Over bier en wijn

Het is vandaag President's Day en sinds een paar jaar heeft Rick die dag vrij. Toch staan we voor achten op want ik wil om negen uur bij Anytime Fitness zijn. Als ontbijt halen we weer Starbucks en dit keer is alles wel voorradig bij onze gewoonlijke locatie.

Daarna vertrek ik naar de sportschool voor mijn uur cardio. Halverwege komt Rick ook en Sharon merkt op hoeveel hij af is gevallen. Zij heeft hem al een tijdje niet gezien en dan is het inderdaad zeer opvallend.

Na het halve uur personal training is Rick ook klaar met zijn gewichten en achter elkaar aan rijden we naar huis. Onderweg stop ik even voor een foto van een toverhazelaar in iemands tuin. Eindelijk wat kleur, er zijn hier weinig mensen, die sneeuwklokjes in hun tuin hebben, maar die zijn ook uit.

Rick en ik douchen en laten de honden uit. We hebben besloten vanmiddag naar Leesburg te gaan. We gaan lunchen bij het Delirium Tremens Café waar Rick natuurlijk zijn favoriete bier bestelt. Ik probeer de bloody Mary smaak Bols jenever, die ze er hebben. Die is best lekker, maar smaakt niet naar bloody Mary.

Die roze olifantjes zijn zo leuk! 

Voor het eerst dat ik Bols jenever in de VS heb gezien

We delen een plankje met vier soorten kaas van verschillende abdijbieren uit Belgie en drie verschillende soorten charcuterie. Erg lekker allemaal! Intussen komt ook een collega van Rick heel toevallig binnen en daarmee praten we een tijdje.

Het oudste gebouwtje in Leesburg van 1760, dat vind ik zo leuk hier aan de oostkust, meer dan 250 jaar oud. Aan de Westkust is et niet meer dan hondervijftig jaar en dat is dan heel erg oud.

Rick heeft nu zijn bier gehad dus het is tijd voor mijn wijntje. We gaan naar een van onze favoriete wijngaarden, Stone Tower. Daar is het gezellig druk, maar we vinden nog een paar stoelen bij de open haard. Het is koud en er valt af en toe een sneeuwvlok dus dat is wel zo behaaglijk.

Zo'n mooi uitzicht!

Rick houdt het dit keer bij water en ik geniet van een glas rose. Het is lekker warm en ik word er een beetje rozig van. Zou hier zo in slaap kunnen vallen! Maar dat kan niet want we moeten nog wat boodschappen doen in Vienna.

Django heeft de afgelopen paar dagen niet willen eten en dat baart ons zorgen. Sharon bracht me op het idee om wat vers hondenvoer te kopen bij Petco. Met blikjesvoer weet je nooit wat het met de ingewanden doet als ze er niet aan gewend zijn.

In de ijskast daar vind ik een zak met kip en groentes en een "worst" met bison biefstuk en groentes. Ik neem beiden mee. Dan stoppen we nog even bij Whole Foods voor mijn zeewier chips.

Thuis proberen we meteen of Django wil eten. Rick doet Orion met zijn bak avondeten in zijn bench en ik maak een mengsel van droogvoer en dat kipmengsel voor Django. Tot onze grote vreugde gaat dat allemaal op! Ik moest er toch niet aan denken dat hij twee weken lang niets zou eten!

Voor ons avondeten haalt Rick Peruviaanse gegrilde kip van Don Pollo, een nieuw restaurant vlakbij. We hebben het met gestoomde groentes (broccoli, wortel en witte kool) en komkommer en tomaat salade. Ik moet zeggen het smaakt heerlijk, de kip is goed gekruid en het vlees mals. Het is voor herhaling vatbaar.

Na deze gezellige dag samen doen we de voeten omhoog in onze luie stoelen en kijken wat tv. Intussen krijg ik het gevoel dat Django wat rustiger wordt, hij speelt zelfs met een van zijn speeltjes. Orion lijkt het ook beter te doen met Django dan de vorige keren. We hadden nooit gedacht dat de twee honden zo samen zouden kunnen zijn. Laten we hopen dat het zo blijft.

Over een gezellige middag wijngaarden

Als ik Rick en Berend Jan beneden hoor sta ik ook maar op. De mannen hebben kerststol als ontbijt op en de koffie staat klaar. Voor mezelf pocheer ik een ei en snijd een tomaat op.

Niet veel later volgen Ana Maria, Kai en Saskia. Ik ga op de plaats hardlopen zodat ik toch sociaal kan zijn. Na haar ontbijt gaat Ana Maria buiten hardlopen. Ik was graag meegegaan, maar ik heb nog steeds last van mijn knieen en wil eerst goede steunzolen hebben voor ik weer echt kan hardlopen.

