Gisteravond belde de dierenarts dat ze niets had kunnen vinden bij Orion. Alles zag er op de roentgenfoto's normaal uit. Rick ging hem dus om een uur of elf ophalen en ik hoorde ze rond middernacht de slaapkamer binnenkomen.
Orion ging gewoon slapen, hoewel niet op zijn gewoonlijke plek maar midden in onze kamer. We sliepen tot half vijf en toen begon Orion weer erbarmelijk te janken. Rick had pijnstillers meegekregen en na een tijdje kregen we Orion en onszelf weer in slaap.
Door deze nogal gebroken nacht lukt het me niet zo vroeg op te staan. Ook wil ik Orion, die naast mijn bed ligt, niet storen. Ik blijf tot net voor zevenen liggen en ga dan mijn wandeling maken.
Behalve dat ik niet zo goed geslapen heb denk ik ook dat ik een reactie op een van de prikken van gisteren heb. Ik voel me niet helemaal goed en heb een ongewone hoofdpijn. Ik maak mijn wandeling dus maar 2,5 kilometer. Zo heb ik het wel gedaan, maar niet zo intensief als gewoonlijk.
Onderweg kom ik een groepje herten tegen. Ik denk eerst dat het er twee zijn en zie er dan nog een. De foto is een beetje een zoekplaatje, maar het vierde hert dat ik als laatste zie staat er wel op.
Als ik thuiskom zijn Rick en Orion nog niet beneden. Ik zet thee voor Rick en koffie voor mezelf. Dan begin ik aan het maken van mijn ontbijt. Tegen achten komen Rick en Orion tevoorschijn. De Gabapentin, het medicijn voor Orion, lijkt goed te werken.
Na het ontbijt gaan we naar Starbucks voor onze koffies. Die hebben we allebei wel nodig. Het is fris met maar een graad of vijftien. Ik had vanochtend bijna mijn handschoenen aangetrokken en ben heel blij met mijn heerlijke warme Comfrt hoodie. Die heeft ook heel veel zakken, handig voor op reis.
Al gauw is het tijd om me klaar te maken voor personal training. Ik besluit niet te gaan fietsen, ik voel me er niet lekker genoeg voor en ik wil daarna nog Vienna in. Sharon geeft me wat lichtere gewichten voor mijn armen, want die doen pijn van de prikken.
Na het halve uur met Sharon rijd ik naar Whole Foods. Ik heb twee dingen om terug naar Amazon te sturen. Verder schep ik een bakje vol met hun heerlijke gemarineerde wilde paddestoelen en neem een grote fles water met elektrolyten mee.
Rick heeft intussen de tassen met herfstdecoraties van zolder gehaald. Ik zet alles neer en ook de leuke kabouter, die ik van Judith voor mijn verjaardag kreeg. Ik kan hem Judith meteen laten zien, want we hebben onze virtuele lunch.
Om kwart voor drie neemt Rick Orion mee naar de dierenarts en ik ga, nadat ik de salade voor vanavond heb gemaakt, even op de bank liggen. Dat doet me goed en na een uurtje voel ik me een stuk beter.
Rick komt terug met de mededeling dat ook deze dierenarts niets kon vinden. Orion jankte niet, terwijl hij dat hier thuis wel deed. Het is een raadsel.
Orion krijgt nu antibiotica voor de zekerheid en we moeten de pijnstillers volhouden (die we hem na vannacht niet meer hebben gegeven) zolang nodig. Het fijne is dat er niets ernstigs aan de hand is, maar vervelend dat we niet precies weten wat de pijn veroorzaakt.
Nadat hij het gras heeft gemaaid grilt Rick kipspiesjes met peper/citroen en chipotle smaak. De salade, die ik eerder maakte smaakt er heel goed bij. Verder eten we wat zuurdesem brood met boter om de maaltijd af te maken.
We hopen allebei op een goede nachtrust na de gebroken nacht. We zullen Orion zijn pijnstiller voor het slapen gaan geven en dan maar hopen dat hij niet weer met pijn wakker wordt.
0 reacties:
Een reactie posten