Gelukkig bleek Ricks oog situatie niet zo ernstig als het leek. Hij heeft posterior vitreous detachment dat met leeftijd te maken heeft. Ze kwamen pas om half drie terug en natuurlijk slaapt iedereen nog als ik om half acht wakker word.
Mijn nacht was ook inderbroken, maar ik heb toch redelijk geslapen. Ik zie mijn kans schoon om naar de St. Germain des Pres kerk te wandelen.
Dit kerkje is niet zo bekend, maar ronduit prachtig van binnen. Het is een mooi begin van de dag en iets wat ik deze keer graag wilde doen in Parijs.
Eenmaal weer buiten heb ik opeens enorme trek. Ik koop een croissant en een Americano bij een cafeetje en laat me dat goed smaken. Niet veel later koop ik nog een koffie en een pan de queijo om mee te nemen.
Intussen meldt Kai dat zij op zijn. Ik loop terug naar het hotel en daar wordt Rick net wakker.
Rick heeft trek en ik ga met hem mee naar een Brioche Doree. Daar bestelt hij een broodje en een koffie.
We hebben kaartjes voor Sainte Chapelle om elf uur en de tijd begint te dringen. Ik besluit te lopen en de andere zullen een taxi nemen. Ik krijg zo mijn beweging wel.
Sainte Chapelle is iedere keer weer een genot. Voor Kai en Raquel is het de eerste keer hier. Alleen jammer dat een deel gerenoveerd wordt. Maar dat hebben ze geniaal opgelost door grote spiegels op te hangen.
Inmiddels is het na twaalven en we gaan op zoek naar een lunch restaurant. We lopen door Quartier Latin, maar dat is nu zo toeristisch.
In plaats daarvan strijken we neer op het terras van Le Lutece aan Boulevard Saint Michel. Het is hier zo leuk mensen kijken. Ik bestel een plankje met kaas en charcuterie, zo lekker.
Daarna wandelen we naar de Catacomben van Parijs. Daar ontmoeten we Raquels neef Givan en nichtje Anais. Zij studeren hier in Parijs.
We hebben kaartjes voor kwart voor vier. Ik ben in de zeventiger jaren eens in de Catacomben geweest en wilde al een tijdje nog een keer gaan.
De anderen vonden het ook interessant en we hebben kaartjes voor kwart voor vier. We krijgen een koptelefoon met interessante uitleg en Halloween muziek (die ik op een gegeven moment uitzet).
We dalen af tot twintig meter onder de stad en lopen dan door een ellenlange tunnel. Dat ze dit allemaal uitgehouwen hebben. De Notre Dame is van deze stenen gebouwd.
Na een tijdje komen we bij de botten. Het is een heel vreemde ervaring. Alle begraafplaatsen in het centrum van Parijs zijn leeggehaald en de botten hier gelegd.
Ze lijken netjes opgestapeld, maar achter die keurige stapels zie je de rest, kleine botjes en ribben en dergelijke.
Bekende Fransen zoals Robespierre, Fouquet en de la Fontaine liggen er ook tussen. Het is echt een bewijs dat we allemaal uiteindelijk hetzelfde eindigen.
Daarna lopen we naar de gezellige Rue Daguerre. Daar kiezen we La Chope Daguerre om te gaan eten. Ik kies de zalm tartare.
Het is erg gezellig, maar als de jongeren ook nog dessert bestellen nemen wij afscheid. Rick en ik zijn doodmoe.
De korte nacht speelt Rick parten en ik heb er inmiddels meer dan 22000 stappen opzitten. We nemen een taxi terug naar het hotel en Mustapha gaat ons morgen ook naar het vliegveld brengen.
Het was weer een heerlijke dag in een van mijn favoriete steden ter wereld. Jammer dat we niet langer kunnen blijven, maar we hebben al besloten snel terug te komen.
2 reacties:
Wat fijn dat er niks ernstigs is met Ricks oog. Goed dat hij het na heeft laten kijken.
Prachtige foto's van Parijs! En alvast een goede terugvlucht.
Heerlijk veel foto's van Parijs te zien. Mocht ik er ooit komen, maar dat betwijfel ik aangezien ik niet meer goed kan lopen, zou ik de catacomben echt overslaan dat trekt me helemaal niet. Daarom zijn de foto's wel voldoende voor me.
Een reactie posten