Dagje shoppen met Saskia in Richmond

Al om zes uur ben ik eigenlijk klaarwakker. Wetend dat zo vroeg opstaan me zal opbreken houd ik het nog tot half acht uit in bed. Saskia sms-t dat ze al om half elf klaar zal zijn met haar klassen (eerst dacht ze kwart voor twaalf) dus ik beloof haar na mijn ontbijt te vertrekken.

Om half negen ben ik klaar. Het is mooi zonnig weer en ik ben blij dat ik gisteren niet hoefde te gaan. De rit naar Richmond gaat zonder oponthoud en ik parkeer in een van de parkeergarages van VCU. Na meer dan 160 kilometer is het fijn weer even te lopen. Die is vier blokken van Saskia's appartement.

Saskia is al thuis als ik om half elf bij haar appartement kom. Ik word nieuwsgierig begroet door haar katten en zie voor het eerst wat ze van haar appartement gemaakt heeft. Het ziet er goed uit, maar we zijn het erover eens dat er nog wat gezellige accenten bij kunnen. Daar gaan we vandaag dus voor shoppen.

Mooie herfstkleuren hier nog!

Saskia rijdt zodat ik mijn van gewoon in de garage kan laten staan. We gaan naar Short Pump, het gedeelte van Richmond waar werkelijk elke keten in de VS te vinden is. Het is zo'n twintig minuten rijden en we beginnen met de openlucht mall.

Daar kijken we bij Urban Outfitters en Saskia vindt er een wierook houdertje in de vorm van een poes. Daarna ruiken we ongeveer alle kaarsen bij Bath & Body Works, maar Saskia vindt ze duur en niet zo lekker ruiken. Ook bij Anthropology en Sephora slagen we niet.

Saskia geeft aan dat ze zo'n honger heeft dat ze eerst wil eten voor we verder gaan. Ik kan me daarin vinden want mijn maag knort ook. We besluiten naar de Silver Diner te gaan. Daar hebben ze veganistische gerechten en tot Saskia's genot veganistische milk shakes.

Grappig weetje is dat de hoofd chef van deze keten, Ype van Hengst, Nederlands is. Dat voor zo'n typisch Amerikaans restaurant met juke boxes bij iedere tafel (al is die van ons stuk). Hun menu is klassiek Diner met ook heel veel gezondere gerechten. Saskia neemt een veganistische burger en ik een salade met veel groentes, olijven en feta.

Het smaakt allemaal goed en gesterkt gaan we verder. De volgende stop is Target waar Saskia heel goed slaagt voor leuke dingen voor haar appartement. We hebben een kar vol als we bij de kassa komen. Ik vrees dus het ergste, maar het kost maar de helft van wat ik had ingeschat.

Leuke kerstjurken bij Target, wie wil er een?

Nu is het tijd voor boodschappen. We beginnen bij Trader Joe's waar Saskia ook weer een karretje vol maakt. Gelukkig zijn zij een van de goedkoopste supermarkten en ik hoop dat Saskia de komende dagen goed zal eten. Bij het afrekenen maakt de machine het geluid van een kalkoen als ik mijn kaart eruit kan halen, zo grappig.

Onze laatste stop is Whole Foods. Na alles was Saskia bij Trader Joe's vond wordt het hier maar een kleine buit. Ik bedenk me wel dat ik weer eens naar de grote Whole Foods moet want ik zie hier veel dingen, die onze Vienna winkel niet heeft.

We rijden terug naar Saskia's appartement en ik help haar de spullen naar boven te brengen. Jammer genoeg heb ik geen tijd om te helpen alles uit te pakken en neer te zetten. Het is al drie uur en ik wil liefst niet in het donker rijden. Ik neem dus afscheid van Saskia (die ik volgende week weer zal zien) en loop terug naar de parkeergarage.

Tegelijkertijd dat ik er binnen wil lopen komt er een brandweerwagen, die bij de garage stopt. Ik probeer mijn kaartje te betalen, maar de machine neemt geen credit cards aan zegt een andere klant. Hij weet niet waar nu te betalen en ik ook niet. Gelukkig heb ik ook contant geld. De liften werken vanwege het brandalarm niet dus ik neem de trap.

Wat er nu precies aan de hand was zal ik nooit weten want zonder problemen rijd ik daarna de parkeergarage uit. Ik heb Waze ingesteld op thuis en om te beginnen geeft de app een uur en 52 minuten aan. Niet slecht rond het spitsuur dus ik begin vol goede moed aan de terugweg.

Een van de vele leuke muurschilderingen in Richmond

Niet veel later geeft de app aan dat er een ongeluk is vele mijlen verderop wat een half uur aan mijn rit zal toevoegen. Dan vindt hij twee keer een alternatieve route, maar nog steeds zal ik na donker thuiskomen op deze manier.

Rijden in het donker vind ik heel moeilijk, maar er zit niets anders op. De rit, die gewoonlijk een uur en veertig minuten duurt, wordt vanavond tweeeneenhalf uur. Onderweg luister ik via satelliet naar MSNBC, een van mijn favoriete nieuwszenders.

Tijdens deze rit gebruik ik zoals gewoonlijk Waze. Zelfs verkeersinformatie maakt gebruik van informatie van Wazers, want die zitten er tenslotte middenin. Op een gegeven moment word ik gewaarschuwd over "animals near road" en inderdaad zie ik een groepje herten grazen. Hopelijk gaan die niet proberen over te steken!

Wat ben ik blij als ik eindelijk bij onze afslag van de I-66 ben! In het donker rijden met mijn nachtblindheid is zo stressvol! En het is zo druk op deze tijd van de dag. Uiterst vermoeid parkeer ik de van in de garage.

Gelukkig is daar mijn lieve hond om me te begroeten. Er gaat toch niets boven een blij dier dat je weer terug bent! Rick volgt niet veel later en is dan wel geen dier, maar ook heel opgelucht dat ik heelhuids terug ben.

