Over deze dinsdagNa

Rick staat om kwart voor zeven op en ik ben ook al wakker. Ik doe de Connections puzzel, want als ik direct naar beneden ga loop ik Rick in de weg. 

Ook probeer ik me in te schrijven voor de Tai Chi cursus in Vienna. Dat lukt alleen niet, want om de een of andere reden woon ik volgens hen niet in de stad. Daar baal ik van en wil zo snel mogelijk na opening bij het Community Center zijn.

Soms zou ik willen dat ik een sneller te maken alternatief ontbijt had. Het klaarmaken en koken van dit maal duurt al gauw zeker twintig minuten. Maar het is zo lekker en ik weet supergezond. 

Rick moet naar zijn werk en we gaan naar de Starbucks in het Providence Center. Die is een stuk dichterbij dan de Starbucks in Vienna. Nadat we de koffies op hebben gehaald zet Rick me thuis af en rijdt door naar Rosslyn.

Kinder langs het plein naast ons hebben deze kleurige ijsmuur gemaakt

Het is na achten en het Community Center is open. Ze veranderen mijn status naar "in town" en nu kan ik me vandaag opgeven voor de Tai Chi cursus, die op 8 april begint. Zonder die "in town" status kun je je pas twee weken later opgeven voor de cursussen in Vienna. Deze cursus is heel populair dus dan had ik achter het net gevist. 

Blij rijd ik terug naar huis en neem eens een andere route. Opeens zie ik daar bij een huis de Friese vlag hangen! Ik krijg meteen de neiging om aan te bellen en te zien wie daar wonen. Ik doe het maar niet want dat is wel erg brutaal. 

Ondanks het uitje naar het Community Center heb ik nog tijd om mijn drie kwartier op de elliptische machine te doen. Dan maak ik me klaar om naar Sharon te gaan. We doen bovenlichaam gewichten, maar dan laat Sharon me ook oefeningen zien om mijn heupen en knieen te helpen. Het voelt na afloop inderdaad wat losser. 

Vanuit Sharons huis rijd ik naar Whole Foods. Daar koop ik geraspte kaas en maak weer wat bloemen foto's. Ik zie dat het W&OD pad compleet onbegaanbaar is. De sneeuwschuivers hebben de ingangen geblokkeerd met ijs. Dat gaat lang duren voor er weer fietsers en zelfs wandelaars op kunnen. 

Zoals iedere dag check ik de foto's van mijn vogelhuisje. De goudvinkjes komen nu vaak. Het valt me bij het naar buiten stappen ook op dat wat ik het "vogelconcert" noem is begonnen. De cardinaaltjes en andere zangvogels weten dat de lente eraan komt. 

Af en toe hoor ik flinke klappen als het ijs van het dak van het huis valt. Het water lekt ook op de planten en ik maak wat foto's van onze vlinderstruik. Die ziet er wel heel anders uit dan in de zomer!

Na de lunch ga ik een heel aantal administratieve dingen doen. Ik maak doktersafspraken en vraag aan dat Orion voortaan zijn medicijnen van de gewone dierenarts krijgt. De gedragsspecialist heeft hij niet meer nodig en een bezoek aan haar kost bijna $500. Dat is me teveel voor enkel een verlenging van een recept. 

Daarna ga ik naar de website van de Social Security Administration. Dat is een soort AOW en vanaf 62 jaar kun je daar aanspraak op maken. Ik doe dat dus, want ik heb meer dan tien jaar gewerkt in de VS. Als het goed is krijg ik vanaf maart een maandelijks bedrag op onze rekening gestort. 

Onze maaltijd vanavond is een traybake. Ik snijd de rapen en paprika in stukjes en leg de champignons op de bakplaat. Dan doe ik er olijfolie en een aantal kruiden overheen. Als Rick thuiskomt leg ik de kip erop en besprinkel alles met Buffalo saus. 

Het geheel gaat in de oven en een half uur later hebben we een heerlijk maal. De Buffalo saus heb ik nog nooit in een gerecht gebruikt en dat is voor herhaling vatbaar.

En nu verder aan de Grannies van Amsterdam. Wat een leuk stel dames is dat! 

Over een graad boven nul!

Het is tien graden in onze kamer als we wakker worden, br! Geen wonder dat ik zo vreemd heb gedroomd. Toch heb ik het niet koud onder mijn dekbed. Zou het kwik vandaag eindelijk boven het vriespunt komen?

Na mijn ontbijt doe ik wat cardio en dan is Rick klaar voor de dagelijkse rit naar Starbucks. Ik ben benieuwd wanneer ik het weer tijd vind voor een nitro brew. Voor nu is de Americano lekker warm. 

