Tot mijn verbazing blijft Orion gewoon liggen als ik om kwart over zes opsta. Dat is heel ongewoon, maar ik sta er verder niet bij stil. Ik stel Foot Path en Fitbit in op een wandeling van meer dan vier kilometer en stap er lustig op los.
Het is nog vrij koel gelukkig, want later vandaag zal het 38 vochtige graden worden. Mijn eerste hertenfoto van vandaag vind ik heel grappig. Kennelijk hebben de herten geleerd zebrapaden te gebruiken bij het oversteken.
Behalve van de herten geniet ik tijdens mijn wandelingen ook van de mooie crape myrtles overal. Die trossen met bloemen zijn prachtig.
Opeens zie ik een bambietje helemaal alleen. De moeder is nergens te bekennen. Dat doet me afvragen hoe oud ze zijn als ze de moeder verlaten. Deze is duidelijk nog te jong en ma hert zal er later wel bij komen.
Ook kom ik de tweeling en hun moeder weer tegen. Ze vinden iedere dag een nieuwe tuin om van te snacken. Ik zie wel dat sommige mensen hun hekken met gaas verhoogd hebben zodat de herten er niet overheen kunnen springen. Want hoog springen kunnen ze zeker.
De dierenarts heeft tijd om tien over half elf en drukt ons op het hart eerder te komen als Orion verslechtert. We gaan wel onze koffies halen en ik koop de tofu snacks, die eindelijk weer voorradig zijn.
Tai Chi laat ik echter voorbij gaan. Ik maak me teveel zorgen om Orion en wil met Rick mee naar de dierenarts. In plaats van de Tai Chi les oefen ik de eerste drie bewegingen van de Yang stijl. Ik heb een goede instructeur met uitgebreide filmpjes gevonden. Alleen die drie leren al neemt een half uur in beslag!
Bij de dierenarts blijf ik in de auto. Orion is rustig als ik er niet bij ben. Rick gaat met hem naar binnen. De ontlasting is nagekeken en er zijn geen wormen gevonden. Toch krijgt Orion een kuur. Verder kan ze niets vinden dus het is waarschijnlijk iets wat hij heeft gegeten.
Thuis geven we Orion zijn eerste (enorme!) pil van twee, de tweede moet hij over twee weken krijgen. Dan maken en eten we snel lunch, want de schoonmaakploeg komt. Als zij komen praat ik even wat Spaans met ze en de man vraagt of ik naar het zwembad ga. Dat is inderdaad het geval.
Het is er heel rustig en ik zwem eerst een kilometer met vinnen en dumbbells. Dan "ren" ik 250 meter heen en weer door het water. De volgende kinderpauze ren ik nog eens 500 meter en nu heb ik dit seizoen 23 kilometer in het zwembad afgelegd.
Ondanks de hitte is het best lekker toeven. Ik lees wat, maar dat lukt me nooit goed met de muziek, die weliswaar niet zo luid is, maar wel overheerst. Rick komt om vijf uur ook even een duik nemen en dan gaan we samen naar huis.
Orion lijkt een stuk beter en eet met smaak zijn favoriete eten. Wij eten zalmburgers met een salade van de overgebleven groente van gisteravond. Ik ben zeer opgelucht dat Orion okay is. Cosmo overleed toen hij tien was net als Orion nu en ik wil dat Orion een stuk langer leeft!
0 reacties:
Een reactie posten