Hij vraagt of ik Thais of Vietnamees wil gaan eten. Nou, daar hoef ik niet over na te denken, Vietnamees is mijn absolute favoriet. Bij Viet Aroma is er gelukkig nog een tafel over.

Rick en ik delen wat summer rolls en dan heb ik mijn favoriete gerecht hier, vier spiesjes met garnalen, kip, rundvlees en varkensvlees. Die rol ik in rijstpapier, zo lekker! Rick heeft een gerecht waar hij ook zeer van gecharmeerd is.

Dan is het tijd om ons te ontspannen voor de tv. Ik ben heel moe van vandaag. In de zomer zou dat niet zo zijn. Om de een of andere reden heb ik veel minder energie nu. Op tijd naar bed dus!

Saskia verhuizen en een hete zondag

Zaterdag

We zijn vroeg uit de veren voor ons doen, want we willen om half negen vertrekken naar Richmond. Als we denken alle benodigdheden voor Saskia's verhuizing en Orions bench in de van te hebben geladen, vertrekken we.

Het ontbijt staat al klaar bij Starbucks want Rick heeft het via de app besteld. Ik haal contant geld voor de verhuizers en dan kunnen we keurig op tijd richting Richmond rijden. Ons doel is om daar om half  elf aan te komen voor Saskia naar een afspraak moet.

Anders kunnen we haar appartement niet in en we zouden al het een en ander kunnen doen voor Saskia terugkomt. Aanvankelijk schieten we lekker op en rijden via de Express Lanes de files op de gewone weghelft voorbij.

Als ik Waze echter open word ik er niet vrolijk van. Die geeft een aankomsttijd in Richmond van na elf uur aan! Dat betekent dat we onderweg nog flink wat verkeer tegen zullen komen. We moeten zelfs een omweg maken om de file van een ongeluk te vermijden. Gelukkig vindt Saskia iets om tussen de appartementsdeur te doen, zodat we er toch binnen zullen kunnen.

Net voor we in Richmond aankomen reikt Rick naar achteren. Hij aait Orion, die de hele weg schattig heeft liggen slapen. Dan vraagt hij waar Orions riem is en laat ik die nu toch vergeten zijn! Zonder riem is geen optie dus we gaan op zoek naar de dichtstbijzijnde Target.

Die moeten toch wel hondenriemen hebben, nemen we aan. Online in ieder geval wel, maar in de winkel die wij uitkiezen hebben ze alleen riemen voor kleine hondjes. Gelukkig blijkt er in hetzelfde winkelcentrum ook een PetSmart te zijn en daar hebben ze natuurlijk ruime keus.

Met een mooie knalblauwe riem en nog wat snoepjes voor Orion rijden we naar Saskia's appartement. Wonder boven wonder vinden we een prachtige parkeerplek recht voor de deur. We zetten Orions bench op in Kaylee's vroegere kamer en beginnen dan vast met opruimen en inpakken.

Niet veel later komt Saskia ook en dat is fijn, want die kan aangeven wat ze wel en niet wil houden. We schieten goed op en doen de lichtere spullen in onze minivan. Achter in het steegje staan grote bakken voor afval. Ideaal want daar kunnen ook wat grotere dingen in.

Saskia's katten weten niet wat ze ervan moeten denken

Tegen enen beginnen we trek te krijgen en bestellen online van Cava. Ideaal want je kunt je eigen salade samenstellen. Saskia en ik gaan erheen om het op te halen, maar we wachten en wachten terwijl ze de mensen, die in de rij staan helpen.

Na een tijdje zeg ik er wat van en dan wordt onze bestelling gauw gevuld. Soms denk ik dat het beter is gewoon in persoon te bestellen want de online bestellingen raken vaak op de achtergrond als het restaurant erg druk is.

Intussen belt Fred, de man die met zijn zonen zal komen helpen verhuizen, dat ze ietwat verlaat zijn. Geen probleem want dat zijn wij nu ook. We eten de salades en slepen dan de meubelen, die verhuisd moeten worden naar de woonkamer. Zo is het overzichtelijk.

Rond half drie gaat de deurbel. Tot onze verrassing heeft Fred maar liefst zeven zonen, die allemaal meehelpen (de jongste zal een jaar of acht zijn, de oudste tegen de twintig)! Saskia dirigeert wat mee naar haar nieuwe appartement moet en wat op de stoep voor de deur kan blijven.

Die oude meubelen zijn zo in trek dat er meteen al een iemand het ladenkastje mee komt nemen! De mannen hebben een pick up truck en een minivan en alles gaat in een keer mee! Dat hadden we niet verwacht en het is op deze manier zoveel minder stressvol!

Op weg naar het nieuwe appartement wat maar een paar blokken verderop is stoppen wij nog even bij de supermarkt voor koude flesjes water. Het is namelijk 37 graden en in Saskia's nieuwe appartement is de elektriciteit nog niet aangesloten en dus geen airconditioning. Binnen is het dan ook snikheet.

Om iets over half vier is alles boven en nemen de mannen weer afscheid. Ik ben zo ontzettend blij dat ik ze op Craigslist vond! Ik geef dan ook een flinke fooi waar ze duidelijk erg blij mee zijn. Zonder hen was het ons drieen echt niet gelukt, iets wat zelfs Rick moet toegeven.

 

Nu zetten Rick en Saskia zo snel mogelijk Saskia's bed in elkaar, want het is hier binnen niet te harden. Het is een leuk appartement en ik denk dat ze het sfeervol en eigen kan maken. Ze heeft op het moment alleen een bed, ladenkastje en koffietafeltje, dus er moet nog wel meer meubilair komen.

Slaapkamer en uitzicht van daaruit

Dat is echter van latere zorg en we gaan terug naar het nu vrijwel lege oude appartement. Ik heb intussen toch teveel van mezelf geeist en mijn "muur" bereikt. Rick wil Saskia nog helpen met schoonmaken en stelt voor dat ik rustig een drankje ga drinken bij de bar aan de overkant.

