Ons pleintje nu:

donderdag, februari 26, 2015

Weer een witte wereld

Rick neemt al heel vroeg afscheid, want hij moet voor een belangrijke presentatie in Washington zijn.  Moeder Natuur heeft vannacht haar poedersuikerbus weer over ons heen uitgeschud en ik kijk uit over een witte wereld.  Het sneeuwt ook nog steeds als ik opsta.

De enige van ons, die nou juist niet naar binnen wil

Er zal zo'n vijf centimeter nieuw gevallen zijn en de straten zien er wit uit.  Sharon belt om te kijken of ik er wel doorheen naar de sportschool wil rijden.  Het lijkt me wel te doen dus ik beloof er te zijn. 
Anytime Fitness
Na een lekker warm ontbijt van twee geroosterde wafels met maple syrup en een bakje frambozen en bosbessen rijd ik naar Anytime Fitness.  Onderweg is het toch wel weer erg mooi, al dat wit.  De sneeuw ligt ook heel pittoresk op de bomen, want het waait nauwelijks voor de verandering.
Deze boom vind ik altijd al mooi in de winter, maar met sneeuw nog meer
 
Sharon wacht me al op en het uur personal training gaat snel.  Na afloop rolt Sharon mijn spieren en daarna ga ik nog tot ik 6000 stappen bij elkaar heb op de elliptical.  Vandaag zal ik de 10000 niet halen, denk ik,  We hebben zwaardere gewichten dan gewoonlijk gebruikt en ik voel spiermoeheid.

Thuis laat ik Cosmo even uit, die de sneeuw heerlijk vindt en gelukkig geen diarree meer heeft.  Dan ga ik lekker warme pho eten bij Pho Thang Long op weg naar Lifetime Fitness.   De kip pho smaakt weer heerlijk, maar zodra het op is vertrek ik, want de man achter me is als nagels op een schoolbord met zijn geslurp en gesmak.

Daar kan ik absoluut niet tegen en heb echt neigingen hem te slaan!  Sinds een paar dagen weet ik dat er een naam is voor deze (over)gevoeligheid voor geluiden, misophonia.  Kai en ik hebben dat erg, de anderen helemaal niet.

Bij Lifetime verkleed ik me in mijn bikini en ga genieten van de hot tub en sauna.  Het is drukker dan gewoonlijk in het zwembad, want de scholen hebben een sneeuwdag.  De kinderen mogen niet in de hot tub of sauna dus "last" heb ik daar niet van. 
Al in mijn Kindle lezend badder ik wat en sauna wat en voel de warmte in mijn spieren en botten trekken.  Wat ben ik blij dat ik hier weer lid ben geworden!  In de sauna ontmoet ik iemand, die uit Curacao komt, en we spreken even Nederlands, zo grappig.

Tegen half vier maak ik gebruik van alle luxe, die de douches van Lifetime bieden.  Behalve de baddoeken zijn er shampoo, conditioner, body wash, scheermesjes en schuim en nog meer dat je nodig hebt om je weer lekker fris te voelen na het sporten.  Een half uurtje later ben ik weer helemaal schoon en droog.

Selfie met Cosmo

Thuis ga ik verder aan de puzzel waar Katja, Kevin en ik zaterdag aan begonnen.  Ik vind het een leuke bezigheid in de winter en ben blij dat Rick me er na vele jaren weer enthousiast voor kreeg met de puzzel voor Kerst.  Ik krijg ook weer fijne katten"hulp", dit keer van Snickers.

Rick heeft vanavond een diner met de groep klanten waarvoor hij vandaag moest presenteren.  Kai en ik gaan voor hun happy hour naar Sea Pearl.  Het is druk in de bar, maar we vinden nog een tafeltje.  Hun sushi is $1 voor happy hour dus daar bestel ik een aantal van.  Verder de gebakken spruitjes met granaatappel en pindasaus en de tonijn crispy rice cake, mijn favoriet hier.
De lekkerste spruitjes ooit!

