Dag 4 Barcelona: Lekker op het strand en de terugreis

Zaterdag

Alweer de laatste ochtend van deze reis!  We worden weer keurig net na achten wakker en lopen na de douches naar een ontbijtrestaurantje..  Dit keer vinden we er een met "bikini's" op het menu.  We hebben al zo'n beetje begrepen dat dat een tosti ham en kaas is en bestellen er een met cafe con leche (koffie met melk).

Inderdaad is het een tosti en hij smaakt prima.  Vandaag hebben we de havens en de kust op ons schema staan en eerst lopen we naar het Passeig de Gracia metrostation.  Dan zien we ook nog even Casa Battlo en vandaag is de lucht diepblauw.  We kunnen het niet laten er nog wat foto's van te maken.

Dan lopen we de metro in voor rit nummer zeven van de tien, die we hebben gekocht.  We stappen halverwege La Rambla uit en lopen toch nog even de Boqueria markt in.  Daar kopen we beiden voor een of anderhalve euro een bakje vers fruit.  Anika neemt een grotere dan ik, vandaar het prijsverschil.

Na ook nog wat foto's in deze kleurrijke en favoriete markt van ons, geen wonder dat hij het meest toeristisch is, lopen we weer uit de menigte.  Het is vandaag een heel stuk drukker dan de andere dagen.

We lopen de Ramblas af en aan het eind ervan zien we een aantal levende standbeelden.  De meesten zijn net aan het opzetten.  Ik neem er een paar foto's van, maar ik heb wel betere gezien.

Bij het monument voor Christopher Columbus, een 60 meter hoge kolom met zijn standbeeld erop, kopen we kaartjes om naar boven te gaan.  Het lijkt ons leuk een laatste blik op de stad van boven te werpen.  We hadden er echter niet op gerekend dat er maar op zijn hoogst vier mensen in de lift zouden kunnen.

Na nogal een lange wachttijd mogen wij eindelijk naar boven.  Dat is toch wel de moeite waard, want het is prachtig helder weer en we hebben aan alle kanten een goed uitzicht.  Na een kwartiertje hebben we het wel gezien en persen ons weer met twee Russische dames in de lift naar beneden.

We lopen naar de jachthaven met allerlei mooie (zeil) boten.  Net als we de brug over zijn gaat die dicht om zeilboten door te laten.  We kijken even hoe dat gebeurt en hebben dan wel zin in een terrasje.

Vlak aan het water liggen er een paar en we bestellen koffie en Cola Light.  Het is lekker vertoeven zo aan het water en er is heel wat te zien.  Daarna lopen we langs het water en de verschillende haventjes naar Barceloneta.

Onderweg haalt Anika een ijsje bij een van de standjes.  Ik ben gewoon niet zo'n ijsjesliefhebster, dus laat haar het genot.  Het ziet er erg lekker uit, maar het is maar zelden dat ik zin heb in iets zoets.

Deze oude vissersbuurt is nu een stuk toeristischer na de Olympische Spelen in 1992.  We lopen door de overdekte markt daar, maar die haalt ook weer niet bij de Boqueria.  Inmiddels is het lunchtijd en we zien een van de oudste tavernes in de stad, uit 1753, Can Ramonet.

We vragen een tafeltje op hun terras en ik bestel gegrilde sardines en tomatensalade.  Die sardines vond ik in Lissabon al zo lekker en ben blij ze deze vakantie ook eens te eten.  Het is allemaal even lekker.

Na de lunch zwerven we wat door Barceloneta, maar de buurt valt ons een beetje tegen.  Dat is niet het geval met het strand (helemaal door mensen aangelegd, maar dat is absoluut niet te zien) langs de Middellandse zee. 

Daar is het gezellig druk en de zee uitnodigend blauw.  We nemen plaats in het zand aan de rand van het water en kletsen er gezellig op los.  Er komen de hele tijd verkopers langs, maar we wijzen ze af.  Pas na een paar uur steken we onze tenen eens in het water (wat erg koel is) en gaan dan terug naar de boulevard.

We lopen die af en nemen plaats op het laatste terrasje.  Daar bestellen we een lekker glaasje wijn en genieten van de zomerse temperaturen.  Hoewel, het wordt helemaal bewolkt terwijl we er zitten en ik doe zelfs mijn jasje maar weer aan.

We hebben het hier nu wel gezien en nemen de metro terug naar de stad.  Daar is het een drukte van jewelste en we zijn eigenlijk beiden een beetje stadsmoe.  We gaan nog even genieten van Placa Real, ons favoriete plein hier.  We zitten wat op de rand van de fontein en kijken mensen. 