The Village Café is echt leuk, een lokale bar. Als ik er binnenloop zit het duidelijk vol met plaatselijke voornamelijk Afrikaans-Amerikaanse clientele. In plaats van als een vreemdeling behandeld te worden word ik van alle kanten begroet. Zo ontzettend hartelijk!

Mijn bloody Mary smaakt prima en kost maar $3,50. Het is echt gezellig en voor ik het weet sms-t Rick dat Saskia en hij klaar zijn. Alleen is er een klein probleempje vertelt Rick. Saskia zal in ieder geval de komende twee nachten nog in dit appartement slapen vanwege de airconditioning. De opblaasmatras, die wij meehadden, ging echter bij het opblazen kapot. We gaan dus nog maar weer even naar Target om een nieuwe te kopen.

Dan weet Saskia een leuk Tex-Mex restaurant, En Su Boca. We hebben geluk want er komt net een tafeltje vrij. Moe, maar voldaan genieten we van de heerlijke salades, de mijne met pittige chorizo. Het was een drukke dag, maar dankzij Fred en zijn boys was het veel makkelijker dan wij ooit hadden gedacht.

We halen Orion op van Saskia's appartement waar hij gelukkig rustig is geweest in zijn bench want er mogen eigenlijk geen dieren binnen daar. We nemen afscheid van Saskia en rijden dan zonder oponthoud terug naar huis.

Als je moe bent is 160 kilometer nog best een end, maar we komen net voor tienen heelhuids thuis. We drinken nog wat en zoeken dan ons bed op.

Zondag

We waren gisteravond echt moe en ik ben dit keer eerder wakker dan Rick. Ik lees wat op mijn telefoon zodat ik hem niet wek. Om kwart voor negen zijn we beiden op en gaan koffies halen bij Starbucks. Ik moet mezelf er door de week van weerhouden geen nitro brew te gaan halen want dat is zo ontzettend lekker!

Op de Panera app bestel ik mijn ontbijtboterham, ham, kaas, ei, spinazie, tomaat en komkommer. Die staat al klaar als ik er binnenloop en nietsvermoedend neem ik hem mee. We willen ook wat boodschappen halen van Whole Foods en vinden daar een picknicktafel om te ontbijten. Alleen blijkt er geen ei op mijn brood te zitten!

Dat vind ik wel het belangrijkste ingredient dus ik bel Panera. Een manager verontschuldigt zich en belooft zelf een nieuwe boterham voor me te maken. Ik krijg ook mijn geld terug, dus heel schappelijk. Nadat we onze Whole Foods boodschappen gedaan hebben staat het inderdaad klaar en smaakt extra goed.

Rick gaat lichtjes hangen op het deck en ik dwing mezelf tot een uur op de elliptische machine en dan tien keer de trap op en af. Gisteren heb ik mijn stappendoel net niet gehaald, maar wel meer dan genoeg trappen met die appartementen op de eerste verdieping.

We kijken naar de penalties van Spanje en Rusland en zien Spanje dus ook verliezen. Wat een vreemd wereldkampioenschap is het tot nu toe met drie grote teams zo vroeg eruit. Ik ben heel benieuwd wie er uiteindelijk kampioen wordt.

We hebben lunch van Whole Foods meegenomen. Voor mij net als vrijdag gerookte zalm, reepjes verschillende kleuren paprika en yoghurt dille saus. Dit wordt een lunch die ik deze zomer vaak ga eten, denk ik zo.

Het is inmiddels 37 graden en dus tijd om af te gaan koelen in het zwembad. Daar is het vrij druk, maar we vinden nog een paar ligstoelen in de schaduw. Het water is 29 graden dus precies goed voor mij. Ik zwem mijn kilometer en Rick, die vanwege zijn schouders niet mag zwemmen, leest strips in het water.

Gevoelstemperatuur 45 graden zegt de app, maar zo erg was het niet

Tegen vieren gaat Rick terug naar huis en ik blijf nog even. Ik kijk de wedstrijd Kroatie - Denemarken op mijn telefoon en wat een nagelbijter is dat! Ik juich voor de Denen en af en toe kijk ik gegeneerd om me heen als ik dat hardop doe. Niemand merkt het echter op.

Kroatie heeft de winst wel verdiend na dat vrijwel zekere doelpunt wat een gemiste penalty werd. Grappig is dat Guud Hiddink en Clarence Seedorf hier ook commentatoren zijn. Dat Nederlandse accent in het Engels herkennen wij met gemak en ik vind het leuk dat het niet enkel Amerikanen zijn (die tenslotte geen grote kenners van voetbal zijn over het algemeen).

Thuis tref ik Rick bezig met zijn pijlen waarop hij de afstand van ons huis naar plaatsen, die ons na aan het hart liggen, schildert. Hij heeft er stencils voor en Parijs en Venetie zijn klaar. Uiteindelijk gaan die allemaal aan een paal aan de rand van ons deck.

Voor het avondeten gaan we naar B Side. Met dit hete weer is koud eten wel zo fijn. Hier hebben ze de lekkerste charcuterie, die in de slagerij naast het restaurant wordt gemaakt, en veel verschillende kazen.

We beginnen echter braaf met een tomatensalade met komkommer soep en augurk reepjes, erg lekker. Ook de amandel hummus met gegrilde worteltjes delen we en die zijn zelfs wat pittig.

Dan bestellen we vier soorten vleeswaren en twee soorten kaas. Daarbij ook een pannetje met hun heel bijzondere olijven met andouille worst erin. Die laatsten zijn niet te beschrijven zo lekker! Letterlijk niet te beschrijven.

In plaats van brood vragen we er crackers bij vanwege ons lowcarb dieet. Die blijken amandelcrackers te zijn dus helemaal goed. Al met al smullen we van alles en Jag(uar), de bartender is super vriendelijk.

Naast mij spreekt een stel Spaans en ik hoor ze tegen Jag zeggen dat de man op bezoek is uit Spanje. Ik besluit eens "Amerikaans" te zijn en als ze het over de "melting pot" van nationaliteiten in dit gebied hebben vertel ik dat ik oorspronkelijk Nederlands ben.

