Over deze donderdag

Rick heeft vandaag een rustige werkdag en hij "slaapt uit" tot half acht. Ik ben al wakker en ben blij als Rick opstaat. Na het ontwaken ga ik het liefst snel uit bed, want anders wordt het een pijndag. 

Mijn ontbijt is snel gemaakt en daarna ga ik mijn cardio doen. Rick neemt echt de tijd vandaag, want ik heb die al af als hij weer beneden komt. We gaan naar Starbucks voor onze koffies en dan moet ik me haasten om op tijd te zijn voor personal training. 

Na het halve uur met Sharon geniet ik op mijn gemak van mijn nitro brew. Intussen doe ik Duolingo en ik ben met Noors begonnen. Het zou leuk zijn als ik in november het een en ander kan zeggen. Ik verwacht nooit de taal met Duolingo vloeiend te leren spreken, maar zie iedere taal als een puzzel, die ook mijn brein scherp houdt. 

Voor het middageten was ik mijn haar en dan is de uitgroei weer erg goed te zien. Het bijkleuren is niet goedkoop, maar ik zie mezelf nooit voor grijs haar gaan. Gisteren hadden we het daar nog over, want twee van ons kleuren ons haar en twee niet. 

Een staat het grijs goed, maar zij heeft donkerder haar, bij de ander maakt het haar flets, vind ik. Grijs stond mijn moeder niet dus ik ben ervan overtuigd dat het mij ook niet zou staan. Bij Lofty Salon kleurt Carmen mijn haar weer mooi bij. 

Voor het happy hour vanavond vinden we het altijd lekker een snack te hebben. Die koop ik bij Whole Foods. Ze hebben leuke Paasdingetjes voor de kinderen nieuw, misschien dat ik daar later wat van koop. 

Daarna ga ik in het tuintje macrofoto's te maken met de telefooncamera.  Het lukt me niet goed ze scherp te krijgen en ik probeer een paar tips uit met handmatig scherpstellen. Daarmee krijg ik wel scherp wat ik scherp wil hebben maar ik moet duidelijk meer oefenen daarmee. 

Thuis gaat operatie "Weg met de Winter" door. Ik vervang de vlaggetjes voor het huis en op het deck door de lentevlaggen. Op de voordeuren hang ik de lente bordjes en het ziet er weer heel anders uit. 

Het happy hour met Christine en Chuck blijft leuk iedere week. We hebben ieder een drankje en proosten virtueel (voor mij een alcoholvrije dirty martini). Rick en ik delen lekkere gerookte zalm als snack. 

En nu gaan we heerlijk taco's in koolbladeren van Taco Bamba eten. Rick heeft er wel een aantal in gewone maistortilla's, maar ik vind die kool juist lekker knapperig. 

Over lentekriebels

Ook vandaag gaat Rick vroeg naar kantoor en staat al om half zeven op. Ik volg een half uurtje later. Na Ricks douche gaan we naar de Starbucks in het Providence Center, zoals het Pan Am Center nu heet. Ik heb lekker veel kaneel in mijn nitro brew, ieder cafe maakt hem net iets anders. 

Rick zet me thuis af en vertrekt. Ik doe mijn cardio en zie dan dat de zon langzaam tevoorschijn komt. Het is met acht graden ook een aangename temperatuur. Ik moet gewoon naar buiten en besluit een wandeling door de buurt te gaan maken. 

Onderweg kom ik van alles tegen, want ik neem een andere route dan gewoonlijk. Deze negentiende eeuwse graven bijvoorbeeld. De mannen vochten in de Onafhankelijkheids Oorlog samen met George Washington. 

Vienna is helemaal in de ban van een voorstel om een zwembad in de stad te laten bouwen. Dat hebben we nog niet en er zijn lange wachtlijsten voor de prive zwembaden zoals het onze. Veel mensen zijn ertegen, omdat zij hun belastinggeld er niet aan willen besteden. Gek hoe wij nieuwe voetbal- en softbalvelden wel prima moeten vinden. Rick en ik zijn voorstanders van het zwembad. 

Zoals wel vaker als ik een wandeling in Vienna maak speel ik "waar zou ik willen wonen". Ik heb nog geen beter huis dan het onze gezien. De meesten zijn veel te groot voor wat wij nodig hebben. Welke heeft jullie voorkeur van onderstaande vier. Mijn keuze is de groene, die met de veranda is ook leuk, maar dat maakt het binnen heel donker. 

