Over een schitterende herfstdag

Rick en ik zijn beiden om tien voor half vijf wakker, maar ik probeer nog een uurtje te doezelen. Het is maar zeven graden buiten en het lokt niet om een heel vroege wandeling in het donker te gaan maken. Ik wacht tot tien voor half zeven en kleed me dan met laagjes aan. 

Als ik vertrek heb ik een dikke das om mijn nek en handschoenen aan. Ik zet er flink de pas in en na een kwartier heb ik het al zo warm dat de das en handschoenen uit kunnen. Het wordt een mooie wandeling. Eerst kom ik twee herten tegen en ze lijken wel standbeelden. 

Daarna vermaak ik me met naar de herfst en Halloween versieringen te kijken. Ik moet zeggen dat zo'n enorm skelet dat in het half duister opdoemt wel even schrikken is. Maar dat is Halloween, griezelen hoort erbij. 

Niet veel later zie ik een hele groep herten. Als ik ze goed tel zijn het er zes. Het blijft leuk wild tegen te komen, maar men gaat er deze winter wat aan doen. Er zijn teveel herten en er zullen er afgeschoten worden.

Met mijn brein ben ik het ermee eens. Er is niet genoeg eten voor de dieren, vooral in de winter en ze verhongeren en worden ziek. Maar mijn gevoel vind het een vreselijk idee. Wel goed is dat het vlees naar gaarkeukens wordt gebracht en daarmee de daklozen eten krijgen. 

Mooie herfstkleuren al

Net voor half acht ben ik weer terug. Ik maak mijn gewoonlijke ontbijt dat ik toch wel gemist heb. Vooral de paddestoelen, misschien lijkt dat geen logisch ontbijt eten, maar bij mijn prakje passen ze uitstekend. 

Na Ricks douche gaan we naar Starbucks. Ze hebben een nieuw drankje, een Aerocano. We vragen wat het is en het blijkt met lucht gemaakte espresso over ijs te zijn. Ik houd het wel bij mijn nitro brew, want ik houd niet van dat vele ijs in Amerikaanse drankjes.

Dinsdag is natuurlijk personal training dag en Sharon wacht me al op. We ontzien mijn benen vanwege de knieproblemen, maar verder is het weer een pittig half uur. 

Na afloop ga ik naar Whole Foods en wandel eerst een stukje op het W&OD pad. De herfstbesjes zijn altijd zo mooi. Het is wel fris en ik heb geen jas aan dus lang maak ik het niet. 

Mijn lijstje is niet lang en ik vind alles erop. Ook hier zijn allerlei herfstproducten te krijgen. Ik wil altijd zo graag die meerkleurige mais, maar de prijs houdt me tegen. Het schijnt moeilijk te zijn het te laten groeien. 

Judith zei dat ze misschien tijd had om te video bellen, maar ze heeft het uiteindelijk te druk. Hopelijk lukt het binnenkort weer. Het is wel wat ingewikkelder nu zij in een andere tijdzone woont. 

Na de lunch ga ik eens kijken of ik bij DePaul's Urban Farm wat inzendingen voor fotothema's van de 365 Photo groep kan vinden. Die thema's zijn: pompoenen, de kleur oranje en seizoensgebonden. Ik denk dat ik wel wat kan vinden tussen de foto's, die ik maak. 

Verder koop ik wat mini pompoentjes, twee ongewone vormen en drie gewone oranje. Thuis leg ik ze op de fruitschaal. Dat staat altijd zo leuk. 

Mijn energie is helemaal op en in plaats van op de bank niets te gaan doen besluit ik een het zwart-wit kleurboek tevoorschijn te halen. Ik zoek een plaat van Parijs op en "kleur" die in. Ik vind het heel ontspannend en het resultaat mooi. 

Rick komt terug van zijn fysiotherapie en samen maken we het eten. Ik heb gisteren bevroren rundvlees kabobs gekocht van Trader Joe's. Die hoeven enkel even in de oven. Ik maak er een komkommersalade bij en we eten de kabobs in wraps. Die van Rick zijn tortilla's en die van mij eiwraps. Het is lekker en voor herhaling vatbaar. 

En nu ga ik verder met een van de Nederlandse programma's. Waarschijnlijk begin ik met 2 voor 12. Ik heb de Slimste Mens nog niet gekeken. Het moet vreemd zijn Paulien te zien terwijl we weten dat ze overleden is.