Banjeren door NYC, een gezellige lunch en dan huiswaarts

Vanuit mijn bed kan ik al zien dat het bewolkt is, maar een blik uit het raam laat droge straten zien. Toch neem ik mijn regenjas voor de zekerheid mee. De rest van mijn spullen geef ik af bij de bellman voor $1 per tas. Ik heb nog bijna de hele dag in de stad, maar check wel uit het hotel.

Via Yelp heb ik gezien dat La Bergamote een lekker ontbijtmenu heeft en maar een paar straten verderop ligt. Ik neem plaats aan het raam en bestel de roereieren met wilde paddenstoelen. Het smaakt bijzonder goed en de koffie is lekker sterk.

Voor vanochtend heb ik me voorgenomen wat van de mooie architectuur in de stad te gaan fotograferen. Het is wel heel jammer dat het zo bewolkt is, maar het is niet anders. Al fotograferend loop ik naar Grand Central Station en maak wat foto's in deze mooie terminal.

Dan loop ik naar mijn favoriete gebouw in de stad, het Chrysler gebouw. Dat is heel mooi van buiten, maar de lobby is nog veel specialer. Dit gebouw was twee jaar lang het hoogste gebouw ter wereld tot het Empire State building kwam.

Alles is art deco gemaakt. De liftdeuren zijn van drie kleuren hout en prachtig ingelegd. Ik fotografeer erop los en ga dan verder. Ik besluit langs Park Avenue te gaan lopen want daarlangs staan een heel aantal interessante gebouwen.

Langzaamaan baan ik me een weg naar 23rd St en Broadway waar ik voor de lunch heb afgesproken met Emily, die ik al meer dan twintig jaar ken. Eerst alleen online maar we hebben elkaar inmiddels al een aantal keren ontmoeten.

Intussen begint het wat te miezeren en doe ik mijn regenjas aan, ondanks dat het plakkerig weer is. Ik kom een half uur voor we afgesproken hebben aan en tegenover het restaurant ligt Madison Square Park. Een heel bebost park en ik neem plaats op een bankje onder twee bomen zodat ik droog zit.

Tegen half een loop ik Eataly binnen en niet veel later volgt Emily. Eataly is geen gewoon restaurant. Het is een combinatie Italiaanse supermarkt en verschillende mini restaurantjes. Emily neemt me mee naar het dakterras restaurant wat met deze regen overdekt is.

We nemen plaats aan de bar en bestellen een drankje. Een biertje voor Emily en een glas rose voor mij. Dan kiezen we het crudites plankje, drie kazen op een kaasplankje en het charcuterie bord. Ik waan me gewoon weer in Bologna, zo authentiek en lekker is het allemaal.

Door middel van de Febmoms groep,  waar we beiden lid van zijn en al vele jaren met zo'n twintig andere vrouwen lief en leed delen, weten we heel wat over elkaar. Het gesprek vloeit dan ook zo goed dat het al tegen tweeen loopt als we afrekenen.

Emily houdt net als ik van architectuur en laat me de prachtig marmeren lobby van het Met Life gebouw zien. Daar fotografeer ik ook, maar dat blijkt niet te mogen. Emily vertelt dat na 9/11 veel gebouwen het niet toelaten binnen te fotograferen.

Ook de ernaast gelegen Marriott stamt uit een tijd met mooie architectuur. Vooral de biljartkamer en de wenteltrap zijn mooi. Eenmaal buiten is het gelukkig droog en na afscheid van Emily genomen te hebben loop ik richting mijn hotel.

Mijn voeten beginnen flink te protesteren en ik heb nog meer dan een uur voor ik mijn bagage op moet halen. Ik loop bij een gezellige Playwright bar binnen en bestel een bloody Mary. Ik kijk mijn ogen uit, er komen zeer kleurrijke mensen hier!

Net na vieren reken ik af en bij de Pret a Manger kies ik een zalmsalade en gazpacho om in de bus op te eten. Dan loop ik terug naar het hotel en haal mijn tassen op. Even overweeg ik een Uber te nemen, maar er staat een gele taxi voor en die heb ik deze dagen nog niet genomen.

