Saskia's graduation

Omdat ik gisteravond op Katja's thuiskomst gewacht heb, hoopte ik vanochtend wat langer te kunnen slapen.  Met kleine kinderen in huis was dat natuurlijk utopisch gedacht.  Om zeven uur al hoor ik kinderen en honden, gaap!

Toch draai ik me nog een paar keer om en houd het tot net na achten uit in bed.  Alleen Katja en Saskia slapen langer, want Kai, grote liefde van zijn nichtjes, is al op en op de trampoline.  De honden zijn ook wakker en Django en Layla zijn elkaar al in de haren gevlogen.

De katten en Kai zijn goed vermaak voor de kinderen, dus na mijn ontbijt gaan mijn zus en ik naar boven om te sporten.  We doen een uur.  Zij op de loopband en ik op de elliptical, de laatste tien minuten switchen we, zodat mijn zus ziet hoe de elliptical werkt.  Het gaat een heel stuk sneller al kletsend, dan gewoonlijk!  We verzuchten beiden dat we dichter bij elkaar zouden willen wonen.

Gauw maken we onszelf klaar en gaan met Stefan voor het begin van de voetbalwedstrijd naar een voetbalwinkel.  Daar koopt mijn zus oranje shirts voor de hele familie, niet de officiele, zoals Kai en ik van Rick gekregen hebben, want die blijken heel duur te zijn, maar er staat een leeuw en Holland op, dus helemaal goed. 

We wilden naderhand nog naar de vlaggenwinkel, omdat mijn zus een Nederlandse vlag wil kopen, maar die blijkt hier ook voorradig te zijn.  Helemaal goed, want de tijd begint te dringen en S wil absoluut de aftrap niet missen.

Thuis bestellen we online van Noodles & Company lunch.  Mijn zus en ik gaan het ophalen, terwijl de rest voetbal kijkt.  We zijn geschokt om de score 1-1 te zien als we weer met het eten terugkomen.  Iedereen smult, want dit is gewoon een erg lekker restaurant met voor elk wat wils (niet alleen pasta, overigens).

Dan gaan we de nagelbijter van een wedstrijd kijken.  Pfff, ik heb toch liever wedstrijden waar met een ruime marge gewonnen of zelfs verloren wordt!  We kijken op ons grote scherm in de basement en tot de laatste minuut is er spanning, maar tenslotte gelukkig toch een winst, zoals iedereen, die dit leest weet.

Zodra de wedstrijd voorbij is gaan mijn zus en ik nog gauw bloemen en een graduation pluche dier halen voor Saskia bij Safeway.  Daarna is het tijd voor iedereen om zich te verkleden voor de graduation.  Saskia is al op weg naar de Robinson high school waar ze om drie uur moest zijn.

Wij vertrekken anderhalf uur voor de aanvang en komen er zonder oponthoud aan.  Ik ben verbaasd dat we bij lange niet de eersten zijn!  Integendeel, de banken zitten al flink vol.  Tot mijn vreugde vind ik echter de derde rij aan de kant waar Saskia ons zei te gaan zitten nog vrij. 

Het uur voor de graduation kijken we naar foto's van de graduates en naar de mensen, die binnenkomen om bekenden te begroeten.  Daarvan zitten er genoeg in de menigte, maar we zien alleen onze overburen.

Dan zet Pomp and Circumstance in en dat vind ik toch altijd weer zulke mooie muziek!  Dit is eigenlijk de enige keer dat ik even moet slikken.  Als iedereen zit volgen de Pledge of Allegiance, het volkslied, speeches en awards. 

Er zijn dit jaar 496 graduates en die worden op alfabetische volgorde afgelezen door Bob Gambarelli, die ieder van die namen qua uitspraak uit zijn hoofd heeft geleerd.  Hij spreekt die van Saskia dan ook perfect uit, maar grappig genoeg, de achternaam van Laura, compleet Amerikaans, niet.

 

Als alle namen zijn afgeroepen verklaart de rector de klas van 2014 graduated.  Ze doen hun kwast van rechts naar links en gooien de cap dan de lucht in.  Daarna is het een grote chaos, iedereen probeert zijn of haar graduate te vinden.

Wij vinden Saskia al gauw en maken een stel foto's onderweg naar de auto.  Helaas is dat niet heel makkelijk en de foto van ons als gezin denkt mijn zus wel te maken, maar om de een of andere reden is die er niet.  Verder zijn er wel erg leuke foto's, hopelijk ook scherp.

Saskia gaat nog foto's maken met vriendinnen, maar wij zoeken de auto op.  Het is 35 graden buiten en de noorderlingen op bezoek vinden dat ondraaglijk warm.  Gelukkig werkt de airconditioning in de auto goed.

Het duurt een tijd voor we de parkeerplaats af zijn en de hoop dat we voor onze restaurant reservering nog naar huis kunnen gaan  vervliegt.  Precies op tijd komen we bij Sushi Yoshi aan waar een tafel voor negen personen klaarstaat.  Saskia komt niet veel later, in makkelijkere kleding, ook.

Iedereen geniet van elkaars gezelschap.  De nichtjes vooral zijn idolaat van hun grote neef en nichten.  S en ik houden het wereldkampioenschap voetbal in de gaten en we genieten allemaal van heerlijke sushi en sashimi en de meisjes van beef teriyaki.

Na een geslaagde maaltijd gaan we huiswaarts waar de kinderen veel te laat wakker blijven.  Hopelijk slapen ze dan morgen ook wat langer door, maar dat is waarschijnlijk ijdele hoop als ik terugkijk op toen onze kinderen die leeftijd hadden.  Het is ongeveer alsof ik zo'n twaalf jaar terugkijk als ik naar mijn zus en haar kinderen nu kijk. Wel grappig.

Meer foto's staan hier.

Graduation parties

Zaterdag

Om drie uur vannacht werd ik wakker en, zoals ik meestal doe, als Saskia later thuis zou komen dan wij, keek ik of Saskia in haar bed ligt.  Tot mijn schrik was dat niet het geval.  Ik vertelde het Rick, die ook meteen wakker was.

We stuurden  een sms naar Kaylee en Laura en Laura beantwoordde die meteen.  Zij zei dat Saskia om middernacht door iemand werd opgehaald om naar huis gebracht te worden.  Wie die persoon was wist Laura niet.

Rick maakte zich duidelijk ook zorgen en kon niet in bed blijven liggen.  Hij ging een stuk door de buurt rijden, maar zag Saskia nergens.  Haar auto was ook thuis en haar telefoon ging gelijk naar voicemail.

We hebben verder nauwelijks meer geslapen.  De meest erge dingen gingen door mijn hoofd.  Om vijf uur sms-te Kaylee ook nog eens dat zij geen idee had waar Saskia heenging om middernacht.  Rick en ik hadden beiden dezelfde angst, namelijk het ex-vriendje.  We spraken af als Saskia om negen uur nog niet thuis zou zijn de politie te bellen.

Tot mijn enorme opluchting hoorde ik om zeven uur de garagedeur opengaan.   Ook Rick zat meteen rechtop.  Saskia was bij een andere vriendin gaan logeren en was haar telefoon in haar auto vergeten.  We waren te bezorgd om boos op haar te zijn en ze voelde zich ook zeer slecht erover.

Rick en ik proberen nog een paar uur verder te slapen, maar dan moeten we uit de veren.  Ons tapijt wordt vandaag schoongemaakt.  We gebruiken al meer dan vijftien jaar hetzelfde eenmansbedrijfje daarvoor en die man staat om kwart voor tien, zoals afgesproken, op de stoep.

Terwijl hij begint aan het schoonmaken gaat Rick ontbijt halen.  Het wordt dit keer een sandwich van McDonald's en een enorme koffie van Starbucks.  Ik probeer de eiwit mcmuffin eens en moet zeggen, die is erg lekker, beter dan de broodjes van Starbucks.

Met heel wat moeite zet ik mezelf ertoe daarna de elliptical op te gaan.  Energie om er een heel uur op te doen heb ik vandaag niet en bovendien moet na een half uur het tapijt in deze kamer gereinigd worden.  Teken dat ik met 5000 stappen klaar ben met sporten voor vandaag.

Als de tapijten schoon zijn maken Saskia, Rick en ik ons klaar om naar de graduation party van Rachel te gaan.  Volgens mij zijn er een stuk meer feesten in Saskia's jaar, dan in dat van Katja of Kai.  Of misschien kennen we meer van de ouders goed, kan ook.

We blijven een uurtje en kletsen bij met Rachels ouders.  Dan nemen we afscheid en Saskia gaat verder naar een volgend feest en Rick en ik gaan ons lijstje voor morgen afwerken.

Rick zet mij af bij Party Mania waar ik nog wat versieringen en ballonnen bestel, die morgen opgehaald kunnen worden.  Rick haalt intussen een lichte lunch voor ons beiden, want het eten bij het feest was nauwelijks aanwezig.  Ik vrees dat wij het omgekeerde gaan hebben morgen, veel te veel eten!

Onderweg naar Washington eten we de lunch.  In de stad halen we bij Sticky Fingers, een veganistische bakkerij, die twee keer Cupcake Wars heeft gewonnen, Saskia's graduation taart op.  Rick heeft die besteld en hij is schitterend, maar volgens mij kunnen we er wel honderd mensen mee voeden, oy!

Interessante architectuur overal in DC

Het verkeer op de terugweg is veel beter en het verveelt nooit om door de stad te rijden.  Het toeristenseizoen is duidelijk begonnen.  Toerbussen, dubbeldekkers, vooral, zijn afgeladen.  Het is ook prachtig weer vandaag en gelukkig hetzelfde voor morgen voorspeld.