Thuis doe ik de rest van mijn cardio en tegelijkertijd mijn Duolingo lessen. Daarna ga ik tien minuten op de trilplaat. Ik weet niet of het helpt, maar ik vind het een fijn gevoel. Vervolgens zijn mijn voeten aan de beurt en ik weet wel zeker dat dat massage apparaat veel goed doet. Mijn voeten doen een stuk minder pijn. 

Als laatste moet ik aan het ijskompres op mijn knie geloven. Dat vind ik helemaal niet fijn met de fibromyalgie pijnen, maar het helpt de IT band pijn wel. Orion kijkt intussen verlangend naar buiten. Ook hij glibbert en glijdt en Rick durft niet te lang met hem te lopen vanwege de kou aan zijn pootjes. 

Het is weer een drukte van jewelste op mijn vogelhuisje. Die gekleurde vogeltjes zijn de vreugde van de dag. We krijgen alle zangvogels, op de eerste foto staan de huisvink en een goudvink. Die laatste is een stuk minder geel in de winter. 

Mijn geliefde bluebirds

Een witborstboomklever

Als Rick zijn lunch gaat maken warm ik mijn pho op. Ik vind het heerlijk die vandaag nog een keer te eten. Hopelijk blijft die twee voor een promotie bij Roll Play lang. 

Dan ga ik met mijn glazen bol spelen om er iets lumineus van de te maken voor een fotothema. Ik ben niet zo tevreden over het resultaat, maar na het spelen met filters is het wel grappig. 

Misschien dat ik deze voor het thema Iriserend ga gebruiken

Aangezien ik wat lunch vis nodig heb rijd ik naar Whole Foods. De roosjes, die ik zaterdag bij Trader Joe's kocht, zijn alweer dood. Ik neem dit keer een boeketje tulpen meen. Dit weekend wil ik weer naar de Lidl, want hun tulpen zijn veel mooier. 

Nu ik toch hier bij de bloemenafdeling ben maak ik een aantal foto's. Ze hebben ook roosjes, maar ik heb nu liever tulpen. Ook bij deze foto's speel ik met filters. 

Mijn hoop om even in het parkje naast Whole Foods te fotograferen vervliegt als ik de enorme berg ijssneeuw (of zoals we het nu noemen sneeuwbeton) voor de ingang zie. Het zal nog een tijdje duren voor ik daar weer kan lopen. 

Als ik thuiskom maak ik ons avondmaal en zet de slow cooker aan. Ik begin aan een nieuw boek van mijn Key West cozy mysterie serie. Dan is het opeens vijf uur en is Rick klaar met zijn werk. 

Het eten zou linzensoep moeten zijn, maar het is niet erg soeperig. Ik ben bang dat het mislukt is, maar het smaakt gelukkig wel goed. Het vriest alweer en dan is zo'n soep die geen soep is helemaal perfect. Rick is gewoonlijk niet zo'n fan van linzen, maar deze maaltijd vindt hij heerlijk. 

De kaarsen en feeenlichtjes gaan aan en ik ga eens kijken wat mijn kijkvertier van vanavond gaat zijn. 

Over een weekend in de diepvries

Zaterdag

Op het moment word ik wakker van de pijn en dat is niet goed. Ik voel me vaak een zeur als ik dat aan Rick vertel of zelfs hier schrijf, maar het heeft enorme invloed op mijn gemoed. 

Rick, altijd vrolijk, maakt een mok koffie met cacaopoeder voor me en spuit daar een flinke hoeveelheid slagroom op. Dat helpt inderdaad, even iets wat eigenlijk niet "mag". Het smaakt me dan ook super. 

We halen mijn broodje van Panera en Ricks broodje van Starbucks plus de koffies. Dan rijden we naar H Mart en ik koop een heel aantal soorten paddenstoelen voor mijn ontbijt. Vervolgens zijn Trader Joe's en Total Wine aan de beurt. We slagen vooral met groente heel goed bij Trader Joe's. Het is altijd een stuk goedkoper dan elders. 

Allemaal harten bij Trader Joe's

Op de terugweg stoppen we even bij het LOVE beeld. De sneeuwvlok voor de O is nu wel erg toepasselijk. De L is halverwege bedolven onder sneeuw en ijs. Nog steeds zijn er overal mensen van de gemeentes de wandelpaden aan het schoonmaken. 

Thuis doe ik mijn cardio en Duolingo. Rick gaat verder aan de oprit, die nog steeds niet ijsvrij is. Dan gaan we lunch halen. Het wordt een poke bowl voor mij en een broodje en soep van Panera voor Rick. Zorro vindt de Panera zak zeer interessant. 

We puzzelen wat en ik doe ijs op mijn knie. Het binnenzitten komt me de keel uit, maar die knie moet rust hebben. Rick komt met de oplossing. We gaan naar Washington rijden en zien hoe dat er met deze sneeuw en ijs uitziet. Dan kan ik foto's maken vanuit de auto. 

