T.G.I.F.! Een rustige vrijdag.

Het prachtige weer van gisteren had onweersbuien tot gevolg en helaas ook een grijze ochtend vandaag.  Ik heb enorme moeite op gang te komen en blijf langer dan gewoonlijk in bed rusten.

Saskia is allang weer terug naar Richmond.  Zij stond letterlijk voor dag en dauw op.  Rick komt afscheid nemen om naar zijn werk te gaan en dan hijs ik mezelf ook maar eens uit bed. Op het deck onder ons raam zie ik de eekhoorn en vogeltjes alweer hard bezig.  Hen deert het weer niet.

Bijna bloeien ze ook in onze voortuin!

Het drupt wat als ik Cosmo uitlaat.  Wel mooi om de regendruppels op de net opengaande knoppen van de narcissen en magnolia te zien.  Iedere dag is er wat meer kleur te zien.  De esdoorns hebben een rode of gele gloed en het is een waar concert van zingende vogels.

De koffie is intussen klaar en ik maak een paar gepocheerde eieren met spinazie en Parmezaanse kaas als ontbijt.  Dan haast ik me naar Lifetime, want ik ben al een stuk later dan ik van plan was.  Ik doe een uur op de "lateral machine" om mijn stappen bijeen te krijgen.

Dan beloon ik mezelf met een uurtje in de hot tub en sauna.  Ik heb een zeer spannende roman om te lezen, dus het is lekker ontspannen.  Het is dat mijn maag begint te knorren, anders zou ik de hele middag gebleven zijn!

In de kleedkamers klets ik even met Joan, die ik al sinds ik hier met Christine kwam ken.  Zij wil graag dat ik weer met haar groepje meedoe, maar zij zitten altijd op de fiets en als ik ergens een hekel aan heb is het de zitfiets bij de sportschool!  Ik kan me niets saaiers voorstellen.  Ik zeg maar dat ik nooit precies weet wanneer ik hier kan zijn en dat is de waarheid.

Gedoucht en gekleed besluit ik bij het cafe hier te gaan lunchen.  Ik bestel de Mediterranese salade met kip, spinazie, tomaat, komkommer en olijf.  Het is niets bijzonders en ik ben sowieso niet onder de indruk van hun menu.  Ze zouden er zoveel meer mee kunnen doen en het is duur.

Op de terugweg stop ik even bij Michaels.  Ik wil nog wat leuke lente- of Paasdingen vinden, maar die zijn vrijwel uitverkocht.  Wel koop ik een lekker zacht Ty olifantje om aan Saskia te geven.  Zij is dol op olifanten en ik heb op het moment de behoefte haar wat extra te verwennen.

Thuis lijn ik Cosmo aan voor een korte wandeling.  Eigenlijk zou ik Kai moeten vragen dat te doen, want hij kan wel wat buitentijd gebruiken.  Maar hij is hard aan het werk aan de catalogus vertaling.  Hij zegt eindelijk bijna klaar te zijn. 

De rest van de middag kleur ik in mijn nieuwe kleurboek voor volwassenen van Valentina Harper.  Dit boek heeft zwartwit prenten van dieren en ik geniet ervan mijn nieuwe stiften te gebruiken.

Als ik een vogel heb gekleurd roept de nieuwe puzzel me.  Ik ruim de vorige op en zoek de randstukjes van de puzzel, die Naomi ons gaf, bij elkaar.  Die heeft 500 stukjes, dus de helft minder dan de vorige twee.  Het maakt het ook wat minder moeilijk wat ik ook weleens leuk vind.  De grotere puzzels vergen wel heel veel geduld!

Saskia en Kaylee komen intussen binnen.  Zij zijn thuis voor het weekend.  Tegen de tijd dat Rick thuiskomt heb ik al een goed begin aan de puzzel gemaakt.  Hij buigt zich er ook meteen over en samen puzzelen we nog wat verder.  Het is zeker verslavend!

Rick al puzzelend

Voor het avondeten gaan we gezellig naar Pazzo Pomodoro.   We nemen plaats aan de bar waar we als oude bekenden worden begroet.  Ik krijg zelfs meteen mijn favoriete Aperol Spritz voorgezet!  Rick en ik delen heerlijke bruschette als voorafje, met zalm, tomaat en tapenade.

