Mijn Fitbit wekker gaat weer om tien voor half zeven, maar ik ben al wakker. Even heb ik geen zin om op te staan, maar dan bedenk ik me dat ik de wandelingen toch wel erg leuk vind. Ik kleed me weer in de badkamer aan en ga door de sportkamer naar beneden.
Daar wil Zorro zijn eten, maar dat neemt me teveel tijd in beslag. Ik trek mijn schoenen aan en gaan met die banaan. Dit keer besluit ik naar het andere zwembad in Vienna te lopen. De hele tijd heb ik het gevoel in een bos te lopen, zo lommerrijk is onze buurt.
Het is iedere keer een beetje warmer als ik vertrek en dit keer trek ik mijn jasje halverwege uit. Langzaamaan komen de echt zomerse temperaturen. Dan wordt heel vroeg wandelen een noodzaak.
Onderweg zie ik behalve heel veel actieve eekhoorns ook een chipmunk, zo'n Knabbel en Babbel eekhoorntje. Jammer genoeg is hij veel te snel voor een leuke foto, want het zijn fotogenieke beestjes.
Mijn Fitbit statistieken na de wandeling
We hebben telkens van die mooie spinnewebben, met of zonder spinnen, in de voortuin. Als de zon erop schijnt ontstaat er een iridiserend effect. Ik vind het zo mooi, ik zou wel foto's kunnen blijven maken.
Ondanks dat hij moet vasten wil Rick toch naar Starbucks. Dat doodt de tijd tot de afspraak een beetje. Ook gaan we naar Shilla Bakery in de hoop dat er tofu snacks zijn, maar dat is helaas niet het geval.
Langzaamaan wordt het tijd om me klaar te maken voor personal training. Hoe Sharon het iedere keer voor elkaar krijgt weet ik niet, maar het is altijd weer nieuw en een uitdaging om de oefeningen te doen. Het halve uur is dan ook zo voorbij.
Na afloop rijd ik naar Whole Foods, neem mijn sproeiflesje mee en ga een korte wandeling maken. Dan breng ik een paar dingen, die niet waren wat ik had gehoopt, terug om naar Amazon te sturen. Verder koop ik zalm hapjes voor het happy hour vanavond.
Thuis geef ik de planten voor en achter het huis water. Het heeft nu alweer zes dagen niet geregend en er wordt voorlopig niets substantieels voorspeld. Ook het "gewone" vogelhuisje vul ik bij. Dat van de kolibrie doe ik morgen wel.
Kennelijk gaat de locomotief een verfbeurt krijgen
Rick en ik eten gezellig samen lunch en dan maak ik me klaar voor het zwembad. Ik doe mijn wetsuit weer aan, maar ik denk dat ik morgen een shorty aantrek. Het water is niet meer zo heel koud. Met de temperaturen die dit weekend worden verwacht zullen geen van beiden meer nodig zijn.
Met het voornemen om op zijn minst tien baantjes te trekken begin ik. Ik voelde me voor de lunch moe, maar kennelijk was dat van de honger. Op mijn gemak en intens genietend trek ik toch weer veertig baantjes. Met mijn kickboard en dumbbells gebruik ik vrijwel alleen mijn benen en dat gaat goed.
De muziek staat weer flink hard, maar ik merk dat ik er vandaag beter tegen kan. Het zijn ook leuke liedjes. Ik blijf een uurtje op een ligstoel opdrogen en loop dan naar huis.
Rick is naar Tysons Corner vertrokken, want hij wil nieuwe schoenen. Dat valt alleen heel erg tegen voor hem. Hij moet waarschijnlijk online zoeken. Rick heeft heel brede voeten en alle schoenen zitten te krap.
Voor we het weten is het tijd om ons klaar te maken voor het happy hour met Christine en Chuck. Het wordt een gezellig uur. We bespreken o.a. Medicare, de medische verzekering die iedereen hier krijgt op zijn of haar 65ste verjaardag. Het is ingewikkelder dan het lijkt en Chuck heeft het al een tijdje dus is een goede vraagbaak.
Rick gaat daarna onze maaltijden ophalen. Die van mij is de yakitori van Genki en Rick heeft taco's van Taco Bamba. Straks de tweede aflevering van Emily in Paris kijken en dan zal ik vannacht lekker slapen na al die beweging.
0 reacties:
Een reactie posten