Als ik hem zeg waar ik heen moet knikt hij en doet mijn tas achterin. Via mijn app zie ik dat 11th Avenue een beter alternatief is dan 9th Avenue. De chauffeur heeft geen app aan en gaat naar 9th. Ik zeg hem dat ik liever via 11th ga en ik krijg een hele tirade over me heen! Ik moet op mijn tong bijten om niet te zeggen dat ik voortaan dan maar een Uber neem, want die zijn grote concurrentie voor deze cabbies.

Hij neemt 11th en keurig op tijd ben ik bij de Best Bus stop. Daar staat al een rij wachtenden en de bus komt al snel. Precies om half zes vertrekken we en bij dit schrijven zijn we ongeveer halverwege. Er zit een meisje in de bus dat al meer dan een uur keihard schreeuwt, om hoofdpijn van te krijgen! Arme moeder!

We schieten lekker op tot er opeens van chauffeur gewisseld moet worden. Dat zou volgens het verhaal vijf minuten duren maar dat wordt uiteindelijk bijna een half uur. Heel ergerlijk, zeker met dat schreeuwende kind!

Eindelijk om kwart voor elf zijn we terug in Vienna en staat Rick al klaar om me op te halen. Gelukkig is de rit naar huis maar vijf minuten. Daar heeft Rick wat sashimi voor mij, want de salade van Pret a Manger bleek wel heel klein. Nu even ontspannen dan naar mijn eigen bed.

"Momchelorette" party met Katja in New York

De wekker gaat om kwart over zes, maar ik was allang wakker. Gek genoeg voel ik me helemaal niet moe en ben zo mijn bed uit en onder de douche. Rick heeft intussen koffie gezet en ik bak een paar eieren met een halve tomaat als ontbijt.

Dan laden we mijn tas in Ricks auto en brengt hij mij naar de zuidkant van het Vienna metrostation. Hiervandaan vertrekken tegenwoordig twee busbedrijven naar New York. Ik heb voor de Best Bus gekozen.

Er staat op mijn ticket dat je uiterlijk een kwartier voor vertrek aanwezig moet zijn anders kan je stoel weggegeven worden. Ik verwachtte dus al een bus daar, maar die blijkt nog uit Manassas te moeten komen.

Om vijf over half acht, vijf minuten verlaat,want je weet hier nooit met het verkeer rijdt de bus voor. De bagage gaat onderin en ik vind een paar stoelen voor mezelf. Gelukkig is het helemaal niet vol dus ik krijg niemand naast me.

Voor we echt op weg gaan halen we een half uurtje verderop nog meer passagiers op in Springfield. Vervolgens rijden we zonder verder te stoppen (behalve voor een pit stop voor de chauffeur) naar New York.

Het gaat allemaal vlot, we komen langs Baltimore en rijden de brede Susquehanna rivier over. Zelfs de brug over de Delaware heeft dit keer geen file. Pas vlakbij New York staan we opeens vast. Twintig minuten later zien we waarom, een waarschijnlijk fataal geweest ongeluk, want de hele bovenkant van de auto is eraf gerukt. Brrr!

Net voor enen zijn we bij de busstop bij Penn Station. Katja is ook net aangekomen en komt naar mij toelopen. We hebben beiden enorme trek en gaan als eerste op zoek naar een restaurant.

Dat zien we aan de overkant, Uncle Jack's. Ik zie bij hun lunchspecials een soft shell crab staan dus ik ben meteen verkocht. Het is een heel chique restaurant en de diner prijzen liegen er niet om. Voor de lunch valt het echter wel mee, al proberen ze me $9 meer te rekenen voor de soft shell crab dan op het bord stond! Het is erg lekker, Katja vindt datzelfde van haar taco's.

