Terugrit naar Denver en vlucht naar huis

Rick heeft zijn wekker voor kwart over zeven gezet en gauw pakken we alles in.  Een half uurtje later checken we uit het hotel en gaan nog een laatste keer ontbijten bij het Peace Tree Cafe.  Het is vandaag bewolkt en er staat een fikse wind.  Lekker verkoelend, maar we hebben toch wel erg geluk gehad met het weer!

Terwijl we op het eten wachten gaan eerst Rick en Saskia even naar de supermarkt om fruit voor Saskia onderweg te kopen.  Dan loop ik nog even snel naar de overkant om nog een verkoelend sjaaltje te kopen. 

De quinoa scramble met groentes en het V8 sap zal ik echt weer missen.  Zo ontzettend lekker en gezond is het!  Ook de anderen smullen.  Binnen het halve uur zijn we klaar en een half uur vroeger dan we als plan hadden gaan we op weg terug naar Denver.

In Utah zien we nog veel rode rotsformaties, maar gaandeweg wordt het landschap bergachtiger.  We volgen lange tijd de Colorado rivier, die zo belangrijk is voor zo'n 30 miljoen mensen in het zuidwesten van het land.  Het is een prachtige weg!

Laatste Utah beelden

 

 

Opeens wijst Kai ook een bijzonder fenomeen aan.  Er is een regenboog ring rond de zon (een 22 graden halo leer ik later) en er zijn regenbogen in de wolken.  Heel erg mooi en we maken er foto's van.

We schieten goed op en precies rond lunchtijd naderen we Vail.  Rick en ik zijn beiden benieuwd naar dit beroemde ski plaatsje waar de "rich and famous" 's winters vertoeven.  We besluiten er te gaan lunchen en parkeren in de garage voor Vail Village.

Het plaatsje doet Europees aan met veel bloemen en bloembakken aan de hotelramen.  Er is een groot plein met een aantal restaurants.  Wij kiezen Bol, wat het restaurant bij een heel sjieke bowlingbaan blijkt te zijn.

Wij nemen plaats op hun terrasje waar het zelfs in de zon lekker is.  We zitten hier op 2600 meter hoogte en het is een stuk koeler dan in het dal.  Ik bestel de ceviche, die ontzettend lekker is.  Ook de anderen vinden hun eten erg smakelijk.  Het is even een heel leuke onderbreking van een lange rit.

De rest van de rit verloopt zonder kleerscheuren.  Dichter bij Denver komen we af en toe in langzaamrijdend verkeer tereht, maar dat haalt niet bij de tegenliggende weghelft.  Enorme files zien we daar!  Allemaal mensen, die voor het lange Onafhankelijkheidsdagweekend naar de bergen trekken.

Ongeveer drie uur voor vertrek leveren we onze huurauto in bij Alamo.  Er zitten twee sterretjes van steentjes in de voorruit, maar daar zegt men niets over.  We stappen in de shuttle, die ons naar de terminal brengt.

Als United Premier gaat het inchecken altijd snel, maar het valt me sowieso op dat het lang niet zo druk is als ik voor een lang feestdagweekend had verwacht.  Rick en ik hebben beiden TSA Pre en kunnen zonder schoenen, vloeistoffen etc. gedoe door de veiligheidscontrole.

Ik maak ook nog even een foto van de bijzondere terminal hier

De kinderen moeten wel al die dingen doen, maar omdat ze met ons zijn mogen ze de rijen overslaan.  We zijn dus heel snel klaar met de veiligheidscontrole, ideaal!  Dit alleen al is me de $100 voor vijf jaar Global Entry helemaal waard.

We nemen de trein naar de B terminal en vragen daar een tafeltje bij het "Franse" (wat zij een baguette noemen lijkt in de verste verte niet op een echte!) restaurant.  Kai en ik delen een bord met gesmolten brie, fruit en die "baguette" en Saskia neemt een bord pasta voor haar avondeten.

Als we klaar zijn lopen we naar de gate en zien daar dat onze vlucht een half uur vertraagd is.  Er is heel slecht weer in onze omgeving, ook getuige de twee telefoontjes, die we eerder van bezorgde vrienden kregen.  Er schijnt tijdens onweer een enorme tak op onze trampoline te zijn gevallen.  Gelukkig niet verder op iets belangrijks want dat kunnen we er niet bij gebruiken.

Het halve uur wordt een uur, maar dan vertrekken we toch eindelijk.   We zullen nu pas na middernacht aankomen.  Saskia heeft nog van alles te doen voor Laura, die morgenochtend vroeg op vakantie gaat dus dat wordt nachtwerk voor haar.  Ik hoop maar dat het hotel onze kamers klaar heeft, want we zullen meteen op bed neervallen!