Mijn hoofdgerecht van zwarte pasta (door inktvisinkt) met zongedroogde tomaten en gamba's heeft de hele bar aan de praat.  Niemand zou dat durven eten.  Nou, het is uitzonderlijk lekker vind ik.  Mensen laten zich zo gauw leiden door hoe iets eruitziet.  Gewoon proberen en dan valt het mee of tegen.

Vanavond genieten we van een rustige avond thuis met twee van de drie kinderen.  Dit wordt alweer het laatste weekend in maart!  Dit weekend zal ik ook mijn eerste rondleiding hebben dit jaar. Ik zie ernaar uit!

En dan nu de vraag, die ik al een tijdje wil stellen.  Klikken jullie op de fotoalbum links onderaan dit blog als ik die plaats of bekijken jullie alleen de foto's die al in het blog staan?

Kkkkkoud!!!

Voor het eerst in heel lange tijd hebben we voor de zekerheid boven de verwarming aangezet.  Als de temperatuur binnen onder de vijftien graden zou komen, zou die aanslaan.  Als ik midden in de nacht wakker word, hoor ik inderdaad dat de verwarming aanstaat, maar dat is in onze kamer nauwelijks te voelen.

Rick staat met moeite om acht uur op en komt verkondigen dat het buiten een record lage temperatuur voor dit gebied van -18 is.  Dat niet alleen, maar de gevoelstemperatuur is zelfs -28.  Brrrrr, ik draai me nog maar eens om en sta pas om negen uur op.

Saskia heeft vanwege de extreme kou vrij van school en is al naar Lawrence vertrokken.  Kai zit alweer te vertalen.  Hij verdient goed met deze betaalde stage, die hij voor zijn diploma moet doen.  Cosmo laat ik in de achtertuin "uit", want met deze kou begeef ik me niet buiten.

Cosmo vindt het heerlijk buiten, hoewel hij voor zijn doen ook wel weer gauw naar binnen wil.  Overal lezen we over hoe we onze huisdieren ook zoveel mogelijk binnen moeten houden, dus Snickers mag van mij niet naar buiten vandaag tot zijn ongenoegen.

Na een ontbijt van gepocheerde eieren met kaas en drie koppen warme koffie begeef ik me naar boven om te sporten.  Onze sportkamer ligt boven de garage en is in de winter altijd de koudste kamer in het huis.

Meestal is dat prima, maar vandaag is het wel even "doorkomen" en hard doorstappen op de elliptical!  Gelukkig heb ik weer een leuk boek en het uur gaat snel voorbij.  Ik blijf nog wat langer doorgaan om mijn 10000 stappen te halen, want buiten gaat dat vandaag zeker niet gebeuren!

Voor ik begon met sporten zag ik de beagle van onze achterburen al buiten in de tuin.  Als ik na afloop beneden kom zit hij daar nog.  Deze mensen lieten die hond een jaar of zo geleden vrijwel iedere dag buiten en ik heb toen al een keer de politie gebeld omdat het veertig graden was en er nauwelijks schaduw was in die tuin.

Onze buren hebben toen ook een briefje op hun deur geplakt en geklaagd over het constante geblaf, blijkt vandaag.  Die arme hond zat de hele middag bij de achterdeur te blaffen om naar binnen te mogen.  Ik werd er ook gek van.

Enfin, terug naar vandaag, het is een tijdje niet voorgekomen dat de hond de hele dag buiten was, maar vandaag hebben die buren kennelijk om onverklaarbare redenen besloten dat het daar weer eens tijd voor was.   Het is buiten -13 met een gevoelstemperatuur van -22 en de hond heeft geen jasje of wat ook aan.  Ik zie hem zelfs trillen.

Dat kan ik niet langer aanzien en bel de Animal Warden van Vienna.  Die belt al gauw terug en vertelt dat hij net aan de telefoon was met een andere bezorgde buur om diezelfde beagle.  Hij belooft te proberen met de eigenaren in contact te komen en anders het dier op te halen.

