We gingen om half negen al slapen dus als mijn wekker om zeven uur gaat heb ik volgens Fitbit bijna tien uur geslapen. Kennelijk was het nodig.
We kleden ons aan en lopen even door Victoria station. Altijd weer leuk, vooral voor Rick, om de Europese treinstations te bezoeken.
Dan lopen we naar Bill's om te ontbijten. Dit hadden we gisteren ook moeten doen. Ze hebben er een uitgebreid menu en mijn wens van black pudding.
Rick gaat weer voor de gerookte zalm Royale en ik voor de avocado toast met gepocheerde eieren en black pudding. Het is lekkerder en goedkoper dan gisteren.
Terug in het hotel nemen we onze douches en ik doe qi gong. Dan pakken we in, checken uit en slepen de bagage naar de Doubletree vlakbij.
Toevallig ligt dat vrijwel aan de overkant en de bus naar Southampton staat al klaar. We hebben deze via Viator geboekt en het is een stuk goedkoper dan een Uber of taxi. Voor de terugweg zullen we waarschijnlijk wel aan een van bovenstaande moeten geloven.
Het weer is echt Engels, mistig en grijs. Verder naar het zuiden breekt de zon echter af en toe door. Na precies twee uur zijn we in Southampton.
De buschauffeur zet eerst de MSC cruise gangers af en brengt ons dan naar ons hotel. Het Leonardo Royal hotel heeft onze kamer voor tien pond bijbetaling klaar.
Het is vreemd te moeten betalen, maar we hebben het ervoor over. Op de kamer frissen we ons wat op en gaan dan op zoek naar lunch.
Die vinden we bij de gezellige Duke of Wellington pub. Alleen waren we in de bus al verkleumd en hier is het ook waterkoud, want de deur staat open. Het personeel loopt met korte mouwen dus is er duidelijk aan gewend.
Het is leuk om bij authentieke pubs te eten, maar iets vinden dat niet vol koolhydraten zit is een uitdaging.
Uiteindelijk kies ik gewoon waar ik zin in heb. Dat zijn whitebaits, kleine gefrituurde visjes met een dipsausje. Ik bestel er de groente (broccoli, kool en wortels) bij, want vanochtend had ik ook al niet veel groens. Rick geniet van zijn steak and ale pie.
Dan beginnen we aan het verkennen van Southampton. Als eerste bezoeken we het oudste museum, het Tudor House. Dat is echt de moeite waard met zijn uitgebreide geschiedenis
Het teken dat er geen heksen in dit huis zaten werd door archeologen op een muur gevonden
Hun kerstmarkt zal binnenkort openen
Het restaurant van het hotel ziet er goed uit en we hebben geen zin om verder te zoeken. Rick kan hier zijn biefstuk krijgen en ik zie een aantal visgerechten op het menu.
We gaan er om zes uur heen en hebben een heerlijk diner. Ik begin met de wilde paddestoelen veloute en Rick met de garnalencocktail.
Dan besluit ik dat ik in een biefstuk restaurant toch liever een filet mignon eet. Ik bestel de steak au poivre "blue" (vrijwel rauw). Rick gaat voor de sirloin steak.
Het is altijd een teken van een heel goed restaurant als de biefstuk temperatuur perfect is en dat is deze. De pepersaus met wilde paddestoelen en de spinazie smaken er perfect bij.
Als toetje neem ik het kaasplankje mee naar de kamer om daar nog van te snacken. Rick gaat weer naar de pub waar we lunch aten voor een pint.
We hebben morgen nog bijna de hele dag, want het schip wordt extra schoongemaakt vanwege norovirus aan boord.
















2 reacties:
Behalve de mooie foto's zijn ook de beschrijvingen van wat jullie eten altijd zo leuk en lekker. Ik heb dan al lang gegeten als je blog online komt, maar zou er zo weer trek van kunnen krijgen.
Hopelijk is het schip echt schoon want ziek wil je niet worden natuurlijk.
Sfeervolle foto's. Leuk om nog wat van Engeland mee te krijgen. Wat bijzonder dat heksenteken. Vraag me af wie bepaalde dat ze er niet waren. En wat zullen de mensen er bang voor geweest zijn.
Een reactie posten