De Spanjaard spreekt niet veel Engels, maar via zijn vriendin laat hij weten dat hij in Nederland is geweest en het er mooi vond. Hij woont in Madrid, maar vindt dat geen fijne stad. Als laatste laat hij nog weten dat hij teleurgesteld is in Spanje na de wedstrijd van vandaag. Ik zoek naarstig naar mijn ver weggestopte gelimiteerde Spaans, maar dat komt vandaag niet tevoorschijn.

Al met al een gezellige en zeer smakelijke maaltijd, die wij wel vaker gaan eten deze zomer. Thuis gaan de voeten omhoog en de tv aan. Als er niet zoveel muggen zouden zijn, zou ik buiten blijven zitten, maar zelfs met Deet op vinden ze me nog. Ik overweeg serieus de tuin te laten sprayen, maar ik ben dan bang dat dat ook schadelijk voor de goede insecten, zoals bijen.

Op en neer naar Richmond en go Caps!

Rick moest al heel vroeg weg vanochtend en ik sta om kwart over acht op. Ik had eigenlijk met Saskia afgesproken morgen naar Richmond te gaan, maar ik bedenk me dat het verkeer vandaag waarschijnlijk beter zal zijn. Morgen gaat iedereen naar de stranden.

Saskia is blij als ik vandaag kom want ze wil Pig zo snel mogelijk terug hebben dus het wordt mijn plan voor vandaag. Ik bak eerst een paar eieren en snijd een tomaat in plakjes voor mijn ontbijt. Die eet ik buiten op, maar let heel goed op Pig, die er weer op aast te ontsnappen.

Voor ik vertrek wil ik nog wat bewegen. Ik loop drie kwartier op de plaats en hoop de rest van mijn stappen gedurende de dag bij elkaar te krijgen (dat lukt). Dan douche ik en vind Pig gelukkig snel, want ook in huis kan hij zich goed verstoppen.

Met een hard miauwende en soms angstaanjagend klinkende kat rijd ik vervolgens naar Richmond. Op de heenweg kan ik de tolbanen nemen en schiet zo lekker op. De I-95 naar het zuiden is de saaiste snelweg, die ik in de VS ken. De hele weg staan er enkel bomen aan weerszijden van de weg, 170 kilometer lang!

Gelukkig heb ik satelliet radio en als het lokale nieuwsstation niet meer werkt zet ik MSNBC aan. Rick en de kinderen snappen niet dat ik naar nieuwsradio wil luisteren. Zij luisteren enkel naar muziek, maar dat houdt mijn brein niet genoeg bezig.

Zonder oponthoud kom ik om half een bij Saskia's appartement aan en vind zowaar een parkeerplek vlak voor de deur. Pig is blij uit zijn drager te mogen. Hij heeft gelukkig niet de hele weg zo gemiauwd.

Saskia en ik gaan eerst lunchen bij ons favoriete restaurant, The Daily Kitchen, in Cary Town. De hoofdstad van Virginia, Richmond, heeft heel leuke buurten en dit is er een van. We krijgen een tafel op het terras.

Ze hebben een menu met veel vegetarische en veganistische gerechten. Ik smul van de quinoa salade met kikkererwten, feta, sla, wortel en amandel. Ontzettend lekker, maar veel te veel! Saskia heeft een barbecue tofu sandwich met gegrilde spruitjes. Saskia vertelt over haar plannen deze zomer, want ze zal in Richmond blijven.

Na het eten neemt Saskia me mee naar een heel leuke winkel, Mongrel. Daar hebben ze van alles en nog wat en koos Saskia mijn leuke Moederdag cadeaus ook. Dit keer ziet zij een magnetisch woordenspel in het Nederlands. Ik koop het voor haar zodat ze haar geschreven Nederlands kan oefenen. Alle drie kunnen Nederlands lezen, maar Kai is de enige, die het ook kan schrijven.

Daarna gaan we naar Target waar Saskia een aantal dingen nodig heeft. Ik vind er ook een paar sportshirts en een sportbroekrok. Omdat ik een dierenfoto nodig heb gaan we ook nog even de Petsmart in. Daar maak ik een foto van een water draakje. Hij kijkt me zo pienter aan, soms vind ik reptielen ook erg leuk.

We brengen alles terug naar Saskia's appartement en dan neem ik weer afscheid, want hoe later ik vertrek hoe slechter het verkeer. De terugweg gaat dan ook niet zo vlot als de heenweg. Vlak voor me verandert een vrachtwagen bijna van baan terwijl daar al een auto rijdt.

Verder rijd ik altijd zo'n vijf tot tien mijl boven de snelheidslimiet (moet hier wel als je mee wilt komen in het verkeer). Toch zoeven er nog auto's langs in de rechterbaan (drie banen snelweg en ik rijd in de middenbaan). Dat is eigenlijk verboden want ook hier mag rechts inhalen niet.

Opgelucht dat ik het weer heelhuids heb volbracht rijd ik om kwart voor vijf weer Vienna binnen. Bij Whole Foods haal ik boodschappen voor het avondeten. Als ik de verse augurken pak vraagt de vrouw naast mij of ik weet hoe gezond die zijn.  Dat weet ik inderdaad, ik drink iedere dag een klein glaasje ervan.

Rick komt vroeg thuis en maait het gras voor hij het vlees gaat bereiden. Dan grilt hij de kipworstjes (voor hem chorizo en voor mij spinazie en feta) en maak ik de salade met meerkleurige tomaatjes, verse augurkplakjes en olijven. Daar hebben we ook nog zuurkool bij en eten het met smaak buiten op.

Onze buren vier deuren verderop zijn enorme Washington Capitals fans en hebben een scherm opgezet op hun oprit voor de vijfde wedstrijd tussen Washington en Las Vegas. Wij gaan daar kijken, althans, ik de eerste periode, want ik ben moe van het vele rijden. Ik ben ook niet zo'n ijshockey fan, maar het zou wel leuk zijn als Washington eens een kampioenschap zou winnen en dat kan vanavond al gebeuren.