Als het wat begint te regenen besluiten we de metro naar Passeig de Gracia te nemen.  Daar stappen uit en werpen nog een laatste blik op Casa Battlo.  Een tien ritten metrokaart is zeer aan te raden.  Hij kost 10,30 euro en we hebben maar een rit over.

Mijn reisgids raadt Tapas 24 aan om te eten en we krijgen daar wel een tafeltje, maar zijn geen van beiden onder de indruk van het menu.  Dit restaurant wordt hoog aangeschreven, maar wij kiezen toch maar het buurrestaurant, Tutromundo.

Daar delen we nog een laatste portie brood met tomaat en ik bestel de Andalusische baby calamari en de groene Padron pepers, erg lekker!  Anika heeft aubergine en kroketten en neemt nog een Catalaanse creme brulee als dessert.  Daar neem ik ook een hapje van en is erg lekker.

Voor het laatst lopen we de lange weg naar ons hotel af.  Deze reis is weer snel gegaan!  We hebben er zo lang naar uitgekeken en dan is het opeens het einde.  Ik vind het wel wat moeilijk omdat ik niet weet wanneer ik Marie-Anne of Anika weer ga zien, maar gelukkig is er nu internet wat het veel makkelijker maakt contact te houden.

Zondag

Omdat we telkens tot acht uur sliepen deze vakantie hebben we voor de zekerheid maar liefst drie wekkers voor zes uur vanochtend geregeld.  Onze telefoonwekkers en een wake up call van de receptie van het hotel.  Natuurlijk ben ik nu wel al voor de wekker wakker en om tien voor zes sta ik op.

Anika volgt niet veel later.  We zijn al vrijwel gepakt, alleen de laatste toiletspullen moeten nog.  We slepen de tassen naar beneden en een paar minuten later rijdt de taxi al voor.  Het gaat allemaal van een leien dakje.

Helaas vertrekken onze vluchten van verschillende terminals dus we kunnen niet samen wachten.  De taxichauffeur zet mij eerst af en ik neem afscheid van Anika.  Heel bijzonder dat we veertig jaar nadat we vriendinnen werden zo'n reisje konden maken.

De incheckbalies zijn nog niet eens open, zo vroeg ben ik.  Twee uur van tevoren kan ik inchecken en dat gaat allemaal snel.  Ook door de veiligheidscontrole ben ik zo heen.  Ik kijk nog wat in een paar winkels en bestel een koffie met een ontzettend lekker broodje met ham en de typisch Catalonische tomatensaus als ontbijt.

Al snel is het tijd om aan boord te gaan.  Ik heb een raamplaats vrij vooraan.  Als internationale passagier zou ik een gratis drankje mogen, maar hoe ik ook met mijn instapkaart zwaai, de flight attendant loopt me straal voorbij.  Ook mijn belletje wordt genegeerd.  Gelukkig heb ik al Cola Zero mee om te drinken.

Na een uur of twee landen we op Zaventem in Brussel.  Ik facebook met Rosemarie, die ik ook al vele jaren ken van toen zij in Washington woonde en we spreken af om in de vertrekhal te gaan lunchen.  Zij is de derde "oude" vriendin, die ik deze reis weerzie!

We vragen een tafeltje in Belle Belge, een leuke en echt Belgische brasserie.  Rosemarie is vannacht laat teruggekomen van vakantie en houdt het bij koffie en een paar croissantjes.  Ik heb grijze garnaaltjes met tomaat op het menu zien staan en dat moet ik natuurlijk hebben, want daar ben ik dol op.

Het komt met een heuse geruite puntzak Belgische frieten en ik drink er een Hoegaarden bij.  Hoeveel Belgischer kan het nog?  Rosemarie en ik hebben elkaar enorm veel te vertellen en anderhalf uur is eigenlijk niet genoeg. 

Bij de paspoortcontrole nemen we weer afscheid.  Na die controle loop ik wat door de winkel en dan de veiligheidscontrole.  Onze gate is helemaal aan het einde en ook daar volgt weer een paspoortcontrole. 

Al snel daarna kunnen we aan boord van de heel moderne Airbus 330.  Ik krijg een heel vriendelijke man naast me en we kletsen wat.  Al gauw blijkt de vlucht heel leeg te zijn en hij verhuist naar de vier stoelen rij in het midden.  Een heel aantal van die rijen zijn helemaal open, zo ongewoon.

Keurig op tijd stijgen we op en beginnen aan de acht uur en tien minuten vlucht over de oceaan.  Al gauw worden er door de heel vriendelijke helemaal mannelijke bemanning snacks en drankjes rondgebracht.  Het is ook leuk nog even Nederlands te kunnen spreken.