Zo gezegd zo gedaan en ik geniet er enorm van. Er zijn wel wat toeristen en die zien er zo koud uit dat ik met ze te doen heb. We rijden naar het Capitool en keren dan om en gaan de stad uit. We zien een prachtige zonsondergang. 

We gaan de dag afsluiten bij Sweet Ginger. Zij hebben een heerlijk Thais gerecht met eend en veel groente. Rick neemt de panang kerrie. Het is het perfecte eten voor een koude dag. 

Zondag 

Vanochtend word ik met minder pijn en in een beter humeur wakker. Dat even eruit gaan gisteren deed wonderen. Het is berekoud in de kamer en ik blijf liggen tot de verwarming zijn werk een beetje heeft gedaan. 

We kunnen het rustig aan doen, want de markt gaat pas om tien uur open. We drinken dus koffie en thee voor we aan onze boodschappen beginnen. Het ontbijt en de koffies zijn hetzelfde als gisteren en na Starbucks steken we over naar de Giant. 

Daar werken we ons lijstje af, maar ze hebben een paar dingen niet. Dan toch ook maar even naar Whole Foods waar we alles wel vinden. Nu is de markt open en we rijden erheen. Het waait keihard en de gevoelstemperatuur is min zeventien. De wind gaat door merg en been. 

We zijn dan ook niet geheel verbaasd als er maar weinig kraampjes zijn. Ik koop Crimson crisp appels en van de slager eieren en kip. De paddenstoelen verkoper is er niet en die van de korstloze quiches ook niet. 

Paddenstoelen heb ik genoeg van H Mart, maar de quiches zouden een van onze maaltijden zijn. Ik zend Peggy een berichtje en als we willen kunnen we de quiches vanmiddag bij haar thuis ophalen. Zo zijn we ook weer even van huis dus helemaal goed. 

Deze kaarsen ruiken zo lekker, maar ze willen er $20 voor hebben en dat is me teveel

Dit is dag negen met temperaturen onder het vriespunt. Rick wil kijken of de ijspegel naast ons huis tot de grond gaat komen. De blauwe lucht staat wel mooi met al dat wit. 

Terwijl ik mijn cardio en Duolingo doe gaat Rick verder met de puzzel. We willen hem absoluut vandaag afkrijgen! Ik maak een mooie foto van mijn roosjes van Trader Joe's en het fotothema deze week is "gezichten in dingen". Ik vind de deurknop wel een gezicht hebben. 

Zo wordt het al snel twaalf uur en we willen allebei soep als lunch. Rick kiest Italiaanse bruiloftsoep van Whole Foods en ik pho met zalm van Roll Play. Ze hebben hun twee halen een betalen special nog steeds dus ik heb morgen ook een lekker warme lunch. 

Na het eten gaan we op pad om de quiches op te halen. Peggy woont in Sterling en dat is een half uur rijden voor ons. Ze staat al klaar met vier broccoli en kaas korstloze quiches. Nu kunnen we die maaltijd toch door laten gaan. 

Peggy woont vlakbij het Algonkian Regional Park en dat ligt aan de Potomac Rivier. Wij willen de rivier graag bevroren zien, want dat gebeurt vrijwel nooit. Eerst vinden we een plek om te parkeren en dan moeten we een stuk naar de rivier lopen. 

We zijn er nog niet uit of het de paar foto's waard was om te bevriezen. Mijn hemel wat is het koud! We rijden verder om te kijken of we niet dichterbij de rivier kunnen komen en dat blijkt wel het geval te zijn. 

Onderweg komen we drie herten tegen. Eentje staat naast onze auto en trekt zich daar niets van aan. Dat geeft mij de gelegenheid om mooie close up foto's te maken. Ze zien er lekker warm uit met hun donzige vacht. 

Soms is het leuk om eens wat van de omgeving niet zo ver van huis te verkennen. We komen erachter dat er hier huisjes te huur zijn vlak aan de rivier. In de zomer moet dat prachtig zijn. Nu is er natuurlijk niemand. 

Dit was een leuk uitstapje en door ijzige en besneeuwde bossen rijden we naar huis. Je kunt niet op het ijs lopen zonder uit te glijden. Het ziet eruit als sneeuw, maar de werkelijkheid is anders. Zelfs hier in Vienna kunnen onze vrienden, die in het centrum wonen, nog nergens heen wandelen. 

Dit vind ik wel een mooie foto van onze voortuin

Nu zijn we vastberaden de puzzel af te maken. Het duurt nog zo'n anderhalf uur met vereende krachten en dan legt Rick het laatste stukje. Hij was leuk, maar niet zo makkelijk als hij eruit ziet. 

Rick gaat eten halen, voor mij mijn favoriete yakitori van Genki. En zo is het weekend alweer voorbij en januari ook! Op naar de lente!