In mijn luie stoel binnen kijk ik verder en schrijf dit blog. Na de tweede (van drie) periode staat Washington met 2-3 achter en ik besluit van zender te veranderen. Wie weet gaat het dan goed voor Washington die derde periode.

Dat gaat het en Washington wint de Stanley Cup, het eerste kampioenschap voor een professioneel team van de stad sinds 1992! De stad kleurt rood, de kleur van de Capitals! Er wordt hier zelfs vuurwerk afgeschoten.

Lunch met Saskia in Richmond

Het is een regenachtige dag vandaag dus ik zie een beetje op tegen de lange rit naar Richmond. Daarentegen mis ik Saskia enorm dus het gaat gewoon door vandaag.

Rick vertrekt naar zijn werk, ik eet ontbijt en doe dan een half uur op de elliptische machine. Dan laat ik Orion nog even uit en vertrek net na tienen naar het zuiden.

Gelukkig is inmiddels het spitsverkeer opgelost en de 160 kilometer rit verloopt zonder oponthoud. Om tien voor twaalf ben ik bij Saskia's appartement en vind zowaar nog een parkeerplaats op de hoek. Saskia komt net uit school en loopt terug.

Haar huisgenootje Kaylee laat me binnen. Daar zijn Flapjack en Pig ook. Die gaan vanmiddag met mij mee. Ik heb dit weekend vier katten en een hond om voor te zorgen. Wel gezellig!

Voor de lunch gaan we naar The Daily Kitchen, een favoriet van ons beiden. Ze hebben er veel veganistische gerechten of gerechten, die veganistisch gemaakt kunnen worden. Saskia bestelt een kop chili en een boerenkoolsalade en ik een bowl van hun biefstuk, ui, aardappel en champignon soep.

Die laatste klinkt vullend, maar blijkt meer bouillon dan vulling te zijn. Het is wel heel erg lekker dus klagen doe ik niet. Saskia krijgt de kop chili, maar de salade blijft uit. Als de serveerster komt vragen of alles goed was wil ik dat zeggen, maar zie Saskia gebaren dat ze de salade niet meer wil. Het was ook een flinke kop chili!

Tijdens het eten hoor ik hoe Saskia's leven gaat. Het gaat goed! Ze heeft het druk, geeft vrijwillig bijles en probeert een biologie honor society op te zetten bij VCU. Dat soort dingen gaan goed staan op haar CV. Ze weet echter nog niet hoe ze verder wil, maar daar heeft ze nog ongeveer een jaar voor om te beslissen.

Op de terugweg naar het appartement plenst het! We halen de katten op en gelukkig kan ik vlak achter Saskia's appartement parkeren. Flapjack gaat lief in zijn drager, maar Pig moet er niets van hebben. Na even worstelen zitten ze er beiden in en dragen Saskia en ik ze naar de van.

Mijn miauw concert wat erg meeviel

Daarbij krijg ik ook nog een doos van Saskia met probeer bruidsmeisjesjurken om terug te sturen. Dat vergat zij telkens en nu is het voorbij de datum dat die terug moesten zijn. Ik hoop maar dat we er niet de volle prijs voor hoeven te betalen!

Na afscheid van Saskia genomen te hebben rijd ik in de stromende regen Richmond uit. Ik had verwacht dat de katten de hele rit zouden miauwen, maar wonder boven wonder zijn ze al gauw stil. Gelukkig want ik heb al mijn aandacht nodig voor het verkeer en aquaplaning tegen te gaan!

Wat ben ik blij als het na een uur een stuk minder wordt en op een gegeven moment zelfs droog is. Alweer is er geen verkeer om over te klagen op de terugweg. Rond drie uur rijd ik dan ook Vienna weer binnen.

Als eerste rijd ik naar het postkantoor en wil daar Saskia's pakketje afleveren. Ik had eigenlijk gewoon aangenomen dat het met de post zou gaan. De medewerker lacht echter en zegt dat het met FedEx moet. Oei, dat had ik niet gezien.

Bij Suntrust breng ik de cheques, die Saskia ondertekend heeft. Die zijn nog voor medische kosten vanuit Australie. Dan rijd ik naar de dichtstbijzijnde FedEx brievenbus om de doos met bruidsmeisjes jurken erin te doen.

Thuis rennen de katten meteen de basement in. Orion en Snickers zijn inmiddels vriendjes, maar Flapjack en Pig moeten nog niets van hem weten. Flapjack waagt zich wel in Orions pad, maar als die dichtbij komt wordt er gegromd en geblazen. Orion snapt er niets van.

Als Rick thuiskomt gaan we naar het Mosaic District. Ik ben hier voor mijn doen alweer een tijdje niet geweest. We gaan eten bij Matchbox en vinden wonder boven wonder twee stoelen aan de bar. Ashley herkent ons meteen en voorziet ons van drankjes.

Rick en ik delen een paar mini crabcakes en mini hamburgertjes. Dan geniet Rick van een gerecht met kip, kaas en spinazie. Ik neem een pizza met vijg, prosciutto, tomaat en knoflook. Het smaakt ons weer goed en het is hier gezellig.

Het nieuwe maandthema is patronen dus deze leek me wel wat

Het plenst weer als we naar buiten lopen en Rick gaat de auto halen zodat ik er niet doorheen hoef. Morgen wordt een zware windstorm voorspeld en van alle waarschuwingen word ik een beetje nerveus. Ze zeggen dat het de zwaarste storm sinds Sandy 2012 zal zijn. Ik heb natuurlijk een rondleiding!

Katja, ondanks dat ze ziek was, sprong in een opblaasbare darm vandaag

Allemaal even duimen dat we geen takken (of erger bomen) op ons krijgen en dat ik niet in mijn eentje in een donker huis zit morgenavond. Zo maak ik wel allerlei weersomstandigheden mee als gids!