Daarop volgt het avondeten, keuze tussen vis of kip.  Ik kies de vis en ik moet zeggen dat het zeer smakelijk is.  De gratis wijn wordt ook uitbundig geschonken, heerlijk.  Dan wordt er nog een ijsje rondgebracht waarvan ik alleen het chocolade omhulsel eet, maar ook erg lekker.

Intussen kijk ik naar de films Bucket List en The Devil Wears Prada (die laatste had ik al eens gezien, maar vind ik gewoon een erg leuke film).  Dan neem ik een korte filmpauze om wat te lezen.  Ze komen telkens langs met water en ik kijk nog twee films met Sandra Bullock, The Lake House en All About Steve.  Beiden heb ik al eerder gezien, maar zijn erg leuk.

Een uur voor de landing wordt er nog een lekkere pizza snack rondgebracht en dan zijn we alweer in Washington.  Ik moet zeggen dat dit een van de fijnste transatlantische vluchten, die ik mee heb gemaakt, was en dat zegt wat.  Ik ben een fan van de Brussels Airlines transcontinentale vlucht!

Met mijn Global Entry ben ik zo door de immigratie, heerlijk die hele rij niet te hoeven doorstaan.  Ook mijn tas komt al snel en Global Entry blijkt ook voorrang bij de douane te geven, ideaal!  Binnen het halve uur na landing loop ik al naar buiten!

Daar staan Rick en Kai me al op te wachten.  Katja is ook onderweg naar huis op weg naar Roanoke en we halen avondeten bij Plaka Grill.  Voor mij en Katja een lichte avgolemono soep en de mannen nemen gyros. 

Het is fijn Katja ook nog even te zien, maar direct na het eten vertrekt zij naar Roanoke.  Ze heeft vrijdag nog een sollicitatiegesprek gehad in New Jersey, dus er is nog een kans dat ze daar gaat werken.  Zo niet, dan begint ze volgende maandag hier in de buurt.  Ze laat Zorro in ieder geval al vast bij ons.

Inmiddels ben ik meer dan 24 uur wakker, maar ga proberen op de gewone tijd naar bed te gaan.  Ons nieuwe bed is gisteren in elkaar gezet en ik kan niet wachten erop te slapen!

Dag 3 Barcelona: El Born

Alweer hebben we heerlijk geslapen en onze interne wekker staat kennelijk op acht uur ingesteld.  Het belooft weer mooi weer te worden, maar op mijn weer app staat een mogelijkheid op onweer.  Voor de zekerheid nemen we de paraplu's dus maar mee.

Gisteravond op de terugweg naar het hotel hebben we een paar leuke restaurantjes voor een ontbijt gezien.  Bij een ervan zit het vrij vol, maar we vinden nog een tafeltje.  Eindelijk zien we gewone broodjes op het menu staan.  Ik bestel er een met "tortilla" (omelet) en Anika met kaas en bacon. Daarbij koffie met melk en voor Anika ook jus d'orange. 

Als we klaar zijn met eten lopen we onze straat uit naar Casa Battlo.  Dat willen we graag met dak en al ook overdag fotograferen.  Helaas is er geen staalblauwe lucht, maar genoeg blauw en zon om mooie foto's te maken.  Ik kan bijna geen genoeg krijgen van dit huis, zo sprookjesachtig vind ik het.

Als we echt alle foto's die er maar te maken zijn gemaakt hebben nemen we de metro naar het Palau de la Musica Catalana.  Daar komen we om kwart voor elf aan en kunnen mee met de rondleiding van 11 uur.  Die is enorm de moeite waard.  Wat een prachtig gebouw is dit!

Ook dit is Modernista stijl architectuur door een tijdgenoot van Gaudi, Luis Domenech i Montaner.  De hoofdzaal is een orkestzaal met een gigantisch orgel en prachtige akoestiek.  Ook hier heeft alles weer te maken met de natuur en speelt natuurlijk licht een grote rol.  De schoonheid is moeilijk op de foto vast te leggen en soms doet dit gebouw me aan de Library of Congress denken, in ongeveer dezelfde periode gebouwd.

We zijn heel blij deze rondleiding gedaan te hebben!  Na afloop drinken we een kopje koffie op het terras en fotograferen dan nog een keer de buitenkant.  Dat is moeilijk, want het gebouw ligt aan een heel nauw straatje.  Het zou leuk zijn er een concert mee te maken, maar daarvoor zijn we hier te kort.