Terug in Vienna halen we bij de Giant nog wat frisdranken en bij Whole Foods avondeten voor vanavond.  Ik heb helaas vandaag enorm veel pijn dus thuis beveelt Rick me te gaan rusten op het deck en instrueert hij Saskia en Kai hem te helpen met meer voorbereidingen.

Hopelijk krijgen we een goede opkomst, want zoals ik al schreef is er heel wat eten.  Ik kan die man van mij er maar niet van overtuigen dat mensen niet zoveel eten, zeker niet 's middags.  Maar ach, beter teveel dan zoals het feest vandaag met bijna niets te eten. 

Het avondeten is makkelijk.  Voor de mannen kip van Whole Foods, voor mij hun heerlijke zalm, daarbij door Kai bereide zoete aardappelfrietjes en spinazie.  We eten buiten, het is zo lekker na een aantal dagen met onweersbuien.

Na nog wat voorbereidingen voor het feest morgen zoeken we op tijd ons bed op.  Hopelijk volgt een rustige nacht, Saskia ligt zelf al heel erg vroeg te slapen.

Zondag

Het is vandaag vaderdag, maar dat wordt een beetje (erg) overschaduwd dit jaar door Saskia's graduation party.  Rick kiest echter wel het ontbijt.  Hij is echt een Starbucks fan dus dat wordt het.  Ik bied aan het te gaan halen, maar Rick gaat net zo lief mee.

Het is ontzettend lekker weer, we hebben zo'n geluk!  Staalblauwe lucht en een maximum temperatuur van een graad of 26.  Beter zouden we het niet kunnen wensen!  We eten dan ook buiten op het deck ontbijt.

 

Daarna gaan we hard aan het werk.  Ik maak een poster met een foto van Saskia toen ze met de basisschool begon en haar "graduation" foto om op de voordeur te hangen.  Ik calligrafeer er "Congratulations Saskia, class of 2014" op. 

 

Alleen heb ik het helemaal keurig als ik zie dat ik "of" verkeerd heb gespeld met twee "ff"en, zo stom!  Dat heeft een heel andere betekenis in het Engels en ik kan het niet meer uitwissen.  Gelukkig zijn er twee kanten en op de achterkant gaat het wel goed. 

Rick gaat naar Wegmans om het eten voor het feest op te halen.  Ik doe een half uur op de elliptical en dan gaan Kai, Saskia en ik aan het versieren.  Het wordt een tuinfeest dus we versieren het deck en beneden.  Alles in rood met zwart, de kleuren van Saskia's high school, maar ook wat geel en zwart, de kleuren van VCU.

 

Bij Party Mania haal ik de ballon boeketjes voor de verschillende tafels.  Het ziet er allemaal goed uit.  Rick komt terug met heerlijk uitziende schalen met eten.  Er zijn vingersandwiches, mini wraps, een fruitschaal, een rauwkostschaal, veganistische sushi en meer.  Ik vrees dat we veel te veel eten gaan hebben, maar het blijkt na afloop precies genoeg te zijn geweest.

 

Precies om twee uur komen de eerste gasten en daarna is het een gestage stroom.  Het is leuk, want niet iedereen komt tegelijk, waardoor we echt kunnen praten met de aanwezigen.  De tieners vermaken zich in de tuin met ping pong spelen en de trampoline. 

 

De taart van Sticky Fingers, die we gisteren ophaalden, valt in zeer goede smaak.  Zelfs ik, die geen grote taartfan ben, vind hem erg lekker.  En dat zonder enig dierlijk produkt, echt knap!  De taart gaat dan ook goed op.

 

Officieel hadden we het einde van het feest op 18 uur gezet, maar pas tegen 21 uur nemen de laatste gasten afscheid.  Ik denk dat we wel kunnen zeggen dat het een geslaagd feest was!  Ik ben ook echt blij dat het eten op is, want ik vind het vreselijk dingen weg te gooien.

 

We hadden nog gedacht om voor vaderdag bij Gordon Biersch te gaan eten, maar daar is het veel te laat voor en we hebben meer dan genoeg gegeten.  We ruimen nog wat op en geven Rick dan zijn vaderdag cadeaus.   Van Saskia krijgt hij een X-Box spel, van Kai lekker bier en van mij een apparaat waarmee hij van overal de lichten e.d. in ons huis kan bedienen. 

 

Tijdens het uitpakken bedenkt Rick zich tot zijn schrik dat hij vergeten is zijn vader te bellen vandaag.  Dat doet hij dus maar gauw nog even.  Het was ook zo'n druk weekend!  Saskia heeft heel wat geld gekregen vandaag wat zal helpen tijdens de reis, die ze met Laura en Kaylee gaat maken naar Portland, Oregon, volgende maand.

 

We kijken dus zeker terug op een erg leuk feest en vooruit naar de graduation op woensdag!

 

Foto's van vandaag staan hier.

 

 



Klaar met FCPS voor altijd en Hup, Holland, Hup!

Vandaag is Saskia's allerlaatste keer van om vijf uur opstaan om om 7:10 op school te zijn.  Ze heeft haar laatste examen en dan is het gedaan met high school.  Ik hoor haar dus al vroeg bezig.

Ook Rick en ik moeten weer voor achten uit de veren, want we verwachten allerlei monteurs en klusjesmannen.  De afwasmachine moet bijvoorbeeld als het goed is geinstalleerd worden.  Alleen zouden ze daar gisteravond over hebben moeten bellen om ochtend of middag door te geven.

Dat telefoontje kwam echter niet en ik vertrouw het niet.  Ik bel Bray and Scarff en inderdaad, niets staat geboekt, grr!  Ze kunnen niet eerder komen dan maandag.  Ik doe heel zielig, want we hebben zondag dat grote tuinfeest voor Saskia's graduation.

De telefoniste belooft te kijken of er monteurs in onze buurt zijn.  Vijf minuten later belt ze terug.  Er is er een hier in Vienna, die onderweg naar ons is.  Ik zeg haar dat ik haar wel kan zoenen, waar ze hartelijk om moet lachen.  Jaime komt de machine installeren en na afloop geef ik hem een flinke fooi.  We hebben weer een afwasmachine, hoera!

Intussen is klusjesman Jose ook gearriveerd met zijn mannen.  Hij gaat onder anderen een nieuwe bodem in een van onze keukenkastje leggen.  De oude is door lekkages vol schimmel.  Jose moet op Jaime wachten en ik luister naar hun Spaanse gesprek.  Ik versta daar toch al heel wat van!  Gelukkig zeggen ze niets onaardigs over ons...

Rick loopt inmiddels door het huis met een technicien van Directv.  Hij laat een satelliet connectie in Kai's kamer aanbrengen en de positie van de satelliet moet worden aangepast, want we hebben regelmatig slechte ontvangst.  Nu doet alles het weer helemaal goed en Kai kan zijn eigen shows kijken.

Kai is bezig met het onderzoeken van een masters programma tolk vertaler in Mainz.  Wanneer hij dat gaat doen is nog niet bekend, maar hij is er wel erg serieus mee bezig.  Hij probeert zoveel mogelijk vertaalwerk van zijn huidige baas te krijgen om te sparen voor zijn levensonderhoud daar.

Als de afwasmachine is geinstalleerd ga ik naar boven om te sporten.  Dit keer een uur op en neer op de elliptical.   Het gaat snel en ik ben heel blij klaar te zijn.  Gauw spring ik onder de douche en doe mijn oranje shirt aan.  Rick heeft voor Kai en mij de officiele Nederlandse team shirts gescored, de oranje, niet de blauwe.

Saskia komt heel blij thuis.  Het laatste voor haar heel moeilijke high school jaar is officieel voorbij.  Ik moet toegeven dat er ook een last van mijn schouders valt.  Nooit meer die attendance lady te hoeven bellen alleen al, grappig, genoeg schrijft Laura's moeder hetzelfde op Facebook.  Wel een beetje een dubbel gevoel om na achttien jaar niets meer met Fairfax County Public Schools te maken te hebben.

Jose is ook klaar met zijn werk en Rick betaalt hem en vertrekt naar kantoor.  Ik ga nog even snel naar Whole Foods, hopelijk voor het noodweer losbarst.  Het ziet er wel erg donker uit, maar het zal vast meevallen, denk ik optimistisch.  Voor de zekerheid neem ik mijn kleine paraplu toch maar mee naar binnen.

Mijn voornaamste doel hier is wijn voor het feest zondag inkopen.  Die haal ik dus eerst.  Dan zie ik dat er een wedstrijd tussen medewerkers van de winkel is wie het lekkerste gerecht met avocado maakt.  Er zijn vier heel trotse kokken en ik vind ze allemaal erg smakelijk, maar de dame met de gefrituurde avocado wint het voor mij.  Trots vertelt ze dat veel mensen dat gezegd hebben.

Met die hapjes is mijn lunch al bijna gegeten, dus ik neem nog een lichte "summer roll" mee met groentes en garnalen.  Als ik afreken breekt de zondvloed los.  Het lijken wel hamers, die op het dak van de supermarkt slaan zo luid is de regen!

Mijn van staat heel dichtbij, maar het regent zo hard dat ik met een paar stappen doorweekt zou zijn.  Aangezien ik het shirt draag dat ik voor de wedstrijd vanmiddag aan wil hebben is dat niet gewenst.  Gelukkig hebben de Whole Foods helpers grote paraplu's en twee van hen nemen mijn wijn en andere boodschappen mee.

