Over een mooie september dag

Zoals gewoonlijk trilt mijn Fitbit om kwart voor zes. Ik zie een berichtje van Natalya dat zij en Maddy om vijf over zes hier zullen zijn. Ze nemen een Uber vanuit de stad. Inderdaad rijdt die precies op die tijd voor.

De meisjes waren hier wat dingen vergeten en die overhandig ik ze. Dan neem ik afscheid en druk ze op het hard voorzichtig te rijden. Het is een flinke rit naar huis, want ze wonen 60 kilometer ten noorden van Boston. 

Hierna begin ik meteen aan mijn wandeling. Het belooft een zonnige dag te worden, maar is fris genoeg om mijn hoodie te dragen. Ik kom vandaag zeven herten tegen en vier daarvan worden opgeschrikt door honden. Een vrouw merkt op dat het wel lijkt of we in een wildpark wonen. 

Rick is net op als ik weer binnenloop. Hij maakt koffie voor mij en ik kook mijn ontbijt. Er gaat iets mis met de kurkuma pot en er komt veel te veel op mijn spinazie. Ik denk nog dat het wel meevalt, maar ik eet een deel niet, want het is enkel kurkuma poeder. 

Als Rick klaar is gaan we naar Starbucks. Ik bestel mijn nitro brew zonder iets erin of erop. Ik had kaneel erop, maar las dat de beste kaneel die uit Sri Lanka is. Starbucks en de meeste andere bedrijven hebben kaneel uit Vietnam en andere plekken. Ik heb nu een potje Ceylon kaneel en doe dat zelf op de koffie, want het schijnt erg goed voor je te zijn. 

Rick gaat naar een oogartsafspraak en daarna naar het Convention Center in Washington voor de dag. Toevallig deden Natalya en haar vriendinnen daar zondag hun race. Ik pak de fiets naar Sharon en zij heeft weer een pittig half uur voor me. Het fietstochtje is bij elkaar maar 2,5 kilometer, maar toch leuk en heel heuvelachtig. 

Na mijn douche ga ik eerst mijn architectuur themafoto maken. Ik vind dit huis met zijn torentje zo leuk. Daarna stuur ik bij Whole Foods een paar schoenen terug naar Amazon. Het lijkt erop dat ik nu eindelijk de goede waterdichte schoenen heb gevonden. We zullen zien. 

Na een korte wandeling op het W&OD pad waar ik onderstaande foto's maak rijd ik eerst nog naar Giant. We hebben alleen keukenrol nodig dus ik ben gauw klaar. Dan gooi ik de auto nog even vol bij de Shell. Met vijftig cent korting van Giant bespaar ik vijf dollar op de tien gallons, die ik tank.

Mijn maag rommelt als ik thuiskom en ik maak gauw lunch. Ik heb die net op als Judith om een uur belt. Nu zij in een andere tijdzone woont ben ik meestal al klaar met eten. We praten gezellig iets meer dan een half uur en dan moet Judith weer aan het werk.

Met dit mooie weer heb ik zin in nog een wandeling en waar beter dan bij Meadowlark Gardens. Dit park is zo'n oase van rust en ik geniet van de kleuren en geluiden. Een blauwe reiger staat rustig in een van de vijvers, een andere vijver staat vol lotusbloemen en het stemt me helemaal vrolijk. 

Een krokus aan het eind van de zomer?

Met dertig graden is het wel warm en er zijn flinke heuvels. Ik ben dan ook best bezweet als ik terug bij de auto ben. Voor het naar bed gaan ga ik maar weer een douche nemen. 

Thuis maak ik de salade voor het avondeten en wacht dan tot Rick thuiskomt. We hebben zalmburgers met een salade van komkommer, kerstomaatjes en olijven. We eten buiten met dit perfecte weer. Misschien verbeeld ik het me maar de muggen lijken minder te zijn. Wellicht helpt de anti-muggen emmer. 

En nu eens kijken of er iets leuks te kijken is sinds er veel programma's aan een nieuw seizoen zijn begonnen.