We hebben wifi aan boord, heel fijn, want dan kan ik dit blog schrijven.  Ook bestel ik de "tapas" een doos met kleine hapjes, die precies goed zijn voor mijn avondeten.  Zo komen we de drie uur wel door!

Zonsondergang vanuit het vliegtuig

De bruiloft van Zack en Amanda

Rick en ik hebben beiden erbarmelijk geslapen.  Overdag is er genoeg afleiding, maar 's nachts houd mijn brein maar niet op met half slaap, half waakdromen over de brand en wat ons na deze reis nog te wachten staat.  Ietwat geradbraakt staan we dan ook om kwart over acht op.

Kai en Saskia hebben wel goed geslapen en zijn al aangekleed en klaar om te gaan ontbijten.  Dat halen we weer bij Starbucks.  De sandwich met ei, kaas en ham gaat er goed in en de americano heeft voldoende caffeine om mij wat wakkerder te maken.

Lisa heeft ons gisteren gevraagd nog wat zijden bloemblaadjes te kopen om op de loper te strooien.  We gaan dus naar de Hobby Lobby.  Ik bedenk me dat ik nog nooit in een filiaal van deze keten ben geweest.  Het thema van de bruiloft is "pauwenveren", dus de bloemblaadjes moeten paars zijn.

Kai en Saskia hebben lol met hun reflectie in onze Tahoe

Bij de Radio Shack ernaast halen we nog wat opladers voor de auto en Kai's en Saskia's telefoons.  Dan rijden we terug naar het hotel waar Rick zijn spullen voor de bruiloft bijeen raapt.  Ik breng hem weg naar Lisa's huis en rijd zelf terug naar het hotel.

Uitzicht op de bergen vanuit onze kamer

Daar doe ik ongeveer drie kwartier cardio op de elliptical.  Daarna maak ik me klaar en kleed me alvast in mijn nette jurk.  Die zit net zo lekker als welke andere kleding ook en ik wil mijn haar niet verpesten door me te moeten verkleden.

Saskia heeft alleen witte en zwarte jurken meegenomen en die wil zij niet aandoen naar een bruiloft.  We gaan dus naar Kohls om te proberen een kleurrijkere jurk voor haar te vinden.  Kai gaat ook graag mee om te zoeken naar aanvullingen op zijn nu nog erg schaarse garderobe.

Eerst eten we lunch bij Panera en dan slaagt Saskia al gauw met een leuk jurkje.  Ook ik vind een leuke maxi rok (voor $18!) en een topje daarbij.  Helaas voor Kai vindt hij niet wat hij zocht.

We rijden door naar Lisa's huis waar iedereen hard aan het werk is de festiviteiten en versieringen voor te bereiden.  Rick's vader en Carol komen ook net aan.  Ik neem het op me Carol wat te onderhouden, terwijl Rick en de kinderen zich op het versieren van de cupcakes storten.

Rick en ik verzorgen ook samen de video's van de plechtigheid, want niemand anders heeft dat nog op zich genomen.  We zoeken de beste plekken uit om dat te doen.  Ook help ik mee met het eten klaarzetten, bakken met koekjes vul ik.  Ik neem me ter plekke voor dat wij hier mensen voor in gaan huren als onze kinderen trouwen, wat een werk en stress, zeg!

 

Zo'n twintig minuten later dan het schema begint de plechtigheid.  Het is werkelijk schitterend weer en een heel intieme en speciale plechtigheid.  Zack en Amanda beloven in hun eigen woorden trouw aan elkaar. 

Beiden hebben mooie woorden, maar die van Zack vind ik zo aandoenlijk dat de zakdoek er bijna aan te pas moet komen.  Ze zijn voor de wet al een paar jaar getrouwd, deze ceremonie maakt  het helemaal "echt".

Na de plechtigheid worden er officiele foto's genomen waar wij jammer genoeg niet bij worden uitgenodigd.  Bij het huwelijk van Zack's broer werd er een foto van de hele familie van de kant van de bruidegom genomen.  Ik neem me voor ervoor te zorgen dat we in ieder geval op de foto zullen gaan met het bruidspaar (en dat lukt me later ook).

Er zijn lekkere hapjes, bruschetta (veganistisch voor Saskia), prosciutto en mozzarella, kaas, crackers en garnalen.  Ik moet altijd uitkijken  niet teveel van die hapjes te eten, want er volgt altijd ook nog een diner.  Dat is vanavond Chinees eten.