Door de rivier, die de parkeerplaats is geworden, waden we naar de van.  Daar zetten  zij de boodschappen  achterin de van.  Ik houd de paraplu nog even zodat ik zo droog mogelijk de auto in kan.  Ondanks dit alles ben ik nog flink nat!

Ik rijd door de rivier, ehm, parkeerplaats

Door het raam geef ik de paraplu terug en ga huiswaarts.  Daar staat echter Saskia's  auto in de garage en het plenst nog steeds.  Ik sms Saskia, die niet antwoordt, maar ik zie Kai naar buiten komen.  Met wat aandringen van mijn kant rijdt hij Saskia's auto naar buiten, zodat ik in de garage kan parkeren.

Daarna neem ik een van onze enorme paraplu's om Kai uit Saskia's auto te "redden".  Mijn hemel wat een water komt er naar beneden!  Arme Cosmo is natuurlijk ook doodsbang, want het dondert ook flink.

Saskia heeft een erge hoofdpijn en ligt op bed.  Mijn hoop dat ze Kai en mij naar de metro kan brengen vervliegt dus.  Gelukkig is het net droog als we naar het station lopen.  Ik was even vergeten dat treinen om deze tijd niet zo vaak gaan, dus we zullen de aftrap missen.

Met mijn hamstersjaal om en onze oranje shirts vallen we natuurlijk wel op.  We hebben dan ook heel wat aanspraak in de trein.  Het verbaast me hoeveel mensen weten dat de wedstrijd tussen Nederland en Spanje is. 

Een paar minuten na drieen stappen we bij Federal Triangle uit.  Gelukkig schijnt hier de zon ook en lopen we droog naar Elephant &Castle.  Daar is de wedstrijd net begonnen en wauw, het is een enorm restaurant, maar het staat hutje mutje met Nederlandse fans!

Mijn schouders en nek doen pijn, waardoor ik ook hoofdpijn heb, en twee uur staan zo dicht op elkaar zie ik niet zitten.  Ik zet onze naam dus op de lijst voor een tafel.  Volgens de hostess is er een wachttijd van ongeveer twintig minuten.  Dat kan ik nog wel aan.

We staan ook nog eens waar de serveerders langs moeten, dus ik moet de hele tijd opzij en er komen steeds meer mensen bij.  De televisies hangen hoog wat maar goed is, want Nederlanders zijn lang!  Helaas zo lang dat ik echt om mannen heen moet kijken.

Als Spanje als eerste scoort na een niet verdiende penalty is de sfeer ook niet zo vrolijk.  Ik ben daarom blij als we inderdaad na een minuut of twintig een tafeltje krijgen.  Het gedeelte van het restaurant waar we komen te zitten is heel enthousiast, erg leuk.  Overal natuurlijk oranje, het lijkt veel drukker dan bij andere wedstrijden, die we hebben bijgewoond in andere bar-restaurants.

Als van Persie het eerste Nederlandse doel scoort gaat iedereen uit zijn dak.  Horen en zien vergaat.  De pauze wordt met goede moed ingegaan.  Ik drink een Blue Moon met sinaasappelschijfje, echt oranje.  We delen ook wat erg lekkere verse pretzels. 

De tweede helft begint en wat een wedstrijd!  Of althans, wat spelen de Nederlanders goed, want de Spanjaarden lijken nauwelijks aanwezig.  Ieder doelpunt wordt door ons met meer gejoel begroet.  Wat een goede revanche voor de finale in 2010! 

We (lees vooral ik) zijn niet erg onder de indruk van het menu van Elephant & Castle en mijn man(nen) kennend stelde ik B Too voor om te gaan eten.  Dit tweede restaursant van Bart Vandaele vinden wij nog beter dan Belga Cafe (al zijn er geen grijze garnalen op het menu). 

Ook daar vallen onze oranje shirts op.  Zij hebben overal staan dat dit de plek is om de Belgische wedstrijden te komen kijken.  Verscheidene mensen feliciteren ons met de overwinning.  Erg leuk, maar toch grappig, want wij hebben er niets voor gedaan.

Het eten is heerlijk.  Rick neemt een wafel met champignons als voorgerecht waar ik ook een hapje van neem.  Ik heb een koude groentesoep met kikkerbilletjes erin, super!  Als hoofdgerecht neem ik de mosselen mariniere, zoals ik me ze van vroeger herinner! 

We smullen dus en rijden dan door zonnig weer naar huis.  Er komt echter nog een ronde van onweer en niet veel later ziet het er weer zeer dreigend uit.  Gelukkig voor Cosmo trekt alles weer eens om ons heen.

Het is nu even lekker tv kijken en dan op tijd naar bed.  Dit gaat een heel druk weekend worden!

Zo'n dag met van alles en nog wat te doen

Er staat van alles op mijn agenda vandaag dus ik sta voor mijn doen bijtijds op.  Saskia is ook op, zij heeft vandaag ook nog een examen.  Daarvoor alleen hoeft ze naar school, dus maar een paar uur.

Als we ontbijt hebben gegeten doe ik mijn dubbele Max Capacity training.  Intussen kijk ik naar de laatste afleveringen van de Amazing Race, die ik nog heb opgenomen.  Die duren langer dan het halve uur gewichten, dus ik kijk de rest al op de plaats "hardlopend".  Ik heb zo 7000 stappen als ik klaar ben.

Het is een sombere, maar warme dag vandaag.  Ik neem Cosmo mee voor een korte wandeling.  Eigenlijk moet hij nog rust houden, maar hij gaat zich zo vervelen en hem rustig houden is echt onmogelijk.  Bovendien loopt hij niet meer mank en lijkt geen pijn meer te hebben.

Een heel natte lelie in onze tuin

Onderweg zien we een heel aantal eekhoorns en chipmunks.  En dan opeens een flinke vos!  Helaas heb ik geen fototoestel mee, want de vos is helemaal niet bang voor Cosmo.  Dit moet de brutale vos zijn, die onze buurmannen 's avonds de cul de sac in volgen als zij hun honden uitlaten.

Het is een mooi beest, maar ik loop toch maar gauw de andere kant uit.  Hondsdol zal hij wel niet zijn, maar het blijft toch een wild dier.  Even later komt er een man in een grote truck me waarschuwen voor de vos, die hij er als "mean looking" uit vond zien,  Erg aardig!

Thuis was ik het beddengoed van de basement alvast voor het bezoek van mijn zus volgende week.  Op ons bed leg ik eindelijk de nieuwe IKEA dekbedhoes.  Ook vouw ik een paar wassen weg, daarbij "geholpen" door Snickers, die telkens op de baddoeken gaat liggen.

Saskia wil de nacht na haar graduation naar de All Night Grad party.  Veel scholen hebben die hier, een feest met allerlei leuke activiteiten dat de hele nacht duurt.  Ik ga haar formulieren en de cheque ervoor naar Madison high school brengen.  Langzaamaan begint het feit dat haar graduation echt door gaat gaan tot me door te dringen.  Ik heb toch lang gevreesd dat er iets tussen zou komen.

Nostalgie: Saskia net voor ze naar first grade (groep 3) ging, met apart kapsel en "tatoe"

Nu ik toch aan deze kant van Vienna ben bel ik Karin om te zien of zij thuis is.  Zij willen graag onze power washer lenen, die Rick vanochtend in de van heeft gehesen.  Ik heb geluk, Karin is net thuis.  Samen dragen we de washer uit de auto en kletsen nog even.

Daarna voel ik mijn maag rommelen en zie dat het al na enen is.  Op de terugweg haal ik een lemon chicken orzo soep en een tonijnsalade op tomaat-basilicum brood bij Panera.  Ik wil het op het deck opeten, maar de dreigende lucht blijkt inderdaad regen te bevatten dus ik ga gauw terug naar binnen.

Met mijn lijstje vrijwel afgewerkt besluit ik mezelf op deze regenachtige middag op een film te trakteren.  Zo fijn om een bioscoop vijf minuten van ons huis te hebben.  Bij Angelika draait de film, die ik graag wil zien, "Chef".

Het regent flink als ik naar de bioscoop loop, het perfecte weer voor een film.  Dat hebben meer mensen gedacht, want de zaal zit veel voller dan gewoonlijk midden op de dag.  Het is dan ook echt een heel leuke film!  Grappig, aandoenlijk en met leuke acteurs en actrices, ik raad hem van harte aan.

Na twee uur loop ik weer naar buiten en de regen is overgegaan in gedruppel.  Ik ben net op tijd thuis voor Laura om me een broodnodige massage te geven.  Ik ben er de laatste weken te druk voor geweest, maar vandaag heb ik ook veel pijn en ben blij dat Laura kon komen.  Ze besteedt dan ook langer dan gewoonlijk aan mijn verkrampte spieren.

Rick komt laat thuis uit zijn werk en neemt Indiaas eten mee.  We eten van vorige feestjes overgebleven papieren borden en plastic bestek.  Toch handig, want zonder afwasmachine hebben we zo niet veel afwas.  Als het goed is wordt de nieuwe morgen geinstalleerd.

Arme Rick zegt tijdens het eten dat hij het heel vervelend vindt als ik gelijk heb.  Hij vond gisteren al een paar poison ivy plekjes waar hij duidelijk aan gekrabd had.  Ik waarschuwde hem dat niet te doen, want die olie verspreidt zich dan naar overal waar je jezelf aanraakt. 

