Tot mijn verrassing slaap ik best goed. Ik word pas om een uur of zes echt klaarwakker en helaas met mijn schouders en nek helemaal vast waardoor ik ook hoofdpijn heb. Ik neem gauw wat ibuprofen in de hoop dat het wat zal helpen. Meestal is dat maar minimaal, maar elke beetjes helpen.
Als Rick om half acht opstaat volg ik hem meteen. Behalve de pijn voel ik me goed uitgerust. We eten samen ontbijt en het mijne is een lekkere Amerikaanse ei, ham, kaas en aardappel "scramble" van Weight Watchers. Het ontbijt in het hotel in Germersheim was lekker, maar net als in het Hyatt House vorige zomer verveelt het na een tijdje om met een groepje vreemden te moeten eten.
Terwijl Rick met een klant telefoneert pak ik gauw uit. Ik vind dan ook de souvenirs, die ik mee heb genomen. Ik geef Rick zijn mini stein uit Triberg als hij klaar met zijn gesprek is. Hij vindt hem gelukkig erg leuk. Rick vertrekt naar zijn werk en ik naar Anytime Fitness (deze maand wil ik Lifetime ook weer regelmatig bezoeken, maar pas weer volgende week).
Als ik aankom voel ik me zo naar dat ik er misselijk van ben. Ik doe eerst een half uur cardio op de elliptical in de hoop wat van de knopen uit mijn spieren te werken. Gelukkig helpt dat wat en het uur met Sharon daarop volgend helemaal.Na afloop voel ik me weer een beetje normaal. Bewijs dat sporten echt werkt met het beter voelen. Het helpt ook dat het heerlijk weer is met een graad of 24.
Thuis lijn ik Cosmo aan voor een wandeling door de buurt. Lorraine komt even bijkletsen en Cosmo wacht geduldig tot we uitgepraat zijn. Dan lopen we een lang rondje. De herfstkleuren beginnen langzaam te komen en mijn favoriete boom laat al wat felrood en felgeel tussen het groen zien. Eigenlijk vind ik dat niets, want dat betekent de komst van kale bomen, maar aan de andere kant is het wel altijd weer mooi.
Na de wandeling ga ik het centrum van Vienna in. Ik gooi de van vol en verbaas me hoe goedkoop de benzine is! Voor $1,60 per gallon (bijna vier liter) tank ik, voor tien gallons betaal ik dus $16. Boodschappen mogen goedkoper zijn in Duitsland, maar zelfs de diesel was daar bijna dezelfde prijs per liter. Dit is duidelijk iets wat veel goedkoper is in de VS.
Bij de Rite Aid haal ik medicijnen voor Saskia en mezelf op. Volgende stop is Whole Foods, want ik wil een fles wijn voor Lorraine kopen, die Cosmo de afgelopen week midden op de dag heeft uitgelaten. Ik kies een riesling om het Duitse tintje. Heel eerlijk toegegeven ben ik vergeten iets voor haar uit Duitsland mee te nemen, maar ik weet dat dit ook gewaardeerd gaat worden.
Het is lunchtijd en ik heb zin om buiten te lunchen met dit lekkere weer dus ga naar Noodles & Company. Daar bestel ik een buff Japanese pan. Een grote bak groentes met een lekker sausje en (in mijn geval) een aantal garnalen.
Eerst krijg ik echter biefstuk, in plaats van garnalen. Met veel verontschuldigingen wordt dat gecorrigeerd. In Duitsland lieten we het weglaten van ham op onze Flammkuchen maar gaan, maar hier in de VS ben ik gewend aan te geven als het niet is wat ik heb besteld.
Als laatste loop ik naar Petco en haal blikjes kattenvoer. Ook neem ik een bully stick (leuk woord voor gedroogde stierenpenis) en een zakje botjes voor Cosmo mee. Thuis geef ik hem de bully stick en daar doet hij bijna een uur over! Wel schattig, zo'n happy hondje. Hij heeft me duidelijk gemist, want wijkt niet van mijn zijde!
Buiten op het deck ga ik de laatste twee dagen van foto's uit Duitsland op Facebook zetten. Het is zo lekker buiten! Echt genieten om op 8 oktober nog in de schaduw op het deck te kunnen zitten. Lang zal deze warmte niet duren, want na morgen wordt het weer koeler.
Voor ik weer uitga neem ik een lekkere douche. Eigenlijk begint de jetlag toe te slaan, maar toch bestel ik een Uber om me naar Sea Pearl in het Mosaic District te brengen. Daar vindt het maandelijkse Meetup happy hour plaats.
Mijn Uber chauffeur komt in een soort limousine. Hij houdt ook de deur open voor me en er is een flesje water voor als ik dat zou willen. Ik leg uit hoe hij bij het restaurant komt en alweer heel hoffelijk helpt hij mij uit de auto.
In het restaurant vind ik het Meetup groepje in de lounge. Een paar ken ik al en met de andere twee maak ik kennis. Het wordt een gezellig uurtje. Rick komt rond kwart voor zeven naar het restaurant zodat we samen kunnen eten hier.
Voor het avondeten hoef ik het menu niet eens te bekijken. Ik weet al dat ik de watermeloensalade en crispy rice cake wil. Het smaakt allemaal weer heel erg goed!
Bij het afrekenen ziet Rick dat hij zijn credit card vergeten is bij het restaurant hiernaast waar hij op mij wachtte. Ik betaal dus maar en gelukkig herkennen ze Rick bij de bar van dat restaurant meteen als degene, die zijn kaart vergeten was. Duidelijk zijn we beiden moe!
Thuis wordt het nog even tv kijken, maar ik denk dat ik vanavond ook weer vroeger dan gewoonlijk mijn bed op zal zoeken. Het voelt wel goed dat de meisjes, Rick en de dieren duidelijk heel blij zijn dat ik terug aan deze kant van de oceaan ben. Het was wel vreemd vanmorgen om als "empty nesters" wakker te worden.
Foto's van het Zwarte Woud staan hier
Foto's van Neustadt an der Weinstrasse staan hier
