"Even" op en neer naar Richmond

Vandaag lukt het me, hallelujah!  Ik sta om acht uur op met Rick als mijn "cheerleader".  Hij vertrekt al snel naar zijn werk voor een vroege presentatie. Het is al zo warm buiten dat ik mijn gepocheerde eieren met spinazie en geraspte kaas en natuurlijk een flinke bak koffie op het deck geniet.  Het is nog niet blijvend, deze warmte, maar het blijft nu wel zeker voor Nederlandse begrippen lenteachtig weer.

Na het eten haast ik me naar boven en doe een uur op de elliptical.  Cosmo wil niet naar binnen dus ik laat de horrendeur dicht, zodat de katten niet naar buiten kunnen, en hem in de achtertuin.  Als ik klaar ben zie ik tot mijn verbazing Cosmo heel nonchalant op de trap liggen.

Hoe is hij binnengekomen?? Duidelijk kan hij de horrendeur openen, een nieuw iets.  Dat betekent echter ook dat Saskia's katten waarschijnlijk buiten zijn.  Inderdaad tref ik ze op het deck.  Gelukkig zijn het knuffelbeesten en heb ik ze gauw weer binnen.

Gauw maak ik me klaar, want ik heb Saskia beloofd haar katten naar haar te brengen.  Ik doe ze in hun dragers en sjouw ze de van in.  Flapjack is zo groot en zwaar dat hij in een drager van een klein hondje reist.  Hij weegt zeker 12 kg!  Pig is een stuk lichter.

Om tien voor half elf sms ik Saskia dat ik op pad ga.  Pig gaat al gauw slapen, maar Flapjack heeft de hele weg een zielig miauwtje, arm dier.  Toch is het niet ergerlijk.  Ik luister naar CNN en kom af en toe in zwaar verkeer terecht.  Dat is gewoon hier op de I-95.

Als ik Richmond binnenrijd bel ik Saskia.  Zij wacht mij voor haar appartement op, want er zijn geen parkeerplaatsen dus ik moet dubbel parkeren om de katten uit de van te halen.  We dragen ze samen naar boven.

Een van de vele muurschilderingen in Richmond op weg naar Saskia's appartement

Saskia heeft veel problemen met haar huisgenote en besloten dat ze volgend jaar niet meer samen kunnen wonen.  Zodra ik het appartement binnenloop snap ik Saskia helemaal.  Het stinkt naar kattenpis en -poep en de kattenbak zit vol!  Saskia's katten waren er niet dus het is van Bella's katten. Zo vies!! 

De rest van het appartement is ook een zwijnenstal en Saskia laat zien dat het allemaal Bella's troep is. Hoe het dan volgend schooljaar moet is nog een discussiepunt.  Saskia en Kaylee willen samen gaan wonen, maar Saskia zit vast aan het huurcontract met dit bedrijf.  Ze zal dus waarschijnlijk naar een ander appartement van het bedrijf verhuizen, hopelijk niet veel duurder.

Eerst dachten we vanmiddag te gaan lunchen en dan naar de mooie botanische tuin in Richmond te gaan.  Saskia heeft echter nog huiswerk te doen voor haar klas vanmiddag en het is meer dan dertig graden, dus wel erg warm.

We besluiten de botanische tuin te laten varen en gewoon gezellig te gaan lunchen.  Ik rijd naar Main Street waar Saskia me aangeeft te parkeren.  Dan lopen we naar de gezellige Cary Street buurt en The Daily Kitchen, ons favoriete restaurant hier.

We krijgen een tafeltje op hun gezellige terras en bestellen al gauw.  Ik neem de quinoa met feta salade en Saskia de veganistische burger.  De salade is enorm, maar blijkt na enig onderzoek vooral heel veel groene groentes.  Ik kan het niet allemaal op, maar het is zeer smakelijk!

Saskia vertelt hoe ze ernaar uitziet deze zomer weer thuis te wonen.  Dat kan ik me na haar appartement te hebben gezien goed indenken!  Behalve Bella's troep zijn hun keuken en badkamer ook verschrikkelijk, schandalig dat ze hier zoveel huur voor vragen!  Hopelijk kan ze volgend jaar ergens anders heen.

Na Saskia weer bij haar appartement te hebben afgezet, begin ik aan mijn terugweg.  Mensen schrijven vaak hoeveel relaxter het rijden in de VS is dan in Europa.  Dat gaat niet op voor de I-95.  Het is constant goed opletten! 

Bij Fredericksburg schrik ik erg, want opeens staat iedereen na een snelheid van 130 km/u stil!  Ik doe mijn knipperlichten aan, want de mensen achter mij vliegen op me af.  Wat dat nu was?  Er stond een politieauto met lichten in de berm.  De I-95 vind ik een vreselijke weg om te rijden in onze omgeving!

Gelukkig heb ik niet veel oponthoud en om een uur of half vier ben ik weer thuis.  Ik lijn Cosmo aan en neem hem mee voor zijn wandeling.  Het is warm, bewolkt en ook wat vochtig.  Terwijl ik wandel "klets" ik op Facebook met Kai, die gisteren weer met school is begonnen.

Een mooie tulp

Een witte en paarse azalea "getrouwd"

 

Kai neemt dit semester een Nederlandse grammatica klas en vertelt over zijn eerste les.  Ook helpt hij Saskia met haar Duitse huiswerk. Als ik Cosmo vraag "Waar is Kai" gaat hij echt zoekend rondkijken.  Dan kijkt hij mij verward aan, eigenlijk gemeen van mij, want Kai is na mij Cosmo's "mens".

Na de wandeling rijd ik naar Whole Foods om vlees voor het avondeten te halen.  Ik kies de "Theo Steakhouse" gemarineerde kip spiezen.  Daar zit zoveel vlees aan dat we aan anderhalve spies genoeg hebben!

Thuis ben ik klaar om mijn voeten omhoog te doen en te ontspannen.  Ik ga lekker op het deck zitten, maar als de zon tevoorschijn komt wordt het opeens een stuk koeler.  Ok, van 30 naar 21 graden, maar met de wind vind ik het te koel om buiten te blijven.