Natuurlijk vond Rick dat weer onzin, maar vanavond zit het ook in zijn nek en meer op zijn arm.  Hopelijk is hij nu voorzichtiger en verspreidt het zich niet verder.  Het is echt een plantje om erg voor op te passen!

Saskia heeft morgen nog een examen, maar dat is duidelijk niet meer belangrijk, want allerlei vriendinnen komen en ze zingen op het deck allerlei liedjes.  De vuurvliegjes zijn er ook weer, net kleine kerstlichtjes in de bomen.  Mijn telefoontoon is dan ook de intro van dit liedje op het moment.

Zo'n dag dat je een lange lijst afwerkt

Er is op het moment zo ontzettend veel gaande en de hele maand juni is beredruk.  Vandaag heb ik geen rondleiding en heb gisteravond een lange "to do" lijst gemaakt.  Wetend dat ik een drukke dag voor de boeg heb, wil ik bijtijds opstaan.

Dat lukt echter niet zo goed.  Ik word wakker van Saskia's foehn en Vitamix en val dan weer in een diepe slaap.  Pas om kwart over acht word ik uit een diepe droom opgeschrikt en hoor Rick bezig in de badkamer.

Gauw sta ik op en Rick haalt koffies en sandwiches van Starbucks.  We eten samen ontbijt.  Rick hoeft pas om kwart voor elf weg, want ze hebben een teambuilding dag bij een van zijn managers, die nog geen drie kilometer hiervandaan woont.

Op mijn lijstje staan een aantal dingen, die per telefoon of internet afgewerkt kunnen worden, en daar begin ik mee.  Eerst probeer ik online een 4WD SUV in Denver te boeken, maar moet uiteindelijk toch Alamo bellen, want er staat nergens bij dat het 4WD is.  Gelukkig vertelt de medewerkster dat er in Denver veel daarvan voorradig zijn, al kan ze het niet garanderen.

Ook voor die reis boek ik een reservering voor Cosmo bij de kennel.  Ik vind het altijd zo leuk hoe ze hem daar kennen.  De receptioniste wil weten hoe het met zijn pootje gaat en verzekert me ervan dat ze goed voor hem zullen zorgen.

Vandaag kost het me heel wat zelfdiscipline, maar ik krijg een dubbele Max Capacity training voor elkaar.  Ik ontzie mijn benen een beetje en doe voornamelijk bovenlichaam oefeningen.  Na iets meer dan een half uur trillen mijn spieren en ben ik klaar met sporten.

Rick vertrekt naar zijn evenement en ik maak me klaar om Vienna in te gaan.  Bovenaan mijn lijstje staat Madison High School waar ik ga betalen voor een boek dat Saskia twee jaar geleden heeft uitgeleend en volgens de bibliothecaresse nooit is ingeleverd.  Dat boek is allang kwijt dan, dus ik betaal de $9 voor een nieuw boek.

Terwijl ik daar sta komt Saskia in haar pauze er ook heen.  Ze vertelt dat de vice principal heeft gevraagd haar te spreken en is daar duidelijk zenuwachtig over.  Ik bied aan mee te gaan en dat vindt Saskia duidelijk fijn.

De vice principal heb ik alle tien jaar dat we kinderen op deze school hadden nooit ontmoet.  Het is bijna ironisch dat dat met iets meer dan een week voor ons laatste kind de school verlaat nog gebeurt. 

Het is een aardige vrouw, die duidelijk vriendelijk maar streng is.  Saskia heeft van haar school toestemming nodig om morgen naar de prom van een andere school te mogen.  Natuurlijk heeft Saskia heel veel school verzuimd en moet de vice principal haar daarop aanspreken.

Of het is omdat ik erbij ben, maar met Saskia's belofte de komende week wel op tijd te zijn, tekent de vice principal het toestemmingsformulier.  Nog zes schooldagen, ik heb ze bij Katja en Kai niet zo afgeteld!  Ik vind het helemaal niet leuk dat Saskia volgend jaar het huis uitgaat, maar voor haar is het duidelijk helemaal klaar met de high school.

Volgende stop is Rite Aid voor medicijnen en wat toiletspullen.  Dan Whole Foods voor een heel aantal boodschappen.  Het is inmiddels ruim lunchtijd geweest en ik neem gelijk sushi met quinoa rijst mee als lunch.

Die eet ik thuis buiten op en werk verder aan mijn lijst.  Ik geef mezelf online op voor Global Entry.  Rick heeft dat al en hij hoeft zijn schoenen e.d. niet meer uit te doen en kan zo door de douane na internationale vluchten.

Daarna werk ik meer administratie bij, want dit is hoogseizoen voor de rondleidingen.  Ook maak ik een afspraak om onze afvalverwerker te laten vervangen.  Dit is een apparaat dat je in Nederland volgens mij niet vaak tegenkomt.  Het verwerkt organisch materiaal in je gootsteen.

Om half drie laat ik mijn haar weer doen bij Lofty Salon.  De laatste tijd vul ik mijn wenkbrauwen in met oogschaduw en vraag of ik mijn wenkbrauwen ook kan laten verven.  Dezelfde make up artieste, die mijn mooie make up deed voor ons kerstfeest vorig jaar, kan dat doen. 

Terwijl ze mijn wenkbrauwen er weer uit laat zien zoals het zou moeten zijn, vertelt ze dat ze terug naar haar thuisland, Trinidad en Tobago, zal gaan voor een bruiloft.  Vele jaren geleden was ik daar ook dus vind het interessant erover te horen.

Mijn wenkbrauwen zien er dus weer prima uit en beneden is Carmen klaar om mijn haar weer bij te kleuren.  Na zo'n drie kwartier ziet ook dat er weer heel goed uit, jammer dat het zoveel onderhoud nodig heeft!  Mona knipt het nog bij en ik maak na afloop ook maar gelijk een afspraak over drie weken om het bij te laten werken voor de bruiloft, waar we eind deze maand heengaan.

Op de terugweg naar huis stop ik om mijn thema foto van vandaag te nemen.  In een van de tuinen staan prachtige lelies in bloei.  Mijn favoriete foto is er een met een klein vliegje erbij.

Rick is inmiddels al thuis en stelt voor een nieuwe vaatwasmachine te gaan kopen.  Daar ben ik meteen voor te vinden, want de onze is vijftien jaar oud en we moeten gewoon alles compleet afwassen voor we er spullen inzetten! 

We rijden door zwaar spitsverkeer naar Bray and Scarff.  We moeten even zoeken voor we dit filiaal vinden, maar dan gaat het allemaal snel.  Ik heb wat onderzoek gedaan en daaruit kwam Miele als beste, maar zoveel geld vinden wij voor een vaatwasser niet nodig.

Op de tweede plaats kwamen hier in de VS Kitchenaid en Bosch.  Rick gaat toch al snel voor de Kitchenaid en ik vind het ook echt een mooie machine.  Die wordt het dus en woensdag komen ze al om hem te installeren.  Ik kan niet wachten op een schone keuken!

Er staan zoveel files dat we besluiten in Tysons Corner te blijven eten om het verkeer wat minder te laten worden.  De keuze valt op Legal Seafoods in Tysons Galleria.  Daar krijgen we meteen een tafeltje en ik smul van de zes verse oesters als voorgerecht.

Mijn hoofdgerecht, zoals zo vaak, bestaat uit twee voorgerechten.  Ik bestel de gazpacho en de crabcake.  Rick neemt de crabcake combo en dat is een vol bord.  Hij kan het dan ook niet op en ik krijg een scallop en een garnaal van hem.  Alles is erg lekker!

De crabcake is vrijwel alleen crab hier, zo lekker!

Op de terugweg halen we nog dertig Iraanse koekjes voor Saskia's klas morgen bij Yas.  Daarna kunnen de voeten eindelijk omhoog, hoewel ik vandaag voor het eerst in lange tijd minder dan 5000 stappen haalde.  Morgen weer meer dan genoeg, dus even rust is goed.

Dierentuin en Prom

Al vrij vroeg hoor ik Saskia bezig.  Niet zo vroeg als ze eigenlijk had moeten opstaan, want ze heeft vandaag maar een vak en vroeg mij haar af te melden.  Ik had dus weer een fijn eenzijdig gesprek met de "attendance lady" (is een antwoordapparaat).  Nog twee weken!

Zelf sta ik voor mijn doen ook bijtijds op, want ik heb een drukke dag voor de boeg.  Het is bewolkt, maar droog en een stuk warmer buiten dan gisterochtend.  De hoop is ook dat de zon snel tevoorschijn komt.

Met mijn oudste (niet in jaren, maar hoe lang we bevriend zijn) vriendin Anika hoop ik in oktober op city trip naar Barcelona te gaan.  Terecht lijkt het haar beter het hotel in ieder geval al te boeken.  Dat kan altijd nog geannuleerd worden.  We speuren Booking.com dus af en ik boek vast een hotel voor een zeer gunstige prijs wat goede recensies krijgt en gunstig gelegen is.

Dan is het tijd voor mijn sporten.  Er staat een dubbele Max Capacity training, of althans mijn eigen interpretatie daarvan op het programma.  Ik vind het altijd een hele inspanning, die gelukkig maar net iets meer dan een half uur duurt.

Daarna spring ik onder de douche, want Anja en ik hebben afgesproken om naar de dierentuin te gaan vanmiddag.  Anja is wat verlaat door het beruchte verkeer hier, maar dan rijden we eerst even naar Whole Foods.  De dierentuin heeft weinig lekkers qua eten te bieden, dus we besluiten een picknick mee te nemen.