Deze is te koop 

Al die huizen staan vrijwel naast elkaar. Ik loop verder en kom een aantal gratis boekenkastjes tegen. Niet veel later valt me een vreemde manier van sneeuw ruimen op. Kennelijk wordt de voordeur niet gebruikt. 

Na zo'n drie kwartier ben ik thuis en na mijn douche ga ik er weer op uit naar Whole Foods. Daar heb ik een paar kleinigheden nodig. Ik maak wat foto's in het tuintje, voorlopig nog voornamelijk krokusjes. De narcissen beginnen ook goed op te komen. 

Na mijn gebruikelijke lunch gemaakt en gegeten te hebben ga ik verder aan de puzzel. Ik heb Ricks toestemming om hem af te maken. Ik heb deze puzzel vrijwel helemaal gedaan. Hij was erg leuk, maar nu kan hij met de andere winterspullen opgeruimd worden. 

Opeens kan ik helemaal genoeg hebben van de sneeuwpoppen en andere winterse versieringen. Ik ruim ze allemaal op. Als eerste maak ik de wc hier beneden lenteachtig. 

Daarna is de hoes van mijn telefoon aan de beurt. De winterse cardinaaltjes en hulstbesjes worden vervangen door lentebloemen. Ik vind deze "glas in lood" hoesjes mooi. 

Als alle sneeuwpoppen en winterkaarsen in hun dozen liggen zet ik alvast wat lentespulletjes neer. Dit weekend komt de rest nog van zolder. De kaarsen hebben AAA batterijen nodig en daar hebben we er niet genoeg van. Dat gaat dus op het boodschappenlijstje. 

Nu vind ik dat ik goed bezig ben geweest en ga een uurtje rust nemen. Rick brengt me daarna naar het maandelijkse happy hour. Dit keer is het bij Southeast Impression en we zijn met zijn vieren. Oorspronkelijk waren het er zeven, maar zoals altijd konden drie op het laatste moment toch niet. 

Maria komt me ophalen en Susan en Laura zijn er al. Het eten is zoals altijd heerlijk en ik smul van mijn mi goreng. Het gesprek is levendig, over boeken, televisieprogramma's e.d. We slagen er dit keer gelukkig in om de politiek te laten voor wat het is. We denken er toch allemaal hetzelfde over.

Over een koude regendag

Rick staat om half zeven op, want hij moet naar kantoor voor een hele dag van vergaderingen. Ik volg niet veel later en daardoor gaan we vroeg naar Starbucks. Het is miserabel weer, vannacht heeft het geijzeld en nu valt er een koude miezerregen. Onvoorstelbaar dat het donderdag 20+ graden moet worden!

Iedere ochtend heb ik een miauwende kat bij mijn ontbijt

Rick zet me thuis af en ik heb ruim de tijd om mijn drie kwartier op de mini elliptische machine te volbrengen. Naast me staat het bosje tulpen dat ik zondag kocht. Tot nu toe heeft Zorro er nog niet aangezeten. Het is een stuk moeilijker voor hem om erbij te komen. 

Na mijn cardio maak ik me klaar voor personal training. We houden het vrij rustig, want met dit weer zijn mijn spieren al helemaal niet blij. Het halve uur gaat snel voorbij. 

Vanuit Sharon ga ik naar de Hallmark winkel. Die is helemaal in de paassferen en er zijn allemaal schattige knuffels. Ik houd me nog even in en concentreer me op de kaarten. Ik koop ze alvast voor de verjaardagen van Katja, Nico, Kai en Fiona. 

Het verbaast me altijd dat er muren vol kaarten zijn en ik er dan maar een of twee per categorie leuk vind. Maar het lukt me vier grappige kaarten uit te kiezen. 

Gisteren las ik in de Facebook groep van Nederlanders in Washington dat bij de Euro Foods Market in Oakton haring en paling te krijgen is. Die zaak is dichtbij dus ik ga eens kijken. Het blijkt een voornamelijk Oekraiense winkel te zijn.

Ze hebben inderdaad gerookte paling, maar alleen de hele vissen en ik ben lui. De haringen komen uit Nederland, maar zijn niet meer bevroren. De Nederlandse winkel in Michigan raadt altijd aan om de vis na ontdooien binnen de week op te eten. Ik durf de haring dus niet aan, helaas. 

Op de terugweg kom ik langs een begraafplaats. Die ziet er met de sneeuw en mist wat griezelig uit. Ik besluit dat dat vast foto's zijn, die ik op een gegeven moment wel voor een of ander thema kan gebruiken. Het is ijskoud dus ik maak er maar een paar.