Tegen tienen komen Sandy en Athena ook uit de basement naar boven. Zij hebben heerlijk geslapen, gelukkig. We maken ons allemaal klaar en de laatste, die doucht, moet het met lauw water doen. Onze boiler kan zes lange douches niet aan.

We gaan vanmiddag opsplitsen. Wij ouders gaan naar Middleburg voor een middagje wijngaarden en de kinderen gaan met de metro naar Washington. Daar gaan ze naar het natuurhistorische museum. Gelukkig is dat nog open ondanks dat de federale regering gesloten is.

Wij gaan eerst naar het centrum van het gezellige oude plaatsje Middleburg. Daar hopen we bij de delicatessenzaak een picknick lunch bij elkaar te krijgen. Alleen blijkt de delicatessenzaak nu een oesterbar te zijn. Gelukkig is er ook de Safeway waar we lekkere kazen en vleeswaren kopen en een zakje worteltjes om toch wat gezonds te hebben.

De eerste wijngaard, die we bezoeken is Cana. Daar bestellen we ieder een glas wijn. Rood voor de mannen en wit voor Ana Maria en mij. Het is goede wijn en de meegebrachte lekkernijen smaken er heel goed bij!

We zitten gezellig te kletsen met het mooie uitzicht over de wijnranken en de heuvels van de Piedmont. Als we klaar zijn ruimen we op en gaan naar de tweede wijngaard, Chrysalis. Hun wijnen zijn mijn favoriet in deze omgeving, maar tegenwoordig hebben ze een enorm proeflokaal en de gezellige sfeer van het vorige is er niet meer.

De wijn wordt ook door Berend Jan en Ana Maria helemaal goedgekeurd. Ze nemen een fles van de Sarah's Patio Red mee naar huis. Het is gezellig zo met zijn vieren en voor we het weten is het tijd om naar huis te gaan.

De kinderen zijn intussen ook terug en hebben een leuke middag gehad in het natuurhistorische museum. Saskia heeft ze tevens meegenomen naar de Amsterdam Falafel Shop. Daar hebben ze frietjes op de Nederlandse manier met allerlei sauzen en natuurlijk falafels

Iedereen heeft een leuke middag gehad en nu gaan we met zijn allen Italiaans eten bij Pazzo Pomodoro. Daar heb ik een tafel voor acht gereserveerd en Michael, die we al lang kennen van achter de bar, is onze ober.

Het wordt erg gezellig en iedereen is blij met zijn of haar eten. Ik heb de zuppa di pesce weer met allerlei zeevruchten in een tomaten met anijs soep. Erg lekker! Al moet ik zeggen dat de pizza's er ook wel erg lekker uitzien! Soms mis ik lekker snoepen van die korst wel.

Thuis gaat Saskia naar een feestje en de rest van ons kijken naar de film Life of the Party. Ik ben de enige, die hem al gezien heeft, maar vind het niet erg hem nog eens te zien. Het was weer een heel leuke dag en er komen er nog twee!

Een rondleiding en wijngaarden

Zaterdag

Rick is al om half acht op en eigenlijk ben ik ook klaarwakker. Niet veel later sta ik onder de douche en kleed me in rondleiding tenue. Ik heb besloten ondanks de koelere temperaturen gewoon een bermuda met topje aan te doen. De regenjas zal me genoeg warmte geven.

We halen ontbijt en koffies bij Starbucks en rijden dan naar de stad. Onderweg begint het te regenen en niet zo'n beetje ook. Ik hoop niet dat dat de hele dag het geval gaat zijn! Bij het Smithsonian kasteel wacht ik de ergste bui af in Ricks auto en loop dan snel het kasteel binnen.

Daar koop ik een flesje water met citroensmaak en als ik weer naar buiten stap is het gelukkig droog. Ik speel wat Pokémon Go en ga dan bij de grote M paal voor de uitgang van het Smithsonian station wachten.

J. sms-t dat ze wat verlaat zijn. Ze hadden een rondleiding door het Witte Huis om half acht en alles nam wat langer dan ze hadden gedacht. Geen probleem want ik heb de lunchreservering zoals altijd voor een uur gemaakt en dat gaan we makkelijk halen. Precies om half elf, een half uurtje later dan afgesproken, komen ze het station uit.

Vandaag ga ik op stap met J. en haar man K. J. blijkt een nurse practitioner te zijn in Nederland, iets waar Katja ook naar streeft. Ik schat J. en K. van de leeftijd of iets ouder dan Katja en Kevin. Het is meteen gezellig want J. vooral is een lekkere klets. Dat heb ik het liefst want dan voelt het minder als gids en klanten.

We lopen naar het Washington Monument en het valt me op dat het vrij druk is in de stad, ondanks het mindere weer. Ik vertel over deze hoogste obelisk ter wereld en dan lopen we naar het Tweede Wereldoorlog monument.