Het wordt een "super foods" salade en dan rijden we via een mooie weg naar de stad.  Met mijn dierentuinlidmaatschap hoop ik gratis te kunnen parkeren, maar als we eraan komen blijken alle parkeerplaatsen vol.  Het is nog steeds schoolreistijd, helaas.

Gelukkig vind ik heel snel een gratis parkeerplaats langs de weg.  Het lijkt bijna te goed om waar te zijn, maar ik zie nergens dat er betaald hoeft te worden.  Het is maar voor twee uur, maar een parkeerbon kost $35 en de dierentuin is gratis, dus we besluiten het erop te wagen en desnoods ieder $17,50 te betalen. 

Voor het eerst in lange tijd fileparkeer ik de van en dat gaat wonder boven wonder goed.  We eten de lekkere salades in de auto en steken dan over naar de National Zoo.  Daar is het inderdaad druk, maar ook weer lang niet zo dat we over de hoofden lopen. 

We lopen eerst naar de panda's waar we enorm geluk hebben.  Bao Bao, de baby panda, en haar moeder Mei Xiang zijn buiten en spelen samen.  We maken een aantal schattige foto's en dan gaat het paar naar binnen.

Na ook de olifant gefotografeerd te hebben lopen we verder naar het apenhuis.  Helaas zijn de gorilla's niet buiten, maar binnen zijn ze wel actief.  Weer buiten loopt een orang oetang over de draden hoog boven ons hoofd.  Zo'n leuk gezicht is dat!

De tijgers zijn ook lekker actief.  Het zijn drie jonge tijgers, nog geen jaar oud, en we genieten van hun capriolen.  Ik maak er allerlei leuke foto's van en een paar filmpjes.  Met moeite onttrekken we ons ervan en gaan naar de leeuwen.

Ook die zijn flink actief.  Ma Leeuw is niet gecharmeerd van Pa en jammer genoeg neemt ze haar twee kleintjes ook vrij snel weer mee naar binnen.  Pa Leeuw is er duidelijk niet blij mee en brult erop los.

Daarna gaat hij liggen dus wij proberen de tijgers nog eens, die nog grappiger zijn.  Als zij ook uitgespeeld zijn en gaan liggen bezoeken we de gorilla's nog eens.  Daar is onder anderen Mandara, de oudste moederaap, buiten.  Zij kende mijn zus nog en mijn stem lijkt op die van mijn zus.  Als ik Mandara dan ook roep kijkt ze telkens om, Anja ziet het ook, zo grappig.

Bij de panda's ligt kleine Bao Bao nu in diepe rust, maar haar ouders zijn bamboe aan het eten.  Mei Xiang heeft haar rug naar ons, maar Tian Tian kunnen we goed zien smullen van zijn maaltijd.  Nog even langs de cheetahs en dan eindigt ons bezoek voor vandaag.

Tijd om terug naar de van te lopen.  Daar is geen teken van een bon, gelukkig.  We hebben dus toch nog een gratis bezoek aan de dierentuin gehad.  En wat was het weer leuk!  Volgende keer hoop ik alleen de leeuwenwelpjes beter te kunnen zien.

Door de stad en binnendoor rijd ik ons  terug naar Vienna.  Op een gegeven moment sta ik per ongeluk in een baan, waar iedereen rechtsaf moet slaan, en het licht staat op groen.  Tja, ik wil eigenlijk rechtdoor, maar de mensen achter me zijn daar duidelijk niet blij mee.  Na heel wat getoeter besluit ik dan toch maar rechtsaf te slaan.

Lang leve de GPS, die ons via een prachtige weg keurig terug naar huis leidt.  Zo zie je nog eens wat van de omgeving.  Anja neemt afscheid en ik ben heel benieuwd hoe Saskia er na haar haar en make up afspraken uitziet.

Zij heeft me al een sms met haar haar gestuurd, hartstikke leuk en origineel gedaan door Taylor bij Lofty Salon.  Met haar make up is Saskia eerst niet zo happy, ze vindt dat ze er als Malificent uitziet.  Ik vind het wel mooi gedaan, het is niet teveel, maar je kunt goed zien dat het professioneel is gedaan.  Als ik dat heb gezegd is Saskia er toch ook wel blij mee.

Gauw doet ze haar jurk en schoenen (wat een hakken!!) aan.  Ik maak een foto in de tuin en dan is het wachten op Sam.  Dat is zo'n leuk spontane jongen na "het" vriendje en Saskia kan het goed met hem vinden, maar verder is er niets tussen hen.  Ik heb Saskia op het hart gedrukt gewoon plezier te hebben, niet iedere jongen hoeft meteen een vriendje te worden, tenslotte.

Sam en Saskia vertrekken en ik ga ook op weg naar Meadowlark Gardens waar de prom foto's genomen zullen worden.  Daar is het een drukte van jewelste, want meer prom gangers hadden dit idee.

Het duurt even tot iedereen er is, maar dan betalen we ieder $1 toegang en gaan foto's nemen.  Vanavond is het de grootste groep, die ik van Katja of Saskia heb gezien.   Af en toe gaat het dan ook moeilijk met alle ouders, die willen fotograferen.  Na bijna anderhalf uur zijn we klaar en gaan de promgangers naar hun restaurant.

Het gros van de groep gaat met een bus naar de Melting Pot.  Saskia en Sam wilden geen $100 betalen voor die bus (ook omdat daar sommigen inzitten waar Saskia problemen mee heeft, want Rick en ik zouden ervoor betaald hebben).  Zij gaan in Sam's auto naar het restaurant en onderweg nog wat eten.

Mijn maag rammelt ook.  Kai staat thuis al klaar en we gaan naar Glory Days.  We krijgen het laatste tafeltje op hun terras.  Ik bestel de gegrilde zalm met boontjes en zoete aardappelfrietjes en die wordt precies zoals ik het heb gevraagd bezorgd (niet helemaal doorgekookt).  Het is heerlijk weer en een mooie zonsondergang. 

Tegen negenen komen Saskia en Sam nog even.  Saskia's schoenen doen haar voeten teveel pijn.  Het Hyatt Regency hotel in Reston waar de Prom wordt gehouden laat geen blote voeten toe.  Saskia neemt haar teenslippers mee, zodat ze toch kan dansen.  Waarschijnlijk blijft Saskia vannacht bij een vriendin logeren, al bood Sam heel galant aan haar thuis te brengen.

Niet veel later komt Saskia weer terug, ze heeft haar rijbewijs nodig.  Die Sam is de geduldigste jongen ooit!  Daarna zijn ze dan echt onderweg naar de Prom.  Die duurt tot middernacht, dus ze hebben nog twee uur.

Intussen beleeft Katja een heel andere avond.   Zij heeft morgen om een uur haar zware test voor toelating tot medical school.   Ze zou vanavond iets willen doen met een vriendin of vriend, maar er is niemand voor haar.  Ik maak me soms zorgen over haar eenzaamheid, maar hopelijk is dat maar tijdelijk.

Foto's van de Prom staan hier

Foto's van de dierentuin staan hier

Schoolperikelen

Saskia blijft langer thuis om voor een proefwerk biologie te leren.  Het vele schoolverzuim hakt er duidelijk wel in, want het eerste wat ik vanochtend lees is een email van Saskia's counselor dat ze in een vak zo achterloopt dat men vreest dat ze straks niet genoeg van het werk klaar zal hebben om haar high school diploma te krijgen.

Oei, dat is toch wel even schrikken  en ik druk Saskia op het hart na school met die leraar te gaan praten.  Dat belooft ze te doen, maar het zit me nog niet lekker.

De zon is terug vandaag en als ik Cosmo uitlaat merk ik meteen dat het lekker warm gaat worden.  Na mijn ontbijt staat een dubbele Max Capacity training op mijn sportprogramma.  Onderwijl blijf ik aan de email van Saskia's counselor denken.

Ondanks dat ik haar terug heb gemaild besluit ik toch ook te bellen.  Zij zal ervoor zorgen dat ze met Saskia en de leerkracht gaat praten.  Later hoor ik dat een van de vice-schoolhoofden er ook bij betrokken was. 

Er is een plan gemaakt en nu is het aan Saskia om zich daaraan te houden. Hopelijk gaat het nu allemaal goedkomen.  Saskia lijkt in ieder geval opgelucht.

Opgelucht ga ik gauw lunch halen bij Manhattan Bagel.  Met een gerookte zalm en cream cheese dunne bagel nestel ik me in mijn stoel op het deck en ga wachten tot de air conditioning technician komt.

Gelukkig is het zulk lekker weer en ik lees wat, computer wat en leer wat Spaans.  Om vier uur heb ik afgesproken met Chris om de honden te gaan uitlaten en ik had allang verwacht dat die technician geweest zou zijn.  Echter heb ik nog geen telefoontje gehad dat hij in aantocht is.

Intussen komen wel de kandidaten voor het stadsbestuur van Vienna langs de deur.  De verkiezingen zijn dinsdag

Om zeker te zijn dat ik niet weg ben als hij aankomt bel ik het kantoor.  De receptionist vertelt dat de mannen verlaat zijn vandaag en dat ik gewoon mijn wandeling kan gaan maken.  Nu komen de azalea's langzaam uit en dat geeft weer andere kleurschakeringen in de buurt.

Na de wandeling wacht ik verder op de technician en tegen zevenen bel ik nog maar eens.  Ja, hij komt echt nog, maar wanneer weet de receptionist niet te vertellen.

