Het is net voor zevenen als Kai, Raquel en ik de stadsmuur van Saint Malo oplopen. We gaan tegen de klok in om het gedeelte dat we gisteren niet zagen te lopen.
Het is een indrukwekkend bouwwerk met af en toe versteviging op de hoeken. Je kunt je echt het Middeleeuwse leven voorstellen hier.
Als we bij het punt tot waar we gisteravond liepen aankomen gaan we de muur af. We lopen naar de Carrefour, maar die blijkt pas om half tien open te gaan.
We zien de Franse tieners naar school lopen en ze zouden helemaal niet opvallen tussen onze high schoolers. Dezelfde broeken, hoodie's en rugzakken en natuurlijk mobieltjes in de handen.
Dan gaan Rick en ik een stukje door de stad wandelen. Mijn knie doet flinke pijn en bij een apotheek laat ik me een knie brace aanmeten.
Bij de boekenwinkel zie ik Asterix et Les Bretons en die vind ik een leuke souvenir.
Bretagne staat bekend om zijn zoute boter en we zouden graag een pakje mee willen nemen, maar dat is niet geschikt voor op reis.
Als eerste gaan we lunchen bij Restaurant Saint Michel. De anderen bestellen omeletten, de specialiteit hier. Ik kies de salade met gerookte zalm en het bordje met drie soorten plaatselijke kaas, heerlijk.
Na het eten klimmen we omhoog naar de abdij. We kopen kaartjes voor 16 euro en beginnen aan de rondleiding. We hebben allemaal een pamflet met uitleg, die voldoet.
Dan is het alweer tijd om uit dit leuke hotel te checken en ons naar Mont St. Michel te begeven.
We hebben instructies en een code gekregen voor het parkeren. We hebben de bagage zo gearrangeerd dat een paar tassen in de auto kunnen blijven.
We gaan namelijk naar de Mont lopen en daarna ligt ons hotel tegen de heuvel aan. De wandeling neemt ongeveer drie kwartier in beslag en ik vind het super de Mont steeds dichterbij te zien komen.
Deze "berg" bezoeken staat al heel lang op mijn verlanglijstje en hij stelt absoluut niet teleur. Ons hotel La Mere Poulard ligt net binnen de poort.
We slepen de bagage de trappen op en checken in. De kamers zullen pas om vier uur klaar zijn, maar we kunnen de bagage laten staan en erop uigaan.
Het is een enorm gebouw en het duurt anderhalf voor we alles hebben gezien. Het kerk gedeelte is veel minder mooi dan de kerken, die we al gezien hebben.
Maar het is fascinerend dat men dit op deze afgelegen rots bouwde. Het is allang geen klooster meer. Na de Franse revolutie werd het een gevangenis en nu is het Unesco erfgoed.
Onze voeten doen echt pijn van het geklim en het is net na vieren. We gaan terug naar het hotel waar we de sleutels krijgen.
Er zijn leuke winkeltjes. Ik koop een elfje op een hertje en een tas van Mont Saint Michel. Dan drinken we even wat bij de St. Pierre bar.
We hebben gereserveerd bij het speciale restaurant La Mere Poulard. Zij was een kok beroemd om haar omeletten. Een omelet kost hier tussen de 48 en 64 euro!
Er is een drie gangen menu voor twee personen en daar gaan we voor. Kai en Raquel kiezen de gerookte zalm als voorafje en Rick en ik de charcuterie.
Dan komen de omeletten. Die van ons heeft andouille en bloedworst met appels. Ze zijn enorm!
Het is een belevenis en smaakt zeer goed. Je betaalt voor het eerste, want hoe goed ook een omelet is nooit meer dan 50 euro waard.
Het dessert is matig, maar dat geeft niet, want we hebben meer dan genoeg gegeten. Het was zeker een uniek omelet met veel schuim en zeer smakelijk.
We lopen terug naar de kamer waar we alle ramen wijd open zetten. Er lopen kittens rond die af en toe even hallo komen zeggen. Straks worden we wakker met een van hen op het bed!
0 reacties:
Een reactie posten