Rick komt thuis en grilt de kip, we hebben er erwtjes en worteltjes bij en zoete aardappel tots.  Hoe die te beschrijven?  Heel klein gesnipperde zoete aardappel gevormd in een ronde vorm en dan gebakken.  Ach, tijd voor jullie Nederlandse en Belgische lezers om die hier in de VS te komen proeven, ze zijn erg lekker!

Vanavond is het dus weer alleen Rick, Cosmo (ons kind, toch?) en ik en onze oude van dagen, Meike en Snickers. Ik ben doodmoe van de 330+ kilometers, die ik vandaag weer even heb gereden.  De fibromyalgiepijnen zijn terug. Gelukkig heb ik donderdag een massage!

Middagje in Richmond met Saskia

Rick en ik staan tegen negenen op.  Hij blijft thuis werken vanochtend.  Vanmiddag heeft hij een team building functie beginnend met lunch.  Ik weet niet of dat in Nederland ook wat is.  De bedoeling is dat collega's elkaar d.m.v. spelletjes samen beter leren kennen.

Na ons ontbijt maak ik me klaar om erop uit te gaan. Vandaag heb ik geen tijd om te sporten en de tienduizend stappen ga ik dus voor het eerst in lange tijd niet halen.  Ik hoop tenminste de helft bij elkaar te krijgen, maar weet dat niet zeker.

Een paar weken geleden liet Saskia weten dat ze het zo jammer vond dat we maar zo weinig tijd samen besteden.  Als je dat van je jong volwassen kind te horen krijgt neem je de gelegenheid meteen waar om dat recht te zetten!

Om een uur of tien stap ik dan ook in de van en rijd naar Richmond.  Ik ben dankbaar voor mijn satelliet radio, want de 160 kilometer daarheen over de I-95 is een van de saaiste ritten, die ik ken.  De weg is recht toe recht aan met voornamelijk bomen aan weerszijden.

Gelukkig mag ik het grootste deel van de rit wel 120 km/u rijden en schiet goed op.  Na een uur en veertig minuten rijd ik Saskia's straat binnen, maar dit keer vind ik er geen gratis parkeerplekken.  Ik sms Saskia dan maar dat ik er ben, maar in de parkeergarage ga parkeren.

Ze sms-t terug of ze me op zal halen, maar het is maar een paar blokken lopen en het weer is lekker.  Onderweg kom ik Saskia's flatgenootje Bella ook tegen op weg naar klas.  Ze wonen niet op campus, maar wel heel dichtbij en het wemelt hier van de studenten.

Saskia doet de voordeur open en ik loop met haar mee naar boven.  Daar knuffel ik Flapjack en Pig, die ons komen begroeten.  Ook Bella's twee poezen zijn er, alle vier erg lief, maar ook moeten ze gevoerd en kattenbakken schoongemaakt en daar wringt het tussen Saskia en Bella, want Bella zorgt gewoon niet voor haar poezen.  Toch staat Saskia erop volgend jaar weer met haar te wonen.

Het is lunchtijd en Saskia stelt voor bij Harrison Street Cafe om de hoek te gaan eten.  Good Eats No Meats staat er op de deur.  Op het menu zie ik een linzenburger staan en dan ben ik verkocht.  Saskia neemt een bagel met tomaat en guacamole. Het smaakt ons zeer goed!

Intussen voel ik mijn neus en keel kriebelen en ben bang dat het me toch niet gelukt is Ricks verkoudheid te ontlopen.  We halen Saskia's auto op en stoppen eerst bij de Walgreens zodat ik Zycam kan kopen.  Dat homeopatische middel gaat er prat op verkoudheden te verkorten.

Dan rijden we door het leuke Carytown naar het Virginia Fine Arts Museum.  Daar is een tijdelijke tentoonstelling van de beelden van Rodin, samengesteld door een museum in Montreal en het Musee Rodin.  Natuurlijk is het wereldberoemde beeld "De Denker" er ook, maar dat zijn maar twee van heel veel studies van delen van het menselijk lichaam.  Saskia en ik vinden het bere-interessant!

Na een uurtje hebben we die tentoonstelling gezien en veel geleerd over Rodin en zijn leven en methodes.  Ik vraag Saskia of ze de rest van het museum nog wil zien, maar zij heeft genoeg kunst gesnoven. Dat zal dus voor een andere keer zijn.

Ook hier een Chuhily stuk (de glaskunstenaar uit Seattle)

De volgende stop is, hoe kan het ook anders, Whole Foods.  Saskia stelt me aan een aantal van haar collega's voor en vult een enorme kan met kombucha.  Bij Trader Joe's koopt Saskia haar boodschappen (door mij gefinancierd natuurlijk), ik neem de gelegenheid waar om nieuwe crumpets te kopen. Bij het afrekenen blijkt Trader Joe's vele malen goedkoper dan Whole Foods, dus ik spoor Saskia aan hier voortaan boodschappen te doen.

Als laatste halen we wat katteneten bij Petco. Terug in Saskia's appartement voedt zij de vier hongerige katten.  Ik zeg niets, maar denk er het mijne van, want Bella's katten lijken uitgehongerd, terwijl Flapjack en Pig even eten en dan klaar zijn.

Om voor het donker thuis te zijn wil ik om half vier aan de terugrit beginnen.  Saskia loopt even mee naar de parkeergarage en dan nemen we weer afscheid.  Niet voor heel lang, want over ongeveer twee weken is het haar spring break en gaan we op reis.

Ook de terugreis verloopt zonder enig oponthoud, ietwat ongewoon voor het drukke gebied waar we wonen.  Op de tegenliggende weghelft zie ik wel dikke files.  Moet er toch niet aan denken daar iedere avond in te staan!

Rick is al thuis als ik binnen kom lopen.  We zijn beiden moe en halen eten.  Libanees voor Rick en sushi voor mij.  Ik probeer de authentieke Japanse stokjes, die mijn schoonzus meenam vorige maand uit, en die werken heel goed. Moe van al het gerij, want 320 kilometer op een dag is voor mij heel wat en mijn spieren zijn niet blij met al dat stilzitten, ga ik vanavond een vroege avond maken.