Nu lopen we de El Born buurt in.  Eerst bezoeken we de kleurrijke Santa Catarina Markt.  Onze favoriet en niet voor niets ook die van de andere toeristen blijft wel El Boqueria.  Toch kijken we er wat rond en maken een paar foto's.

Er zijn ook een paar terrasjes en we vinden bij een een tafeltje vrij.  Twee keer vraag ik om een menu, maar de serveerster negeert ons compleet.  Het stel naast ons vertrekt zonder iets te bestellen en niet veel later volgen Anika en ik.  Het is met de bediening hier wel hit or miss.  Soms supervriendelijk en soms compleet afwezig.

We lopen de ontzettend gezellige buurt in en zien daar een heel aantal leuke tapas restaurantjes.  Anika vindt het interieur van Tapadu er leuk uitzien.  Hun menu spreekt ons ook aan en we gaan er binnen. 

Het wordt een lekkere lunch met het typisch Catalaanse brood en tomaat, padrons pepers en meloen met rauwe ham voor mij.  Anika koos ook het brood en tomaat gerecht, de mij al te bekende nachos met guacamole en kaas en gevulde pepertjes.  Allemaal even lekker smaakt het!

We lopen verder door dit gezellige buurtje naar het Parc de la Ciutadella.  Daar zien we ook weer de avenue met de Arc de Triomf waar we de eerste avond waren.  In het park is de enorme fontein met mythologische taferelen de grote trekpleiser (na de dierentuin waar wij geen interesse in hebben).  Volgens mijn gids heeft een jonge Gaudi aan het ontwerp meegeholpen.

Na de fontein uitgebreid bekeken en gefotografeerd te hebben nemen we plaats op een bankje om gewoon even lekker te kletsen en mensen te kijken.  Er komt een man, die met een stokken en touw apparaatje enorme zeepbellen maakt.  Een meisje van een jaar of een vermaakt zich ermee die bellen stuk te slaan.  Heel schattig om te zien.

Een half uurtje later besluiten we verder te gaan.  We slenteren door de gezellig El Born buurt, tot nu toe onze favoriet hier.  Op een terrasje drinken we wat en bezoeken dan de Santa Maria Del Mar kerk.  Een 14e eeuwse Gothische kerk met pilaren als bomen, die Gaudi naar verluid inspireerde voor zijn Sagrada Familia. 

Vooral de glas in lood ramen hier zijn ontzettend mooi.  We nemen echt even de tijd om deze kerk in ons op te nemen.  Zittend op een bankje bedenk ik dat hier al zo'n 700 jaar mensen liepen en zaten.  De ramen stammen uit de 15e en 18e eeuw, lees ik.

We verkennen de El Born buurt nog verder en Anika koopt nog een paar leuke aardewerken borden in een kleurrijk winkeltje.  Als we vinden dat we de gezellige straatjes en steegjes we gezien hebben gaan we een wijntje drinken op een terrasje.

Omdat ik echt allergisch ben voor rook, ik ga er meteen van hoesten en krijg er kriebelogen van, ben ik niet blij dat de twee stellen naast ons een sigaret in hun handen hebben.  Niet eraan denkend dat mensen hier ook weleens Nederlands kunnen zijn zeg ik tegen Anika dat het dan maar moet met die rook.  Niet veel later horen we het stel naast ons Nederlands spreken.  Oeps!  Op Amerikaanse terrassen mag er gelukkig niet gerookt worden, hier valt het me op hoeveel mensen er roken.

Inmiddels is het ook etenstijd en we vinden een heel aantal gezellige terrasjes voor de Santa Maria del Mar.  Wij vinden nog een tafeltje bij Bobu.  Daar bestellen we onder anderen coca's, Catalaanse "pizza", heel erg lekker!  De mijne is met kaas, spinazie en appel.  Ook mijn tapas zijn lekker.

Tijdens het eten vallen er een paar druppels, maar verder blijft de voorspelde regen uit.  Onze kelner is ontzettend aardig en we laten een kleine fooi voor hem achter.  Dan gaan we op zoek naar het dichtstbijzijnde metrostation. 

Dat neemt nog even, maar met behulp van een vriendelijke Barcelonees (de mensen zijn hier heel erg vriendelijk over het algemeen) vinden we het Barceloneta station.  We stappen over bij Passeig de Gracia en nemen de paarse lijn naar Sagrada Familia.  

We hopen die kerk verlicht te zien en worden dit keer niet teleurgesteld.  De kant waar wij binnengingen is mooi verlicht en we maken diverse foto's.  De andere, meer sombere kant, is ook verlicht, maar daar staat veel in de steigers en ik betwijfel of die foto's mooi zijn geworden.

