Ons pleintje nu:

zondag, februari 21, 2016

Een lenteachtig weekend

Zaterdag

Alweer werd ik midden in de nacht wakker met fikse keelpijn.  Alsof er messen in mijn keel staken en ik overweeg even om naar de dokter te gaan, want net als Saskia heb ik al gauw de strep bacterie in mijn keel.  Als ik opsta is het echter al snel een stuk minder dus ik besluit het maar aan te zien.

Rick is allang wakker en heeft de koffie klaarstaan.  Ook maakt hij heel lief ontbijt. Ik voel me gammel, maar besluit toch een uur op de elliptical te gaan doen.  Dat hebben mijn spieren gewoon nodig en inderdaad voel ik me iets beter erna. 

Intussen is Rick weer begonnen aan een hardlooproutine.  Gelukkig heeft hij een "couch to 5k" programma, want het is natuurlijk niet goed om zomaar koud te beginnen met hardlopen.  Daarna gaat hij wat boodschappen doen en dan lunchen we samen hier thuis, voor mij heeft Rick een broth bowl van Panera mee, precies goed voor mijn keel, die warme soep.

Twee eekhoorns op het deck, Cosmo wordt helemaal dol!

Het is intussen schitterend weer met negentien graden.  We moeten er gewoon op uit!  Eerst rijden we even langs FedEx om mijn laptop naar Lenovo te sturen.  Rick heeft ze opgebeld en gevraagd om een nieuwe machine, aangezien dit duidelijk geen makkelijk op te lossen problem is. Volgende week krijgen we het antwoord, ik ben benieuwd.

Dan rijden we naar Washington om met Cosmo te gaan wandelen op Roosevelt Island. Dit is het monument voor president Teddy Roosevelt aan wie we de nationale parken (en teddy beer) te danken hebben.
Zicht op Georgetown
 
Het is druk onderweg en de parkeerplaats staat ook vol.  We hebben geluk, want volgen een gezin dat terug naar de auto loopt en kunnen hun plek innemen.  We steken de brug over het park in.  Al gauw doen we onze jassen uit en genieten van de warme zon. 

Helaas heb ik maar weinig energie en we lopen enkel het pad dat om het eiland heenloopt.  Dat is een paar kilometer lang en toch genieten zo'n stukje natuur vlakbij de stad. We komen onderweg heel wat honden tegen en Cosmo ontmoet een heel aantal "vriendjes".  Hij wordt ook geaaid door kinderen en is helemaal happy.

Terug thuis ga ik nog even voor op het vlinderbankje zitten tot de zon achter de huizen verdwijnt en het te koel wordt.  Jammer, dat dit weer nog niet blijvend is, want ik voel me door de verkoudheid niet lekker, maar mijn fibromyalgiapijnen zijn een  stuk minder.

Voor we gaan eten ga ik nog even in mijn ligstoel liggen, want ik voel me heel moe. Rick vermaakt zich intussen met zijn X-Box in de basement.  Als hij weer boven water komt en voorstelt te gaan eten voel ik me weer iets uitgeruster.

We gaan vanavond naar Busara.  Ik bestel de pittige tom yum soup en de wild pork, met verse peperkorrels en dus ook flink gekruid.  Het is goed eten voor mijn sinussen en smaakt opperbest.  Het is ook gezellig in het restaurant en Rick en ik bepraten van alles en nog wat.  Soms vraag ik me af hoe het komt dat we nooit uitgepraat zijn.

Hopelijk lukt het me vanavond bijtijds naar bed te gaan, want ik wil me voor maandag beter voelen!  Dan gaan we naar Alabama om Christine en Chuck te bezoeken.  Ik zie daar erg naar uit en wil me niet rot voelen.

Zondag

Het mooie weer van gisteren is weer vertrokken al is het nog wel warm met 14 graden.  Het is echter ook somber en regenachtig en daardoor moeilijk opstaan.  Gelukkig heb ik vannacht geen keelpijn gehad, maar mijn sinussen doen pijn. 

Rick haalt ons wekelijkse ontbijt en koffie van Starbucks en dan moet ik weer aan de elliptical geloven.  Met dit regenachtige weer doen mijn spieren ook moeilijk en al heb ik niet veel energie, bewegen is belangrijk.  Iets meer dan een uur later heb ik mijn tienduizend stappen bijeen.

Om er toch even uit te zijn stelt Rick voor in Vienna te gaan lunchen.  Dat doen we bij Plaka Grill waar ik mijn favoriete avgolemmono soep bestel.  Intussen kletsen we bij met onze buren twee deuren verderop, die toevallig ook hier gingen lunchen.

Nu we toch in Vienna zijn haal ik bij Rite Aid een van mijn medicijnen op en gaan we op zoek naar wat mee te brengen voor Christine en Chuck.  Bij de ABC winkel (slijterij) halen we een fles scotch voor Chuck en bij Whole Foods kiezen we een lekkere fles rode wijn voor Christine uit.
Het oudste kerkje in Vienna

De rest van de middag besluiten we zoveel mogelijk rust te nemen.  Beiden voelen we ons niet optimaal en dan is het weleens goed om "niets" te doen.  Ik had allerlei plannen van kleuren en puzzelen, maar uiteindelijk doe ik niets anders dan onderuit gezakt candy crush spelen.  Ach mag ook weleens.

Voor het avondeten bestellen we kabobs van Friends, voor mij de zalm, altijd perfect gegrild.  Dan gaat de tv aan.  Er zijn een paar shows die we beiden leuk vinden, over Disneyland en oude sitcoms.  Ik hoop van harte dat het morgen weer wat beter is met deze verkoudheid.  Ik baal er zo van dat ik werkelijk nooit iets heb en net nu we naar vrienden gaan wel.  Maar ach, het is niet anders.

5 reacties:

Anoniem zei

Ik hoop dat je je gauw beter voelt en wens je veel plezier in alabama!
Groetjes
Evelyn

Marion2 zei

Dat is zeker balen om nu net ziek te zijn. Doorgaans gaat het met een verkoudheid elke dag een beetje beter,hopelijk is dat nu ook het geval. Ik weet niet of het daar al warm is, maar als dat zo is, zal dat misschien ook nog wat schelen met opknappen.
Veel plezier!

Anoniem zei

Niets doen mag best een keer als je je 10,000 stappen gehaald heb!
Hoop dat je je beter voelt.
Heel veel plezier bij Christine.
Groet, Bea

Anoniem zei

Wat een pech dat je net nu verkouden bent. Ik hoop dat je je vandaag een stuk beter voelt.
Veel plezier bij Christine!
Groetjes Anja L.

Sandrah zei

Niets doen is ook wel eens lekker. Maar hopelijk voel je je vandaag beter. Veel plezier bij Christine!

Sandra