De lucht ziet er wel heel dreigend uit, maar gelukkig blijft het voorlopig droog. Bij het Vietnam Veteranen Monument zien we een hele groep mensen in oranje bloezen. Ik leg uit dat dit een Honor Flight groep is. Die organisatie vliegt veteranen van over het hele land naar Washington om de monumenten van "hun" oorlogen te bezoeken.

Via het Lincoln Memorial lopen we naar het laatste oorlogsmonument, dat voor de Koreaanse oorlog. Het blijft mijn favoriet met zijn negentien roestvrijstalen soldaten. Hun gezichtsuitdrukkingen zijn zo sprekend.

We steken over naar het Martin Luther King Jr. Memorial. Hier is het heel rustig. We lopen langs het Tidal Basin naar het Franklin Delano Roosevelt Memorial. Dat is een modderig gedoe met grote plassen. Ik besluit de rest van de wandeling droger op de stoep te maken.

Eenmaal door de vier kamers van het FDR Memorial lopen we dus over de drogere stoep naar het Jefferson Memorial. Daar tocht het flink en maakt het zelfs voor mij althans koud. Als je 35 graden gewend bent is 20 graden echt koel.

We lopen zo snel dat we ondanks het halve uur vertraging nog tijd hebben voor de achterkant en voorkant van het Witte Huis voor de lunch. J. wil ook nog wat geld pinnen en er is een geldautomaat tegenover het Witte Huis.

Keurig om een uur lopen we de Old Ebbitt Grill binnen. We moeten een paar minuten wachten en worden dan naar onze tafel gebracht. Ik ben dolblij even te kunnen zitten want ik heb nieuwe Teva sandalen aan en dat was geen goed plan, kennelijk.

Op mijn linker grote teen heb ik een flinke open blaar. J. heeft blarenpleisters mee en geeft mij er een. Dat helpt goed en ik hoop dat even zitten het vanmiddag draagbaarder maakt.

Justin is onze ober en heel attent. J. neemt een broodje met kalkoen, K. houdt het bij een burger en ik neem de "little gem" salade met o.a. blauwe kaas en kerstomaatjes. Alles wordt met smaak gegeten en op Justins vraag of we dessert willen antwoorden we gezamenlijk nee.

Na nog een bezoek aan de toiletten hier gaan we verder. Helaas doen mijn voeten steeds meer pijn in de sandalen. Dat is zo vreemd want ik had dat nooit bij eerdere Teva's. Het regent intussen ook dus regenjassen aan en in mijn geval ook paraplu op.

Het is een wat miserabele wandeling langs Pennsylvania Avenue naar het Capitool. Door de regen is alles wat somber maar we zijn Nederlanders dus smelten niet. Bij het Capitool vertel ik over dat gebouw en dan klimmen we Capitol Hill op.

Als laatste gaan we de Library of Congress in. Daar hangen plastic zakjes voor de paraplu's en ik doe de mijne erin. Dan gaan we door de veiligheidscontrole het gebouw binnen. Zoals altijd maakt het flinke indruk.

We moeten vrij lang wachten voor we naar boven mogen om de grote leeszaal te bewonderen, maar dat is de moeite waard. Ik laat een aantal dingen zien op de tweede verdieping en we bekijken de bibliotheek van Thomas Jefferson. Daarvan is men veel aan het digitaliseren op het moment.

Op de onderste verdieping laat ik de Gutenberg bijbel zien en het vroegere kantoor van de bibliothecaris. Als laatste bekijken we de eerste kaart van de Verenigde Staten uit 1784. Op de trap naar beneden laat ik zien dat ze via een tunnel naar het Capitool kunnen en daar nog een rondleiding doen.

Daar hebben ze wel oren naar en we nemen afscheid. Ook nu krijg ik weer een flinke fooi, die ik zeer waardeer! Dit jaar voor het eerst in de acht jaar dat ik rondleidingen geef heb ik bijna iedere rondleiding een fooi gekregen. Ik begrijp het helemaal als mensen dat niet doen, maar ik ben ontzettend blij als men mijn rondleiding zo goed vond dat het een fooi waard is!

Rick stond al op een parkeerplaats op me te wachten en hij komt me dus een paar minuten later ophalen. Ik ben dolblij om mijn sandalen uit te doen. Ik moest bijna huilen van de pijn in de Library of Congress, jeetje! Ik hoop dat deze sandalen wel beter gaan voelen, misschien moet ik de Velcro aanpassen. Het is hetzelfde model als mijn vorige paar.

Er is een Pokémon Go evenement gaande en Rick en ik willen graag meespelen. Maar in heel Vienna zijn er geen andere spelers wat het voor ons onmogelijk maakt de Pokémon, die we zouden willen, te vangen. Volgende keer beter denken we maar.