Ook voor Saskia zijn er een paar gerechten, echt heel aardig dat ze aan haar hebben gedacht.  We toasten op het bruidspaar en er zijn speeches van de "best man" en "maid of honor", beiden doen het erg leuk.  Dan krijgen we allemaal maskers aangereikt en beginnen de dansen.

Bloemenmeisje Elly en Saskia gemaskerd

Als eerste natuurlijk de eerste dans als echtpaar van het bruidspaar.  Daarna de bruid met haar schoonvader, mijn zwager Luke (gewoonlijk is dat de vader, maar die heeft Amanda niet meer).  Dan de bruidegom met zijn moeder en daarna mag iedereen dansen.

Ricks vader en Carol kondigen aan terug naar hun hotel te willen.  Ik ben ook doodop en weet dat ik altijd even nodig heb om te ontspannen voor ik kan gaan slapen, dus vraag om met hen mee te rijden.  Eerst willen Saskia en Kai dat ook, maar bedenken zich toch en blijven.

Na afscheid van iedereen te hebben genomen brengen mijn schoonvader en zijn vriendin me terug naar mijn hotel.  Zij logeren in het hotel naast ons.  Ik neem ook afscheid van hen en ga op de kamer ontspannen.  Ik voel me heel raar na de afgelopen doorwaakte nacht, bijna bang om weer te gaan "slapen" en weer zo'n rare nachtmerrie-achtige maalnacht door te maken.  Hopelijk is mijn brein vannacht ook moe, mijn lichaam is dat zeker!

Foto's van vandaag staan hier.

Lunch met Margreet en bruiloft repetitie

Het is hier in Colorado twee uur vroeger dan thuis en dus zijn we allemaal om acht uur klaarwakker.  We gaan eerst door de drive thru bij Starbucks waar we ieder, zelfs Saskia, die hun havermout kan eten, ontbijt en koffie halen.

Dan rijden we naar Sprouts, een soort Whole Foods, om wat proviand voor Saskia te kopen.  Heel lief kreeg zij dus erg lekkere veganistische lasagna gisteravond en Lisa plant veganistische met spinazie en artisjok gevulde champignons te maken, maar voor de rest is het eten simpele burgers en hot dogs.  Toegegeven ook ver van mijn favoriete eten, dus ik neem ook een paar gezondere dingen mee.

Na nog een stop in de Liquor Store om wat wijn en bier in te kopen, die hier in Colorado niet in supermarkten worden verkocht, gaan we terug naar het hotel.  Daar ga ik sporten, een kwartier gewichten en dan cardio.  De anderen doen hun eigen ding, Kai heeft werk dat voor het weekend af moet zijn.

We zijn echt in cowboy country

Als we allemaal klaar zijn breng ik de anderen naar Lisa's huis.  Dan ga ik op weg naar het enorme Arapahoe Crossing winkelcentrum.  Daar heb ik bij Panera met Margreet afgesproken.  We lezen al jaren elkaars blog en zijn Facebook vrienden en nu ontmoeten we elkaar dus eindelijk in het echt.

Margreet staat me al op te wachten en we gaan naar binnen om te bestellen.  Meteen is het gesprek geanimeerd en is het weer of we elkaar al jaren kennen, oh wacht, dat is ook eigenlijk zo.  Ik bestel de nieuwe Thaise flatbread en de citroen kip en orzo soep. 

Al ziet het er buiten erg dreigend uit, we besluiten toch op hun terrasje te gaan zitten.  Even later begint het echter te spatten, dus we gaan toch maar naar binnen.  We hebben zoveel te bepraten dat het al na tweeen is als we afscheid nemen. Leuk is dat Margreet in september naar Washington komt en ik haar dan dus weer zal zien.

Bij de Target haal ik een trouwkaart voor morgen en nog wat andere spullen.  Het ziet er de hele tijd uit of het zal gaan plenzen, maar het blijft droog.  Toch ben ik blij met de regenjas, die Lisa me geleend heeft, want de temperatuur gaat opeens heel erg omlaag.  Van 25 graden is het opeens 15 graden, zie ik op de thermometer van de auto.

Terug bij Lisa is iedereen druk bezig het rehearsal diner voor te bereiden.  Er zijn zo'n dertig mensen aanwezig waarvan het merendeel hier in huis logeert!  Daarna is het tijd voor de "rehearsal".

De tafels zijn al gedekt voor morgen

De bruid, bruidegom, hun bruidsjonkers, bruidsmeisjes, ringdragertjes en bloemenmeisjes repeteren hoe alles morgen allemaal zal gaan.  Het vergt een paar keer opnieuw beginnen, maar het is koud en regenachtig dus gaat zo snel mogelijk.

