Dag 9 Londen en Noorwegen: Sortland en de Sami

We staan zodra we wakker zijn op, kleden ons snel aan en gaan ontbijten. Zo vroeg zijn er meer dan genoeg tafels aan het raam en het is prachtig buiten. 

Vandaag staat Sortland op het programma en de enige excursie, die we geboekt hebben. Rick en ik zorgen dat we zodra het mag het schip verlaten. 

Sortland staat bekend als het blauwe stadje, want veel van de huizen en gebouwen zijn blauw. 

Een kerkhofje

Als we alles gezien hebben gaan we een van de twee winkelcentra in. We bezoeken een supermarkt, maar die heeft niet veel. 

In het andere winkelcentrum zit een Coop, de grootste supermarkt op dit eiland. Omdat onze excursie om twaalf uur begint moeten we voor onze eigen lunch zorgen.

De Coop heeft een grote salade bar en we scheppen beiden een bak vol. Inmiddels is de Vinmonopolet ook open en we lopen daarheen. 

Rick koopt wat meer kerstbier en ik zie een alcoholvrij kerstbier. Die ga ik proberen! Ze hebben zo weinig alcoholvrij zonder caffeine aan boord. 

We eten op de kamer en gaan dan naar de Morning Light lounge om te verzamelen voor de excursie. Die vertrekt precies op tijd naar een Sami rendierenboerderij. 

Daar worden we begroet door Lena. Zij vertelt heel interessant over de Sami en hoe die cultuur bijna uitgestorven was. Pas in de jaren zeventig begon men eraan te werken de Sami te beschermen en daarmee de cultuur te behouden. 

De rendieren zijn feitelijk de bankrekening van de Sami. Ze leven helemaal van het land en gebruiken alleen wat nodig is. Als een rendier wordt geslacht wordt alles van het dier gebruikt. 

In een moderne Lavvu vertelt Lena dit allemaal. Ook zingt ze een Sami lied en laat zien hoe de rendieren als calf een patroon in hun oor gekerfd krijgen zodat de eigenaren duidelijk zijn. 

Alleen mensen met Sami bloed mogen rendieren bezitten. Als een Sami dus met iemand buiten de groep trouwt mag die geen rendieren bezitten, maar hun kinderen wel. 

Na Lena's praatje gaan we naar buiten om de rendieren te voeren. De dieren met een naam zijn bijzonder voor hun eigenaar en zullen nooit geslacht worden. 

Dit schattige witte rendier heet Beyok en is twaalf jaar oud.

De hoeven staan wijd uit elkaar zodat de rendieren niet in diepe sneeuw wegzakken 

Wat een ontzettend leuke excursie was dit! Sinds ik kind was en een pop kreeg in Sami klederdracht heb ik al interesse in deze cultuur. 

Eenmaal weer op het schip gaat Rick nog even het stadje in. Ik ben te verkleumd al loop ik nog even een rondje op het Promenade deck. 

Als Rick weer terug is gaan we in de Morning Light lounge wachten op de quiz. Die is weer erg leuk en met zijn tweeën hebben we er 12 goed. De winnaars hebben er 16 goed. 

Vanavond is een formele avond en ik heb eigenlijk helemaal geen zin om in een jurk met korte mouwen te lopen. Het is overal zo koud, ook binnen. Ik neem dus lekker mijn vest mee al is dat ook niet heel warm. 

Onderweg naar het restaurant laten we wat foto's maken. Tot nu toe vinden we die allemaal goed gelukt dus we zullen er zeker een aantal kopen. 

Het wordt weer een dolgezelluge maaltijd met Sue en Dave. Sue was een nanny voor rijke gezinnen en kan daar smakelijk over vertellen. Ik lig af en toe dubbel. 

Smakelijk is ook het eten. Ik begin met een vol au vent gevuld met zeevruchten, de vol au vent laat ik staan. Dan een heerlijke asperge veloute en vervolgens kreeft en garnalen Thermidor. Als dessert kies ik de bessen pavlova, heerlijk (niet suikervrij, soms moet het kunnen). 

Het schip deint flink als we terug naar de cabine wandelen. Dat wordt vannacht lekker slapen met dat gewieg. Morgen hebben we weer een nieuwe plaats om te ontdekken.