Ons hotel ligt vlakbij deze kerk dus we lopen terug.  In een supermarktje kopen we nog wat dingen en gaan dan terug naar de kamer.  We proberen wat te computeren en blog te schrijven, maar er is iets met de internetverbinding van het hotel.  Misschien omdat het vrijdagavond is en er meer gebruikers zijn.  We hebben in ieder geval weer een heerlijke dag achter de rug!

Dag 2 Barcelona: Gaudi, Gaudi, Gaudi

Het is alweer acht uur als ik Anika de gordijnen zie openen.  De kamer blijft goed donker, behalve een irritant licht van de televisie.  Inmiddels hebben we daar de stekker uitgetrokken, weg irritant licht.  Dat we daar niet eerder aan hebben gedacht.

We maken ons klaar en gaan dan op zoek naar een ontbijttentje.  Anika herinnert zich uit Sevilla dat ze daar tostadas hadden voor het ontbijt, die ze erg lekker vond.  Ze vraagt dus bij een restaurant of ze die hebben.  Ja, dat is het geval en we nemen plaats op hun terrasje.

De koffie en jus d'orange komen en dan krijgen we ieder twee sneetjes geroosterd wit brood voorgeschoteld.  Niets erop of erbij, dus ik vraag dan toch maar tenminste om boter.  Op het menu zien we een "bikini" staan, die wel erg veel weg heeft van een tosti.  Misschien proberen we die morgen eens. 

Met de metro gaan we naar Lesseps, dichtbij Park Guell.  Van daaruit lopen we naar het park wat op een flinke heuvel ligt.  Gelukkig werken de lange roltrappen, zodat we die maar gedeeltelijk op hoeven te lopen.

Bij de ingang kopen we kaartjes voor het Gaudi gedeelte en kunnen over iets meer dan een uur daar naar binnen.  In de tussentijd verkennen we het gratis gedeelte van het park en zijn het erover eens dat dat zonder het betaalde gedeelte niet de moeite waard is om helemaal naar toe te gaan bij een kort bezoek aan Barcelona.

Eindelijk is het half twaalf en kunnen we naar binnen.  Helaas staat een van de Gaudi huisjes gedeeltelijk in de steigers, maar verder is alles open.  We fotograferen de vele mozaieken en dan de beroemde hagedis.  Het neemt even geduld om die zonder al te veel mensen erop op de foto te krijgen.

Dan nemen we ruim de tijd voor de "golvende" bankjes met ook weer allerlei kleurrijke mozaieken.  Het is alleen jammer dat het uitzicht over de stad tegen de zon in is.  Desondanks hopen we op mooie foto's.

Na ruim een uur lopen we het park weer uit terug naar de metro.  Die nemen we naar Passeig da Gracia, de brede sjieke avenue.  Zo sjiek dat de restaurants erlangs ons lunch budget ver te boven gaan.  We zoeken dus een restaurantje in een zijstraat en vinden Cafe Santa Lucia.

Een Italiaans cafe, maar met lekkere broodjes.  We kiezen er beiden een uit en genieten van het eten op het terras. We boffen vandaag weer met het weer, 27 graden en vrijwel onbewolkt.

Na de lunch lopen we naar Casa Mila, Gaudi's laatste grote projekt voor hij aan de Sagrada Familia begon.  De voorkant hiervan staat in de steigers, maar de zijkant ziet er ongeveer net zo uit, dus we krijgen een goed zicht op de balkonnen aan de buitenkant.  Gaudi hield duidelijk niet van rechte lijnen waardoor zijn architectuur heel bijzonder is.

We kopen kaartjes om binnen te gaan en krijgen een audio tour mee.  Daar zijn ze hier in Barcelona goed in en maakt de rondleiding des te interessanter.  Na op de begane grond wat rondgekeken te hebben nemen we de lift naar het dak.

Daar nemen we ruim de tijd om te fotograferen en rond te kijken.  Heel bijzonder is het allemaal!  Ook de zolder is interessant en we zijn blij de toch wel hoge entreeprijs betaald te hebben.

We willen even wat anders doen voor we naar het volgende Gaudi huis gaan.  In mijn gidsje staat dat de Concepcio overdekte markt zo de moeite waard is en niet toeristisch.  Daar lopen we dus heen en doorheen en zijn niet onder de indruk.  Misschien is het voor een Amerikaan iets bijzonders, maar kennelijk ben ik er zelfs nog te Europees voor.