Thuis verkleed ik me in warmere kleding en dan gaan we naar het Mosaic District voor een drankje bij Alta Strada. Ik bestel een bloody Mary en Rick een Lambrusco. We kijken de explosieve final van de US Open tennis. Serena Williams verliest, maar ook wel op een nare manier.

Terwijl we hier zitten bestellen we hun voorafje van prosciutto en dat is heerlijk! Super dun gesneden prosciutto, het is een echte delicatesse zo. Ricks vader belt en Rick gaat even buiten met hem praten. Gelukkig gaat alles goed al merkt Dad zijn leeftijd steeds meer. Niet verwonderlijk als je een actieve 82-jarige bent.

Als Rick terugkomt hebben we geen van beiden animo om nog ergens anders heen te gaan. We vinden lekkere gerechten op het menu van Alta Strada. Voor Rick de varkenshaas en ik neem de zalm. Die komt met een overheerlijke salade met bieten, wortel, venkel en pistaches. Voor het eerst ooit vind ik een salade met bieten zeer smakelijk!

Thuis ga ik in mijn makkelijke stoel liggen en tv kijken. Saskia is onderweg naar huis en gaat morgen, de dag voor mijn verjaardag, mee naar de wijngaarden, ik zie ernaar uit!

Zondag


Vannacht hoorde ik de regen al op het dak roffelen. Het is flink somber en nat als we opstaan en de temperatuur maar zestien graden. Saskia slaapt nog en we nemen aan dat zij haar gewoonlijke ontbijt wil.

Mijn orchidee bloeit opeens weer`

We halen eerst onze koffies van Starbucks. Rick neemt dit keer een warme koffie, maar ik weet niet of ik mijn nitro brew nog ooit op wil geven, vandaag in ieder geval niet. Bij Caffe Amouri halen we Saskia's soya latte. Daar is het heel druk dus het neemt flink wat tijd.

Intussen staat bij SouthBlock Saskia's acai bowl klaar en bij Panera haal ik mijn boterham met ham, ei, spinazie en (althans dat zou gemoeten hebben) geroosterde tomaat. Ik check het voor we naar huis gaan, want het is vrijwel altijd verkeerd gedaan.

Dit keer lijkt het goed te zijn tot ik thuis tot de ontdekking kom dat er geen tomaat tussen zit. Ik ga toch eens met een manager hierover praten bij Panera. Het is gewoon belachelijk hoe vaak de bestelling, die nota bene online is dus zwart op wit, verkeerd wordt vervuld!

Thuis ga ik mijn uur op de elliptische machine doen, terwijl Saskia haar was doet en Rick alvast inpakt voor morgen. Dan maken we ons allemaal klaar om eropuit te gaan.

Het is een beetje traditie geworden dat we het weekend voor mijn verjaardag wat wijngaarden gaan bezoeken. Zo ook vanmiddag. We halen eerst bij Whole Foods salades, gerookte zalm en prosciutto als lunch en Saskia wat veganistische lekkernijen.

Dan rijden we door de stromende regen richting Leesburg. Daar gaan we eerst naar de Stone Tower wijngaard. Die is een van de grootste in onze nabije omgeving en ook altijd erg gezellig. Alleen zien we bij het grote gebouw staan dat er geen zelf meegebracht voedsel genuttigd mag worden.

Dat is balen en we denken dan maar iets te kopen, want we hebben flinke trek. Als we het bord nog eens goed lezen zien we echter dat er in de kleinere schuur wel gepicknickt mag worden. Dan rijden we daar maar naartoe.

Het is hier nog kouder dan thuis met maar veertien graden en een koude wind. Het tocht in de schuur en er zijn geen zitplaatsen binnen. Buiten op het terras is er nog wel een tafel onder een afdak. Die nemen we dan maar en met wat extra jassen en wraps uit Ricks auto is het ook warm genoeg.

Een vriendelijke medewerker laat zien welke wijnen ze hebben en mijn keuze valt op de sauvignon blanc. Rick neemt een glas mousserende rose en Saskia houdt het bij water aangezien ze nog veel te studeren heeft. Dan vallen we ook aan op de meegebrachte lekkernijen.

Omdat het toch kil is blijven we niet lang nagenieten. In plaats daarvan besluiten we nog een paar andere wijngaarden aan te doen. De eerste daarvan is Willowcroft Farm, de oudste wijngaard in Loudoun County.

Hun proefkamer ligt in een oude schuur en is heel gezellig. Hier zijn maar een paar andere mensen en het is er behaaglijk warm. Rick wil niet meer wijn, maar ik proef de verschillende wijnen, die ze hebben, en die zijn verrassend lekker. Zelfs hun rode wijnen vind ik goed, terwijl ik van de Virginiaanse wijnen vaak vind dat er teveel tannines inzitten.

