Ons pleintje nu:

zaterdag, juli 13, 2013

Sociaal dagje

Zodra we wakker zijn bellen Rick en ik Airflow, onze hvac (verwarming en airconditioning) monteuren.  Gelukkig is het vandaag regenachtig en koeler met zo'n 23 graden, dus de ramen kunnen open en geven wat koelte.  Heel ongewoon koel is het voor de zomer hier.

Airflow is een klein bedrijf en wij zijn goede klanten, (helaas?) wel bekend bij de receptioniste.  Zij belooft Rick dat hun technicien Charles vanmiddag langs zal kunnen komen.  Rick moet natuurlijk naar zijn werk en ik heb een lunch met een vriendin gepland, dus we vragen een later tijdstip.  Ze zullen een uur van tevoren bellen.  Helemaal goed.

Rick vertrekt naar zijn werk en ik naar de sportschool.  Na tien minuten lezen en geen Sharon ga ik eens op zoek naar haar.  Zij had me niet gezien en dacht dat ik er nog niet was.  We beginnen gauw aan het uur gewichten.  Natuurlijk vraagt Sharon me van alles en nog wat over de vakantie, al heeft ze alle foto's al op Facebook gezien. 

Het uur gaat snel voorbij en daarna doe ik nog even wat cardio, maar haast me dan naar huis.  Ik heb een lunchafspraak met Martine.  Eerst zouden we naar Mon Ami Gabi dichter bij haar gaan, maar nu weet ik niet wanneer de airconditioning man zal komen. 

We hebben dan maar besloten bij Panera in Vienna te gaan eten.  Niet zo leuk voor mij, want hier kom ik natuurlijk regelmatig. Dan zou ik eigenlijk iets anders dan anders moeten bestellen, maar nee, ik houd het bij mijn kop kippensoep en de tonijnsalade op tomaat-basilicum brood.

Martine neemt de tomatensoep en ook een tonijnsalade sandwich.  Zij heeft op haar Panera kaart een gratis zoet hapje.  Die zijn nogal groot en zeker geen "hapje", dus Martine vraagt mij mee te kiezen zodat we kunnen delen.  Het wordt een chocolade croissant (waar we later beiden een onvoldoende aan geven, de chocolade is lekker, maar het is geen Parijs, helaas).

We vinden een tafeltje en ons eten is in recordtijd klaar.  Daarom vind ik het leuker in een restaurant te eten waar tafelservice is.  Aan de andere kant komt hier niemand om de haverklap vragen of we klaar zijn, ook een voordeel.  De tijd vliegt en pas na tweeen nemen we weer afscheid.  Supergezellig zo bij te kletsen en we nemen ons voor dat deze zomer nog eens te doen.

Onderweg naar huis bel ik Lea Ann op.  Zij heeft ons een paar boeken over Hawaii geleend waar we heel wat tips uit haalden.  Haar schoonouders gaan volgende week naar Hawaii, dus ze wil de boeken terug.  Ik bood aan ze naar haar te brengen, maar Lea Ann wil graag over onze reis horen en komt liever hierheen.

Helaas is het nog steeds regenachtig, dus buiten zitten is er niet bij.  Gelukkig is het binnen ondanks geen airconditioning met deze temperaturen ook uit te houden.  Ik vind het leuk Lea Ann beter te hebben leren kennen dit jaar.  Zij houden net als wij van reizen en we hebben meer gemeen.  Zij vertrekken volgende week voor een week Londen en een week Parijs.

Net als Lea Ann weer naar huis is vertrokken gaat de telefoon.  Het is de vriendelijke receptioniste van Airflow, Charles is onderweg. Een uurtje later komt hij hier aan. Charles is intussen kind aan huis hier en vooral dol op Cosmo.

Hij is een vriendelijke beer van een man en merkt op dat wij duidelijk van het strand houden (alle vlaggen e.d. voor het huis duiden daarop).  "The wife" wil ook naar het strand, zegt hij, en ach, dat doet hij dan wel voor haar. Intussen doet hij zijn speciale "schoensokken" over zijn schoenen om vooral geen vuil het huis binnen te brengen.

Beneden laat ik hem het een en ander zien en dat doet hem denken dat we misschien enkel meer koelvloeistof nodig hebben.  Dat zou wel heel makkelijk zijn.  Charles verdwijnt daarna naar buiten naar de machine daar.  Een kwartiertje later komt hij terug met een onderdeel dat mij natuurlijk niets zegt. 

Dit is het probleem volgens Charles.  Hij laat zien waar het doorgebrand is en vraagt of ik het voor een paar honderd dollar wil laten vervangen.  Nou, gezien het feit dat we airconditioning de komende week met vochtige temperaturen van 33 tot 35 graden nodig gaan hebben is het antwoord een volmondig "Ja!".

Terwijl Charles aan de airconditioning werkt voel ik het binnen steeds koeler worden.  Duidelijk was dit het probleem.  Ik ben blij dat we geen nieuwe airconditioning hoeven te kopen.  Dankbaar, al is het toch weer een flinke rekening, betaal ik de rekening.  We krijgen dit weekend gasten en dan wil je wel een werkende airconditioning hebben hier in de zomer.

 
Een blog zonder foto is zo saai, dus hier de enige die ik vandaag genomen heb

Rick vraagt aan Kai en mij waar we vanavond willen eten.  Dat wordt Pazzo Pomodoro, net uitgeroepen tot beste nieuw Italiaans restaurant in de omgeving.  We verwachten dan ook flinke drukte, maar dat valt mee.  De parkeerplaats is wel vol, maar Kai en ik vinden makkelijk drie zitplaatsen aan de bar.

Dat is weleens anders geweest.  Rick heeft ook al gauw een parkeerplaats gevonden en komt erbij.  We bestellen lekkere olijven en prosciutto als voorafjes.  Mijn pizza met artisjok, olijf en champignon smaakt alsof weer weer in Italie zijn!  Zo lekker!

We kletsen intussen met de mensen naast ons, die ook heel wat van de wereld hebben gezien.  Zij weten mij ook meer over Nederland te vertellen dan de meeste Amerikanen.  Ze hebben veel van Europa gezien.  De man is een ex-militair en dol op dit restaurant omdat ze authentiek Italiaans eten serveren.  Dat zegt wel wat.

Onderweg terug naar huis stoppen we nog even bij de Giant voor inkopen voor Kai.  Thuis kijken we naar allerlei programma's en ik hoop dat Katja morgen haar belangrijke EMT-I examen goed gaat doen. 

3 reacties:

Ineke zei

Gelukkig dat jullie airco weer gemaakt is, zonder zal inderdaad afzien zijn bij jullie.
Hebben jullie verder nog reisplannen deze zomer?

Anoniem zei

Fijn dat de airco het weer doet, vooral slapen in de warmte is moeilijk.
Fijne zondag, Bea

naomi zei

Fijn dat de airco het weer doet is toch een heerlijke luxe met zulke temperaturen. Verder een heerlijke relaxe dag hebben jullie gehad.

Liefs