Wel vinden we naast de markt een terrasje waar we lekker gaan zitten.  We bestellen ieder een Cola Light en geven onze voeten even wat rust.  Dan lopen we naar de volgende Gaudi attractie, Casa Battlo.  Ook hier hoeven we maar een kwartiertje in de rij te staan om naar binnen te gaan.

Dit is voor mij wel het hoogtepunt van vandaag.  Zowel van binnen als van buiten vind ik dit een fantastisch stukje architectuur!  We krijgen weer een audio gids mee en daarin wordt Gaudi's filosofie en het verwerken van natuur en religie in zijn ontwerpen goed uitgelegd.

Casa Battlo heeft veel met de zee te maken.  Dat mensen hier ook echt gewoond hebben (in Casa Mila wonen nog steeds mensen).  Het lijkt me zo bijzonder!  Ik kan maar niet ophouden met foto's maken!

Boven op het dak zien we ook de "rug" van de draak, die St. Joris, de beschermheilige van Catalonie, versloeg.  De gedachte is dat Gaudi die legende in de voorkant van het huis en het dak heeft verwerkt.  Ook hier zijn er heel wat mooie foto's te maken.

Inmiddels is het al bij zessen en Anika stelt voor even op het terras van Cafe Zurich op Placa de Catalunya iets te gaan drinken.  Eerst koop ik bij El Corte de Ingles nog een laatste cadeautje, dit keer voor Rick, en dan pikken we het laatste tafeltje bij het restaurant in.  Dit restaurant schijnt een van de beroemdste in Barcelona te zijn.

Blij dat we weer even zitten, want we hebben er al heel wat stappen opzitten (vandaag bij elkaar 23500).  Ik bestel een sherry, want dat moet ook eens in Spanje.  Anika neemt een wijntje en we kijken onze ogen uit naar alle verschillende mensen, die er voorbij komen.

Als we afgerekend hebben gaan we op zoek naar een restaurant, maar dat valt nog niet mee.  Wat we tegenkomen staat ons niet echt aan.  Mijn rechterknie doet intussen heel veel pijn en langzamerhand verspreidt die pijn zich door mijn hele been.  Als dat morgen maar beter is!

Omdat we niet echt iets van onze gading vinden en bij het ene restaurantje waar we dan eindelijk plaatsnemen geen bediening krijgen, besluiten we terug naar het restaurant van eergisteren te gaan, La Txapela. 

Daar krijgen we een tafeltje boven en dit keer is de bediening lang niet zo goed.  Het eten trouwens wel, we smullen van iedere "pincho", die we bestellen.  Voor morgen en overmorgen hebben we gelukkig inmiddels al een paar andere restaurants gevonden.

Na het eten lopen we nog langs het prachtig verlichte Casa Battlo en nemen de nodige foto's.  Dan lopen we terug naar het hotel.  Ik hoop van harte dat mijn been morgen minder pijn doet!  Vandaag hebben we in ieder geval veel dingen gezien, die op mijn Barcelona wenslijstje stonden.

Dag 1 Barcelona: Sagrada Familia en Cathedraal

Ondanks een heel smal bed, gehorige kamer en geen fan geluid waar ik aan ben gewend slaap ik toch heerlijk.  Anika en ik zijn beiden verbaasd dat het al acht uur is als we opstaan.  Ik zie op mijn telefoon dat de zonsopgang hier ook pas om kwart voor acht is.  Geen wonder dat het zo donker bleef in de kamer.

We maken ons gauw klaar en gaan dan op zoek naar een restaurantje voor het ontbijt.  Het hotel biedt ook ontbijt, maar niet inbegrepen en vrij duur.  We lopen wat en vinden dan een terrasje op de hoek van een grote avenue. 

Ze bieden ontbijt voor vijf euro, koffie, jus d'orange en een broodje, althans zo lezen wij het.  Dat broodje blijkt cake te zijn met een stukje pure chocolade.  Dat is vast heel Catalaans, maar mij eigenlijk te zoet.  We hadden vandaag weinig tijd, maar gaan morgen wat beter uitzoeken waar te eten.

Na het eten lopen we naar de Sagrada Familia.  Ons hotel ligt daar vlakbij.  Het is er een drukte van jewelste en we zijn heel blij al onze kaartjes te hebben.  Na wat foto's van de buitenkant gemaakt te hebben gaan we er binnen. 

Onze kaartjes houden ook een audio tour in en ik ga in de rij om de apparaten op te halen.  Dan lopen we naar de lift om in de toren van de Passie Facade naar boven te gaan.  Van die beslissing hebben we helemaal geen spijt.  Prachtige uitzichten over Barcelona hebben boven en we lopen de 400+ treden naar beneden en hebben zo ook nog heel wat mooie uitzichten.

