Over de rit naar Boston

Om half zes ben ik wakker en tien minuten later sta ik op. Ik verzorg de dieren en ga dan een korte wandeling maken. Zo krijg ik mijn spieren wat los voor de lange rit. 

De straat achter ons huis is ongeveer 750 meter lang en ik besluit die op en neer te lopen. Ik ben zo in gedachten dat ik schrik van een hert in een tuin waar ik langs loop. 

Ze kijkt me aan en graast verder tot ik verder wil lopen. Dat is dan toch te dichtbij kennelijk. Aan het einde van de straat staan een moeder en kleintje te eten. Het is gewoon een hertenpark hier. 

Rick is inmiddels ook op en we vullen de koelbox en zetten alles in de auto. We halen ons doel van kwart voor zeven niet, maar om zeven uur rijden we de oprit af. 

Mijn broodje ligt klaar bij Panera en de koffies en Ricks broodje bij Starbucks. Volgens de GPS zou onze aankomsttijd drie uur vanmiddag zijn. Dat zou leuk zijn, maar het is niet realistisch. 

Zonder veel oponthoud bereiken we Baltimore en rijden door de Fort McHenry tunnel. We stoppen even bij het Biden Center en gaan dan de Delaware Memorial Bridge over. 

Al gauw komen we in de buurt van New York en dat is ook te merken aan het verkeer. Wat een drukte! We verliezen hier zeker een uur. 

Eenmaal over de George Washington brug komen we op de parkways terecht. We hebben honger en kijken uit naar een plek om de lunch uit de koelbox te halen. 

Die blijkt moeilijk te vinden en pas tegen enen komen we er een tegen in Connecticut. We eten in de auto, want inmiddels is onze aankomsttijd tien voor vijf. 

Er zijn overal wegwerkzaamheden en iedere keer levert dat een file op. Dat is stresvol rijden en zo voelt 750 kilometer erg lang. 

We rijden door de hoofdstad van Connecticut, Hartford, en zien het mooie Capitool van verre. Dat is leuk, want nu heb ik er zeven gezien. Eigenlijk is dat niets op de vijftig staten. 

Na nog een aantal files komen we om kwart over vijf eindelijk bij Saskia en Riley aan. Het is super ze weer te zien! 

We bestellen avondeten van Myers & Chang, een restaurant met verschillende Aziatische gerechten. Ik heb soep en zalm rolletjes, heerlijk! 

Daarna praten we gezellig bij tot ik tegen achten echt super moe ben. We nemen afscheid tot morgen en rijden naar bet Aloft hotel. 

Daar worden we vriendelijk ontvangen en krijgen een hoekkamer op de 9e verdieping. We hebben een wijds uitzicht. 

We krijgen $15 om in de bar te besteden en Rick haalt een rode wijn voor mij en een biertje voor zichzelf. Nog even ontspannen ne dan gaan bij mij de lichren uit.