Zo is de ochtend alweer voorbij. Ik maak mijn gewoonlijke lunch met mini paprika's, mini komkommer, kimchi en gerookte zalm. Als toetje is er zoals altijd een bakje kefir met zaden en bevroren wilde bosbessen en frambozen, heerlijk!

De middag gebruik ik om de was te doen, want dat is hard nodig. Verder laat ik de Social Security Administration weten hoeveel belasting ik ingehouden wil hebben. Als ik dat niet doe moet ik dat aan het einde van het jaar alsnog betalen en dat heb ik liever niet. Als het goed is krijg ik begin april mijn eerste uitkering. 

Een van Orions kalmerende medicijnen is op en ik bel Walgreens. Ze kunnen me een deel van het recept geven dus dat ga ik ophalen. Ik bestel eten van Genki, want Rick gaat mijn zijn collega's eten. Dat ligt op de route dus wel zo handig. 

Thuis gaan de kaarsen aan en ik ga smullen van de yakitori en sushi rol. Dan de nieuwste afleveringen van De Slimste Mens en Met Het Mes Op Tafel en tegen die tijd zal Rick wel weer thuis zijn. 

Over toch weer een witte wereld

De werkweek is begonnen en we staan om zeven uur op. Gisteren heb ik mijn paddenstoelen weer per dag uitgewogen en in zakjes gedaan. Dat helpt voor mijn gevoel enorm met het maken van mijn ontbijt. 

Na het eten doe ik wat cardio tot Rick gereed is om naar Starbucks te gaan. Ik twijfel even of ik een warme koffie of de nitro brew wil. De laatste wordt het toch, die vind ik net iets lekkerder dan hun gewone koffies. 

Als ik mijn cardio afheb maak ik me klaar om naar fysiotherapie te gaan. Vandaag zie ik Lars, die ik de eerste keer had. Mijn gevoel bij Nish vorige week was dat hij zich niet zo druk maakte om mijn fibromyalgie. Het gevolg was een paar dagen extra erge pijn. 

Lars vraagt wanneer het pijn doet en laat me ook niet te ver stretchen. Hij gebruikt een heel klein e-stim apparaatje op mijn zenuwbanen en slaagt erin mijn hoofdpijn vrijwel te laten verdwijnen. Nu is die weer terug, maar zelfs een paar uur is al heel fijn om geen hoofdpijn te hebben. 

Na het uur annuleer ik de afspraken met Nish en boek Lars tot eind april. Ik heb er vertrouwen in dat hij weet hoe hij de pijnen moet aanpakken. Dat is me nog niet eerder gelukt met een fysiotherapeut. 

Het is een ijskoude dag met temperaturen rond het vriespunt, maar ik ga toch even naar het tuintje naast Whole Foods. Daar zie ik nieuwe plantjes, die volgens Google Russische sneeuwklokjes zijn. Er is verder behalve anderhalve gele krokus geen bloem te zien. 

Tot het lunchtijd is werk ik aan de puzzel. Ik wil hem nog niet afmaken, want dat vindt Rick altijd leuk om samen te doen. Intussen zie ik ook weer mooie vogels op het vogelhuisje. Ze hebben met deze kou erge honger. 

Bij mijn gewoonlijke lunch heb ik nu ook een schep kimchi van de markt. Het is werkelijk heerlijk, ik zou zo de hele zak leeg kunnen eten, maar ik houd me in. Als ik naar buiten kijk zie ik sneeuwvlokjes neerdwarrelen. Zou dit de laatste keer dit seizoen zijn?

Mijn plan om naar een museum in de stad te gaan stel ik uit. In plaats daarvan ga ik wat spelen met Procreate en volg een les van Flo. Het is een pittige en ik ben er niet helemaal tevreden mee. Ik denk erover opnieuw te beginnen. Zo leer ik dingen ook beter. 

Inmiddels blijft de sneeuw liggen en bij het schrijven van dit blog ligt er een centimeter of drie. De wegen zijn echter nog schoon en hopelijk blijft dat zo, want er is kans op ijzel vannacht. Ondanks dat ik er meer dan genoeg van heb is de vallende sneeuw vanuit een warm huis erg gezellig. 

Rick negeert de kou en sneeuw en gaat onze Griekse spiesjes grillen. We hebben er komkommersalade met tzatziki en koolhydraatarme tortilla's, die pita's voor moeten stellen, bij. Dit blijft ook een lekker en makkelijk maal. 

Het sneeuwt nog steeds en de ijzel wordt ook voor vannacht voorspeld. Gelukkig lijkt dat niet heel veel te gaan zijn.