Als laatste gaan we naar de Dry Mill wijngaard. Het weer zorgt er waarschijnlijk voor dat het over het algemeen een rustige dag is, want ook hier zijn maar een aantal mensen aanwezig. Ik bestel een glas van hun rose en die is heel erg smakelijk. Bijna neem ik er een fles van mee, maar $25 is me wat te duur.

Het regent nog steeds als we naar huis rijden. Daar doet Saskia haar was en andere spullen weer in de auto en gaat terug naar Richmond. Het was erg leuk haar even te zien en de dag voor mijn verjaardag met haar te vieren.

Voor ons avondeten gaan Rick en ik naar Glory Days. Daar is het druk want het Amerikaanse football seizoen is begonnen en de Washington Redskins spelen (en winnen wonder boven wonder). We vinden nog net een paar stoelen aan de bar.

Als voorafje bestellen we de gegrilde kip"sate" met een Buffalo saus en heel veel knoflook! Op het menu zie ik tot mijn genoegen dat je de salades ook als halve portie kunt bestellen. Dat doe ik met de Buffalo kip salade. Die is als halve portie nog steeds flink en meer dan genoeg. Ik ben dol op de Buffalo saus dus het smaakt me heel goed. Rick heeft chili, die er ook goed uitziet.

Thuis geeft Rick mij alvast mijn verjaarscadeau want het zou onzin zijn het mee te sjouwen naar Las Vegas. Het is een nieuw snorkelmasker, zo een die over je hele gezicht gaat. Ik heb er sinds ik vorig jaar een vrouw ermee zag bij het Great Barrier Rif een willen hebben. Ik kan dan ook niet wachten het uit te proberen!

Vandaag vier ik ook dat ik negentien jaar geleden het Amerikaanse staatsburgerschap kreeg op 9/9/99. Destijds was dat met gemengde gevoelens want ik moest mijn Nederlanderschap ervoor opgeven. Het was om mijn vader in de VS te kunnen laten blijven (twaalf jaar later ging hij toch terug naar Nederland).

Met dat staatsburgerschap kreeg ik wel stemrecht hier en dat heb ik met iedere gelegenheid gebruikt, zelfs als iemand geen tegenstander had. Zeven jaar later kreeg ik ook mijn Nederlanderschap terug dus alles kwam op zijn plaats.

Het was ondanks het weer toch weer een heel leuk weekend! Gelukkig komen er weer warmere temperaturen aan, al hoop ik niet dat we Florence over ons heen krijgen. Over warmere temperaturen gesproken, het zal in Las Vegas tussen de 38 en 41 graden zijn!

Een ijskoude gezellige dag met mijn broer

De thermometer laat -12 zien als we beneden komen. Gelukkig neemt Rick Orion mee naar buiten want dat is mij veel te koud!!!

Daarna maak ik een ontbijtje van crumpets met gerookte zalm en gebakken eieren voor de mannen en mezelf. Het smaakt ons zeer goed en daarna laat ik de heren hun electronica uitproberen en vertrek naar de sportschool.

Om half tien is het nog zo koud!

Daar doe ik een kwartier cardio en dan komt Sharon me halen voor de personal training. De laatste dit jaar en ze maakt er een goed half uur van. Na afloop doe ik nog wat cardio en haast me dan naar huis.

De mannen zijn al klaar en ik douche gauw. Dan vertrekken we naar Leesburg. Rick wil Berend Jan meenemen naar het enige Delirium Tremens Cafe in de VS. Het oude stadje is gezellig versierd voor Kerst. Ik vind dit altijd zo'n leuk plaatsje!

In het cafe nemen we plaats aan de bar en bestellen Rick en BJ het kerstbier van Delirium Tremens. Ik zie jenever, die allerlei "smaken" heeft. Ik kies de bloody Mary jenever en die is bijzonder. We bestellen lunch en ik neem het kaas en charcuterie plankje, erg lekker! Ik krijg een paar frietjes met mayonnaise van BJ en die zijn ook heerlijk.

Nu de mannen hun bier hebben gehad rijden we naar de Stone Tower wijngaard. Wijn is mijn ding, maar Berend Jan vroeg naar een wijngaard te gaan. Die zijn hier zo idyllisch met de glooiende heuvels en ruwe weides met vee. Hier is het behaaglijk binnen en gezellig, maar niet overdreven, druk. We zijgen neer op een paar banken bij de open haard en BJ en ik gaan een glas wijn bestellen.

Rick doet dit keer niet mee. We bekijken de lijst met wijnen en komen beiden uit op de Cabernet Sauvignon. Berend Jan heeft zin in een snack erbij en koopt een rol met prosciutto en mozzarella. We ontspannen ons en hebben prachtig uitzicht op de heuvelachtige wijngaard.