Eenmaal beneden fotograferen we er op los in de kerk.  Wat een prachtige kerk is dit en hij is nog lang niet klaar.  Daardoor is er ook veel constructie geluid te horen en staan er kranen en van alles in de steigers.  Het doel is om hem in 2026, honderd jaar na Gaudi's dood, af te hebben.  Het is allemaal heel bijzonder en indrukwekkend.

Pas meer dan twee uur later zijn we dan ook klaar, al zouden we wel eindeloos kunnnen blijven fotograferen.  Ik kan wel zeggen dat dit de meest bijzondere kerk, die ik ooit gezien heb, is.  We hebben dorst en drinken op een terrasje met zicht op de kerk wat.

Dan lopen we naar de metro en vogelen uit hoe die werkt.  We kopen een kaartje voor tien ritten en nemen de trein naar Paseig de Gracia.  Daarvandaan lopen we het oudste gedeelte van de stad in.  We lopen langs Las Ramblas naar de Boqueria Markt.

Daar nemen we plaats op een terrasje en eten een heerlijke Catalaanse lunch.  We nemen beiden de gazpacho, die in kleine glaasjes wordt geserveerd.  Ik neem er de sardine op Catalaans brood met tomaat bij en Anika dat brood met tomaat zonder sardine.  Het smaakt heerlijk!

Dan lopen we door de markt en voor 1 euro ieder kopen we een heerlijk bakje vers fruit.  Er is vijg, papaya, watermeloen, ananas, papaya en meer.  We kijken onze ogen uit in de kleurrijke markt met stalletjes met groente en fruit, maar ook met vleesstalletjes met een complete varkenskop en allerlei vissen.

Als we daar uitgekeken zijn lopen we via Las Ramblas, waar Anika nog een souvenirtje koopt, naar Palau Guell.  Dat is, volgens mijn gids, het eerste gebouw in de stad dat Gaudi ontwierp.  Het kan ons niet echt bekoren en zin om naar binnen te gaan hebben we ook niet.

We lopen door naar Placa Real en vinden dat zo leuk dat we besluiten en vanavond te gaan eten.  Ik heb echter een grote wens hier om een Pandora bedel te scoren.  Ik loop een winkel aan een van de grote winkelstraten binnen om te vragen waar ik die dan zou kunnen vinden.  De verkoopster werpt een blik op mijn armband en zegt: El Cortes Ingles!

Dat is niet ver, maar eerst gaan we nog even kijken bij het Palau de la Musica Catalan.  Daar willen we graag naar binnen, want dat schijnt prachtig te zijn, maar we hebben de laatste rondleiding net gemist.  We besluiten dan maar het nog eens te proberen op zaterdag.

El Cortes Inglese is een warenhuis met negen verdiepingen, dus al snel gevonden.  Ook de Pandora afdeling is gauw in ons zicht en ik weet al welke bedel ik wil, die van de Sagrada Familia natuurlijk!  Nu hangen Big Ben en de Sagrada Familia gezellig naast elkaar.

Anika en ik kopen hier ook nog wat leuke souvenirs voor het thuisfront en gaan dan op zoek naar een terrasje om even uit te puffen.  We vinden dat op een rustig pleintje en genieten van het gewoon in Barcelona zijn.

Na het afrekenen lopen we naar de kathedraal van Barcelona.  Onze tweede kerk van vandaag en zo anders, dan de eerste!  Dit is een gothische cathedraal, stammend uit 1298, hoewel hij pas in 1450 klaar was.  Heel indrukwekkend is het, maar wel meer zoals ik "gewend" ben van andere kathedralen.

De kloostertuinen zijn wel heel anders met palmbomen en een vijver met ganzen.  Al met al zijn we blij deze kerk ook bezocht te hebben.  We willen vanavond terug om foto's te maken als hij verlicht is.

We lopen verder en dwalen door de gothische buurt. Smalle straatjes, allemaal winkeltjes en echt het gevoel dat we in Barcelona lopen.  We raken zelfs een beetje de weg kwijt, maar vinden die alweer gauw en precies als we zin hebben om te gaan eten bevinden we ons weer op Placa Real.

We strijken neer bij een (achteraf gezien) zeer toeristisch restaurant, maar ze hebben waar we zin in hebben, paella.  Ik bestel het met zwarte rijst (zwartgemaakt met de inkt van inktvissen) en Anika met gemengde vis.  Het smaakt allemaal prima en intussen is er ook veel vertier op het plein.

