd te maken heeft. Ze kwamen pas om half drie terug en natuurlijk slaapt iedereen nog als ik om half acht wakker word.

Mijn nacht was ook inderbroken, maar ik heb toch redelijk geslapen. Ik zie mijn kans schoon om naar de St. Germain des Pres kerk te wandelen. 

De kerk is zo'n twee kilometer lopen en ik geniet van het ontwakende Parijs. Op het internet staat dat hij om acht uur opengaat, maar Google beweert tien uur. Gelukkig is het het eerste. 

Dit kerkje is niet zo bekend, maar ronduit prachtig van binnen. Het is een mooi begin van de dag en iets wat ik deze keer graag wilde doen in Parijs. 

Eenmaal weer buiten heb ik opeens enorme trek. Ik koop een croissant en een Americano bij een cafeetje en laat me dat goed smaken. Niet veel later koop ik nog een koffie en een pan de queijo om mee te nemen. 

Intussen meldt Kai dat zij op zijn. Ik loop terug naar het hotel en daar wordt Rick net wakker. 

Rick heeft trek en ik ga met hem mee naar een Brioche Doree. Daar bestelt hij een broodje en een koffie. 

We hebben kaartjes voor Sainte Chapelle om elf uur en de tijd begint te dringen. Ik besluit te lopen en de andere zullen een taxi nemen. Ik krijg zo mijn beweging wel. 

Sainte Chapelle is iedere keer weer een genot. Voor Kai en Raquel is het de eerste keer hier. Alleen jammer dat een deel gerenoveerd wordt. Maar dat hebben ze geniaal opgelost door grote spiegels op te hangen. 

Van Sainte Chapelle is het niet ver naar de Notre Dame. We waren eerst van plan er vanochtend bij opening te zijn, maar dat zijn we nou morgen van plan. Nu maken we enkel foto's van de buitenkant. 

Inmiddels is het na twaalven en we gaan op zoek naar een lunch restaurant. We lopen door Quartier Latin, maar dat is nu zo toeristisch. 

In plaats daarvan strijken we neer op het terras van Le Lutece aan Boulevard Saint Michel. Het is hier zo leuk mensen kijken. Ik bestel een plankje met kaas en charcuterie, zo lekker. 

Na het eten lopen we door de prachtige Jardin du Luxembourg. Ik kan me niet herinneren hier te zijn geweest, wel de Jardin des Tuileries. 

Daarna wandelen we naar de Catacomben van Parijs. Daar ontmoeten we Raquels neef Givan en nichtje Anais. Zij studeren hier in Parijs. 

We hebben kaartjes voor kwart voor vier. Ik ben in de zeventiger jaren eens in de Catacomben geweest en wilde al een tijdje nog een keer gaan. 

De anderen vonden het ook interessant en we hebben kaartjes voor kwart voor vier. We krijgen een koptelefoon met interessante uitleg en Halloween muziek (die ik op een gegeven moment uitzet). 

We dalen af tot twintig meter onder de stad en lopen dan door een ellenlange tunnel. Dat ze dit allemaal uitgehouwen hebben. De Notre Dame is van deze stenen gebouwd. 

Na een tijdje komen we bij de botten. Het is een heel vreemde ervaring. Alle begraafplaatsen in het centrum van Parijs zijn leeggehaald en de botten hier gelegd. 

Ze lijken netjes opgestapeld, maar achter die keurige stapels zie je de rest, kleine botjes en ribben en dergelijke. 

Bekende Fransen zoals Robespierre, Fouquet en de la Fontaine liggen er ook tussen. Het is echt een bewijs dat we allemaal uiteindelijk hetzelfde eindigen. 

Na anderhalve kilometer en een uur staan we weer buiten. We gaan iets drinken bij Le Comptoir aan de overkant. 

Daarna lopen we naar de gezellige Rue Daguerre. Daar kiezen we La Chope Daguerre om te gaan eten. Ik kies de zalm tartare. 

Het is erg gezellig, maar als de jongeren ook nog dessert bestellen nemen wij afscheid. Rick en ik zijn doodmoe. 

De korte nacht speelt Rick parten en ik heb er inmiddels meer dan 22000 stappen opzitten. We nemen een taxi terug naar het hotel en Mustapha gaat ons morgen ook naar het vliegveld brengen. 

Het was weer een heerlijke dag in een van mijn favoriete steden ter wereld. Jammer dat we niet langer kunnen blijven, maar we hebben al besloten snel terug te komen.