Voor we het weten is het tijd om terug naar ons gebied te gaan. We hebben kaartjes voor de Downsizing film van vier uur. De mall is nog steeds heel druk, vooral met dit koude weer, dus het is even zoeken naar een parkeerplaats.

Met popcorn (voor Rick en BJ want ik zou echt niet ook nog popcorn op kunnen!) en frisdranken nemen we plaats in de zaal. Tot onze verbazing is het helemaal niet druk bij deze film. Hij lijkt ons juist zo leuk!

Dat is hij ook wel, maar af en toe vind ik het wel erg doemdenken en dat wil ik eigenlijk niet van een film. Ook het einde vinden we bizar (al had ik niet geweten hoe het anders had kunnen eindigen). Het is een heel andere film dan ik had verwacht eigenlijk. Best de moeite waard, maar niet het caliber van Star Wars of Jumanji.

Inmiddels is het etenstijd maar onderweg naar de restaurants stoppen we nog in een paar winkels. Bij Uni Qlo koop ik een lange donzen jas, zoeen die je heel klein kunt maken. Ik neem de donkerblauwe eens in plaats van zwart. Ik vind ze ideaal, licht, maar warm genoeg (tenzij het echt heel koud en winderig is maar dan kun je er warme laagjes onder doen).

BJ wil eigenlijk ook een nieuwe donzen jas, maar hij ziet er geen van zijn gading. We kijken nog even bij de Amazon winkel en gaan dan op zoek naar een restaurant. Onze hoop op snel een tafel vinden vervliegt als we de rijen wachtenden zien.

Wonder boven wonder zijn er twee tafels vrij in het bargedeelte van Seasons 52 en daar nemen we er gauw een van. Ik weet al welk gerecht ik wil zodra ik het op het menu zie. De varkenshaas met haricots verts en bacon en een heerlijke zoete aardappelpuree, het is zo lekker!

Rick heeft meatloaf en Berend Jan een salade met tonijn, die er ook voortreffelijk uitziet. Berend Jan beaamt dat. Dit restaurant had vroeger alleen gerechten onder de 475 calorieen. Nu niet meer, maar nog steeds is het gezond eten en laag in calorieen vergeleken bij andere restaurants.

Als we naar de van lopen doe ik mijn nieuwe jas aan. Die is precies zoals ik had gehoopt. Ik heb dinsdagochtend een rondleiding en de temperatuur gaat volgende week niet boven het vriespunt uitkomen dus het is zaak me warm te kunnen kleden.

Thuis treffen we een enthousiaste Orion. Hij is beter met mijn broer al blaft hij nog steeds af en toe. Het is heel grappig, want als BJ "sit" tegen Orion zegt gaat hij ook zitten en houdt op met blaffen. Het is in ieder geval oneindig beter dan voor Orion medicijnen kreeg.

Morgen nog een leuke dag met BJ, die we voornamelijk in de stad gaan doorbrengen. Morgen wordt het gelukkig iets minder koud, vandaag kwam het kwik niet boven de -5. Maar dat is van korte duur want volgende week gaan we de diepvries in en dat vind ik helemaal niet fijn!

Moederdagweekend

Zaterdag

Vannacht heb ik verschrikkelijk geslapen.  Ik werd om vier uur wakker en had zoveel pijn dat ik niet weer in slaap kon komen.  Ik kon werkelijk geen manier vinden om te liggen zonder enorme pijn in mijn ledematen.  Wanhopig nam ik wat ibuprofen wat nooit afdoend helpt, maar genoeg om toch weer wat te kunnen doezelen.

Als ik om vijf voor zeven dan ook een hondenneus in mijn nek voel ben ik allerminst blij! Gelukkig laat Rick Orion uit en komt dan ook weer naar bed.  Orion is waarschijnlijk nu in Ricks werkdag ritme.  Gelukkig gaat hij ook weer rustig liggen en kunnen we nog een tijdje door snurken.

Katja en Rick zijn al beneden en de honden aan het spelen als ik om kwart voor negen naar beneden kom.  Ik voel me nog steeds allerminst lekker, veel pijn en rare rillingen.  Katja en ik eten weer beschuit met gerookte zalm en tomaat als ontbijt wat prima smaakt.

Dan is het tijd om te sporten.  Katja heeft de elliptical op haar programma staan en ik heb niet zoveel fut.  Ik besluit dus een half uur op de plaats te gaan hardlopen.  Mijn spieren hebben beweging nodig, maar dat is minder intens dan hardlopen of de elliptical.

Rick gaat een stuk hardlopen en zo zijn we allemaal, behalve Saskia, die koffie en ontbijt haalt met Kaylee, aan de fitness. De honden spelen intussen samen en maken het wat moeilijk voor mij om mijn routine af te werken.  Toch heb ik eindelijk 5000 stappen bijeen na een half uur en meer lukt me vandaag niet.

