Over een enerverende nacht en fijne dag

Om elf uur word ik uit mijn slaap gewekt door Orions geblaf. Ik hoor meteen wat er aan de hand is, er komt onweer aan. En wel een van de zwaarste onweersbuien die we ons kunnen heugen! Het bliksemt en dondert zonder oponthoud. 

We hebben de ventilators op ons staan, want het is 32 graden in de kamer. Om half twaalf houden die op, want de stroom valt uit. Arme Rick kan absoluut niet slapen in deze warmte en gaat het beneden proberen. Ik val weer in slaap en om vier uur word ik wakker, want de elektriciteit springt aan en dus de ventilator ook. 

Omdat we zo slecht hebben geslapen heb ik mijn wekkers van kwart voor zes en zes uur uitgezet. Die van kwart over zes ben ik voor en ik sta op. Geen reden om niet gewoon mijn vroege ochtendwandeling te gaan maken. 

Als ik de garage uitloop hoor ik een vreemd geluid en zie een licht bij onze brievenbus. Het blijkt de kapotte stofzuiger te zijn, die door de regen kennelijk aan is gegaan en wat ik ook doe niet meer uitgaat. Ik denk er verder niet over na en loop mijn 3,7 kilometer. 

Later hoor ik van Rick dat hij midden in de nacht dacht gegil te horen. Hij kon maar niet thuisbrengen waar het vandaag kwam en vond uiteindelijk de stofzuiger ook. Lorraine blijkt het ook gehoord te hebben, hopelijk de andere buren niet! Het werkt wel op mijn lachspieren. 

Overal onderweg moet ik gevallen bomen en takken mijden

Deze gigantische takken vielen van de boom van de overburen

Het is nog stil in huis als ik thuiskom. Ik maak koffie en mijn ontbijt en zie op het nieuws dat er 100000 huishoudens in het gebied rond Washington geen stroom hebben. Dan hebben wij geluk dat die van ons terug is. In de straten om ons heen is dat niet het geval. 

Rick komt doodmoe naar beneden en we gaan koffies halen, want hij heeft de caffeine nodig. Op weg naar huis komen we een omgevallen boom tegen, die ook de elektricteits en andere draden mee heeft genomen. Deze straat heeft dus zeker geen stroom. 

Een hele rij elektriciteitswagens wacht om opgeroepen te worden

Rick heeft rust nodig en gelukkig heeft hij het vandaag helemaal niet druk. Ik heb echter energie en ga alvast wat boodschappen doen, zodat we dat dit weekend niet hoeven te doen. Ik begin met H Mart voor paddestoelen en de Perzische komkommers kosten $1,50 per zes en gaan ook mee. 

Onderweg is het duidelijk dat de stroom op veel plaatsen nog uit is. De stoplichten bij veel kruisingen werken niet. Zonder politie begeleiding wordt dat een zootje en niemand houdt zich aan de regels. Gelukkig rijd ik op de hoofdweg, maar probeer maar eens linksaf te slaan met druk verkeer. 

Zonder kleerscheuren kom ik bij Trader Joe's aan. Daar is alles in de herfstsferen. Je kunt het zo gek niet bedenken of er is een herfst en dan vooral pompoen versie van. Onderstaande is maar een kleine greep uit de producten. Ik ben niet zo'n pompoen fan dus koop er niets van. 

Na Trader Joe's koop ik nog een aantal flessen alcoholvrije drank bij Total Wine & More. Dan is het alweer tijd voor de lunch, die ik samen met Rick eet. Na het eten gaat Rick op de monteur voor de air conditioning wachten en ik loop naar het zwembad.

Daar tref ik Lorraine en we zwemmen samen een aantal baantjes. Als Lorraine klaar is ga ik door tot ik een kilometer heb gezwommen. Nu heb ik dit seizoen met 45 kilometer net zo ver gezwommen als vorig jaar. Mijn doel is iets meer te zwemmen en bij de volgende kinderpauze doe ik er nog 250 meter bij. 

Op de radar zie ik dat er onweersbuien aankomen. Rick wilde nog naar het zwembad komen, maar tegen de tijd dat de air conditioning gemaakt is wordt de eerste donder gehoord. Dat sluit het zwembad. 

Dan gaan we maar naar Costco, want dat stond nog op ons lijstje. Onderweg komen we in zwaar weer terecht. De wegen overstromen snel en het is eng rijden. Gelukkig duurt deze bui niet zo heel lang en kunnen we droog Costco binnen.

Veel mensen kopen hier werkelijk alles, maar de realiteit is dat Rick en ik die heel grote verpakkingen nooit opgebruiken. We hebben dus bepaalde dingen, die we hier halen. Daaronder zit toiletpapier, gerookte zalm (uit Nederland!), chips voor de bezorgers en katteneten. 

Op de terugweg komen we langs Jaipur en daar zijn we al een tijd niet geweest. We besluiten er te gaan eten en het is zoals altijd voortreffelijk. Mijn tandoori zalm is zo zacht dat hij op mijn tong smelt. 

Als we het huis weer binnenlopen piept het alarm iedere minuut. Super irritant, wat kan dat nu weer zijn? Rick zoekt het op en krijgt het zover te stoppen. Hopelijk blijft het weg!

Allemaal een heel fijn weekend gewenst!