Als we klaar zijn roepen we een Uber naar het Skyline Hotel waar ik via Hotwire.com heb gereserveerd. Dat hotel ligt aan 10th Ave en W. 49th Street en het verkeer staat er helemaal vast. Er is iets aan de hand met politie en we zien dat een aantal mensen wordt gearresteerd.

Wij stappen dan maar wat eerder uit want het hotel ligt net om de hoek van al deze drukte. We checken in en krijgen een kamer op de vierde verdieping met uitzicht op de skyline, we zien de top van het Empire State Building nog net.

We frissen ons wat op en gaan dan wandelen door de stad. Het is heerlijk weer, in tegenstelling tot thuis, zonnig en een graad of 23. We lopen eerst naar de Hudson rivier een paar blokken verderop en zien o.a. de USS Intrepid, een groot vliegdekschip wat nu bezocht kan worden. Daar hebben we vandaag geen zin dus we lopen door.

Na een tijdje langs de rivier lopen besluiten we onze route te veranderen en richting Central Park te gaan. Dat is een leuke wandeling maar ongemerkt een heel eind! Net voor we het park ingaan rusten we dan ook even uit met een ijskoffie op het terrasje van Maison Kayser.

In het park zoeken we de Imagine mozaiek op. Katja had die nog niet eerder gezien. Er ligt vandaag maar een roos, maar de man, die er altijd Beatles liedjes zingt, zit er wel. Intussen heeft Katja erge pijn aan haar voeten (ik ook, maar ik ben eraan gewend het te negeren) en gaan we op zoek naar de dichtstbijzijnde subway.

Dat station blijkt gesloten te zijn en ik zie aan Katja dat ze echt niet meer verder willen. Dan roepen we maar een Uber, die ons vlot terug naar het hotel brengt. Daar verkleden we ons voor het avondeten en nemen dan weer een Uber.

We hebben gereserveerd voor het terras van Bar Sixty Five op het Rockefeller Center. Het ligt op de 65e verdieping en heeft prachtig uitzicht op de skyline, inclusief het Empire State building en de Freedom Tower.

Hier op het terras geldt een minimum van $65 per persoon, maar de host zegt al dat we dat met hun menu makkelijk zullen halen. Na met een cocktail getoast te hebben op deze "Momchelorette" party (Katja's woordspeling op Bachelorette party) maken we foto's met het uitzicht.

Dan bekijken we het menu en besluiten een maaltijd samen te stellen van de vele voorafjes, die er zijn. We delen het meeste, alleen niet de gazpacho (voor mij) en de spare rib sliders (mini broodjes voor Katja. Het smaakt ons opperbest en de bediening is ook erg attent.

We wachten hierboven nog tot de zon ondergaat en dan verlaten we het restaurant. We hebben echter nog geen zin om terug te gaan naar het hotel. Aan de overkant is een brasserie met groot terras en daar drinken we nog een wijntje, luisterend naar de live muziek bij Rockefeller Center.

Op 5th Avenue probeer ik vervolgens een Uber of Lyft te bestellen, maar dat gaat telkens mis. Eindelijk na meer dan een half uur lukt het met Uber, die ons niet veel later bij het hotel afzet. Het is al laat en we zijn beiden moe dus we lezen wat en gaan dan slapen, want morgen willen we ook weer alles uit de dag halen.

Naar New York

We zijn voor ons doen vroeg uit de veren want we willen op tijd op weg.  Rick moet nog wat werk verrichten en de rest van ons pakt de van in en laat Orion uit.  Ons doel was om negen uur te vertrekken, maar dat wordt uiteindelijk kwart over negen. 

De buren zullen weer voor Orion zorgen dus die gaat met zijn bevroren Kong in zijn bench.  In Vienna stoppen we nog even bij de Starbucks voor koffies en ontbijt.  Voor mij dit keer eens de ham en kaas croissant, die goed smaakt. 

Om tien over half tien zijn we goed en wel op weg naar New York voor een lang weekend daar. Het regent wat, maar het verkeer is prima en voor we het weten zijn we Baltimore al voorbij.  De rit naar New York is ongeveer vierhonderd kilometer en we hopen er tegen lunchtijd aan te komen.