We maken ons allemaal klaar en geven de honden hun Kongs.  Bij Whole Foods halen we lekkernijen voor een picknick en rijden dan naar het westen.  Het is een mooie rit en onderweg breken de wolken ook open en zien we zowaar zon. 

Mijn opa zei altijd dat als je een broek zou kunnen maken uit de blauwe lucht het op zou klaren. Rick hoorde gisteren dat er hier net zo'n gezegde is.  In ieder geval is het droog dat is al fijn.

We gaan picknicken bij een wijngaard en kiezen daarvoor Stone Tower. Dat is een van de grotere wijngaarden in de omgeving en het is er druk!  Binnen vinden we geen tafel dus moeten uitwijken naar het terras.

Rick en de meisjes halen glazen wijn en ik zet de picknick klaar. Het uitzicht hier is prachtig, een van de mooiste uitzichten, die wij gezien hebben bij een wijngaard.  Rick en ik nemen rose, Katja heeft blanc de blancs en Saskia de viognier.

We hebben hummus met wortel en selderij, verschillende kazen, crackers, fruit en meer.  Het smaakt allemaal heel goed, alleen is Katja niet warm genoeg gekleed.  Rick gaat kijken of er binnen intussen plaats is en dat is het geval.  We luisteren nog een tijdje naar het goede bandje en gaan dan naar de tweede wijngaard vlakbij.

Deze, Zephaniah (spreek uit "Zeh-fah-naiah"), is nieuw voor ons.  Ik las erover in het Washingtonian tijdschrift.  Daarin schreef men dat deze wijngaard een andere wereld is vergeleken met Stone Tower.  Dat is inderdaad het geval, al vinden we later uit dat de eigenaresse dat niet zo kon waarderen.

Hier bevinden we ons midden in het boerenland. Deze wijngaard, vinden we later uit, is ook een Angus stieren boerderij, ze staan bekend om hun goede biefstukken.  Helemaal lang geleden begonnen ze als een melkproducten boerderij.

Wij parkeren en het lijkt een stuk minder druk dan bij Stone Tower.  Het "proeflokaal" blijkt gewoon in het woonhuis uit 1820 van de eigenaars te zijn!  Het is smaakvol ingericht met veel antiek en genoeg plek om te zitten en wijn te genieten.

De eigenaresse verwelkomt ons heel vriendelijk en we nemen plaats aan hun eettafel.  Hier gaan ze vanavond aan eten, maar voor nu krijgen wij een wijnproeverij.  Hun wijnen zijn heel goed!  Rick is de enige, die niet mee proeft, hij houdt het bij het water uit hun bron onder het huis wat ook bijzonder lekker smaakt.

De meisjes zijn vooral dol op een van de witte wijnen en ik op de rose. Katja en ik bestellen nog een glas van de witte wijn en we nemen wat flessen mee naar huis.  Ze hebben goede klanten aan ons, maar dit was dan ook zo'n leuke ervaring!  Als we vertrekken bedanken we de eigenaresse dan ook zeer, het was of we bij haar op bezoek waren.

Thuis laten Rick en Katja de honden uit.  Ik voel me intussen weer echt naar.  Ik neem nog maar weer ibuprofen en maak mijn stoel tot een bed voor een korte rusttijd.  Gelukkig helpt dat want ik vind het niet leuk nu de meisjes er zijn me zo rot te voelen!

Om zeven uur hebben we gereserveerd bij Red Galanga, een nieuw restaurant voor Katja.  Saskia is te moe om mee te gaan dus we gaan met zijn drieen.  Het is een gezellig restaurant, maar helaas is de serveerster niet zo goed.

Rick neemt de nasi goreng, die er lekker uitziet, maar het is Maleis, niet Indonesisch. Katja en ik nemen sashimi en sushi.  Het smaakt allemaal best, maar ik zou dit restaurant zoveel beter willen vinden. Alles kost ook extra, zoals miso soep bij de sushi.  Bij andere restaurants krijg je die gratis.  Maar ze hebben gerechten, die niet direct Japans zijn wat Rick aantrekt.

Thuis gaan de dames en Rick naar een film kijken.  Ik voel me er niet goed genoeg voor dus hang in mijn luie stoel.  Ik hoop me morgen echt beter te voelen!

Zondag

Gelukkig heb ik stukken beter geslapen en word om zeven uur gewekt door een keiharde hondenpoot op mijn hoofd. Au!  Ik gil kennelijk zo hard dat Orion van schrik weer gaat liggen en nog een uurtje doorslaapt.