Rick en ik hebben al gegeten als de technician belt dat hij op weg is.  Om tien over half negen (!) komt hij hier aan.  Hopelijk kan hij de airconditioning boven maken, want nu het weer warmer wordt gaan we die weer nodig hebben 's nachts.

Van de National Weather Service krijgen we te horen dat we hier in zuid Vienna maar liefst 16,7 centimeter regen over ons heen hebben gekregen met de afgelopen storm!

En nostalgisch, hier een foto van mij toen ik zes was:

Klaar met shoppen

Om zes uur hoor ik Saskia bezig en ben blij dat ze vandaag wel op tijd naar school gaat.  Ze heeft hard gestudeerd voor haar AP Environment test en zal vanochtend nog meer doen.  Het is een moeilijk vak en ik hoop van harte dat ze de broodnodige voldoende ervoor gaat halen.

Al gauw val ik weer in slaap en zonder Rick, die mij meestal toch wel wekt als hij opstaat, word ik pas om kwart voor negen weer wakker!  Dat was niet de bedoeling en ik sta gauw op.  Met een kop lekkere D.E. koffie en een paar wafels voel ik me weer helemaal van deze wereld.

Vandaag heb ik besloten het mijn laatste winkeldag te maken.  Of dit het vroegst is dat ik klaar zal zijn, weet ik niet, maar het geeft wel rust om te weten dat alles behalve het meeste eten (met uitzondering van de Kerststol, die ik gisteren al kocht) in huis of tenminste onderweg in de post is.

Na nog een paar grappige stocking stuffers op Amazon.com te hebben besteld is het eerst tijd om te sporten.  Dat wordt boven een uur interval op de elliptical.  Ik heb het nieuwste korte verhaal van Barbara Freethy te lezen en dat grijpt me meteen zo dat de tijd vliegt.

Gauw maak ik me daarna klaar en ga met Kai bij Panera eten.  Het is weer zo gezellig om hem thuis te hebben!  Hij helpt ook fijn mee door Cosmo uit te laten als ik het daar te druk voor heb.  Met mijn Panera kaart heb ik $2 korting op een You Pick 2 en ik kies een kop groentesoep en een halve tonijnsalade sandwich op tomaat-basilicum brood.  Dit is duidelijk zo'n restaurant waar ik meestal hetzelfde bestel.

Na de lunch zet ik Kai weer thuis af en ga terug Vienna in.  Als eerste ga ik terug naar Bed, Bath & Beyond en hun World Market.  Zo kom ik er een jaar niet, dan opeens twee keer in een week. Ik was gisteren vergeten te kijken naar Duitse dingen voor Kai.  Ik zou hem graag een bijzonder Duits bier in zijn stocking geven, maar die vind je hier een stuk minder, dan bijvoorbeeld Belgisch bier tegenwoordig.

Toch vind ik een flesje en koop er ook gelijk maar een fles wijn voor Sharon.  Verder nog wat veganistische chocolade voor Saskia.  Er zijn wel wat leuke internationale spullen te vinden hier, zoals de drop, maar ik ben eigenlijk teleurgesteld in de keuze.  Bij bijvoorbeeld Whole Foods en Trader Joe's is er bijna nog meer te vinden.

Volgende stop voor mij is de ABC winkel.  Per staat is het verschillend waar alcohol mag worden verkocht.  Hier in Virginia mogen wijn en bier overal verkocht worden, maar voor het sterkere spul moet je naar een "alcoholic beverage control" winkel. 

Dit is een jaarlijkse traditie geworden. Ik kies een paar fruitsmaak vodka's voor Rick, die zijn Serbian Crown zelfgemaakte vodka's moet missen nu dat restaurant is gesloten.  Sinds het begin van onze relatie hebben wij daar in de Kersttijd gegeten, maar het werd steeds slechter, behalve die vodka's, die Rick toch ieder jaar weer trokken.  Wel een beetje een einde van een tijdperk dat het nu is gesloten, maar niet verwonderlijk.  Nu Katja oud genoeg is koop ik ook voor haar een paar flesjes. 

Mensen versieren zelfs hun auto's

 

Big Planet Comics is in hetzelfde winkelcentrum.  Rick is hier een oude bekende en heeft zelfs een eigen postbus.  Meestal zit daar een leuk stapeltje in om in zijn stocking te doen, maar vandaag zijn het maar twee stripbladen.  Ik zoek er dus nog een paar bij en koop gelijk ook een Mad voor Kai en Adventure Times voor Saskia, zij is dol op die cartoon!

Bij Walgreens haal ik een paar Kerstkaarten, waaronder een Spaanstalige voor onze schoonmaaksters.  Bij Starbucks nog wat cadeaubonnen en dan maak ik mijn rondje compleet met een stop bij Whole Foods, maar hier heb ik alleen een paar boodschappen nodig.

Nog steeds worden er overal Kerstbomen verkocht

Tegelijkertijd met mij komt Saskia thuis.  Haar proefwerk was moeilijk, verder weet ze er niets over te zeggen.  Ik hoop dat haar harde werken zijn vruchten heeft afgeworpen.  Ze meldt ook dat ze haar rooster gaat veranderen na de Kerstvakantie, zodat ze niet meer naast haar ex hoeft te zitten bij biologie.  Wat haar betreft is dat dus helemaal over, al lijkt hij het daar niet mee eens.

Saskia en ik delen mijn pinpas, omdat zij vaak boodschappen doet,  en daardoor ben ik vaker zonder dan met.  Morgen is het tijd om de schoonmaaksters hun jaarlijkse bonus te geven, dus ik neem de pas van Saskia over en haal het geld van de bank.  Thuis schrijf ik de kaart met maar liefst vijf Spaanse woorden erin om de dames een fijne Kerst van ons te wensen.

Boven pak ik met behulp van Snickers en Flapjack de cadeautjes, die vandaag zijn aangekomen, in.  Dat gaat gepaard met een grote klap in onze kast, omdat Snickers probeerde bij zijn catnip speeltjes te komen.  Die liggen echter te hoog en hij viel van mijn onderste kledingplank af.

Onschuldig op ons bed

Flapjack verkent intussen de zak met Kerstpakpapier, dozen en zakjes.  We gebruiken het gros ervan nog eens van vorig jaar, dat is nog een voordeel van zakken en dozen, die scheuren niet zo makkelijk.  Ik ben een grote fan, want alles wat ik met pakpapier inpak ziet eruit of het door een klein kind gedaan is.

Voor ons avondeten bestellen Kai en ik Indiaas van Curry Mantra 3.  Heerlijk om weer een Indiaas restaurant dichtbij te hebben wat ook bezorgt.  We smullen o.a. van hun superlekkere palak angoori, een mengsel van druiven, rozijnen, gefrituurde spinazie en yoghurt.

Saskia werkt intussen met Kaylee aan haar AP biologie proefwerk.  Als Kaylee vertrekt komt Saskia echter in tranen naast mij zitten.  Het lukt haar maar niet te concentreren en ze is er al zeker van dat ze weer een onvoldoende gaat halen.  Het is heel ongewoon voor Saskia om te huilen en ik weet gewoon dat ze het wel kan als ze maar niet afgeleid wordt.

Samen gaan we in de eetkamer zitten en ik doe iets wat ik al jaren niet meer heb gedaan (voornamelijk omdat ze het nooit vroegen), een kind helpen met studeren.  Het lijkt wel te helpen.  We bedenken ezelsbruggetjes voor een paar rijtjes en na een uurtje vindt Saskia dat ze twee van de drie hoofdstukken toch beter kent dan gedacht.  Het derde kan ze morgenochtend, onder anderen met behulp van haar lerares nog beter leren.  Nu maar duimen voor een goed cijfer!

Het wachten is nu op Ricks thuiskomst uit St. Louis.  Voor hem was het in ieder geval wel goed gegaan, want ook hij was nerveus aan het leren de afgelopen dagen.  Nog een paar dagen en iedereen kan een paar weken ontspannen.  Rick en Saskia zijn daar duidelijk hard aan toe!

Alweer "hump day"

In vergelijking met vorige week is dit maar een saaie week.  Maar ja, ik kan natuurlijk ook niet iedere week mooie steden verkennen.  Gelukkig is het ondanks de kou wel mooi zonnig weer.  Het was de vroegste vorst in zeven jaar hoor ik op de radio!

Saskia heeft besloten haar AP Calculus te laten vallen.  Ze heeft genoeg wiskunde om haar diploma te halen en het was veel te moelijk voor haar en zou haar GPA erg naar beneden halen.  Om de AP's hoeft ze het ook niet te doen, want daarvan zal ze er uiteindelijk zes hebben.  Nu heeft ze ieder eerste uur vrij en hoeft dan pas na negenen naar school wat ook zal helpen met de hoofdpijnen.

We eten dus samen ontbijt bij de open haard, want Saskia is net als ik een koukleum.  Als zij naar school is vertrokken ga ik naar de sportschool.  Ik merk dat de pijnen me een beetje down maken en dan is het beter om tussen te mensen te gaan sporten, in plaats van alleen boven, al zou dat laatste natuurlijk makkelijker zijn.