Na het eten lopen we terug naar de kathedraal, maar tot onze teleurstelling is er geen verlichting.  We kijken waar de dichtstbijzijnde metro is en lopen daar, door een demonstratie voor onafhankelijkheid van Catalonie met heel veel politie en mobiele eenheid, heen.  De demonstratie lijkt helemaal vredig en de politie wijst ons vriendelijk de weg.

De trein staat al klaar en we stappen in voor een station.  Het is stampvol, dus we letten erg op onze tassen.  Ook na de overstap hebben we maar twee stations te gaan, maar het is wel fijn, want we hebben vandaag genoeg op onze voeten gestaan (en 18000 stappen gelopen). 

Ons hotel is vlakbij.  We halen nog even wat drankjes voor de kamer en gaan dan terug.  We computeren nog wat en gaan dan straks slapen.  De eerste dag Barcelona was in ieder geval een groot succes!

Reis naar Barcelona

Ver voor mijn wekker om zes uur afgaat ben ik al wakker.  Om vijf voor zes sta ik dan ook maar op en pak mijn laatste spullen in.  Terwijl ik douche maakt Marie-Anne koffie en een lekkere muesliboterham met Oud Amsterdam smeerkaas.

Keurig om half zeven rijdt de besproken taxi voor en nemen we afscheid.  Wat een leuke dagen heb ik hier gehad en eindelijk hadden Marie-Anne en ik weer eens wat langer de tijd om bij te praten.

Omdat ik zo vroeg vertrok duurt de rit naar Heathrow maar drie kwartier.  Volgens de chauffeur had die twee keer zo lang geduurd als ik een half uur later was vertrokken!

Bij de incheckbalie ben ik zo aan de beurt en ga dan door de veiligheidscontrole.  Met nog meer dan twee uur te gaan voor het boorden vraag ik een tafeltje in het Giraffe restaurant.  Daar helpen de twee sterke koppen koffie me wat wakkerder te worden.

Helaas is onze vlucht vertraagd en de gate wordt pas vlak voor de oorspronkelijke vertrektijd aangekondigd.  Ik vrees voor mij aansluiting in Brussel.  Als we eindelijk vertrekken roept de piloot om dat alle connecties goed gaan zijn.  Pak van mijn hart, want de volgende vlucht naar Barcelona is pas vanavond.

Met veertig minuten te gaan race ik zo goed en zo kwaad als het gaat door de paspoort- en veiligheidscontroles en kan bij de gate meteen aan boord.  De vlucht naar Barcelona verloopt snel.  Als lunch bestel ik een fruitbroodje met brie en een Coke Zero.  Ook voor non-alcoholische dranken moet hier betaald worden, iets wat ik in de VS niet gewend ben.

Keurig op tijd landen we in Barcelona.  Ook komt tot mijn opluchting mijn tas al snel tevoorschijn.  Ik stap in een taxi, die me naar het hotel Sant Antoni brengt.  Ik check in en breng de bagage op de kamer.  Anika kwam vanochtend al aan en is de stad al wat aan het verkennen.  Als ik me wat op heb gefrist ga ik naar de lobby waar Anika al op me zit te wachten.

Het is tweeeneenhalf jaar geleden dat zij een week bij ons was en zoals altijd lijkt dat net gisteren.  Anika haalt haar bagage uit de opslagruimte en zij pakt wat uit en frist zich op. Dan gaan we op pad de stad in.

We lopen een stuk tot we een leuk terrasje zien.  Dit is buiten het toeristische gedeelte en mijn geringe Spaans komt even van pas.  We drinken een wijntje en krijgen daar een schaaltje chips bij.  We hebben elkaar natuurlijk heel wat te vertellen dus voor we het weten is er een uur voorbij.

We zijn hier vlak bij de Arc de Triomf en nemen daar een aantal foto's van.  Dan gaan we op zoek naar een leuk restaurant en vinden Txapela, waar ze een hele lijst kleine hapjes hebben, Pintxos.  Het lijken mij de Catalonische tapas, net iets kleiner dan de tapas, die ik ken. 

We bestellen er een aantal van en dan nog een ronde, want het zijn wel erg kleine hapjes.  Het smaakt allemaal even lekker!  Na het eten lopen we terug naar het hotel want we zijn beiden al vanaf heel vroeg op.  Nog even relaxen hier op de kamer en dan naar bed.

 

De wifi hier is erg langzaam, dus ik denk dat meerdere foto's opladen moeilijk gaat worden.  Ik hoop er af en toe een paar op het blog te zetten, maar de rest moet denk ik wachten tot ik thuis ben.