Blij dat er nu tenminste iemand aan gaat werken de hond de warmte in te krijgen ga ik lunch halen.  Dit weer is soepweer en Panera's boerenkool, worst en bonensoep is mijn keuze vandaag.  Ik kleed me heel dik aan, maar zelfs tijdens de paar minuten wandeling van de auto naar het restaurant worden mijn vingers en tenen ijskoud!

Eigenlijk wil ik daarna niet meer naar buiten, maar ik moet nog een zwartwitte dagfoto vinden.  Over de vijver ligt een net en daar zit ijsafzetting op.  Dat ga ik fotograferen en Cosmo gaat mee naar buiten.  Na drie foto's ril ik al zo erg dat ik me gauw weer naar binnen haast.

Daar zie ik dat de Animal Warden is aangekomen en hij neemt de beagle mee.  Kennelijk heeft hij de bewoners niet kunnen bereiken.  Ik mag hopen dat ze een bekeuring krijgen voor wreedheid, want dat dier had het duidelijk koud.

Gewoonlijk komt hij naar het hek als Cosmo ook buiten is, maar toen Cosmo bij mij was tijdens het fotograferen lag het hondje naast de achterdeur te rillen.  Duidelijk was het veel te koud voor hem, hij is ook niet meer de jongste.

Opgelucht dat ik mijn goede daad van vandaag te hebben gedaan ga ik verder met mijn plannen.  Voor Kerst heb ik een set met glasverf, glazen en kwasten van Rick gekregen.  Volgende week is Christine jarig en ik wil voor haar een wijnglas beschilderen als cadeautje.

Vroeger graveerde ik ze in, maar dat doet mijn vingers veel te veel pijn.  Vandaar dat ik eens wilde proberen of ik met verf ook iets leuks kan creeren.  Het is een heel ander iets, maar uiteindelijk ben ik tevreden over het resultaat.  Ik vind het ook erg leuk weer creatief bezig te zijn.

Voor vandaag heb ik me ook voorgenomen weer eens wat op te ruimen.  Aangezien ik toch in de basement ben en ze al een tijdje een doorn in mijn oog zijn, werp ik me op de Barbies.  Daarvan hebben we nog een belachelijk aantal waarvan meer dan de helft kapot.

Na me een uurtje door de afgehakte hoofden, losse benen en armen en onherkenbare rompen te hebben geworsteld heb ik een doos met hele Barbies en hun kledij over en twee volle zakken met onfortuinlijke losse lichaamsdelen.  Ik bedenk me dat het maar goed is dat het poppen zijn, in het echt zou het een afgrijselijk iets zijn!

Het geeft toch altijd een voldaan gevoel weer wat opgeruimd te hebben.  Heel (heel) langzaam maar zeker wordt er zo weer ruimte gecreeerd hier in huis.  Er zijn nog heel wat kamers en kasten te gaan, maar dit voelt al heel goed.

Rick eet vanavond met een stel collega's dus Kai en ik bestellen Chinees van East Chateau (ik zie net dat we nu ook online kunnen bestellen).  Die hebben ook een ruime keuze aan veganistische gerechten, maar Saskia heeft daar geen zin in en maakt haar eigen avondeten.  

Ook vanavond bestel ik weer soep, dit keer hot and sour, zo lekker!  Kai en ik delen dumplings en ik snoep van een paar van zijn General Tso's kipstukjes.  Chinees eten hier is zo heel anders, dan in Nederland, maar ik vind het ook erg lekker. 

Al zou ik geen nee zeggen tegen een babi pangang (maar niet echt Chinees) of mihoen goreng (ook niet echt Chinees), hm, eigenlijk heb ik dus zin in Indonesisch eten.  Eens kijken of ik Rick mee kan krijgen naar het enige restaurant daarvan in deze omgeving.

Vannacht wordt het nog eens zo ontzettend koud.  Terwijl ik dit typ is het al -12 en het zal volgens het verhaal -16 worden.  Het was vandaag kouder in Atlanta, Georgia, dan in Anchorage, Alaska en dat zegt wat!  Gelukkig wordt het dit weekend weer lekker lenteachtig, temperaturen, die ik toch liever zie!