Bij Whole Foods haal ik wat boodschappen en sushi voor mijn lunch.  Dat eet ik in het cafe in de winkel op.  Ze hebben daar een soort bar en ik zit naast een praatgrage meneer.  Dat vind ik altijd zo leuk van mensen hier, altijd is er wel een praatje.  Niets diepgaands, maar net genoeg om me weer wat op te vrolijken

Vanochtend heb ik bij Walgreens eindelijk de foto voor in het lijstje wat we van vrienden voor ons 25-jarig huwelijk  kregen besteld.  Het is zo handig, je bestelt het online en een uur later kun je het voor 20 cent per foto ophalen (afhankelijk van de grootte natuurlijk).  Het is een foto van ons vijven in Hawaii.  Ernaar kijkend mis ik Katja opeens vreselijk!  Kai vanzelfsprekend ook, maar die zien we nog wat vaker tegenwoordig.

Ondanks de kou heeft Cosmo natuurlijk wel een wandeling verdiend.  Voor het eerst dit jaar draag ik mijn lange winterjas en handschoenen.  Gelukkig wordt het morgen weer warmer.  Er zijn wel nog steeds mooie herfstkleuren te zien, vooral in onze cul de sac. De boom voor ons huis lijkt nu in brand te staan!

 

Voor mijn dagelijkse foto voor het thema "Very..." is het even zoeken.  Dan zie ik een antieke truck en besluit die foto ook antiek te maken.  Hij staat ook bij een van de oudere huizen in de buurt, dus de foto zou zo in de jaren vijftig gemaakt kunnen zijn.

 





 Thuis gaat de haard weer aan.  We bestellen kabobs van Friends en die worden door de gewoonlijke vrolijke bezorger hierheen gebracht.  Met de katten en Cosmo uitgeteld in de kamer is het wel heel gezellig. 

Nog even over de titel van dit blog, "hump day" is hoe veel Amerikanen woensdag aanduiden, halverwege de week.  Een tijdje geleden maakte de verzekeringsmaatschappij Geico een reclame hierover met een kameel (de bult van de kameel heet in het Engels ook "hump"), waarna iedereen "humph day" ging zeggen op zijn kameels, soms slaan reclames dus wel aan:

Wild weer

Het zal nog een dag echt zomers warm worden met temperaturen over de 30 graden.  Ik geniet er dan ook nog even van door in de zon op het deck te ontbijten.  Dat doe ik in het gezelschap van Cosmo, Snickers en Flapjack, want mijn menselijke huisgenoten zijn al vertrokken.

Alleen een kat kan zo slapen

Na een paar koppen koffie kan ik het niet langer uitstellen en begin aan een dubbele Max Capacity Training. Dat vind ik verreweg de "makkelijkste" gewichtenroutine om alleen te doen.  Ik stel de timer in en doe dan op automatische piloot de acht verschillende oefeningen.

Als de 32 minuten voorbij zijn ga ik naar boven en doe nog een half uur op de elliptical.  Dan haast ik me onder de douche, want Saskia is haar lunch vergeten en vroeg mij die voor haar te halen.  Op haar menu staan sushi met advocado en komkommer en fruit, die ik beiden bij Whole Foods haal.

Saskia heeft vandaag "D" lunch, de laatste van de dag, en die begint om 12 uur.  De "A" lunch daarentegen begint om vijf voor half elf en die heeft ze om de andere dag op haar vroege dagen.  Zo'n verschil in tijden!  Maar ja, Madison High School heeft dan ook meer dan 2000 studenten.

Het is inmiddels ook tijd voor mijn lunch.  Ik ga een halve tonijnsalade sandwich op tomaat-basilicumbrood bij Panera halen.  Robeks ligt daar vlak naast en ik heb enorm veel zin in groentesap.  Ik bestel een "King Kale", boerenkool, komkommer en wortel, best lekker, maar een beetje bitter.

Thuis ga ik zo lang het nog kan van het warme weer genieten.  Ik hoor vervaarlijk gerommel in de verte en Rick sms-t dat het in Reston flink regent.  Op de radar zie ik dat er inderdaad vlakbij flinke onweersbuien zijn, maar bij ons schijnt de zon zelfs al gauw weer en het blijft droog.

De luchten zijn in ieder geval indrukwekkend!

Om een uur of vier komt Rick thuis, want hij krijgt vanavond collega's te eten.  Hij begint met het gras te maaien en de donder en bliksem wordt steeds erger.  Net als Rick klaar is moeten wij er ook aan geloven. 

Hier is het nog droog en maait Rick het gras als er een enorme donderklap komt

De hemelsluizen gaan open en het is zo donker als de nacht!  Het bliksemt en dondert links en rechts en arme Cosmo weet niet waar hij het zoeken moet.  Gelukkig krijgen we nog steeds niet het ergste over ons heen en het echt zware weer duurt maar even.  Het was wel genoeg om een grote boom in de achtertuin van mensen in de straat achter ons om te doen vallen.

Al zal ik vanavond niet meeeten met Rick en zijn teamgenoten, ik maak wel de komkommersalade voor hun maaltijd.  Er zullen maar vier gasten komen, dus twee komkommers is genoeg. Die laat ik in appelazijn en zout staan en spoel ze na een tijdje af.  Die salade doet het altijd prima.

Om half zeven komt de eerste gast van de vier.  Aardige mensen zijn het allemaal.  Er is een vrouw bij, of althans, ik denk aan haar als een meisje, want ze is een jaar jonger dan Katja.  Echt een leuk iemand en Maria en Saskia kunnen het meteen goed vinden, want Maria is vegetarisch. 

Alleen heeft Rick er niet aan gedacht dat te vragen en hij heeft hamburgers en kipfilet.  Gelukkig heeft Saskia nog een veggie burger in de vrieskast liggen, toch handig zo'n veganiste in huis. 

Voor mezelf haal ik sushi bij Yama.  Ik vind het leuk dat Rick nu eindelijk zoiets heeft georganiseerd.  Hij heeft naar mijn mening veel te weinig van dit soort sociale bijeenkomsten met mensen met wie hij veel gemeen heeft.

Kwarteleitjes en visseeitjes, mijn favoriete sushi!

 

Twaalf jaar geleden alweer

Gisteravond toen we thuiskwamen van ons heerlijke dinertje kreeg Rick wat minder nieuws over het derde jaar Duits van Saskia.  Zij is nog maar halverwege het tweede jaar en wilde dit schooljaar zowel het tweede als derde jaar afmaken. 

Nu blijkt het derde jaar echter precies als een gewoon schooljaar wordt onderwezen en vorige week dus begonnen is.  Op geen enkele manier kan Saskia het tweede jaar in een weekend afmaken, dus dat is een probleem.

Meteen zag ik Saskia straks als enige van haar vrienden geen high school diploma krijgen aan het einde van het jaar.  Ik sliep er zelfs slecht door, iedere keer als ik maar een beetje wakker was, maalden mijn hersenen weer over dat stomme Duits!

Eindelijk kwam ik tot een besluit dat me genoeg tot rust bracht dat ik tenminste nog even in slaap viel.  Ik ga zodra ik wakker ben Saskia's counselor bellen om haar gedachten erover te horen.  Ik weet dat Saskia al herhaalde malen met haar overlegd heeft. 

Rick en Saskia zijn al vertrokken als ik de lamellen opentrek.  De zon schijnt weer uitbundig en het belooft weer een hete zomerdag te worden, warmer dan het in augustus was!  Ik klaag zeker niet.

De koffie staat dankzij Rick al klaar en na een kop koffie ingeschonken te hebben bel ik Saskia's guidance counselor, Samantha.  Zij neemt meteen de telefoon op en weet inderdaad al van Saskia's situatie af.  Ze stelt me meteen gerust dat Saskia ook zonder Duits 3 een diploma zal krijgen, alleen geen "advanced" diploma. 

Dat is een onderscheiding, die alleen Fairfax County heeft op high school diploma's en eentje, die de colleges niet eens zullen zien.  Heel belangrijk is dat dus niet, al zou het natuurlijk wel leuk zijn om die sticker op Saskia's diploma te zien.  Voor zo'n advanced diploma moet je echter drie jaar van dezelfde vreemde taal genomen hebben en zonder Duits 3 voldoet Saskia daar niet aan.

De counselor vertelt nog wat andere dingen, die me gerust stellen, zoals een brief aan de colleges van haar dat de high school vlak voor Saskia's tweede high school jaar begon de Duitse lerares kwijtraakte en Saskia daardoor enkel Latijn kon nemen in het tweede jaar.  Dat was geen taal voor haar, waardoor ze Duits online is gaan doen.  Volgens de counselor toont dat dat Saskia zelfstandig kan studeren.

Na een kwartiertje heb ik er allemaal een veel beter gevoel over.  Er is ook echt wel een juk van mijn schouders gevallen, nu we niet meer zo op Saskia's huid hoeven te zitten wat dat Duits betreft. 

Ze moet wel nog die tweede helft van Duits 2 afmaken en zo snel mogelijk, zodat de credits daarvoor naar de colleges gestuurd kunnen worden.  Ook dat is echter geen halszaak. Ik bedank de counselor hartelijk en hang op. 

Dit was in alle vier jaar voor het eerst dat ik met haar sprak en ze klinkt, in tegenstelling tot de counselor, die Katja had, alsof ze echt weet waar ze het over heeft.  Als Saskia uit school komt vertelt ze dat de counselor ook met haar de details van ons gesprek heeft besproken. 

Intussen is het ongeveer de tijd dat in 2001 het eerste vliegtuig in het World Trade Center in New York vloog.  Twee jaar na die datum schreef ik hier over hoe wij die dag meemaakten, van toen af altijd de dag na mijn verjaardag.  Twaalf jaar later krijg ik nog steeds een brok in mijn keel bij het zien van de beelden en de vele herdenkingen.

