Ondanks dat ik een rondleiding heb sta ik toch om kwart over zes op. Ik ga geen lange wandeling maken en daarom neem ik Orion mee naar beneden. Even speel ik met de gedachte hem mee te nemen op mijn verkorte wandeling, maar zodra we het plein uitlopen komen er van alle kanten andere honden en hardlopers aan.
Orion blaft zich meteen een ongeluk en ik sleep hem mee terug naar huis. Mijn plan is anderhalve kilometer of 2500 stappen te wandelen om mijn spieren los te krijgen. Dan verwacht ik natuurlijk geen hert te zien, maar opeens steekt er een over naar het zwembad.
Er komt een auto keihard aanrijden, want niemand houdt zich aan de snelheidslimiet van 30km/u. Ik maak een gebaar dat hij langzamer moet rijden, maar die dacht vast waar bemoei je je mee, mens. Gelukkig ziet het hert hem aankomen en rent weg.
Achter het zwembad is een heel bos en mijn vermoeden is dat veel van de herten daar hun "thuis" hebben. Dit bokje loopt er in ieder geval op zijn gemak naartoe. Hij trekt zich niets van de zwemmers, die voor hun training komen, of mij aan.
Net na zevenen ben ik terug en maak ontbijt. Rick wil vandaag naar kantoor en biedt aan mij naar de stad te brengen. Daar zeg ik geen nee tegen! Ik parkeer mijn auto bij de metro en dan rijden we naar Washington.
Het verkeer valt enorm mee en ik ben een half uur eerder dan afgesproken bij de Old Ebbitt Grill. Dat geeft me de tijd om daar even van het toilet gebruik te maken. Om klokslag half tien is mijn groep er.
Vandaag leid ik maar liefst dertien mensen rond. Het zijn twee families met aanhang. Mijn voorkeur gaat uit naar groepjes van zes of minder, maar ik vind het ook altijd vervelend om nee te zeggen tegen grotere groepen.
Het is lekker weer met een ietwat verkoelende wind. Iedereen is leuk geinteresseerd en we lopen eerst naar het Washington Monument. De ministeries zijn nog versierd voor America 250 wat er mooi uitziet.
Dit monument maakt altijd weer indruk. Het is zo eenvoudig, maar al die namen en dingen, die bij de muur achtergelaten worden spreken iedereen aan. Er zijn dan ook heel wat vragen, die ik gelukkig kan beantwoorden.
We gaan naar boven in het Lincoln Memorial en bewonderen daarna het Koreaanse Oorlogsmonument. Het blijft mijn favoriet met zijn roestvrijstalen beelden en weerspiegelende muur. Iedereen neemt de tijd hier te fotograferen.
Met zo'n grotere groep duurt alles altijd wat langer. Zij hebben een reservering in het Capitool voor half twee en willen daarvoor nog wat eten. We lopen dus als laatste naar het Martin Luther King Jr. Memorial. Van daaruit kan ik ook over het Jefferson Memorial vertellen.
Het is inmiddels half twaalf en als ze naar het Capitool zouden lopen zou dat nog minstens drie kwartier duren. Zij gaan dus Ubers roepen en ik raad ze aan in het cafetaria van het Capitool wat te eten. We nemen afscheid en ik wens ze nog een heel fijne reis verder.
Een Uber naar het Smithsonian station vind ik ook wel aantrekkelijk, maar besluit toch maar te lopen. Dat is toch ook nog bijna twee kilometer. Ik ben dan ook opgelucht als ik in de trein zit.
Ook ben ik blij bij het station geparkeerd te hebben, want mijn voeten zijn moe en ik moet morgen weer. Het stoppen en praten en dan vrij langzaam lopen is vermoeiender dan mijn gewoonlijke wandelingen met heuvels.
Thuis wachten natuurlijk Orion en Zorro en tot mijn vreugde krijg ik een bericht dat er een kolibrie op het voederhuisje zit. Ze is terug en er is ook een heel schichtig mannetje dat telkens langs fladdert.
Mijn lunch smaakt me opperbest en ik drink een sloot water. Ik dronk de fles die ik meehad in de stad op, maar ik heb nog flinke dorst. Na het eten maak ik me klaar voor het zwembad.
Als ik daar aankom blijkt dat het om kwart voor vier al dicht gaat voor een zwemteam wedstrijd. Ik trek eerst tien baantjes en dan later tijdens de kinderpauze nog eens tien. Dat is alles waar ik energie voor heb.
Kwart voor vier komt al snel en ik ga lekker op de bank liggen lezen. Rick komt thuis en we maken samen het avondeten. Het is een traybake met varkenshaas, broccoli en paprika. Ik gooi er gewoon een aantal kruiden overheen en het smaakt lekker.
Het zal vanavond vroeg naar bed gaan worden. Morgen ga ik de rondleiding in het Engels doen, ik ben benieuwd hoe dat gaat!
4 reacties:
Pittig, een rondleiding voor zo'n grotere groep. Fijn dat het een succes was.
Je had sowieso een sportieve dag met je wandeling, rondleiding en daarna nog zwemmen!
Leuk dat de kolibrie weer terug is.
Succes met je Engelstalige rondleiding vandaag!
Leuk om weer een rondleiding te hebben, wel een grote groep.
Gelukkig heeft de kolibrie je voederhuisje weer gevonden, het zijn zulke mooie vogeltjes.
Succes vandaag met de rondleiding!
Dat was een grote groep, zeg. Bijzonder om met zoveel mensen op reis te zijn. Maar goed dat je geen hele dagen meer doet, dat lijkt me enorm uitputtend. Leuk om de versieringen op de gebouwen te zien.
Wat fijn om weer eens een rondleiding te doen, maar met zoveel mensen is dat wel heel pittig denk ik.
Wat leuk om het kolibrietje weer te zien! Ik vind ze zo schattig.
Fijne dinsdag!
Een reactie posten