Even weer met Saskia in Richmond

Om de een of andere reden ben ik telkens doodmoe.  Ik word dan ook met schrik pas om acht uur wakker als Rick zijn deodorant laat vallen in de badkamer.  Verdorie, ik had eerder op willen staan!

Gauw maak ik ontbijt, een paar wafels, een bakje fruit en een paar koppen koffie.  Dan haast ik me naar boven voor mijn cardio, maar ik heb geen tijd om het hele uur interval dat op mijn programma stond te doen.  Dan maar veertig minuten en ik werk extra hard om mijn hartslag omhoog te krijgen.

Dan spring ik onder de douche, sms Saskia dat ik eraan kom en begin aan de 160 kilometer rit naar Richmond.  Natuurlijk waren we daar zaterdag ook al en dit weekend komt Saskia weer thuis, maar op het moment is het goed haar wat extra aandacht te geven.  Ze wilde haar draagbare piano daar hebben en iedere interesse in een hobby is goed.

Gelukkig kom ik weinig verkeer tegen en een uur of twee later rijd ik bij Saskia's appartement voor.  Er is echter geen parkeerplaats te vinden dus ik rijd een blokje om.  Was ik zo bezorgd over achteruit inparkeren in Europa, hier in Richmond is dat veel vaker nodig.  Gelukkig vind ik een plek waar ik ook vooruit in kan komen.

Ik sjouw de piano naar de eerste verdieping waar Saskia al op me wacht.  Ze is er blij mee en laat me wat tekeningen zien, die ze gisteren gemaakt heeft.  Hun appartement is gezellig, maar de stofzuiger heeft het begeven en de badkamer ziet er niet uit!  Bella helpt Saskia absoluut niet met het schoonhouden, ook de kattenbakken niet en dat zorgt wel voor ergernis van Saskia's kant natuurlijk.

Vanmiddag beloof ik Saskia de middelen te geven om het allemaal makkelijk bij te houden.  Maar eerst gaan we lunchen, weer bij The Daily Kitchen.  Dat restaurant wordt zo langzamerhand onze favoriet. 

Saskia rijdt ons erheen zodat ik mijn parkeerplaats kan behouden.  Jammer genoeg is er geen plaats op hun terras, want met 24 graden is het weer een heerlijke herfstdag.  Dan eten we maar binnen, ook goed. 

Mijn zwart-witte themafoto voor vandaag

Saskia en ik delen de knapperige spruitjes, die zij van harte aanraadt en terecht, zo lekker!  Ik neem de tonijnsalade en Saskia de veggie burger.  Intussen bespreken we wat we vanmiddag willen gaan doen.  Saskia wil graag naar de openlucht mall hier en dat lijkt mij ook leuk, want ik ben daar nog nooit geweest.

We nemen daar wel de van heen, want mijn parkeerplaats was maar voor twee uur.  Het is wel een minuut of twintig rijden, Richmond is een uitgestrekte stad.  Short Pump is een mooi winkelcentrum met veel bekende merken winkels.

De muurschilderingen in Richmond zou ik weleens gewoon als fotografieproject willen nemen

Als eerste gaan we naar Sephora, maar heel ongewoon lopen we daar zonder iets weer uit.  We kijken even in Yankee Candle en bij Lush ontfutselt Saskia mij wat dollars voor een smeerseltje en bad"bal".  Als laatste gaan we naar Bath & Body Works binnen.  Ik neem wat kleine handgel flesjes mee en Saskia een paar lekker ruikende kaarsen.

Het winkelcentrum hebben we dan wel gezien.  Tijd om Target een bezoek te brengen.  Daar kiezen we een praktische stofzuiger uit.  Ik zou willen dat ik er voor de vorige was geweest, want Saskia koos toen een heel onpraktische, die het na een paar maanden al niet meer doet. Ook help ik haar schoonmaakmiddelen voor hun badkamer kiezen. 

Na nog wat boodschappen bij Whole Foods te hebben gehaald rijden we terug naar Saskia's appartement. Alweer is er geen parkeerplaats te bekennen.  Ik besluit dus even dubbel te parkeren met mijn knipperlichten aan.  We hijsen de spullen naar boven en dan neem ik afscheid tot dit weekend.

Net als ik Richmond uitrijd realiseer ik me echter dat ik de paar dingetjes, die ik bij Target had gekocht, ben vergeten uit de tassen te halen.  Een uurtje later kijk ik achter me en wat zie ik daar, de tas met Whole Foods boodschappen!  Maar goed dat Saskia vrijdag weer onze kant opkomt.

Onderweg merk ik dat ik heel moe ben, alweer!  Gelukkig is het gewoon rechttoe, rechtaan rijden op de I-95.  Ik probeer goed naar CNN te luisteren op mijn satelliet radio en de herfstkleuren langs de weg zijn mooi.  Als je moe bent is 160 kilometer echter een flink stuk!

Mooie luchten dichter bij huis

Eindelijk bereik ik Vienna weer.  We hebben echter nog geen avondeten voor vanavond en ik heb wel zin in (zalm)burgers.  Ik rijd dus nog even verder naar onze Whole Foods.  Ik heb alle ingredienten erbij al in mijn karretje als er geen zalmburgers blijken te zijn.

Nu ik hier toch ben wil ik toch wel avondeten meenemen.  Ik besluit kip, paprika, ui, fajita saus en pita's en een komkommer voor salade erbij mee te nemen.  Rick is blij verrast want hij nam zich al voor iets te bestellen, denkend dat ik te moe zou zijn om te koken.  Het is een makkelijk, doch zeer smakelijk maal.

Dan gaan mijn voeten weer omhoog en ik neem me voor vanavond vroeger naar bed te gaan.  Gisteravond werd het laat door het debat tussen de Democratische kandidaten.  Ik had verwacht het saai te vinden, maar dat was het allerminst!