Kai vertrekt zondag al naar Nederland en we hebben het over wat hij en E., waarbij hij in Amsterdam zal logeren, van plan zijn.  Wij hebben vandaag besloten dat we ook naar de Efteling willen een van de dagen dat wij er zijn.  Ik dacht dat die niet open zou zijn in maart en ben helemaal blij uit te vinden dat dat wel zo is.  Ik heb daar zoveel herinneringen aan en Rick en Kai herinneren zich ook hun laatste bezoek, Saskia was te jong.

Tegelijk met Rick komen we terug thuis.  De benen gaan omhoog op de luie stoelen en we kijken naar Big Bang Theory en een nieuwe sitcom The Odd Couple, die Rick en ik allebei leuk vinden.  Wij keken ook altijd naar herhalingen van The Odd Couple uit de jaren zeventig en dit is een grappige hedentijdse versie. 

7 reacties:

Anoniem zei

Dat is een mega puzzel waar jullie aan bezig zijn,iedere dag even naar kijken en een paar stukjes leggen..
Voeg hierbij een link toe van de Dam in Amsterdam,als Kai daar gearriveerd is,dan kunnen jullie een tijd afspreken voor een vast punt daar om hem te zien.Misschien een ideetje.
Deed ik ook eens met me zoon,die belde naar mij dat hij er was en hij stond daar te zwaaien...vond dat wel grappig.

http://www.amsterdam.info/webcam/

groetjes Joke

Anoniem zei

Oh, verschrikkelijk dat geslurp! Ik krijg ook de kriebels van mensen die een appel eten in mijn buurt.
Die spruitjes lijken me zo lekker!
Leuk de Efteling, daar ben ik sinds kind niet meer geweest.
Jullie krijgen het druk straks.
Groetjes AnjaL.

Anja zei

Alweer sneeuw, brrr. Gelukkig is de winter bijna ten einde, morgen alweer Maart :-)
Leuk om naar de Efteling te gaan! Goede reis en veel plezier voor Kai!

Anoniem zei

Leuk hoor die puzzle, maar wel groot! Veel plezier in Amsterdam, Kai! Ik lees vaak over je Pho soep, en wist echt niet hoe het zou smaken. maar nu hebben we hier in de buurt since verleden week een Vietnamese restaurant, en het heet "iCook PHO You", echt waar (www.icookphoyou.com) en ze hebben daar ook verschillende soepen. Zal er binnenkort naar toe gaan.
Groetjes uit Ottawa, Ida

Marion2 zei

Ik erger me ook altijd enorm als mensen smakken of met klappende kaken ergens op kauwen. Ik moet me dan inhouden om ze niet kwaad of afkeurend aan te gaan kijken. Het is gewoon ook heel ongemanierd en onopgevoed, vind ik.

Anoniem zei

Heb je nog leuke tips nodig voor je reis naar Nederland of zit je al helemaal volgeboekt? Ik weet niet waar je verblijft maar mijn 2 tips zijn 1)Zuiderzee museum in Enkhuizen en 2)Kroller Muller op de Veluwe. Misschien zijn er nog andere lezers met tips? groet, Ellen uit Friesland

Tink zei

Ik heb het ook, mijn man die constant z'n keel schraapt, hij heeft ook een tick dat hij onbewust doet, conpstant met z'n tenen wiebelen. In sokken of blote voeten. Ik probeer er niet naar te kijken maar je ziet het toch vanuit hè ooghoeken, honden due heen en weer lopen met hun nagels op de houten vloer tikketik tikketik. Thuis kan hè er nog wat van zeggen maar in het openbaar krijg je zo'n adrenaline vloed, flight or flight en dan moet ik ook echt weg. Ik heb ook hyperacusis. Dit is wanneer je alle lage geluiden hoort die anderen niet horen. Zoals bv de generator die de weg verbouwings mensen gebruiken snachts. Dat is een paar mijl weg maar het geluid verplaats zich door de grond. Een heel laag doeng doeng doeng hele nacht en weekends lang. Oordopjes helpen niet, het enige wat soms helpt is pink noise. Je hebt verschillende. Ik geloof dat de ventilator white noise is, pink noise canceled lage geluiden uit. Maar het is moeilijk slapen net een koptelefoon op. Dat je zo gek kan worden van geluiden! Ik geloof best dat ze dat ook als torture methode gebruiken in het leger.