Gelukkig wordt het verder naar het noorden droog wat toch prettiger rijden is. We stoppen onderweg bij het Chesapeake House in Maryland voor een pit stop en wat te drinken.  Niet veel later rijden we Delaware binnen. 

Daar gaan we over de mooie Delaware Memorial Bridge en daar is New Jersey al.  Bea zal na deze rit kunnen zeggen dat ze in vijf staten is geweest. Het verkeer werkt goed mee.  Kai en Bea kijken naar dvd's en ik gebruik Ricks hotspot om te computeren.

Net na enen zien we de skyline van New York in de verte.  We zijn nog zo'n 35 kilometer weg en moeten door de Lincoln Tunnel.  Het verkeer daar valt alles mee, maar eenmaal in de stad zeker niet! We banen ons met moeite een weg naar Lexington Avenue waar we bij het Marriott East Side hotel zullen logeren.

Dit hotel hebben we voor $113 (zonder belasting, die bijna net zoveel is) via Hotwire kunnen boeken. Voor New York is dat heel goedkoop.  Bea is helemaal overweldigd en blij, zij heeft nog nooit in zo'n luxueus hotel gelogeerd.  We krijgen kamers op de achttiende (Rick en ik) en de derde (Kai en Bea) verdiepingen.  Voor New York zijn het ruime kamers en ondanks het oude gebouw modern ingericht.

We frissen ons wat op en gaan dan weer naar beneden waar Kai en Bea ons ook weer vinden.  We vergaan inmiddels van de honger want het is al half drie.  We lopen wat rond en zien dan een gezellig Iers restaurant (zoals er zoveel zijn in New York).  P.J. Moran's is mij wel bekend, ik heb er al eerder gegeten.

Het eten smaakt ons zeer goed!  Ik heb een broodje kreeft met heel veel kreeft erin, erg lekker.  Bea neemt de fish and chips en Kai een burger.  Rick geniet van zijn kip wrap.  Onze magen zijn weer tevreden.

Ondertussen bepraten we wat we vanmiddag willen doen.  Het is mooi weer en we zijn vlakbij Rockefeller Center dus ik stel voor Top of the Rock te gaan doen.  Het is even zoeken, maar dan vinden we waar we kaartjes kunnen krijgen.

Die zijn voor kwart over vier en het is nog voor vieren dus we verwachten te moeten wachten.  Dat is niet het geval, we mogen meteen door.  Na een veiligheidscontrole sluiten we in de rij voor de liften aan.  Al gauw kunnen we naar boven.

Op de 67ste verdieping stappen we uit en hebben schitterend uitzicht over Manhattan.  Wat mij betreft is dit veel beter dan het Empire State Building. Ten eerste kun je van hieruit het Empire State Building zien, ten tweede is het veel minder druk.  Binnen het halve uur genieten we al van het uitzicht.

We kunnen nog twee verdiepingen hoger lopen en maken allerlei foto's.  Bea geniet overduidelijk en dat vind ik wel erg leuk om te zien. Ik denk sowieso dat deze reis voor haar onvergetelijk wordt.  Wat een indrukken doet zij op!

Eens een andere kant met 432 Park Avenue, een vreemde wolkenkrabber

 

Na een uurtje vertrekken we weer naar beneden.  De anderen geloven mij niet als ik zeg dat FAO Schwartz er niet meer is.  Die speciale speelgoedwinkel is volgens mij al een paar jaar weg.  We lopen dus via Fifth Avenue naar waar de winkel was.

Dat is ook leuk want we komen natuurlijk langs allerlei luxe winkels.  Bij Tiffany & Co gaan we naar binnen.  Geen idee dat die winkel maar liefst zes verdiepingen heeft!  Wij gaan kijken bij het zilver waar allerlei leuks ligt, maar niets wat ons echt aanspreekt.

