Gisteravond lag ik nog vroeger dan gewoonlijk in bed. Kennelijk had ik dat nodig, want ik word pas weer om kwart over zes wakker van mijn Fitbit wekker. Ik sta op en Orion gaat zoals gewoonlijk mee de badkamer in.
Hij heeft vannacht gelukkig niet gejankt van de pijn en lijkt er geen last meer van te hebben. Dit kan natuurlijk komen door de Gabapentin. Die blijven we hem dus nog maar een tijdje geven.
Zodra ik aangekleed ben gaat Orion terug in de kamer bij Rick. Ik stel mijn Foot Path app in op een van mijn vier kilometer wandelingen en loop zo snel mogelijk. Het helpt dat ik vrijwel de hele weg zonder stoppen kan stappen, want de herten laten zich pas tijdens de tweede helft zien.
Als eerste zie ik de kreupele hinde met haar twee kleintjes. Die laatsten hebben inmiddels nog maar heel vage stippels op hun vacht. Deze hinde is met een lamme voorpoot geboren. Om de zoveel tijd komen er berichtjes online over haar van mensen, die bezorgd zijn.
Deze dame loopt al zeker tien jaar door de buurt. Ze kan zelfs over hekken van twee meter springen! Ze kan alleen niet rennen, waardoor de mannetjes haar iedere lente weten te vinden.
Dit huis voor mijn architectuur themafoto doet een beetje aan vakwerkhuizen denken
Dan is het tijd voor Starbucks. Het verkeer in Vienna is heel slecht en ik zie de klok snel gaan. Tijd om mijn nitro brew te drinken heb ik niet, want tai chi begint om half tien. Rick gaat meteen door naar kantoor.
Bijna had ik mezelf ervan overtuigd niet naar tai chi te gaan. Ik heb de hele tijd zo'n hoofdpijn en algehele pijn. Maar het rekken en strekken van de sport helpt juist goed. Natuurlijk ben ik blij gegaan te zijn zodra de les begint. Het is ook een gezellige groep mensen.
Na de les van Ed loop ik via het W&OD pad naar Whole Foods. Daar haal ik de groente voor het avondeten. Verder pin ik geld om Sharon morgen mee te betalen. Natuurlijk maak ik ook de nodige foto's langs het pad.
Het is intussen flink opgewarmd en ik nuttig mijn lunch op het deck. Ik vul daarna voor het laatst dit seizoen het kolibrie voederhuisje. Dan is de afwasmachine aan de beurt en ik stofzuig en maak de keuken schoon. Dat is weer genoeg voor vandaag.
Tijd voor een uitstapje en ik besluit naar Michaels te gaan. Onderweg belt Christine, zij zijn weer terug van hun reis naar Frankrijk en Nederland. Ze hebben het fantastisch gehad en we praten drie kwartier bij.
Dan loop ik de Michaels binnen en vermaak me met de Halloween spullen bekijken. Ik had gehoopt meer gewone herfstdecoraties te zien, maar ze hebben alleen "taart"kaarsen in herfstkleuren. Als we een Halloweenfeestje zouden geven zouden we het huis zeker met enge dingen hier kunnen versieren.
Rick is inmiddels thuis en doet training online. Ik ga buiten op het deck zitten lezen. Het is zo lekker met een graad of 28. Alleen stikt het van de muggen en tegen vijven ga ik naar binnen met overal kriebel. Gelukkig blijft dat met deze mugjes nooit lang.
Het avondeten bestaat uit garnalenburgers, die we nog in de vriezer hadden. We hebben er een gemengde salade van Whole Foods bij. Het is eenvoudig, maar lekker.
Vanavond ga ik verder We Zijn Er Bijna kijken. Dat blijft een leuk programma. Wij zouden nooit zo vakantie houden, maar ik kan me voorstellen dat mensen daar wel van genieten.
0 reacties:
Een reactie posten