Stukke laptop en laatste avond met de collegestudenten

Nog steeds word ik met een kriebelhoest en beetje pijnlijke keel wakker. Daar baal ik enorm van, maar verbeeld me toch dat het ietsje beter gaat. Dat gammele gevoel is in ieder geval weg. Ik heb na een verkoudheid heel gauw een voorhoofdsholteontsteking, maar nu niet de pijn die daar meestal bijkomt. Ik besluit het nog even aan te zien.

Als ontbijt maak ik een paar gepocheerde eieren met geraspte kaas en Tabasco. Die heb ik alweer een tijdje niet op, want Kai gebruikte telkens mijn magnetron eikokers en ik was te lui ze te wassen. Vandaag is er een schoon en het smaakt weer heerlijk. Een paar sterke koppen koffie erbij en ik kan er weer tegenaan.

Zoals iedere ochtend lees ik tijdens het eten mijn e-mail, Facebook en het Alles Amerika forum. De afgelopen weken merkte ik al dat mijn laptop opeens zo eens per dag zichzelf uitzette. Nu heb ik dat wel eerder gehad met vorige laptops, maar het lukte me goed mijn hoofd in het zand te steken en hem rustig weer aan te doen en verder te werken.

Vandaag vindt mijn Thinkpad het echter welletjes geweest. In een tijdsbestek van een kwartier gaat hij drie keer uit. Na de derde keer weigert hij ook Windows te vinden en krijg ik al bij het opstarten allerlei foutmeldingen. Daar valt dus niet meer op te werken.

Gelukkig kent Rick mijn geschiedenis met deze machines, want ik gebruik ze heel veel voor heel veel schrijven e.d. Hij heeft er destijds dus een extra garantie op genomen, waarbij ze zelfs hier thuis de computer zullen komen maken.

Na wat heen en weer gebel met IBM zal dat dus morgen gebeuren. Ieder nadeel heb zijn voordeel, zei Johan Cruijff, en wat een wijsheid is dat. Nu kan ik namelijk ook meteen mijn keyboard laten vervangen en weer zien of ik een "K" of een "L" typ. Alleen kunnen ze tussen 8 en 17 uur komen, een idioot lange periode. Gelukkig zal er wel eerst gebeld worden, want ik hoop Sharons klas te doen.

Inmiddels is de ochtend al ver gevorderd en is de temperatuur buiten zeer aangenaam met elf graden. Tijd voor een wandeling, afgewisseld met de heuvels af hardlopen, met Cosmo. Die is daar altijd helemaal voor te vinden.

Een kennis van mij een paar straten verderop vertelde me vorig jaar al dat zij een nieuwe Aussie pup hadden. Ze wilde graag dat Cooper en Cosmo kennis maakten, maar dat was er tot nu toe nog niet van gekomen. Toevallig komt zij net haar deur uit met Cooper, als Cosmo en ik aan komen lopen.

De honden maken kennis en Cooper wil dolgraag met Cosmo spelen. Die begint echter echt een bezadigde hond te worden. Hij wil Cooper wel even plezieren, maar heeft er al gauw genoeg van. Coopers vrouwtje en ik kletsen een tijdje, terwijl de honden gewoon naast elkaar zitten. Wat zijn blue merle Aussies toch mooi! Ik zou best een tweede willen, maar dat wordt toch te duur, plus Cosmo is zo helemaal mijn maatje.


De rest van de wandeling probeer ik zoveel mogelijk heuvels te lopen. Daarbij probeer ik andere honden te vermijden. Het is donderdagochtend, maar een verrassend aantal honden worden uitgelaten op deze tijd! Vienna heeft zeker heel wat honden, in tuinen ook! Cosmo luistert wel iets beter, maar hij heeft de gentle leader nog steeds nodig, zodat ik hem makkelijk onder controle kan houden.

Katja en Kai kiezen Noodles & Co voor de lunch, wat ik zonder jas ga halen. Buiten in de zon eten we het op. Dit is alweer hun een na laatste lunch hier van deze vakantie. Het leek gisteren dat ze voor Kerst thuiskwamen!

Na de lunch blijf ik buiten zitten lezen. Iedere keer deze maand als het warm genoeg hiervoor was, dacht ik dat het wel de laatste maal zou zijn. En ziehier, op 12 januari wordt het weer 16 graden! Ik bedenk me dat een hele winter met deze temperaturen heerlijk zou zijn, maar aan de andere kant zijn deze dagen juist zulke cadeautjes, omdat het eigenlijk veel kouder zou moeten zijn.

In de tussentijd draaien de wasmachine en droger zonder ophouden. Zowel Katja als Kai heeft een berg was, waar je "u" tegen zegt! Beiden willen morgen op tijd vertrekken, dus het is even aanpoten vanmiddag.

Als de zon weer achter de huizen is gezonken ga ik met tegenzin naar binnen. Tijd om me op te frissen, want daar heb ik de tijd nog niet voor willen nemen. De meisjes doen hetzelfde. Katja heeft vanavond een date met een jongen, die ze in New Orleans heeft ontmoet. Hij wil haar meenemen naar een steak restaurant

De rest van ons gaan naar Kai's keuze van restaurant voor zijn laatste avond hier. Dat werd Gordon Biersch. Dit is niet mijn favoriet en van Saskia ook niet, want veel van hun gerechten zijn erg calorierijk en niet onze smaak.

Saskia neemt de steaktips van hun slankere menu. Ik kies weer eens de kreeft en garnalen taco's en de serveerster wil niet aannemen dat ik daar verder niets bij hoef, dus ik neem dan maar de gestoomde groentes erbij (in plaats van de bruine bonen en rijst). Dat bijgerecht heeft vrijwel geen calorieen, maar smaakt ook naar niets, maar goed, ik neem er een paar happen van. De volgende keer worden het weer de taco's zonder bijgerecht.


Broer en zus nog even samen

Intussen heeft Rick gezien dat mijn telefoon niet goed werkt. Ik heb me al afgevraagd, waarom mijn foto's opeens niet meer draaien. Dat werkt dus op mijn telefoon niet (meer). Gelukkig is er nu de Microsoft Store, waar we de telefoon hebben gekocht. Binnen het kwartier is het gemaakt, toch handig. Het was ook niet saai om te wachten, want allerlei electronica hier om mee te spelen.

Katja belt dat haar date toch niet doorging. Ze baalt enorm, want had graag met ons meegegaan en met zijn allen gegeten. Wij natuurlijk ook, maar ja, niets aan te doen. Ze gaat nu dan maar naar het verjaarsfeestje van een vriendin. Haar date moest laat werken en woont ook nog eens ver weg, dus het is (gelukkig) geen kwade wil van zijn kant.

Toegegeven kan ik in de winter echt genieten van de tv. Vanavond is er een nieuwe Big Bang Theory en Sheldon is weer helemaal in vorm. Het blijft mijn favoriete sitcom!