Bij de Trump Tower zien we wel allerlei barrieres, maar alleen van een zijstraat.  Ik had eerlijk gezegd meer "gedoe" verwacht.  Melania en Barron wonen tenslotte nog hier.  Trump zelf is hier sinds de inauguratie volgens mij niet meer geweest, die gaat constant naar Florida.

Inderdaad is FAO Schwartz er niet meer en overgenomen door de Apple Store. Rick was eerder blij de Microsoft Store aan Fifth Avenue te zien.  Wij gaan op weg naar Times Square en zoals altijd word ik af en toe gek van de mensen massa's hier.

Onderweg gaan we de M&M's winkel in.  Die is ook weer drie verdiepingen groot, wauw!!! Rick en ik zoeken de toiletten op, die op de derde verdieping zijn.  Natuurlijk moet ik zoals altijd in de rij staan want er zijn maar drie wc's voor de dames.  Rick kan zo doorlopen.

 

Na afloop zijn we Kai en Bea kwijt en gaan bij de roltrappen op ze wachten. Niet veel later verschijnen zij met een tasje vol M&M's. Een kleurrijke winkel is het zeker, maar ik vind M&M's niet zo lekker dus kan me goed inhouden.

De volgende winkel is de Disney Store, hier hebben ze heel leuke Beauty & the Beast spullen en natuurlijk heel veel meer.  We kijken rond, maar er niets van ons aller gading.

 

Intussen ben ik doodmoe en heb ik overal pijn.  Ik houd er niet van te klagen, maar trek nu wel even aan de alarmbel.  Prima vinden de anderen en we zoeken een bar op om iets te drinken.  Die vinden we bij Pig & Whistle.  Ik bestel een Moscow mule en ben in mijn sas.

Bea's doel hier in New York was een Manhattan te proberen dus zij en Kai bestellen er een.  Ik denk niet dat ze hem lekker vonden.  Bea beaamt dat hij te bitter was.  Daarom is het zeker niet mijn favoriet.

Langzaamaan beginnen we aan het avondeten te denken en ik kijk welke restaurants dichtbij zijn op Yelp. Ipanema komt naar voren met veel positieve recensies.  Echter kan ik via Open Table geen reservering maken.  Rick werpt zich op om te gaan kijken, want het restaurant is vlakbij.

Niet veel later komt hij terug om te zeggen dat het op zijn hoogst een kwartier zal duren voor een tafeltje.  We rekenen gauw af en bij Ipanema liggen heel netjes onze menu's al klaar.  Wat een bediening, echt heel netjes!

We maken al gauw onze bestelling en het eten wordt ook snel gebracht. Ik bestelde de zalm met asperges gewikkeld in Portugese ham.  Tot mijn teleurstelling blijkt dat echter gewoon een moot zalm met gemengde groentes en puree te zijn.  De ober maakt zijn verontschuldigingen dat hij mij niet verteld had dat het menu is veranderd.

Nu ben ik wel erg teleurgesteld, want zo'n stuk zalm kan ik overal wel eten, dit is niet Braziliaans of Portugees.  De ober biedt aan het terug te nemen en het menu weer te brengen.  Dat vind ik inderdaad de oplossing.  Nu bestel ik wat ik eigenlijk al had gewild, de paelha negra.

Die is heerlijk!  Rijst in inkt van inktvis gekookt met inktvis, gamba's en calamari en wat groentes, het smaakt ontzettend lekker, wat een goede vervanging van de zalm! Kai en Bea proberen er ook wat van en zijn het met mij eens.  Ik krijg een gratis glas wijn om goed te maken dat ik later at dan de anderen, heel aardig.

Op de terugweg, Empire State Building en Chrysler Building

Na het eten lopen we terug naar het hotel en nemen afscheid van Kai en Bea.  Rick gaat nog een biertje drinken bij het Hofbrau Haus vlakbij.  Ik blijf op de kamer om mijn blog af te schrijven. Inmiddels is Saskia ook bij Katja aangekomen en morgen komen die drie naar de stad en zal Bea ook Kevin ontmoeten.