Dan worden de hamburgers en hot dogs op het vuur gegooid.  Die worden met aardappelsalade, gevulde champignons, twee smaken gehaktballetjes (grape jelly en chipotle) en meer geserveerd.  Om nog iets gezonds in me te krijgen maak ik ook een bord met de rauwkost van gisteren voor mezelf.

We kletsen gezellig met deze en gene en wachten op de aankomst van mijn schoonvader en Carol.  Die komen om een uur of half negen.  Saskia en ik hebben echter veel nek- en schouderpijn en na ze begroet te hebben brengt Rick ons tweeen terug naar het hotel.

Kai blijft achter om met zijn grootvader te praten en Rick gaat ook terug.  Ik hoop alleen dat ik morgen niet zoveel pijn zal hebben.  In gewone rechte stoelen zitten doet dan zoveel pijn.  Nu, liggend op kussens op bed valt het wel mee.  Het zal al de stress van de afgelopen tijd wel zijn.  Hopelijk gaat een goede nachtrust helpen.

Foto's van de rehearsal staan hier. 

Reis naar Colorado

Om de een of andere reden ben ik midden in de nacht al klaarwakker en kan de slaap niet meer vatten.  Het is dus makkelijk om om kwart over zes op te staan en me klaar te maken om naar het vliegveld te gaan.  Ook de kinderen zijn al wakker en klaar en Rick heeft niet veel tijd nodig om ook zijn spullen bij elkaar te rapen.

Terwijl Rick de van haalt check ik uit het hotel.  De volgende keer dat we inchecken zal het dus voor de lange duur zijn..  Voor de zoveelste keer zie ik iemand met een kleine hond het hotel binnenlopen.  Ik heb nog geen grotere honden gezien, dus nam aan dat alleen kleine honden onder een bepaald gewicht zijn toegestaan.

Omdat we toch op Rick wachten besluit ik toch eens even te vragen wat de regels zijn m.b.t. honden.  Had ik dat maar eerder gedaan, want honden tot 75 pond zijn welkom en het kost stukken minder dan een kennel, dus wie weet betaalt de verzekering dat ook. 

Cosmo kan dus bij ons "wonen" en als de verzekering het niet betaald doen wij dat wel zelf.  Helemaal blij ben ik ervan en Kai ook!  Hij belooft dan ook Cosmo vaak uit te laten, want zo'n hotelkamer is natuurlijk wel erg klein.  Maar ik vond de gedachte hem zo lang niet bij me te hebben echt niet fijn.

Zonder oponthoud rijden we naar het vliegveld en na wat gedoe wordt onze bagage ook ingecheckt.  Nu ik Global Entry heb, heb ik ook TSA Pre.  Rick heeft dat ook en de kinderen kunnen mee, maar moeten in de rij waar de schoenen, laptops e.d. nog wel uitmoeten.  Rick en ik hoeven dat niet meer te doen en zijn dus zo door de controle.

We nemen de "people mover" naar de D gates waar we meteen al aan boord kunnen.  We vertrekken keurig op tijd en na een tijdje komt er eten en drinken.  Ik koop een ontbijt, hardgekookt ei, kaas, druiven, een rozijnenbroodje en amandelboter, zeer smakelijk.  Rick vindt zijn ham en kaas broodje echter niet lekker, maar dat kwam ook omdat de oven in het vliegtuig niet werkte en het broodje dus koud was.

Wij hebben een raam- en een gangplaats en tussen ons in zit een oudere, nogal gemelijke, man in keurig pak.  Ik vroeg om een koffie en het zakje suiker valt precies tussen de benen van de man door.  Oeps!  Later valt mijn gelukkig lege koffiekop ook nog even om en ik zie hem kijken.  Ik voel me net een onhandige kleuter!

De rest van de vlucht verloopt voorspoedig. Ik lees wat en kijk wat tv en na drie en een half uur vliegen landen we in Denver.  Onderweg heb ik regelmatig uit het raam gekeken en dan valt het weer op hoe onbewoond de VS op veel plaatsen is! 

Er was een hele tijd dat er enorme vierkante stukken naast elkaar lagen, waarschijnlijk boerderijen in het midden westen. Bij de landing zie ik ook de Rocky Mountains in de verte.

