Onze webcam

Cul-de-sac Cam

Ons weer:

Vienna, Virginia WEATHER

dinsdag, september 01, 2026

Over dit blog 23 jaar oud!

 Op 1 september 2003 schreef ik mijn eerste blog. Ik had nooit kunnen weten dat ik 23 jaar later nog dagelijks zou schrijven! Dit blog helpt me enorm met mijn Nederlandse vocabulaire, ik vind het superleuk er reacties op te krijgen en het is een naslagwerk geworden, ook voor de kinderen. 

Af en toe vragen die zich af wanneer iets gebeurde of of zij ergens bij waren. Dan zoeken ze hier en vinden het antwoord. Voor Rick en mij is het meestal even terugkijken wanneer we waar waren of in welk hotel we sliepen e.d.

Enfin, zo zijn we dus op vandaag, 1 september 2026, aangekomen. September is mijn geboortemaand en voelt daardoor altijd wat specialer. De dag begint zoals de afgelopen drie maanden, want ik begon op 1 juni met de vroege wandelingen. 

Het is nu echt donker als ik om vijf over zes aan mijn wandeling begin. Ik doe de lichtjes aan mijn vest aan en stel Foot Path in op een wandeling van vier kilometer. Het is weer zo enorm vochtig en als ik heuvel op ga voel ik dat mijn adem zwaarder gaat. 

Op Ridge Road wacht me een verrassing, een nieuwsgierige vos. Hij is vast geinteresseerd in mijn groene lichtjes en blijft een tijdje zitten kijken. Als ik er een filmpje van wil maken vertrekt hij helaas juist. 



Weer een mooie zonsopgang

Het is al licht als ik een groepje herten zie oversteken. Het verveelt nooit. Het scheelde een haar of ik had ze gemist, want ze verdwijnen in een achtertuin. Gisteren hoorde ik een kennis iemand vertellen dat haar buren een hoger hek hebben laten neerzetten om de herten uit hun tuin te houden. 





Net voor zevenen ben ik terug en ben verbaasd dat Rick al op is. Hij ging gisteravond bijna tegelijkertijd met mij naar bed, daar zal het wel door komen. Arme Rick is op het moment heel gestrest door zijn werk. Het wordt echt tijd dat hij met pensioen gaat. 

Na het ontbijt en Ricks douche vertrekken we naar Starbucks. Met onze koffies spelen we nog even Pokemon Go en dan zet Rick mij thuis af. Hij vertrekt naar kantoor voor vergaderingen met klanten. 

Voor ik naar Sharon vertrek doe ik wat huishoudelijke klusjes. Dan heeft Sharon weer een pittig half uur met gewichten voor me. De personal training is zo fijn, want ik heb het nodig dat iemand me zegt wat te doen voor krachttraining. 

Na afloop rijd ik naar Nottoway Park voor een wandeling door het bos. Een van de fotografie thema's deze maand is Komorebi (toevallig ook de naam van de Airbnb van Kai en Raquel). Dat betekent zonlicht door bladeren. Ik ga de bovenste foto daarvoor gebruiken. 

Gewoonlijk kan ik heel goed tegen de hitte en vochtigheid, maar vandaag spant de kroon. Ik zit op een bankje en transpireer me een ongeluk! Thuis neem ik dan ook meteen een douche en was mijn haar ook gelijk. 



Daarna ga ik werken aan het beddengoed voor de logees van zaterdagavond. We hebben besloten ze in plaats van in de basement in de kamers van Katja en Saskia te leggen. Daar is zeker geen kattenpis lucht. 

Zo is het al snel na twaalven en ik maak mijn heerlijke lunch. Ik eet binnen, want behalve de vochtigheid werd ik vanochtend ook opgegeten door muggen. Het is hoog tijd dat we die emmer vullen. Hoewel, misschien is het daar al te laat voor. 

Om een uur belt Judith en we hebben elkaar al een aantal weken niet gesproken. Het halve uur vliegt dan ook voorbij. Jammer dat het niet langer is, maar iets is beter dan niets en we willen dit na al die jaren graag volhouden. 

Rick opperde dat Zorro misschien zijn kattebak niet meer fijn vindt. Ik ga naar Petco en koop een goedkope nieuwe bak. Ik heb er een hard hoofd in, maar je weet nooit. 

Voor mijn eigen Facebook fotografiegroep is het nieuwe maandthema Architectuur. Ik kies onderstaand huis voor vandaag. Het is maar net af en heeft allerlei bijzondere accenten, zoals koperen daken. De eigenaar betaalde er $2,11 miljoen voor. Geloof het of niet, maar dat is een goede prijs voor zo'n huis hier. 

Rick is inmiddels thuis en hard aan het werk. Vandaag dus geen zwembad voor hem, maar ik sta om vier uur voor de deur en ben als eerste in het water. Ik trek 30 baantjes en het is heerlijk! Nog anderhalve kilometer en dan heb ik dezelfde afstand als vorig jaar gezwommen. Eens kijken of ik die kan overtreffen. 

Thuis begin ik aan het avondeten. Een van onze favoriete tray bakes is het: kip met tomaat en mozzarella en pestosaus er overheen. Daarbij broccoli met tajin, die meebakt. Het is altijd weer een succes. 

En nu ga ik me over de New York Times woordpuzzels buigen. Daar heb ik vandaag nog geen tijd voor gehad. 

0 reacties: