Over een laatste heel warme dag

Eigenlijk hoef ik vandaag niet zo vroeg aan mijn wandeling te beginnen, want ik moet vasten tot tien voor acht. Maar ik ben zo gewend aan het vroege opstaan dat ik om tien voor half zeven het huis uitloop.

Het is ongewoon warm voor half september, 21 graden. Ook de vochtigheidsgraad is hoog met 90%. Volgens de voorspellingen zal het vandaag boven de 30 graden worden wat ongewoon is voor deze tijd van het jaar. 

Mijn wandeling van vier kilometer is een iets andere route dan gewoonlijk om het interessant te houden. Alleen kom ik geen herten tegen. Wel zie ik echte tekenen van de beginnende herfst. Bomen beginnen licht te verkleuren en er zijn mooie paddestoelen. 

Eenmaal weer thuis kook ik mijn ontbijt zodat ik het na de bloedafname kan eten. Dan brengt Rick me naar Quest Diagnostics. Ik moet vandaag mijn cholesterol e.d. laten checken om te zien of de hogere medicijndosis helpt. Hopelijk is dat het geval. 

Nadat mijn bloed geprikt is rijden we meteen door naar Starbucks. De nitro brew smaakt extra lekker. Daarna koop ik nieuwe flesjes groentesap van Elena bij Pure Green. Mijn maag knort en ik ben blij dat mijn ontbijt op me staat te wachten!

Voor ik naar personal training vertrek doe ik mijn dagelijkse Duolingo lessen. Vandaag is de tweeduizendste dag achtereen. Dat is vijf jaar, vijf maanden en 21 dagen! Dat is wel erg lang, maar ik vind het nog steeds leuk en goed om mijn hersenen bezig te houden.  

Doordat ik bloed heb laten afnemen mag ik vier uur geen gewichten heffen met mijn armen. Niet zo handig dus dat ik het op een personal training dag geboekt heb. Maar Sharon vindt het prima en we doen vooral veel been- en buikspieroefeningen. 

Na het halve uur rijd ik door naar Whole Foods. Daar zijn de pompoenen en kalebassen aangekomen. Ik wil een aantal van de grappig gevormde kalebasjes, maar wil DePaul's Urban Farm steunen en ze daar kopen. Bij Whole Foods koop ik enkel met blauwe kaas gevulde olijven voor mijn dirty "martini" vanavond. 

DePaul's is altijd zo fotogeniek in de herfst (en met Kerst). Alles is met aandacht uitgestald en ik maak de nodige foto's. Alleen hebben ze die kalebasjes zoals op de foto hierboven nog niet. Na het weekend moeten ze er zijn. 

Chrysanten zijn niet mijn favoriete bloemen, maar deze kleuren vind ik wel mooi

Zonder iets te kopen ga ik naar huis. Daar maak ik lunch en eet op het deck. Alleen die rotmugjes, ik zie ze niet eens, maar ze weten me te bijten. 

Omdat er halverwege de middag regen en onweer voorspeld is ga ik direct na het eten de hot tub in. Ik heb veel pijn en hopelijk gaat het warme water verlichting geven. Ik zit er twintig minuten in en dan een half uurtje later nog eens twintig. 

Als ik de hot tub verlaat hoor ik donder in de verte. Ik ga mijn haren wassen en als ik weer beneden kom regent het inderdaad. Ik ben blij dat ik naar het weerbericht keek! Langzaamaan gaat met deze regen de temperatuur ook omlaag en volgende week zal het een stuk koeler zijn. 

Vandaag is het eindelijk weer tijd voor happy hour met Chuck en Christine. We hebben elkaar zoveel te vertellen dat het al bijna zeven uur is voor we afscheid nemen. Dan bestellen we Taco Bamba voor het avondeten.

Ze hebben zoveel keuzes van verschillende taco's dat ik het prima vind het twee keer te eten deze week. Dat ze ze in koolbladeren serveren is ook lekker gezond. Helaas ben ik alweer bij de laatste aflevering van We Zijn Er Bijna beland. Hierna ga ik Een Huis Vol kijken.