We staan op en tot mijn grote vreugde zie ik een prachtig zonnige dag als ik de lamellen opentrek.  De rare rillingen van gisteren zijn gelukkig weg, maar de pijnen nog niet.  In ieder geval heb ik zo meer energie.

Katja, Rick en ik halen koffies van Starbucks.  Ik heb besloten eens gewone ijskoffie te proberen in plaats van een Americano en dat bevalt me goed. Dan rijden we door de drive thru van Peet's Coffee en halen daar onze kipworst met ei en kaas broodje.  Ik weet niet goed hoe ik die kipworst moet beschrijven, maar het is erg lekker.

Snickers geniet ook van de zon

Buiten op het deck eten we en dan besluit ik weer wat op de plaats te gaan hardlopen.  Ik moet bewegen, maar ik heb absoluut geen zin om op een machine te gaan staan.  In plaats daarvan spring ik maar weer eens op de plaats op het deck, luisterend naar de vogels en kijkend naar de bloemen. Wat een verschil maakt zonneschijn toch!

Na een half uurtje komen Rick, Katja en Saskia naar buiten met kaarten en cadeautjes.  Katja zegt dat haar aanwezigheid mijn cadeautje is, maar ze heeft me ook al een boeket bloemen gegeven en inderdaad is haar aanwezigheid een grote gift.

Saskia heeft een lieve kaart voor me, een zakje met salted caramel truffels en een paar leuke oorbellen.  Rick verrast me met een schattig kettinkje met "I love you to the moon and back" ingegraveerd.  Alle drie lieten ze ook lieve berichtjes achter op Facebook en Kai en Bea maakten een heel leuke kaart.  Kortom, ik ben weer eens heel goed verwend!

Klik voor de grotere versie

Dan lijnen we de honden aan voor een wandeling door de buurt. Het is nog steeds onvoorstelbaar hoe goed Orion en Django nu samen zijn.  Af en toe haalt Django nog uit naar Orion, maar over het algemeen hebben ze het prima samen.

Rick en Katja krijgen opeens zin om te gaan hardlopen.  Samen gaan ze er een half uurtje op uit.  Ik zou graag meegaan, maar echt hardlopen doet me teveel pijn.  Ik ga dus nog even wat verder "hippen" op het deck. Gelukkig is het zo groen om ons heen dat bijna niemand me kan zien.

We kleden ons allemaal netjes aan.  De meisjes hebben heel leuke jurkjes aan, die erg op elkaar lijken.  Meestal hebben ze heel andere smaken dus dat is wel grappig.  Ik heb een maxi rok en topje aan en Rick een overhemd en jasje.

Rick heeft namelijk bij Muze in het Mandarin Oriental hotel in Washington gereserveerd.  We komen natuurlijk in de file te staan, want het is heel druk in de stad. Ik bel het restaurant dat we wat later komen en dat is geen probleem.

We lopen langs de brunch als we naar ons tafeltje gebracht worden en dat ziet er allemaal voortreffelijk uit! Er is sushi en sashimi, allerlei schaaldieren, kleine hapjes, warme gerechten, omeletten en meer.  En de desserts zien er te mooi uit om te eten!

We bestellen allemaal een mimosa en gaan dan eten halen.  Katja en ik eten bijna dezelfde dingen, Saskia houdt het voornamelijk bij fruit, want er is verder maar bar weinig wat zij kan eten.  Dat is wel jammer, maar Saskia lijkt het helemaal niet erg te vinden.

De desserts zijn net zo lekker als ze eruit zien!  Een ziet eruit als een citroen en is gevuld met citroenmousse en is heerlijk luchtig.  De andere is gevuld met chocolade mousse.  Ze zijn nogal groot dus helaas heb ik geen plaats meer voor de andere bijzondere toetjes.

Het is schitterend weer en we nemen nog wat foto's buiten in hun mooie tuin.  We missen Kai allemaal wel in het plaatje.  Kai belt precies als we weer thuis zijn en we kletsen gezellig bij.  Hij praat ook even met de anderen en zo is het toch of hij er een beetje bij is.

Katja neemt weer afscheid en begint aan de lange rit terug naar huis, want er is veel verkeer. Wat zijn de afgelopen dagen weer voorbij gevlogen!  Haar vier dagen hier hebben leek zo lang, maar ze zijn omgevlogen!  Gelukkig blijft Saskia nog wel even.

De rest van de middag genieten we van het schitterende weer buiten op het deck.  Veel trek hebben we niet dus Rick haalt wat soep en dumplings van de Chinees voor mij en wat Libanese wraps voor hemzelf.  Het smaakt goed, maar haalt niet bij die heerlijke brunch vanmiddag.

Hij mist zijn vriendje Django nu weer

Zo eindigt weer een heel gezellig weekend.  Gelukkig krijgen we de komende week heerlijke temperaturen.  Dat geeft me altijd een vakantiegevoel.