Na een uurtje besluit ik dat ik geen zin heb om de hele dag met een huilgevoel rond te lopen.  Ik doe de televisie uit en rijd naar de sportschool.  Vandaag is zo ongeveer de enige dag van het jaar dat ik blij ben dat de tv daar altijd op een sportkanaal staat.  Ik zet de televisie op mijn cardioapparaat uit en ga lezen.  Langzaamaan voel ik mijn mineurstemming wegebben.

Iets meer dan een uur later loop ik de hitte weer in.  Ik vind het heerlijk dat we zulk echt zomers weer hebben en mijn spieren ook.  Anderen klagen steen en been, want dit is augustus weer en niet september. 

De kou komt snel genoeg denk ik dan en erger me aan de weermensen, die "lekkere" koele temperaturen voorspellen voor dit weekend (al zijn dat voor Nederlandse begrippen ook zomerse temperaturen).

Als ik thuiskom zijn de schoonmaaksters er.  Om uit hun weg te blijven ga ik dus Vienna maar in om nieuwe Off!  te kopen.  De muggen zijn nog steeds heel actief en weten mij aan het einde van de middag heel goed te vinden! 

Bij Walgreens koop ik een spuitbus, maar ook een nieuwe vulling voor hun Clip On.  Al ben ik nog lang niet overtuigd dat die laatste ook werkt, want ik krijg nog steeds mysterieuze bultjes als dat ding aanstaat.

Nu ik toch hier ben kan ik het niet laten ook weer mijn favoriete Garden Pesto Saute te bestellen bij Noodles & Company.  Ik hoop dat ze er ook een herfstversie van bedenken, want het is zo lekker!  De lenteversie was met asperges, de zomer met mais, maar ik kan me niet echt een herfstgroente bedenken die zou werken. 

Aan die herfst ga ik vandaag niet meer denken.  Na een korte wandeling met Cosmo, parkeer mezelf op het deck met een enorm glas ijswater en mijn Kindle en laptop. 

Katja heeft vlak na de aanslagen van 11-9-2001 een heel aangrijpend gedichtje geschreven wat maar door mijn hoofd blijft spelen.  Ik vind het nog steeds zo bijzonder dat een elfjarige haar gevoelens zo kon beschrijven:
The Things They Did To Me

1 Thing they did to me
Was make me see
That the USA is stronger
Than they'll ever be
Another thing they did to me
Was make me see...
How horrible and sad
And dangerous and mad
This world can be
I wish I didn't have to know
That people can go
As far as the events of September 11
To send innocent people to heaven

Voor ik het weet is de middag voorbij en sms-t Rick mij dat hij naar de Back to School avond op Saskia's school gaat.  Voor mij is dat pure kwelling, want twee uur lang in de ongemakkelijke schoolbanken zitten betekent veel pijn daarna.  Rick heeft daar geen moeite mee en zal straks verslag doen over Saskia's leraren en vakken.

Hij haalt snel McDonald's als avondeten (geen straf voor Rick, hoor, als het aan hem lag deed hij dat veel vaker).  Ik bestel van Sunflower, hun lekkere wakame soep en de General Tso's surprise.  Het smaakt allemaal prima.

Mijn Canadese schoonzusje belt om me nog te feliciteren voor mijn verjaardag.  Voor we het weten zijn er een paar uur voorbij.  We zijn goede vriendinnen en krijgen te weinig de kans om echt lekker bij te kletsen.  Vanavond was zo'n kans, want mijn broer is op reis en Rick ook niet thuis. 

Lekker de natuur in

Omdat Saskia haar Duits online doet (althans dat hopen we dus maar, want ze heeft lang niet zoveel klaar gekregen deze zomer als gehoopt), heeft ze net als vorig jaar om de dag het eerste uur vrij.  Wel fijn, want dan hoeft ze niet zo supervroeg op te staan, maar aan de andere kant moet ze nu ook de discipline vinden om dat Duits ook te doen. 

We hadden gehoopt op een uur midden op de dag, zodat Saskia geen keuze zou hebben en in de bibliotheek op school Duits had kunnen doen.  Ik heb er nog steeds een hard hoofd in dat ze anderhalf jaar van die taal voor half juni klaar gaat krijgen, maar ik probeer er niet constant op te hameren bij Saskia (is erg moeilijk, moet ik zeggen!).

Gelukkig heeft de Mineral Ice, die ik gisteren op Saskia's nek heb gesmeerd, gewerkt.  Vanochtend heeft ze geen hoofdpijn meer.  Ze gaat dan ook een stuk vrolijker naar school dan gisteren.

Rick is ook al naar zijn werk vertrokken en ik ga met koffie en yoghurt in het zonnetje op het deck zitten.  Het is vandaag weer schitterend weer, een ander woord is er niet voor.  Eigenlijk jammer om dan binnen te gaan sporten, maar ik heb me voorgenomen weer vaker naar de sportschool te gaan.

Dat is tenslotte ook een beetje een sociaal uitje.  Inderdaad zijn er vandaag ook weer een paar bekenden waar ik een praatje mee maak.  Met weer een leuke mystery van Edie Claire gaat het uur cardio ook snel voorbij.

Als ik thuiskom zijn de schoonmaaksters er.  Woensdag is de enige dag van de week dat ons huis helemaal schoon is.  Met de pijnen, die ik op het moment heb en probeer te negeren, ben ik extra dankbaar dat we ons deze dames kunnen veroorloven.

 Terwijl zij binnen bezig zijn ga ik in de zon zitten lezen op het deck.  De cicades zijn heel luid op het moment en onze geraniums bloeien nog heel mooi, dat is meestal niet het geval in de late zomer.  Ik lees mijn boek uit en dan zijn de dames vertrokken en is het ruim lunchtijd.

Met dit prachtige weer moet ik gewoon de natuur in en Cosmo gaat graag mee.  Ik bestel online een garden pesto saute bij Noodles & Company, zodat die al klaar staat als we daar aankomen.  Ik haal de maaltijd en dan Cosmo uit de van om het op het terras op te eten.  Cosmo is een voorbeeldige lunch compagnon, die af en toe wordt beloond met een stukje pasta.

Mijn lunch date

 

Via de binnendoorroute langs de enorme landgoederen rijd ik daarna naar Great Falls.  Ik laat mijn pas zien en parkeer de van in de schaduw.  Dan loop ik het pad op richting de dam.  Dit pad is vlakker dan de andere kant op en loopt vlak langs de rivier.  Ik loop het (heel ondiepe en stille, want overal staan waarschuwingen en er is maandag weer iemand verdronken naar wiens lichaam ze nog steeds op zoek zijn) water even in en de temperatuur is heerlijk.

We zien verschillende soorten libelles, heel veel vlinders, een stoicijnse blauwe reiger, die ons toch wel in de gaten hield en een mooie zeearend vlak boven ons hoofd.  Natuurlijk ziet Cosmo hier niets van, die is te druk met alle luchtjes ruiken.  Maar ik fotografeer het allemaal zo mooi mogelijk.

Het is vrij rustig in het park, de zomerdrukte duidelijk weg.  Ook bij de uitkijkpunten is dat het geval.  Het tweede uitkijkpunt ligt in deze tijd van het jaar in de schaduw en ik ga hier even genieten van alles wat er te zien is.

Er komt herhaalde malen een helicopter van de U.S. Park Police overvliegen.  Een van de andere aanwezigen weet me te vertellen dat ze waarschijnlijk op zoek zijn naar het lichaam van de 24-jarige man, die op Labor Day in de rivier is gevallen. 

Hij is waarschijnlijk de vierde verdrinking in dit gedeelte van de rivier dit jaar.  Ondanks alle waarschuwingen overal over het gevaar van de stromingen hier gebeurt het toch ieder jaar weer herhaalde malen.  Helaas ook meestal jonge mensen, waarschijnlijk denken die dat het allemaal wel meevalt.  Niet, dus.

Opeens voel ik Cosmo trekken en zie dan dat hij een vriendje gevonden heeft.  Cosmo wil spelen en die hond ook, maar dat gaat wat moeilijk met de riemen aan.  Met zijn vrouwtje klets ik wat en dan hoor ik opeens de mensen met wie zij is Nederlands spreken. 

Zij blijkt hier al sinds 1980 te wonen en de Nederlandse bezoekers zijn haar zus en zwager.  We kletsen even en zijn het erover eens dat we in een prima gebied wonen.  Dan nemen we weer afscheid, wie weet tot ooit bij een of andere Nederlandse aangelegenheid.

Cosmo en ik gaan de van weer opzoeken.  Op de terugweg neem ik de HOT lanes, waar je 65 mijl per uur (in plaats van 55 mijl per uur op de "gewone" banen) voor $1.  We zijn dus zo weer thuis.  Saskia en Lawrence zijn er ook.  Ik ben blij dat dat allemaal nog goed blijft gaan.  Het is een leuke jongen en ze zijn duidelijk dol op elkaar.

Rick komt vroeg thuis om te gaan sporten en neemt dan Plaka Grill mee voor het avondeten.  Ik eet dit keer eens een echte gyro.  Dit restaurant heeft authentiek Grieks eten en die gyro smaakt dan ook hapje voor hapje heerlijk!

De zon gaat hier al voor achten onder op het moment en daarna wordt het al meteen een stuk koeler.  Gelukkig is er vertier op tv vanavond.  Master Chef is bijna klaar, er zijn er nog drie over en America's Got Talent nadert het einde.  Ik ga op tijd naar bed, want morgen heb ik een rondleiding.

Foto's van vandaag staan hier.