Zodra ik mijn telefoon weer aandoe heb ik een email van het Hyatt House.  De ons beloofde kamer met aparte slaapkamer is helaas toch niet voorradig.  Er wordt ons nu een kamer aangeboden, die dezelfde afmetingen heeft als die suite, maar de ijskast daar is heel erg klein.  Ze proberen nu een grote ijskast daarin te krijgen, anders nemen we maar weer de "studio" waar we de afgelopen week in logeerden.  Balen, maar wat doe je eraan.

Onze bagage komt al gauw op de band, want we hebben priority.  We nemen alles mee naar buiten waar de Alamo bus al aan komt rijden.  In het kantoor proberen we de kiosk te gebruiken en dat lijkt goed te gaan, maar dan kan het contract opeens niet afgedrukt worden.

Gelukkig is de rij maar kort en blijkt dat we gewoon aan de balie hadden kunnen vragen het alsnog te printen.  Wisten wij veel, de medewerker geeft ons in ieder geval allerlei complimenten dat we zo geduldig waren.

Buiten moet ons dan onze SUV worden aangewezen en die ziet er toch wat kleiner uit dan we hadden gedacht. Wij willen ook four wheel drive en dat heeft die niet.  De medewerkster zegt even te moeten overleggen en geeft ons dan een keuze.  Of we kunnen wachten op een andere SUV in de klasse, die we hebben gehuurd, of gratis een Tahoe, die groter is, meenemen.  Ja, wat dacht je dan, we bedanken haar vriendelijk en sprinten naar de Tahoe voor iemand anders die inneemt!

Als we de bagage achterin doen vragen we ons nog af of die wel in de kleinere auto had gepast.  We stellen de gehuurde (want onze eigen vergeten in alle haast, zucht) GPS in op Lisa en Luke's huis in Parker, zo'n drie kwartier ten zuiden van Denver, en rijden erheen.

Daar worden we heel enthousiast begroet door Luke.  Hij laat hun vrij nieuwe huis zien, een stuk mooier dan hun vorige huis.  Er zijn al heel wat gasten aanwezig.  Volgens mij logeren er zeker twintig mensen in hun huis voor de bruiloft zaterdag!

We eten lunch en gaan dan voetbal kijken.  Eerder vandaag ging de VS al door naar de volgende ronde, waar iedereen zeer blij om is.  Er werd gedacht dat ze in de "group of death" zaten met Duitsland en Portugal en nu zijn ze zomaar door.  Wij zien Belgie winnen en dus over een aantal dagen tegen ons land spelen.  Dat wordt interessant!

Saskia ligt al op de bank te slapen en Rick en ik zijn ook doodmoe.  Alsof alle stress van de afgelopen week er opeens uitkomt en onze energie wegneemt.  We besluiten naar het hotel te gaan om in te checken en nemen van de gelegenheid gebruik om even onze ogen te sluiten op bed.

Ziet er toch weer anders uit dan ons vorige hotel

Opeens is het half zes en wek ik Rick om terug naar zijn zus te gaan. Onderweg zien we de meest spectaculaire luchten en prachtige regenbogen.

Amanda, de bruid, heeft lasagna gemaakt en voor Saskia zelfs vegan lasagna.  Tot onze verbazing heeft iedereen al gegeten.  Ik moet altijd weer wennen aan hoe ongestructureerd het is bij mijn schoonzus. 

Iedereen doet maar wat ze willen, wanneer ze willen.  Het is een beetje het huishouden van Jan Steen, maar wel erg gezellig. Er wonen dan ook een paar jonge gezinnen bij hun in, met kleintjes, de jongste een baby van acht weken.  Ik weet niet of ik dat zou kunnen hebben, maar Luke en Lisa genieten er duidelijk van.

Rick en ik scheppen op en het smaakt heerlijk.  Saskia wil dat we "haar" lasagna ook proberen en ook die is erg lekker.  Zo lief van Amanda om die helemaal apart voor Saskia te maken!

De rest van de avond kletsen we met deze en gene.  Ik kan het goed vinden met Luke's jongste zus Tina.  We zitten met onze voeten in de hot tub, heerlijk, al zijn er wel veel muggen.  Dat had ik hier  niet verwacht.  Gelukkig is Tina kennelijk lekkerder, want ik heb maar een paar beten en zij heel veel.

Zonsondergang boven de bergen, zo bijzonder ook om die "muur" van de Rockies te zien

Tegen negenen gapen de oostkusters, want het voelt voor ons twee uur later.  We nemen afscheid en gaan op de kamer nog even ontspannen. Morgen is het weer een familiedag en dan zaterdag de bruiloft.  Het bruidspaar (dat feitelijk al een paar jaar getrouwd is voor de wet) ziet er erg naar uit.